Από 2 Μαρτίου έως 3 Απριλίου πραγματοποιείται και στη χώρα μας ο διεθνής διαγωνισμός PISA του ΟΟΣΑ με τη συμμετοχή 231 δημοσίων και ιδιωτικών Γυμνασίων, Γενικών Λυκείων και ΕΠΑΛ. Η συμμετοχή των σχολείων είναι υποχρεωτική, με εντολή του Υπουργείου.
Τα σχολεία αυτά για το νομό μας είναι: Ανατόλια , εκπαιδευτήρια Βασιλειάδη (ΓΕΛ), 1ο Γυμνασιο Μενεμένης,2ο Γυμν. Λαγκαδά,2ο Γυμν. Πυλαίας ,3ο Γυμν. Θέρμης, Εσπερινό Γυμν. Αμπελοκήπων, Γυμν. Λαγκαδίκιων, Γυμν. Νέας Μαδύτου, 1ο ΓΕΛ Πυλαίας, 1ο ΓΕΛ Σταυρούπολης , 2ο ΓΕΛ Ευόσμου, 3ο ΓΕΛ Αμπελοκήπων ,3ο ΓΕΛ Ευόσμου, 3ο ΓΕΛ Καλαμαριάς , 3ο ΓΕΛ Πολίχνης, 3ο ΓΕΛ Φιλύρου, 7ο ΓΕΛ Καλαμαριάς, 7ο ΕΠΑΛ Θεσσαλονίκης, ΕΠΑΛ Αγίου Αθανασίου.
Υπενθυμίζουμε ότι το πρόγραμμα PISA είναι γνωστό ως ένα εργαλείο ιεραρχικής κατάταξης των χωρών (μελών του ΟΟΣΑ και άλλων) ανάλογα με τη μέτρηση των επιδόσεων των 15χρονων μαθητών στα μαθηματικά, τη φυσική και την ανάγνωση με αντιπαιδαγωγικά και αντιεπιστημονικά κριτήρια.
Συγκεκριμένα:
Το πρόγραμμα PISA επιβάλλει τις ποσοτικές, αλλεπάλληλες μετρήσεις της επίδοσης των μαθητών στο πνεύμα του επιχειρηματικού μοντέλου. Επικεντρωνόμενο σε ένα περιορισμένο εύρος μετρήσιμων τομέων της εκπαίδευσης υποβαθμίζει άλλους τομείς εξίσου ή και περισσότερο σημαντικούς.
Η περιορισμένη εστίαση του ΟΟΣΑ στα σταθμισμένα τεστ καθιστά την εκπαίδευση πληκτική διαδικασία αποστερώντας την από τη χαρά της μάθησης και εισάγει τον ανταγωνισμό.
Διαμορφώνει τη συνείδηση ότι η εκπαιδευτική διαδικασία είναι ανεξάρτητη από γενικότερους παράγοντες όπως η κοινωνική και οικονομική κατάσταση των χωρών και οι ταξικές ανισότητες μέσα σε αυτές.
Την εφαρμογή των πολιτικών προτάσεων του ΟΟΣΑ στην Εκπαίδευση τη νιώσαμε καλά τα τελευταία πέντε χρόνια: οι συγχωνεύσεις σχολείων, η αύξηση ωραρίου, η γνωστή κακόφημη «αξιολόγηση» για την κατηγοριοποίηση σχολείων και εκπαιδευτικών, η μισθολογική καθήλωση , οι απολύσεις, για να γίνουμε (τάχα) πιο «ανταγωνιστικοί», είναι δικής του έμπνευσης. Όλα τα δικαιώματα που χάσαμε σ’ αυτό το χρονικό διάστημα, τόσο οι εκπαιδευτικοί, όσο και όλοι οι εργαζόμενοι, περιέχονταν στις οδηγίες του ΟΟΣΑ και των ακριβοπληρωμένων συμβούλων του.
Ο διαγωνισμός PISA, αποτελεί προέκταση αυτής της λογικής, έρχεται να συμπληρώσει την παρέμβαση του ΟΟΣΑ και να την κάνει σχεδόν ολοκληρωτική, αφού στόχο έχει να παρέμβει ευθέως στο περιεχόμενο των σχολικών προγραμμάτων. Επιχειρεί με όχημα τα πορίσματά του (μέσα από τον έλεγχο των αναγνωστικών, μαθηματικών και φυσικών ικανοτήτων των μαθητών) να προσανατολίσει την σχολική εκπαίδευση σε μια συγκεκριμένη κατεύθυνση. Στην πράξη οι στόχοι του προωθούν αντί της γνώσης τη δεξιότητα. Για να πάει καλά μια χώρα στο διαγωνισμό πρέπει οι μαθητές της να έχουν αντιμετωπίσει τη Γλώσσα σχεδόν αποκλειστικά ως εργαλείο επικοινωνίας, να έχουν διδαχτεί από τα Μαθηματικά κυρίως μεθόδους επίλυσης πρακτικών προβλημάτων, ενώ στις Φυσικές επιστήμες να μην έχουν εμβαθύνει στο γιατί αλλά στο πώς. Έτσι, το εκπαιδευτικό σύστημα θα πρέπει, προσαρμοζόμενο στους στόχους του προγράμματος, να «προπονεί» τους μαθητές σε τέτοιου είδους θέματα αντί να τους διδάσκει, να τους καταρτίζει αντί να τους εκπαιδεύει. Έτσι εξασφαλίζεται η πλήρης υποταγή όλων των εκπαιδευτικών βαθμίδων σε μια λογική που θυμίζει σε μεγάλο βαθμό τη αντίστοιχη μέτρηση της ανταγωνιστικότητας στο πεδίο της οικονομίας. Πίσω από τη σοβαροφανή και επιστημονικοφανή μεθοδολογία του διαγωνισμού προβάλλει ένα ανταγωνιστικό αγοραίο και εξετασιοκεντρικό πρότυπο που «νομιμοποιεί» την κατηγοριοποίηση και την ταξική διαφοροποίηση των σχολείων .
Είναι φανερό ότι τα αποτελέσματα του προγράμματος PISA επηρεάζουν και καθορίζουν τις εκπαιδευτικές πρακτικές και συμβάλλουν στη διαμόρφωση αντιπαιδαγωγικών και βαθύτατα συντηρητικών μεταρρυθμίσεων στο πνεύμα των επιταγών του ΟΟΣΑ. Όπως αναφέρεται σε τοποθέτηση του ΚΕΜΕΤΕ σχετικά με το πρόγραμμα αξιολόγησης PISA 2012 που έγινε στις 8-1-2014 “Συνοψίζοντας, ως συνδικαλιστικό κίνημα των εκπαιδευτικών της Δευτεροβάθμιας Εκπαίδευσης έχουμε πλήρη συνείδηση των προβλημάτων και των αδυναμιών του εκπαιδευτικού μας συστήματος, που έχουν επιταθεί αφόρητα σε συνθήκες κρίσης και εφαρμογής των καταστροφικών μνημονιακών πολιτικών. Πιστεύουμε, όμως, ότι οδηγός στην όποια προσπάθεια για τη βελτίωσή του δεν μπορεί να είναι οι κατευθύνσεις του ΟΟΣΑ και, γενικότερα, η φιλοσοφία και οι επιδιώξεις των δυνάμεων της αγοράς, αλλά οι τεκμηριωμένες θέσεις και προτάσεις του εκπαιδευτικού κινήματος, που συμβαδίζουν με τις ανάγκες και τα οράματα της ελληνικής κοινωνίας.”
Ζητάμε την κατάργηση του προγράμματος PISA και καλούμε τους συναδέλφους να το αποδοκιμάσουν με κάθε τρόπο.
Η ΟΛΜΕ, σε ανακοίνωσή της, το Δεκέμβρη του 2013, τοποθετήθηκε αρνητικά απέναντι στον διαγωνισμό PISA και στη χρήση των αποτελεσμάτων των μαθητών μας, τόσο απ’ τους ιθύνοντες, όσο και από τα ΜΜΕ, ως εργαλεία δυσφήμισης του έργου του εκπαιδευτικού και του Δημόσιου σχολείου.
Καλούμε το Δ.Σ. της ΟΛΜΕ να απευθυνθεί στο υπουργείο και να ζητήσει την κατάργηση του προγράμματος PISA.
