Παρεμβάσεις ΔΕ: Να αποσυρθούν οι αντιεκπαιδευτικές αλλαγές στο λύκειο. Άμεση σύγκλιση του ΔΣ της ΟΛΜΕ και ΓΣ προέδρων ΕΛΜΕ

ΑΓΩΝΙΣΤΙΚΕΣ ΠΑΡΕΜΒΑΣΕΙΣ ΣΥΣΠΕΙΡΩΣΕΙΣ ΚΙΝΗΣΕΙΣ ΔΕ 

14/03/2019

ΝΑ ΑΠΟΣΥΡΘΟΥΝ ΤΩΡΑ ΟΙ ΑΝΤΙΕΚΠΑΙΔΕΥΤΙΚΕΣ ΑΛΛΑΓΕΣ ΣΤΟ ΛΥΚΕΙΟ

ΠΟΥ ΠΡΟΩΘΕΙ Η ΚΥΒΕΡΝΗΣΗ ΣΥΡΙΖΑ ΠΡΟΣ ΨΗΦΙΣΗ

ΑΜΕΣΗ ΣΥΓΚΛΙΣΗ ΕΚΤΑΚΤΟΥ ΔΣ ΤΗΣ ΟΛΜΕ ΚΑΙ ΓΣ–ΓΣ ΠΡΟΕΔΡΩΝ ΓΙΑ ΑΓΩΝΙΣΤΙΚΗ ΑΠΑΝΤΗΣΗ

Η σημερινή συνάντηση του ΔΣ της ΟΛΜΕ με τον υπουργό Παιδείας, την υφυπουργό και τους επιτελείς τους, έδειξε για μια ακόμη φορά ότι ο περίφημος «διάλογος» είναι ένα πρόσχημα για την εξασφάλιση της ανοχής των εκπαιδευτικών για το πέρασμα των αντιεκπαιδευτικών μέτρων από την κυβέρνηση, των κατευθύνσεων της ΕΕ και του ΟΟΣΑ, που είχαν αποτυπωθεί και στις μελέτες του ΣΕΒ και του ΙΟΒΕ. Στην Ομοσπονδία που προσήλθε στη συνάντηση με δημοσιοποιημένη  την αντίθεσή της στις εξαγγελίες για τις αλλαγές στη Γ Λυκείου και στο σύστημα εισαγωγής στην τριτοβάθμια εκπαίδευση -που είχαν γίνει το Σεπτέμβριο- καθώς και το αίτημά της για απόσυρσή τους, επιδόθηκε  σχέδιο που ελάχιστα διαφέρει από αυτές. Ενώ για μια ακόμη φορά δόθηκαν αόριστες απαντήσεις χωρίς δεσμεύσεις σε αιτήματα του κλάδου που έχουν από καιρό κατατεθεί. Το ΔΣ της ΟΛΜΕ κλήθηκε να απαντήσει επί του σχεδίου την επόμενη εβδομάδα, την ίδια στιγμή που το χρονοδιάγραμμα που δόθηκε στους εκπαιδευτικούς συντάκτες θέλει η ψήφιση του να γίνεται πριν τις γιορτές του Πάσχα.

Παραμένει η ουσία των αντιεκπαιδευτικών αλλαγών που προτείνει η κυβέρνηση

Στην πρόταση για το Λύκειο - σύστημα εισαγωγής, οι αλλαγές σχετικά με τις προηγούμενες εξαγγελίες του υπουργείου, αφορούν σε τρία σημεία. Ο συνυπολογισμός του βαθμού απολυτηρίου στη διαμόρφωση του βαθμού πρόσβασης των πανελλαδικών εξετάσεων δεν θα ισχύσει για το 2020 και μετατίθεται στα επόμενα σχολικά έτη. Το πρώτο μηχανογραφικό, όπου οι μαθητές θα δηλώσουν 10 συγκεκριμένα Τμήματα Σχολών θα συμπληρωθεί από τους μαθητές που θα πάνε στην Γ Λυκείου, τέλη Σεπτέμβρη - αρχές Οκτώβρη κι όχι τον Ιούλιο, δηλαδή μετά το πέρας της προθεσμίας για αλλαγή Ομάδας Προσανατολισμού. Πρόκειται για τα μηχανογραφικά που με βάση αυτά και τον αριθμό εισακτέων ανά Τμήμα, θα οριστούν τα «πράσινα» και «κόκκινα» Τμήματα.   Και τέλος τα Λατινικά ορίζονται ως μάθημα επιλογής.

Η ουσία των κυβερνητικών εξαγγελιών παραμένει. Αφαιρείται μια τάξη από την αναγκαία εκπαίδευση όλων των παιδιών, η  Γ τάξη του Γενικού Λυκείου που μετατρέπεται σε «προπαρασκευαστική» για την τριτοβάθμια εκπαίδευση. Αντί για τη γενική, σύγχρονη και ολοκληρωμένη εκπαίδευση όλων των παιδιών στα πλαίσια ενός ενιαίου, δημόσιου και δωρεάν, δωδεκάχρονου σχολείου, βαθαίνει ακόμη περισσότερο ο διαχωρισμός του διπλού δικτύου γενικής – τεχνικής εκπαίδευσης,  ενώ διαμορφώνεται νέος διχασμός εντός των μαθητών της γενικής εκπαίδευσης.

 Ως μοναδικά μαθήματα γενικής παιδείας που διδάσκονται όλοι οι μαθητές της Γ Λυκείου, παραμένουν μόνο η Νεοελληνική Γλώσσα και Γραμματεία, τα θρησκευτικά και η φυσική αγωγή. ενώ  αυξάνει η ύλη των μαθημάτων προσανατολισμού, πράγμα που στερεί τα παιδιά από την παροχή των απαραίτητων επιστημονικών γνώσεων αλλά και καθιστά δύσκολη την παρακολούθηση τους από όλα. Ταυτόχρονα η πρόταση αυτή θα επιφέρει αλλαγές στην Α και Β Λυκείου,  στα μαθήματα και τη διδασκαλία τους, που θα ισχύσουν από το σχολικό έτος 2020-21, αλλά το υπουργείο δεν μας ανακοινώνει ακόμη (!).

Αντιδραστική τομή μεγατόνων το "νέο λύκειο" της κυβέρνησης ΣΥΡΙΖΑ-ΑΝΕΛ

ανακοίνωση ΑΝΤΑΡΣΥΑ

Η κυβέρνηση ΣΥΡΙΖΑ – ΑΝΕΛ βαδίζει προς την τελική ευθεία επιβολής μιας αντιδραστικής τομής μεγατόνων στη δευτεροβάθμια εκπαίδευση με το σχέδιο που παρουσίασε για το Λύκειο και στην τριτοβάθμια εκπαίδευση με το νόμο που ψήφισε το καλοκαίρι.

Πυρήνας του σχεδίου της κυβέρνησης για το Νέο Λύκειο είναι το αντιδραστικό πόρισμα Λιάκου. Προωθεί ένα βαθιά ταξικό αριστοκρατικό  Λύκειο, προπαρασκευαστικό κέντρο για τα ΑΕΙ-ΤΕΙ  που όχι μόνο δεν καταργεί τις Πανελλαδικές εξετάσεις για την εισαγωγή στην Τριτοβάθμια, όπως με επικοινωνιακά ψέματα προσπαθούσε η κυβέρνηση να καθησυχάσει την κοινωνία, αλλά πολλαπλασιάζει τους  ταξικούς,  εξεταστικούς μηχανισμούς. H απόκτηση του  απολυτήριου Λυκείου για τους μαθητές  θα προκύπτει από  διπλές Πανελλαδικές εξετάσεις στη Γ΄ Λυκείου! Το περίφημο «Εθνικό Απολυτήριο» θα σημάνει το τη βίαιη έξοδο των 16χρονων παιδιών της εργαζόμενης πλειοψηφίας από το Λύκειο.

Το  Λύκειο που "οραματίζεται" η κυβέρνηση ΣΥΡΙΖΑ-ΑΝΕΛ όχι μόνο δεν αναβαθμίζει το μορφωτικό και παιδαγωγικό του ρόλο, αλλά στην πράξη το ισοπεδώνει μορφωτικά και γνωστικά. Μειώνει στο ελάχιστο τα υποχρεωτικά μαθήματα, ομαδοποιεί με αντιεπιστημονικό τρόπο τα γνωστικά αντικείμενα εξοβελίζοντας από τα υποχρεωτικά μαθήματα επιστήμες όπως η Ιστορία ή η Φυσική, αλλά διατηρεί υποχρεωτικό μάθημα  τα Θρησκευτικά! Στόχος του είναι οι μαθητές να μην αποκτούν γενική αντίληψη για τον κόσμο και την κοινωνία, να βγαίνουν ουσιαστικά αμόρφωτοι! Μια στενή «κατάρτιση» για να βγαίνει μαζικό φτηνό εργατικό δυναμικό, που η πρόσβαση στην Ανώτατη Εκπαίδευση θα κόβεται από ένα εξεταστικό κάτεργο.  Έτσι το Λύκειο χαρακτηρίζεται από ένα αέναο κυνήγι ατομικών επιλογών των μαθητών προκειμένου να πετύχουν τον κατάλληλο συνδυασμό μαθημάτων για την πρόσβαση σε σχολές των ΑΕΙ ή απλά για να πάρουν ένα απολυτήριο χωρίς να διδάσκονται μαθήματα που αφορούν επιστημονικούς κλάδους της παραγωγής, οδηγεί εκτός των άλλων με μαθηματική ακρίβεια στην κατάργηση και συγχώνευση πάνω από το 1/3 των Λυκείων, ιδιαίτερα των μικρών και απομακρυσμένων.

Υποταγή και φθηνή εργασία είναι η μαθητεία

Οι επιχειρήσεις στα σχολεία

Γράφει ο ΔΗΜΗΤΡΗΣ ΣΤΑΜΟΥΛΗΣ

Ξεκίνησε με απόφαση του υπουργείου Παιδείας η λειτουργία του τέταρτου έτους μαθητείας των ΕΠΑΛ. Η απόφαση εφαρμόζει το νομικό πλαίσιο που έχει ψηφιστεί απ’ την κυβέρνηση ΣΥΡΙΖΑ-ΑΝΕΛ, αλλά και απ’ τις προηγούμενες κυβερνήσεις, στη βάση των μνημονιακών υποχρεώσεων και των κεντρικών επιλογών της Ευρωπαϊκής Ένωσης.

Η προώθηση της μάθησης με βάση την εργασία, η μετάβαση της εκπαιδευτικής διαδικασίας απ’ το σχολείο στην επιχείρηση, και η «εκπαίδευση» της νέας εργατικής βάρδιας στην εκμετάλλευση χωρίς φραγμούς, αποτελούν κεντρικές στρατηγικές επιδιώξεις της πολιτικής της Ευρωπαϊκής Ένωσης για την εκπαίδευση – ειδικά την τεχνική επαγγελματική- αλλά και την εργασία. Σε αυτή την κατεύθυνση, κομβικής σημασίας είναι η υλοποίηση του προγράμματος μαθητείας, με το οποίο θα φορέσουν σε μεγάλο κομμάτι νεολαίας φόρμα εργασίας για να πιάνει δουλειά σε Δημόσιο και ιδιωτικές επιχειρήσεις, με πενιχρά εργασιακά – ασφαλιστικά δικαιώματα και μηδενικά συνδικαλιστικά.

Το ενιαίο σύστημα Επαγγελματικής Εκπαίδευσης και Κατάρτισης (ΕΕΚ) είναι βασικός στόχος των πολιτικών της ΕΕ και του ΟΟΣΑ, με υπογράμμιση στην κατάρτιση. Αυτό επιβεβαιώνεται και από την υπαγωγή της αντίστοιχης Διεύθυνσης του Υπουργείου Παιδείας στη Δια Βίου Μάθηση. Το μεγαλύτερο μέρος των μαθητών που δεν θα μπορούν να τελειώσουν το Γενικό Λύκειο για λίγους (που πρότεινε το πόρισμα Λιάκου και φαίνεται να αποδέχεται το υπουργείο Παιδείας), θα οδηγούνται μέσω της ΕΕΚ στη μαθητεία και στην αγορά εργασίας, ως εργατικό δυναμικό στο όνομα της εκπαίδευσης. Η προοπτική να αποκτούν πτυχίο ειδικότητας, επαγγελματικής εκπαίδευσης και κατάρτισης επιπέδου 5, αφού θα χρειαστεί να πιστοποιηθούν μέσω εξετάσεων από τον ΕΟΠΠΕΠ, θα είναι πλέον από δύσκολη έως ακατόρθωτη. Ωστόσο αφού ο δρόμος απόκτησής του περνά από τη μαθητεία, η συζήτηση για μη υποχρεωτικότητα της είναι προσχηματική. Η βιομηχανία των πιστοποιήσεων θα γίνει το εργαλείο για στρατιές εργαζομένων χωρίς τυπικά προσόντα στο μέλλον.

Τα παραπάνω επιβεβαιώνονται και από τις 6.700 περίπου θέσεις μαθητείας στο δημόσιο τομέα, που ανακοίνωσε με τυμπανοκρουσίες το υπουργείο Παιδείας, για το έτος μαθητείας των ΕΠΑΛ, της μαθητείας των σχολών ΟΑΕΔ και της πρακτικής άσκησης των ΙΕΚ. Μέσω της μαθητείας θέλουν να καλύψουν μεγάλο μέρος των εργασιακών αναγκών του Δημοσίου, αντί να προσλάβουν μόνιμο προσωπικό. Άλλωστε οι μαθητευόμενοι σπουδαστές θα καταχωρούνται στο σύστημα ΕΡΓΑΝΗ του υπουργείου Εργασίας, όπου καταχωρούνται οι προσλήψεις προσωπικού.

Αυτός είναι και ο αντικειμενικός στόχος της μαθητείας. «Ο μαθητευόμενος εκπαιδεύεται σε ειδικότητα βάσει συγκεκριμένου προγράμματος και εξειδικεύεται σε αντικείμενο το οποίο ενδιαφέρει την επιχείρηση σε συνεργασία με το σχολείο και τους εκπαιδευτικούς», αναφέρει το κείμενο για το «Εθνικό Στρατηγικό Πλαίσιο για την Αναβάθμιση της Επαγγελματικής Εκπαίδευσης και Κατάρτισης και της Μαθητείας», που εκπόνησε η κυβέρνηση ΣΥΡΙΖΑ –ΑΝΕΛ.

Δήλωση των εκπροσώπων των Παρεμβάσεων στα ΔΣ ΟΛΜΕ και ΔΟΕ με αφορμή τις προγραμματικές δηλώσεις της ηγεσίας του Υπουργείου Παιδείας

Ο υπουργός Παιδείας στις προγραμματικές δηλώσεις που έκανε δεν πρωτοτύπησε. Εξάλλου είπε ότι «τα μέτρα που εφαρμόζονται είναι ήδη πολλά», υπερασπίστηκε την πολιτική των προκατόχων του και δήλωσε με σαφήνεια ότι θα τη συνεχίσει, πρέπει όμως να «αλλάξουν νοοτροπίες και παθογένειες» οι οποίες εδώ και δεκαετίες υπονομεύουν την ουσιαστική λειτουργία των σχολείων. «Πρέπει να εδραιώσουμε την κανονικότητα», είπε, προσφιλής έκφραση και του πρώην υπουργού Παιδείας, «αφού βρισκόμαστε σε μια συγκυρία που μας βγάζει από την κρίση». Το πιο σύντομο ανέκδοτο.

«Θα υπάρξει εμπιστοσύνη στο ανθρώπινο δυναμικό, θα τη δείχνουμε με σαφήνεια, θα προχωρήσουμε σε πολύμορφη ενίσχυση του έργου τους και θα δείξουμε έμπρακτα την εμπιστοσύνη μας και ως κοινωνία και ως Πολιτεία», δήλωσε ο κ. Γαβρόγλου από το κτίριο του Αμαρουσίου. Αυτό ας το πει στους χιλιάδες αδιόριστους συναδέλφους μας, στους χιλιάδες αναπληρωτές που γυρνούν από σχολείο σε σχολείο και από περιοχή σε περιοχή χωρίς να έχουν την ελπίδα του διορισμού. Ας το πει και στους μόνιμους εκπαιδευτικούς, που χρόνια τώρα βλέπουν να απαξιώνονται παιδαγωγικά και να εξαθλιώνονται οικονομικά. Εξάλλου και ο νυν υπουργός Παιδείας, όπως οι προηγούμενοι, αρκούνται σε ένα φιλικό χτύπημα στην πλάτη, αφού «χάρη στους εκπαιδευτικούς έχει μείνει όρθιο το δημόσιο σχολείο».

Ξεκαθάρισε πως χρονοδιάγραμμα μόνιμων διορισμών δεν υπάρχει, καταρρίπτοντας την επικοινωνιακή κοροϊδία των τελευταίων χρόνων. Παραπέμπει οποιαδήποτε συζήτηση στην έκβαση των διαπραγματεύσεων με τους θεσμούς και τη δημοσιονομικά πλεονάσματα.

Ο εθνικός διάλογος για την παιδεία έχει ήδη ολοκληρωθεί

 

του Γιώργου Καλημερίδη 

Με βάση και την εμπειρία των τελευταίων τριάντα χρόνων, ισχυρίζομαι εξαρχής ότι είναι αδύνατον να υπάρξει στην πραγματικότητα εθνικός διάλογος για την παιδεία και το εκπαιδευτικό σύστημα. Για δύο κύριους λόγους.

Πρώτον, η εκπαίδευση δεν είναι, παρά τις ποικίλες μυστικοποιήσεις, γύρω από το συγκεκριμένο θέμα, “εθνική υπόθεση”, αλλά αντίθετα συνιστά ένα πολιτικό διακύβευμα γύρω από το οποίο προωθούνται διαφορετικά ταξικά προσδιορισμένα, ασφαλώς, μορφωτικά προγράμματα. Δεν έχει υπάρξει επομένως ποτέ, ούτε πρόκειται να υπάρξει, ένα υπεραταξικό μοντέλο εκπαίδευσης που μπορεί να μας το αποκαλύψει κάποια υποτιθέμενα ανεξάρτητη και αντικειμενική παιδαγωγική επιστήμη . Η ιστορία του ελληνικού σχολείου, αλλά και κάθε εκπαιδευτικού συστήματος, είναι μια ιστορία πολύ σκληρών παιδαγωγικών, ιδεολογικών και πολιτικών αντιπαραθέσεων μεταξύ διαφορετικών εκπαιδευτικών και πολιτικών ρευμάτων. Οι ιστορικοί που πρωταγωνιστούν και διευθύνουν, στις μέρες μας, το σημερινό εκπαιδευτικό διάλογο μπορούν πολύ εύκολα νομίζω να μας το επιβεβαιώσουν. Όλα τα υπόλοιπα ανήκουν στη σφαίρα της μεταφυσικής του θετικισμού -τεχνοκρατισμού.

Δεύτερον, σε οποιοδήποτε διάλογο, απαραίτητο στοιχείο είναι η απόλυτη ισοτιμία μεταξύ αυτών που συμμετέχουν στη διαδικασία του και ασφαλώς η ισοτιμία ισχύει και στην τελική σύνθεση των συμπερασμάτων και των απολήξεων του διαλόγου. Στα πλαίσια του αστικού κράτους και των άνισων σχέσεων εξουσίας μεταξύ των διαφορετικών εμπλεκόμενων φορέων δεν μπορεί σε καμιά περίπτωση να υπάρξει ισότητα σε όλες τις παραμέτρους. Τον τελικό λόγο τον έχει αυτός που κατέχει την εξουσία και σίγουρα αυτός δεν είναι ούτε το εκπαιδευτικό κίνημα, ούτε οι εργαζόμενοι ή η νεολαία. Πόσο μάλλον όταν η συζήτηση αναπτύσσεται πάνω στο έδαφος των προαπαιτούμενων του Μνημονίου 3 και σε μια συγκυρία επίθεσης του κεφαλαίου στον κόσμο της εργασίας και στο κοινωνικό κράτος.

Ε’ ΕΛΜΕ Θεσ/νίκης: όχι στο διαγωνισμό PISA του ΟΟΣΑ

Από 2 Μαρτίου έως 3 Απριλίου πραγματοποιείται και στη χώρα μας ο διεθνής διαγωνισμός PISA του ΟΟΣΑ με τη συμμετοχή 231 δημοσίων και ιδιωτικών Γυμνασίων, Γενικών Λυκείων και ΕΠΑΛ. Η συμμετοχή των σχολείων είναι υποχρεωτική, με εντολή του Υπουργείου.

Τα σχολεία αυτά για το νομό μας είναι: Ανατόλια , εκπαιδευτήρια Βασιλειάδη (ΓΕΛ), 1^ο Γυμνασιο Μενεμένης,2ο Γυμν. Λαγκαδά,2ο Γυμν. Πυλαίας ,3ο Γυμν. Θέρμης, Εσπερινό Γυμν. Αμπελοκήπων, Γυμν. Λαγκαδίκιων, Γυμν. Νέας Μαδύτου, 1ο ΓΕΛ Πυλαίας, 1ο ΓΕΛ Σταυρούπολης , 2ο ΓΕΛ Ευόσμου, 3ο ΓΕΛ Αμπελοκήπων ,3ο ΓΕΛ Ευόσμου, 3ο ΓΕΛ Καλαμαριάς , 3ο ΓΕΛ Πολίχνης, 3ο ΓΕΛ Φιλύρου, 7ο ΓΕΛ Καλαμαριάς, 7ο ΕΠΑΛ Θεσσαλονίκης, ΕΠΑΛ Αγίου Αθανασίου.

Υπενθυμίζουμε ότι το πρόγραμμα PISA είναι γνωστό ως ένα εργαλείο ιεραρχικής κατάταξης των χωρών (μελών του ΟΟΣΑ και άλλων) ανάλογα με τη μέτρηση των επιδόσεων των 15χρονων μαθητών στα μαθηματικά, τη φυσική και την ανάγνωση με αντιπαιδαγωγικά και αντιεπιστημονικά κριτήρια.

Συγκεκριμένα:

Το πρόγραμμα PISA επιβάλλει τις ποσοτικές, αλλεπάλληλες μετρήσεις της επίδοσης των μαθητών στο πνεύμα του επιχειρηματικού μοντέλου. Επικεντρωνόμενο σε ένα περιορισμένο εύρος μετρήσιμων τομέων της εκπαίδευσης υποβαθμίζει άλλους τομείς εξίσου ή και περισσότερο σημαντικούς.

Η περιορισμένη εστίαση του ΟΟΣΑ στα σταθμισμένα τεστ καθιστά την εκπαίδευση πληκτική διαδικασία αποστερώντας την από τη χαρά της μάθησης και εισάγει τον ανταγωνισμό. Διαμορφώνει τη συνείδηση ότι η εκπαιδευτική διαδικασία είναι ανεξάρτητη από γενικότερους παράγοντες όπως η κοινωνική και οικονομική κατάσταση των χωρών και οι ταξικές ανισότητες μέσα σε αυτές.

Την εφαρμογή των πολιτικών προτάσεων του ΟΟΣΑ στην Εκπαίδευση τη νιώσαμε καλά τα τελευταία πέντε χρόνια: οι συγχωνεύσεις σχολείων, η αύξηση ωραρίου, η γνωστή κακόφημη «αξιολόγηση» για την κατηγοριοποίηση σχολείων και εκπαιδευτικών, η μισθολογική καθήλωση , οι απολύσεις, για να γίνουμε (τάχα) πιο «ανταγωνιστικοί», είναι δικής του έμπνευσης. Όλα τα δικαιώματα που χάσαμε σ’ αυτό το χρονικό διάστημα, τόσο οι εκπαιδευτικοί, όσο και όλοι οι εργαζόμενοι, περιέχονταν στις οδηγίες του ΟΟΣΑ και των ακριβοπληρωμένων συμβούλων του.

Ο διαγωνισμός PISA, αποτελεί προέκταση αυτής της λογικής, έρχεται να συμπληρώσει την παρέμβαση του ΟΟΣΑ και να την κάνει σχεδόν ολοκληρωτική, αφού στόχο έχει να παρέμβει ευθέως στο περιεχόμενο των σχολικών προγραμμάτων. Επιχειρεί με όχημα τα πορίσματά του (μέσα από τον έλεγχο των αναγνωστικών, μαθηματικών και φυσικών ικανοτήτων των μαθητών) να προσανατολίσει την σχολική εκπαίδευση σε μια συγκεκριμένη κατεύθυνση. Στην πράξη οι στόχοι του προωθούν αντί της γνώσης τη δεξιότητα. Για να πάει καλά μια χώρα στο διαγωνισμό πρέπει οι μαθητές της να έχουν αντιμετωπίσει τη Γλώσσα σχεδόν αποκλειστικά ως εργαλείο επικοινωνίας, να έχουν διδαχτεί από τα Μαθηματικά κυρίως μεθόδους επίλυσης πρακτικών προβλημάτων, ενώ στις Φυσικές επιστήμες να μην έχουν εμβαθύνει στο γιατί αλλά στο πώς. Έτσι, το εκπαιδευτικό σύστημα θα πρέπει, προσαρμοζόμενο στους στόχους του προγράμματος, να «προπονεί» τους μαθητές σε τέτοιου είδους θέματα αντί να τους διδάσκει, να τους καταρτίζει αντί να τους εκπαιδεύει. Έτσι εξασφαλίζεται η πλήρης υποταγή όλων των εκπαιδευτικών βαθμίδων σε μια λογική που θυμίζει σε μεγάλο βαθμό τη αντίστοιχη μέτρηση της ανταγωνιστικότητας στο πεδίο της οικονομίας. Πίσω από τη σοβαροφανή και επιστημονικοφανή μεθοδολογία του διαγωνισμού προβάλλει ένα ανταγωνιστικό αγοραίο και εξετασιοκεντρικό πρότυπο που «νομιμοποιεί» την κατηγοριοποίηση και την ταξική διαφοροποίηση των σχολείων .

Είναι φανερό ότι τα αποτελέσματα του προγράμματος PISA επηρεάζουν και καθορίζουν τις εκπαιδευτικές πρακτικές και συμβάλλουν στη διαμόρφωση αντιπαιδαγωγικών και βαθύτατα συντηρητικών μεταρρυθμίσεων στο πνεύμα των επιταγών του ΟΟΣΑ. Όπως αναφέρεται σε τοποθέτηση του ΚΕΜΕΤΕ σχετικά με το πρόγραμμα αξιολόγησης PISA 2012 που έγινε στις 8-1-2014 “Συνοψίζοντας, ως συνδικαλιστικό κίνημα των εκπαιδευτικών της Δευτεροβάθμιας Εκπαίδευσης έχουμε πλήρη συνείδηση των προβλημάτων και των αδυναμιών του εκπαιδευτικού μας συστήματος, που έχουν επιταθεί αφόρητα σε συνθήκες κρίσης και εφαρμογής των καταστροφικών μνημονιακών πολιτικών. Πιστεύουμε, όμως, ότι οδηγός στην όποια προσπάθεια για τη βελτίωσή του δεν μπορεί να είναι οι κατευθύνσεις του ΟΟΣΑ και, γενικότερα, η φιλοσοφία και οι επιδιώξεις των δυνάμεων της αγοράς, αλλά οι τεκμηριωμένες θέσεις και προτάσεις του εκπαιδευτικού κινήματος, που συμβαδίζουν με τις ανάγκες και τα οράματα της ελληνικής κοινωνίας.”

Ζητάμε την κατάργηση του προγράμματος PISA και καλούμε τους συναδέλφους να το αποδοκιμάσουν με κάθε τρόπο.

Η ΟΛΜΕ, σε ανακοίνωσή της, το Δεκέμβρη του 2013, τοποθετήθηκε αρνητικά απέναντι στον διαγωνισμό PISA και στη χρήση των αποτελεσμάτων των μαθητών μας, τόσο απ’ τους ιθύνοντες, όσο και από τα ΜΜΕ, ως εργαλεία δυσφήμισης του έργου του εκπαιδευτικού και του Δημόσιου σχολείου.

Καλούμε το Δ.Σ. της ΟΛΜΕ να απευθυνθεί στο υπουργείο και να ζητήσει την κατάργηση του προγράμματος PISA.