Πύλος: Ένα ακόμα ρατσιστικό έγκλημα της Ευρώπης-Φρούριο! Συγκέντρωση Πέμπτη 15 Ιούνη, 6μμ, Καμάρα

 

Πύλος: Ένα ακόμα ρατσιστικό έγκλημα της Ευρώπης-Φρούριο!

Συγκέντρωση Πέμπτη 15 Ιούνη,

ΑΘΗΝΑ: 7μμ Προπύλαια-Βουλή-Γραφεία ΕΕ – ΘΕΣΣΑΛΟΝΙΚΗ: 6μμ Καμάρα

'

Οι 59, μέχρι στιγμής, νεκροί πρόσφυγες, ενώ συνεχίζονται οι έρευνες για τους εκατοντάδες που ήταν μέσα στο πλοίο που ναυάγησε ανοιχτά της Πύλου ερχόμενο από τη Λιβύη, είναι μία ακόμη μαζική ρατσιστική δολοφονία της ΕΕ-Φρούριο, ένα διαρκές έγκλημα στο οποίο ο Μητσοτάκης και η Νέα Δημοκρατία πρωτοστατούν, δίπλα στην Μελόνι, τον Όρμπαν και στους υπόλοιπους «ηγέτες» της ΕΕ.

Ας μην κάνουν τους αθώους! Ας μην λένε ότι «πρόσφεραν βοήθεια που δεν ήθελαν οι μετανάστες». Το θέμα είναι ότι οι άνθρωποι αυτοί υποχρεώνονται να πνιγούν στα βάθη της Μεσογείου προσπαθώντας να ξεφύγουν από την κόλαση των πολέμων και της ανείπωτης φτώχειας μετακινούμενοι με ψαροκάικα από τις ακτές της Αφρικής στην Ευρώπη.

Τι άλλη απόδειξη χρειάζεται για το ποιος είναι ο ηθικός αυτουργός του εγκλήματος, μετά την πρόσφατη συμφωνία της ΕΕ για το μεταναστευτικό; Μια άθλια ρατσιστική συμφωνία που προβλέπει να φυλακίζονται στα σύνορα οι αιτούντες άσυλο που δεν έχουν «σοβαρές πιθανότητες» να το αποκτήσουν (πριν τις αιτήσεις), οδηγώντας στις φυλακές ακόμα και μικρά παιδιά, δίνουν την δυνατότητα στη χώρα υποδοχής να επιστρέφει τους πρόσφυγες, όχι στη χώρα προέλευσης, αλλά όπου να 'ναι αρκεί να μπορεί να αποδειχθεί κάποιος «δεσμός», και στο τέλος δίνει το δικαίωμα σε όποιον δεν θέλει μετανάστες να το εξαργυρώνει με 20.000 ευρώ το «κεφάλι»! Τόσο αποτιμά η ΕΕ την ζωή αυτών των ανθρώπων... Αυτός είναι ο ευρωπαϊκός τους πολιτισμός.

·       Οι ζωές των προσφύγων μετράνε!

·       Ανοίξτε τα σύνορα στους πρόσφυγες!

·       Ρίξτε τον φράκτη στον Έβρο!

·       Σταματήστε τα pushbacks!

·       Σταματήστε τις μαζικές δολοφονίες!

·       Άσυλο και στέγη στους πρόσφυγες!

·       Κάτω η μεταναστευτική συμφωνία της ΕΕ!

Όλοι στην διαδήλωση που οργανώνουν αντιρατσιστικές οργανώσεις και συλλογικότητες,

Πέμπτη 15 Ιούνη, στις 7μμ,

ΑΘΗΝΑ: Προπύλαια-Βουλή-Γραφεία ΕΕ – ΘΕΣΣΑΛΟΝΙΚΗ: 6μμ, Καμάρα

 

Η ΑΝΤΑΡΣΥΑ για την προστασία του περιβάλλοντος. Βασικές θέσεις και στόχοι πάλης

Η ΑΝΤΑΡΣΥΑ για την προστασία του περιβάλλοντος.

Βασικές θέσεις και στόχοι πάλης

Οι ανάγκες του ανθρώπου και της φύσης πάνω από τα κέρδη του κεφαλαίου

Ζούμε σε μια εποχή που η ανεξέλεγκτη πλέον περιβαλλοντική καταστροφή, σημαντική έκφραση της οποίας είναι η κλιματική κρίση, απειλεί να αφανίσει τις βάσεις της ζωής στον πλανήτη.

Τα ακραία καιρικά φαινόμενα, η λειψυδρία, οι πυρκαγιές σε όλο τον κόσμο, η διαρκής και εκτεταμένη μείωση της βιοποικιλότητας, η ερημοποίηση, γεννούν καταστροφές, πανδημίες, οικολογική προσφυγιά, κίνδυνο πείνας.

Η κλιματική αλλαγή με τη σειρά της παροξύνει την ενεργειακή φτώχεια, την υγειονομική και επισιτιστική κρίση, για τις οποίες βασική γενεσιουργός αιτία είναι οι δυνάμεις της αγοράς.

Όλα τα παραπάνω ζητήματα είναι αλληλένδετα και κανένα από αυτά δεν μπορεί να επιλυθεί εάν παραμείνουν ανέγγιχτοι οι ακρογωνιαίοι λίθοι του καπιταλιστικού τρόπου παραγωγής.

Η απάντηση του κεφαλαίου στις περιβαλλοντικές καταστροφές και στην κλιματική κρίση  είναι η εμπορευματοποίηση της φύσης και της προστασίας της.

Οι κυβερνήσεις, το κεφάλαιο και η ΕΕ προωθούν το «Πράσινο Συμβόλαιο» («Green Deal»), που στην πραγματικότητα μέσω μιας σειράς καταστροφικών για το περιβάλλον ρυθμίσεων επιδιώκουν την ενίσχυση της καπιταλιστικής κερδοφορίας και όχι την σωτηρία του πλανήτη.

Απέναντι σε μια περιβαλλοντοκτόνα πολιτική μπορεί να αντιπαρατεθεί μόνο μια πολιτική που έχει στη βάση της τη δυνατότητα της αρμονικής συνύπαρξης ανθρώπου-φύσης.. Για να γίνει πράξη απαιτεί ένα άλλο μοντέλο παραγωγής, απαιτεί αντικαπιταλιστικές αλλαγές και τελικά μια άλη σοσιαλιστική κοινωνία, που θα αντικαταστήσει το σημερινό σπάταλο, ρυπογόνο και καταστροφικό καπιταλιστικό μοντέλο από μια μια  συλλογικά οργανωμένη κοινωνία, με κοινωνική ιδιοκτησία στα μέσα παραγωγής, που οι ίδοι οι εργαζόμενοι θα αποφασίζουν τι, για ποιες ανάγκες και με ποιο τρόπο θα παράγει, με στόχο την επίτευξη μιας αξιοβίωτης ζωής για όλους, που θα έχει την ισορροπία ανθρώπου-φύσης ως θεμελιώδη αξία της. .

Με οδηγό τις παραπάνω θεμελιώδεις αρχές διατυπώνουμε 10 + 1 βασικές θέσεις ενός σύγχρονου προγράμματος πάλης για το περιβάλλον.

Θέση 1η : Απόλυτη προστασία της φύσης, των δασών, της θάλασσας και  των ακτών, του υπέργειου και υπόγειου υδατικού πλούτου από τους «επενδυτές». Έξω από τους Εθνικούς Δρυμούς και τις περιοχές Natura οι οικονομικές δραστηριότητες του δευτερογενούς και τριτογενούς τομέα (βιομηχανίες, εξορύξεις, ΒΑΠΕ, ξενοδοχειακές εγκαταστάσεις, κλπ). Επέκταση του δικτύου των Εθνικών Δρυμών και οριστική θεσμοθέτηση ορίων και όρων προστασίας κάθε κατηγορίας οικοσυστήματος. Να καταργηθούν όλοι οι μνημονιακοί, περιβαλλοντοκτόνοι και καταστροφικοί νόμοι και ρυθμίσεις.

Θέση 2η  : Αγωνιζόμαστε για  ολοκληρωμένη διαχείριση και συνολική προστασία των δασών, με αύξηση του κρατικού προϋπολογισμού για έργα δασοπροστασίας. Για ανασυγκρότηση της Δασικής Υπηρεσίας και Ενιαίο Φορέα Δασοπροστασίας-Δασοπυρόσβεσης, χωριστά από την Πυροσβεστική, με αρμοδιότητα την προστασία του δάσους και τη δασοπυρόσβεση, στελεχωμένου με όλες τις επιστημονικές ειδικότητες που είναι απαραίτητες για τη φροντίδα των δασών, την πρόληψη και την αντιμετώπιση ων δασικών πυρκαγιών. Όχι στις ιδιωτικές αναδασώσεις ή όποια ιδιωτική διαχείριση στα δάση. Έξω το ΤΑΙΠΕΔ από τα δάση. Πρόληψη και πυροπροστασία, έργα συντήρησης του δασικού οδικού δικτύου και των αντιπυρικών ζωνών, προσλήψεις προσωπικού και αγορά/εκσυγχρονισμός οχημάτων και μέσων πυρόσβεσης.

Θέση 3η : Απόλυτη προστασία του νερού, ως δημόσιου φυσικού αγαθού του πιο πολύτιμου για την ύπαρξη του ανθρώπου και κάθε ζωής στη γη, ενάντια στην ιδιωτικοποίηση και λεηλασία των φυσικών πόρων που προωθεί ο καπιταλισμός και ευθύνονται για την κλιματική κρίση και ξηρασία σε όλο τον πλανήτη. Μόνο στο δημόσιο όλος ο κύκλος του νερού και της διαχείρισης των αστικών αποβλήτων για την εξυπηρέτηση των λαϊκών αναγκών, με κοινωνικό – εργατικό έλεγχο. Πάλη για μέτρα ασφάλειας, ελέγχους και κονδύλια για την προστασία των υδατικών πόρων και του θαλάσσιου περιβάλλοντος.

Θέση 4η : Αγώνας για να προστατευτεί το φυσικό περιβάλλον (δάση, άλση, χώροι πρασίνου) που έχει απομείνει στον αστικό και περιαστικό ιστό των πόλεων. Όχι σε επέκταση σχεδίων πόλης προς τα βουνά και τις παραλίες (ακόμα και για λεγόμενους «κοινωφελείς» σκοπούς). Όχι στη μετατροπή τεράστιων προαστιακών χωρικών ενοτήτων σε μονοκαλλιέργεια χρήσεων με βάση τους σχεδιασμούς της αγοράς (Logistics). Να εφαρμοστεί αυστηρό πλαίσιο λειτουργίας και τακτικοί έλεγχοι για τους ρύπους και τα απόβλητα των εργοστασίων και τη διαχείρισή τους, με στόχο όχι την είσπραξη προστίμων, αλλά την εξαφάνιση των ρύπων. Μέτρα αντιμετώπισης των φαινομένων του νέφους, της αιθαλομίχλης, της ρύπανσης των θαλασσών, των πηγών, των ποταμών.

Θέση 5η : Αγωνιζόμαστε για ελεύθερους δημόσιους χώρους, προσβάσιμους για όλο το λαό και τη νεολαία. Ενάντια σε περιορισμούς, περιφράξεις, ιδιωτικοποιήσεις, εμπορικές και άλλες «ανταποδοτικές» χρήσεις. Ενάντια στην εμπορευματοποίηση και εντατική εκμετάλλευση της δημόσιας γης. Mητροπολιτικά πάρκα υψηλού πρασίνου στο Ελληνικό, αλλά και σε Ελαιώνα, Γουδή, Τρίτση, αντί για νέες τσιμεντουπόλεις. Καμιά εμπορευματοποίηση των παραλιών, ελεύθερη πρόσβαση σ’ αυτές. Για να καταργηθεί το ΤΑΙΠΕΔ και το  Υπερταμείο. Για μέτρα  προστασίας της δημόσιας – δημοτικής περιουσίας από τα ιδιωτικά συμφέροντα, τους διεκδικητές της ιδιοκτησίας της, τους καταπατητές, τους εργολάβους. Για απαλλοτριώσεις χώρων (μεγάλων εταιρειών, μεγαλοϊδιοκτητών, τραπεζών, εκκλησίας κ.ά.) χωρίς αποζημίωση και δωρεάν διάθεσή τους στο λαό και τη νεολαία για αναψυχή, αθλητισμό, πολιτισμό.

Θέση 6η : Αλλαγή του διατροφικού μοντέλου, ενίσχυση της συνεταιριστικής ποιοτικής καλλιέργειας, με έμφαση στην τοπική παραγωγή και κατανάλωση, χωρίς εντατική τοξική γεωργία, μεταλλαγμένα, βιομηχανοποιημένη κτηνοτροφία. Όχι στην λεγόμενη «πράσινη συμφωνία της ΕΕ» και την ΚΑΠ που στο όνομα της «πράσινης παραγωγής» ξεκλιρίζουν την μικρομεσαία αγροτιά και πολλαπλασιάζουν την εμπορευματοποίηση / πατεντοποίηση / έλεγχο της φύσης.

Θέση 7η : Αγωνιζόμαστε για παραγωγή ενέργειας με σεβασμό στο περιβάλλον και ορθολογική αξιοποίηση των εναλλακτικών πηγών ενέργειας, με σεβασμό στα οικοσύστημα. Ενάντια στο καταναλωτικό μοντέλο της ενεργοβόρου καπιταλιστικής ανάπτυξης και του καπιταλιστικού τρόπου παραγωγής.

Ακύρωση των σχεδίων για εξορύξεις υδρογονανθράκων στις διεθνείς θάλασσες (ΑΟΖ) που θα επιφέρουν οικολογικές καταστροφές, μας εμπλέκουν στα πολεμοκάπηλα σχέδια του ντόπιου και ξένου κεφαλαίου και τους οικονομικούς ανταγωνισμούς πολυεθνικών εταιρειών και κρατών και θέτουν σε σοβαρό κίνδυνο την τεκτονική ισορροπία με αποτέλεσμα την ενίσχυση του κινδύνου σεισμικών δονήσεων.

Περιορισμός της καύσης των ορυκτών καυσίμων για την παραγωγή ενέργειας, έως την οριστική αντικατάστασή τους από ένα πρόγραμμα δημιουργίας πραγματικών ανανεώσιμων μορφών που να καλύπτουν τις ενεργειακές ανάγκες της κοινωνίας χωρίς να καταστρέφουν το περιβάλλον. Ανάπτυξη των ανανεώσιμων πηγών ενέργειας απαλλαγμένη από το κίνητρο του κέρδους.

Όχι στην «πράσινη συμφωνία», στη «δίκαιη μετάβαση» της ΕΕ και στην πυρηνική ενέργεια. Να σταματήσουν οι μπίζνες της «πράσινης οικονομίας» από τις βιομηχανικές ΑΠΕ (Ανανεώσιμων Πηγών Ενέργειας) που αποβλέπουν στην κερδοφορία των ιδιωτών και καταστρέφουν το φυσικό περιβάλλον. Όχι στη μεταφορά του κόστους τους στο λαό.

Δημόσιες υποδομές στην έρευνα και την εγκατάσταση ανανεώσιμων πηγών ενέργειας σε τοπική κλίμακα, με στόχο την ενεργειακή αυτονομία περιοχών και γειτονιών. Πέρασμα όλου του τομέα ενέργειας στο δημόσιο, με εργατικό και κοινωνικό έλεγχο, συμμετοχή και σχεδιασμό, σε τοπικό και συνολικό επίπεδο, με άμεση εθνικοποίηση χωρίς αποζημίωση της ΔΕΗ και όλου του ιδιωτικού τομέα ενέργειας. Να παρθούν μέτρα ενάντια στην ενεργειακή φτώχεια, με άμεση κατάργηση του Χρηματιστήριου Ενέργειας.

Θέση 8η : Να σταματήσει η στοχευμένη υποβάθμιση περιοχών μέσα στις μεγαλουπόλεις, προκειμένου αυτές να εξαγοραστούν φτηνά από τα μεγάλα οικονομικά συμφέροντα. Όχι στις παρεμβάσεις “αναπλάσεων” με βάση τα επενδυτικά και επιχειρηματικά συμφέροντα που οδηγούν σε υπέρογκες αυξήσεις ενοικίων και αλλαγή της της οικονομικής και κοινωνικής σύνθεσης ολόκληρων γειτονιών. Ολοκληρωμένος σχεδιασμός βασισμένος στις κοινωνικές ανάγκες των κατοίκων κάθε περιοχής. Αύξηση των δαπανών για δημόσιες υποδομές και νέους ελεύθερους δημόσιους χώρους.

Να αποτραπούν οι fast track παρακάμψεις του πολεοδομικού σχεδιασμού και οι χωροταξικές ρυθμίσεις για επενδύσεις στον τουριστικό τομέα που οδηγούν σε πόλεις-τέρατα για τα συμφέροντα του κεφαλαίου και σε οξυμένες τις κοινωνικές αντιθέσεις στις γειτονιές. Να σταματήσει η διαρκής πριμοδότηση συντελεστών δόμησης, όγκου και ύψους οικοδομών που οδηγούν στην αύξηση του δομημένου περιβάλλοντος της πόλης. Να καθοριστούν με σαφήνεια  χρήσεις γης που να παίρνουν υπόψη την κάθε περιοχή. Να σταματήσει το αίσχος της αέναης νομιμοποίησης αυθαιρέτων, με πρόνοια για κοινωνική κατοικία. Μέτρα ενάντια στην εξάπλωση του Airbnb.

Να διασφαλιστούν ελεύθεροι χώροι και να σχεδιαστεί η λειτουργία της πόλης για να εξυπηρετούνται οι κάτοικοι και οι ανάγκες συλλογικής συνεύρεσης και επικοινωνίας τους.

Να διατηρηθεί ο ιστορικός-πολιτιστικός χαρακτήρας των περιοχών. Να σταματήσουν τα έργα βιτρίνας που εξυπηρετούν το ιδιωτικό κεφάλαιο.

Θέση 9η: Δίνουμε απόλυτη προτεραιότητα στην πρόληψη παραγωγής αποβλήτων και την επαναχρησιμοποίηση για την ουσιαστική προστασία του περιβάλλοντος.

Παλεύουμε για εξοικονόμηση φυσικών και ενεργειακών πόρων, με την αποτροπή παραγωγής απορριμμάτων, μέσω της μείωσης χρήσης συσκευασιών/διαφημιστικών προϊόντων που δεν εξυπηρετούν τον χρήστη αλλά μόνο την κερδοφορία των επιχειρήσεων που τα παράγουν. Απαραίτητο συμπλήρωμα αυτής της συνολικής πολιτικής μείωσης παραγωγής απορριμμάτων είναι η διαλογή στην πηγή, η κομποστοποίηση και η ανακύκλωση με χωριστά ρεύματα.

Αντί για την τεράστια χρηματοδότηση των συγκεντρωμένων φαραωνικών εργοστασίων και των συνοδών εγκαταστάσεων μέσω ΣΔΙΤ όπως στην Πελοπόννησο, την Ήπειρο και αλλού να χρηματοδοτηθούν πρωτίστως δράσεις μείωσης παραγωγής αποβλήτων και αποκλειστικά δημόσιες υποδομές για την επεξεργασία, ιδιαίτερα σε τοπική κλίμακα. 

Όχι στην ιδιωτικοποίηση της διαχείρισης των απορριμμάτων. Καμιά εμπλοκή του ιδιωτικού κεφαλαίου στην αποκομιδή μεταφορά και διάθεση των απορριμμάτων. Αποκλειστικά δημόσια διαχείριση, από τη συλλογή ως την επεξεργασία, τη διαλογή και την τελική ανακύκλωση των υλικών. Πέρασμα στο Δημόσιο όλων των συστημάτων  ανακύκλωσης.

ΟΧΙ στις λύσεις καύσης των αστικών στερεών αποβλήτων (ΑΣΑ), ακόμη και ως προσωρινό μέτρο, σε τσιμεντοβιομηχανίες ή άλλες εγκαταστάσεις.

Προστασία της υγείας κατοίκων περιοχών που γειτνιάζουν με σχετικές εγκαταστάσεις. Κλείσιμο όλων των ΧΥΤΑ και ΧΑΔΑ, που είναι επιβλαβή για την υγεία των κατοίκων και των εργαζομένων σε αυτούς και πλήρης αποκατάσταση του υποβαθμισμένου περιβάλλοντος στις περιοχές αυτές. Να σταματήσει οριστικά και αμετάκλητα το διαρκές έγκλημα της Φυλής και να διατεθούν πόροι για την απορρύπανση / αποκατάσταση της περιοχής.

Να μην περάσουν οι περιφερειακοί σχεδιασμοί με δημιουργία μεγάλων ιδιωτικών μονάδων και αναπαραγωγή του αίσχους των χωματερών.

Θέση 10η : Αυξημένα μέτρα πολιτικής προστασίας, ήπια αντιπλημμυρικά έργα φιλικά προς το περιβάλλον με σχεδιασμό που διατηρεί κατά το δυνατόν τη φυσική κοίτη των ρεμάτων και αποτρέπει τη χρήση σκληρών επιφανειών στις δομημένες περιοχές, με έργα ορεινής υδρονομίας και όχι υπερμεγέθη έργα που ωφελούν μόνο τους εργολάβους. Να προστατευτούν τα ρέματα από την κάλυψη, την τσιμεντοποίηση και την καταπάτηση. Έργα υποδομών για αποχέτευση, απορροή ομβρίων.

ΟΙ ΑΛΛΕΣ ΔΥΝΑΜΕΙΣ ΤΗΣ ΑΡΙΣΤΕΡΑΣ

Το ΚΚΕ στις θέσεις του αρνείται την ανάγκη της μείωσης του ρόλου των ορυκτών καυσίμων.Στρέφεται ενάντια στην «πράσινη ανάπτυξη», και ταυτόχροναείναι υπέρ των εξορύξεων και της κατασκευής μεγάλων υδροηλεκτρικών που έχουν αποδεδειγμένα καταστροφικό ρόλο στο περιβάλλον (όπως και της εκτροπής του Αχελώου) . Η πολιτική του για το περιβάλλον αφοράφιλολαϊκούς στόχους πάλης (για τους ελεύθερους χώρους, την πάλη κατά των ιδιωιτκοποιήσεων κλπ) χωρίς να θίγει την ουσία της απελευθέρωσης / ιδιωτικοποίησης των αγορών παλεύοντας για τα δημόσια αγαθά στο σήμερα μέσα από κρατικοποιήσεις με εργατικό έλεγχο τομέων της οικονομίας.

Το ΜΕΡΑ25 τοποθετείται υπέρ της πράσινης ανάπτυξης της ΕΕ και των επιχειρήσεων της «πράσινης βιομηχανίας». Έχει μια καθαρά «οικοκαπιταλιστική» λογική. Τίποτα περισσότερο και τίποτα λιγότερο.

Εκτιμά ότι «τα αίτια της κλιματικής αλλαγής» «ανήκουν στην  «ανθρώπινη δραστηριότητας γενικώς και όχι στην καταστροφική εκμετάλλευση της φύσης από το κεφάλαιο, θέτει σαν πρώτο στόχο οι «παραγωγοί αγαθών και υπηρεσιών» να  ελέγχονται για την «αειφορική τους επίδοση και την ηθική τους» ως προς το περιβάλλον. Μια «πράσινη ανάπτυξη» χέρι-χέρι με το «πράσινο κεφάλαιο» και τους στόχους της ΕΕ είναι η «ρεαλιστική ανυπακοή» του ΜΕΡΑ25.

ΑΝΤΙ ΕΠΙΛΟΓΟΥ

Ο οργανωμένος αγωνιζόμενος λαός σώζει το περιβάλλον. Με συντονισμό των κινηματικών πρωτοβουλιών για τα θέματα περιβάλλοντος, με ενίσχυση των αντικαπιταλιστικών στόχων πάλης στην ατζέντα τους,  με υιοθέτηση των πολιτικών στόχων πάλης για την προστασία του περιβάλλοντος από το εργατικό και λαϊκό κίνημα.

Η ΑΝΤΑΡΣΥΑ και τα μέλη της έχουν πρωτοστατήσει στις μάχες για την υπεράσπιση του περιβάλλοντος, ενάντια στην εγκληματική εκμετάλλευσή του και στην λεηλασία της φύσης από το κεφάλαιο. Στις μάχες για ελεύθερους δημόσιους χώρους, ενάντια στην καταστροφή βουνών στο όνομα της «πράσινης μετάβασης» και παραλιών στο όνομα της “ανάπτυξης”. Έχει πάρει πρωτοβουλίες ενάντια στην κλιματική κατάρρευση και τη μετατροπή του περιβάλλοντος σε έναν ακόμη τομέα κερδοφορίας για το κεφάλαιο. Έχει αναδείξει την ανάγκη να ακυρωθούν τα σχέδια εξόρυξης ορυκτών πόρων στις διεθνείς θάλασσες.

Προβάλλει μια διαφορετική από την κυρίαρχη, προσέγγιση στο θέμα της ενέργειας με αξιοποίηση των εναλλακτικών πηγών ενέργειας και πραγματικό σεβασμό στο περιβάλλον. Αγωνίζεται ενάντια στην ιδιωτικοποίηση της διαχείρισης των απορριμμάτων και στις «λύσεις» που δεν αντιμετωπίζουν την ουσία του προβλήματος και αντί της πρόληψης παραγωγής αποβλήτων, βασίζονται στην εκ των υστέρων αντιμετώπιση του με φαραωνικά έργα που γεμίζουν τις τσέπες μεγάλων συμφερόντων. Αγωνίζεται ενάντια στην ιδιωτικοποίηση του κύκλου του Νερού.

ΑΝΤΑΡΣΥΑ: Για τη σφαγή στη Μελίγια υπεύθυνη η Ευρώπη φρούριο Ανοικτά σύνορα για τους πρόσφυγες!

 

ΑΝΑΚΟΙΝΩΣΗ ΑΝΤΑΡΣΥΑ

Η σφαγή δεκάδων μεταναστών και ο τραυματισμός εκατοντάδων από τις δυνάμεις καταστολής της Ισπανίας και του Μαρόκου στον ισπανικό αποικιακό θύλακα της Μελίγια στην Αφρική την Παρασκευή 24 Ιουνίου αποτελεί κορυφαία πράξη βαρβαρότητας, που φωτίζει την βαθιά ρατσιστική πολιτική της Ευρωπαϊκής Ένωσης και των κρατών μελών της. Η εν ψυχρώ μαζική δολοφονία δεκάδων ανθρώπων, που κυνηγημένοι από τη φτώχεια και την λεηλασία των χωρών τους από τις πολυεθνικές (και της ΕΕ) ονειρεύονται να περάσουν στην Ευρώπη για να βρουν μια καλύτερη ζωή, αποτελεί έγκλημα κατά της ανθρωπότητας και αποκορύφωμα της αποτρόπαιης πολιτικής της Ευρώπης-φρούριο. Αυτή που βυθίζει κατάμεστες βάρκες από την Λιβύη, που κάνει pushbacks στο Αιγαίο και σε όλη την Μεσόγειο, που υψώνει σιδερόφρακτα αιματοβαμμένα τείχη στον Έβρο και στην Ισπανία, στην Πολωνία και στην Ουγγαρία.

Αποκαλυπτικές ήταν οι δηλώσεις του Σοσιαλιστή πρωθυπουργού του ισπανικού κράτους Πέδρο Σάντσεθ. Αφού συνεχάρη τις αρχές ασφαλείας των δύο χωρών(!), που αιματοκύλησαν τους μετανάστες, χρησιμοποίησε εκφράσεις που έχουμε ακούσει πολλές φορές από τον Κυριάκο Μητσοτάκη και τους υπουργούς του: «Δεχθήκαμε οργανωμένη επίθεση την οποία αποκρούσαμε», «υβριδικές επιθέσεις», «απειλή για την εδαφική μας ακεραιότητα»! Τα ίδια ακριβώς λόγια από κυβερνήσεις δεξιές σαν την ελληνική, αλλά και από κυβερνήσεις με συμμετοχή Σοσιαλιστών, Ποδέμος και Ενωμένη Αριστερά (ανήκει και το ΚΚ Ισπανίας). Οι μετανάστες και οι πρόσφυγες αντιμετωπίζονται πλέον ως εχθροί, που πρέπει να αποκρουστούν με κάθε τρόπο. Αυτή είναι η κοινή ευρωπαϊκή πολιτική, αυτό είναι το διακρατικό ψέμα που ενώνει όλες τις αστικές κυβερνήσεις και την οποία ακολουθούν και οι δεξιοί και οι «προοδευτικοί».

Οι κυβερνήσεις που αποκλείουν τους πρόσφυγες και πυροβολούν τους μετανάστες είναι οι ίδιες που κόβουν μισθούς και συντάξεις και απογειώνουν τιμές ενέργειας και τροφίμων. Αντίπαλος των εργαζομένων είναι το κεφάλαιο και οι κυβερνήσεις του και όχι οι πρόσφυγες και οι μετανάστες.

• Κάτω τα ματωμένα τείχη της ΕΕ και της Ευρώπης-φρούριο.
• Όλα τα δικαιώματα σε όλους τους μετανάστες, σύνορα ανοικτά για την προσφυγιά.
• Όχι στη ρατσιστική αντιμεταναστευτική πολιτική της ΕΕ, να διαλυθεί η Frontex.

ΑΝΤΑΡΣΥΑ: Λειτουργικό πρόγραμμα καθολικού εμβολιασμού και όχι αυταρχικά μέτρα και διαχωρισμοί. Στην κοινωνία ρίχνει την ευθύνη η ΝΔ για την χρεοκοπία της πολιτικής

Οι μεθοδεύσεις της κυβέρνησης για υποχρεωτικό εμβολιασμό του πληθυσμού, με μέτρα αυταρχικού χαρακτήρα, είναι ένα ακόμα επικοινωνιακό παιχνίδι που δεν αφορά την υγειονομική προστασία του πληθυσμού, αλλά προσπαθεί να μεταθέσει τις ευθύνες της αποτυχίας στη διαχείριση της πανδημίας στους "ανεμβολίαστους". Το δείχνουν αυτό οι δηλώσεις του Μητσοτάκη και των υπουργών του αυτές τις μέρες ότι σε περίπτωση νέου κύματος της πανδημίας δε θα υπάρξουν μέτρα στήριξης, γιατί θα φταίνε οι ανεμβολίαστοι.

Καμία σχέση δεν έχουν τα μέτρα της ΝΔ με τη διασφάλιση του μαζικού και αναγκαίου εμβολιασμού μέσα από μια πολιτική δημόσιας υγείας, που έχει προτεραιότητα την προστασία της κοινωνίας και όχι τα κέρδη των πολυεθνικών και του ιδιωτικού τομέα υγείας.

Ουσιαστικά με τις απειλές αυτές η κυβέρνηση της ΝΔ και η ΕΕ προσπαθούν  να μεταφέρουν στην κοινωνία τις ευθύνες για την αποτυχία του εμβολιαστικού προγράμματος μέσα από το αντιδραστικό δόγμα της «ατομικής ευθύνης». Όσα διαδίδει η κυβέρνηση και τα φερέφωνά της για διακρίσεις μεταξύ εμβολιασμένων και ανεμβολίαστων, συνέπειες που αφορούν απόλυση ή δυσμενή μετακίνηση εργαζομένων, έρχονται να κρύψουν το πραγματικό πρόβλημα που ήταν και είναι οι αργοί ρυθμοί των εμβολιασμών εξαιτίας της πολιτικής των παζαριών των φαρμακοβιομηχανιών και της ΕΕ και ταυτόχρονα. Εντείνουν τον κρατικό αυταρχισμό και τα απανωτά πλήγματα στα δημοκρατικά δικαιώματα και ελευθερίες. Λειτουργούν συμπληρωματικά στη γενικευμένη καταστολή και τις απαγορεύσεις στην κοινωνική και συνδικαλιστική δράση, στην νεολαία και το φοιτητικό κίνημα, στις κινητοποιήσεις υπεράσπισης του περιβάλλοντος.

Όλα αυτά σε συνδυασμό με το 150άρι σαν "κίνητρο" εμβολιασμού της νεολαίας, που τόσο κυνηγήθηκε και συκοφαντήθηκε από την κυβέρνηση ως υπεύθυνη για την διάδοση της πανδημίας, εκφυλίζοντας έτσι την προστασία της δημόσιας υγείας. Δημιουργεί η κυβέρνηση έτσι περισσότερες αμφιβολίες σε όσους ακόμα φοβούνται να κάνουν εμβόλιο και δίνοντας τροφή στην "άρνηση του κορωνοϊού και της ανάγκης εμβολιασμού", την οποία τροφοδοτούν κατά βάση οι δεξιές και συντηρητικές αντιδραστικές, θρησκόληπτες ιδέες και παράγοντες.

Την ίδια στιγμή μένουν στο απυρόβλητο οι αιτίες της διάδοσης της πανδημίας και στο ακαταδίωκτο οι διαχειριστές της. Αυτό δείχνει η διαιώνιση της τραγικής κατάστασης του δημόσιου συστήματος υγείας μετά από δεκαετίες περικοπών, μηδενικών προσλήψεων και ιδιωτικοποιήσεων από τις ελληνικές κυβερνήσεις και την ΕΕ. Το δείχνει επίσης η προτεραιότητα της επιχειρηματικής κερδοσκοπίας και η έλλειψη ουσιαστικής πολιτικής ελέγχου στους χώρους εργασίας και επιστημονικής ιχνηλάτησης, μέριμνας για ειδικές και ευπαθείς ομάδες του πληθυσμού, όπως είναι οι ηλικιωμένοι, οι φαντάροι, οι πρόσφυγες που είναι ευάλωτοι λόγω συνωστισμού. Για δεύτερη χρονιά για το χατίρι των τουριστικών επιχειρήσεων ούτε ουσιαστικός έλεγχος υπάρχει στα σύνορα ούτε στις τουριστικές ζώνες που αντιστοιχούν στο μεγαλύτερο μέρος της χώρας.

Παρεμβάσεις στο Δημόσιο: Σχετικά με τις "συγκεντρώσεις διαμαρτυρίας και τις στάσεις εργασίας για το μεταναστευτικό" στα νησιά του Αιγαίου

ΣΧΕΤΙΚΑ ΜΕ ΤΙΣ «ΣΥΓΚΕΝΤΡΩΣΕΙΣ ΔΙΑΜΑΡΤΥΡΙΑΣ ΚΑΙ ΤΙΣ ΣΤΑΣΕΙΣ ΕΡΓΑΣΙΑΣ ΓΙΑ ΤΟ ΜΕΤΑΝΑΣΤΕΥΤΙΚΟ»ΣΤΑ ΝΗΣΙΑ ΤΟΥ ΑΙΓΑΙΟΥ

Οι ΠΑΡΕΜΒΑΣΕΙΣ – ΚΙΝΗΣΕΙΣ – ΣΥΣΠΕΙΡΩΣΕΙΣ ΔΗΜΟΣΙΟΥ δεν συμμετέχουν στα συλλαλητήρια μίσους και δαιμονοποίησης των προσφύγων στις 22/1, στα οποία καλούν η Περιφέρεια Βορείου Αιγαίου, οι Δήμοι, η Εκκλησία, οι μεγαλέμποροι και μεγαλοξενοδόχοι, καθώς και άλλοι φορείς των νησιών. Το κεντρικό σύνθημα «Θέλουμε τα νησιά μας πίσω, θέλουμε τη ζωή μας πίσω» και η αφίσα με τα περικυκλωμένα νησιά από βάρκες προσφύγων δείχνουν ξεκάθαρα ότι πρόκειται για συλλαλητήρια με ξενοφοβικό και εν πολλοίς ρατσιστικό χαρακτήρα.

Η υποκρισία του τοπικού κράτους, των επιχειρηματιών της περιοχής, της εκκλησίας και άλλων δυνάμεων δεν έχει όρια. Ξεδιάντροπα εξισώνουν τα θύματα των ιμπεριαλιστικών πολέμων και της καπιταλιστικής εκμετάλλευσης δηλ. τους πρόσφυγες και μετανάστες, με τους θύτες τους, ΗΠΑ, ΝΑΤΟ, ΕΕ, πλουτοκρατία. Είναι οι ίδιοι που κερδίζουν από την εκμετάλλευση και των Ελλήνων εργαζομένων, που τους φορτώνουν όλα τα οικονομικά βάρη, τους αποκαλούν τεμπέληδες και αντιπαραγωγικούς.

Για τους 40.000 εγκλωβισμένους πρόσφυγες – μετανάστες στα νησιά του ανατολικού Αιγαίου, τις απάνθρωπες συνθήκες διαβίωσης τους, την πλήρη εγκατάλειψη μικρών προσφυγόπουλων στη Μόρια, στην ΒΙΑΛ και στο Βαθύ αλλά και σε όλη την Ελλάδα, ευθύνεται η πολιτική που από κοινού εφαρμόζουν οι Ελληνικές κυβερνήσεις και η Ε.Ε. εφαρμόζοντας την αντιδραστική συμφωνία της γκετοποίησης και των κλειστών συνόρων.

Όπως για την ανεργία και τη φτώχεια φταίνε οι πολιτικές της λιτότητας και της δημοσιονομικής «κανονικότητας» που κάνουν τους πλούσιους, πλουσιότερους και τους φτωχούς, φτωχότερους.

Μεγάλη ευθύνη όμως έχουν και όσες προοδευτικές και αγωνιστικές δυνάμεις δίνουν συγχωροχάρτι σε αυτή την αντιπροσφυγική «κοινωνική συμμαχία», στηρίζοντας την κινητοποίηση με αποφάσεις συνδικάτων, εργατικών κέντρων, νομαρχιακών τμημάτων ΑΔΕΔΥ. Αντί να ενισχύσουν τον αντιρατσιστικό αγώνα, νομιμοποιούν τους κάθε λογής ακροδεξιούς «αγανακτισμένους» που ψαρεύουν στα θολά νερά…

Γι αυτό κι αρνούμαστε να συμμετάσχουμε στις κινητοποιήσεις που έχουν ανακοινωθεί, καθώς όχι μόνο δεν αντιπαλεύουν την κυβερνητική πολιτική αλλά την ενισχύουν.Αντίθετα καλούμε τις νομαρχιακές επιτροπές της ΑΔΕΔΥ και τα εργατικά κέντρα αλλά και τα πρωτοβάθμια σωματεία των νησιών άμεσα να προχωρήσουν σε πραγματική αντιρατσιστική και αντιπολεμική κινητοποίηση προκειμένου να μπουν μπροστά στην μάχη για ανθρώπινη υποδοχή των προσφύγων σε δήμους –σχολεία- νοσοκομεία κόντρα στον ρατσισμό της κυβέρνησης και των φερέφωνων της ενάντιασε «αγανακτισμένους» ακροδεξιούς που προσπαθούν να σηκώσουν κεφάλι πανελλαδικά και στα νησιά.

ΑΠΑΙΤΟΥΜΕ:

• Να ματαιωθούν τα σχέδια κυβέρνησης και ΕΕ για κλειστά κέντρα κράτησης, να κλείσουν τα ήδη υπάρχοντα, ανοιχτά ή κλειστά, σε όλη την Ελλάδα και όλη την ΕΕ και όχι μόνο αυτά στα τρία νησιά.
• Κατάργηση της ρατσιστικής συμφωνίας ΕΕ-Τουρκίας και του κανονισμού Δουβλίνο ΙΙ. Ελεύθερη μετακίνηση των προσφύγων και των μεταναστών σε όλη την Ελλάδα και όλη την Ευρώπη κατ’ επέκταση.
• Άμεση νομιμοποίηση όλων των προσφύγων και μεταναστών.
• Ίσα εργασιακά, πολιτικά, κοινωνικά δικαιώματα για όλους και όλες ανεξαρτήτως εθνικότητας και θρησκείας.
• Παροχή ασύλου και ταξιδιωτικών εγγράφων σε όσες και όσους  το επιθυμούν. 
• Όχι τον πόλεμο και τον ιμπεριαλισμό, τερματισμός των πολεμικών επεμβάσεων. Καμία συμμετοχή ή εμπλοκή της Ελλάδας σε πολεμικές επεμβάσεις ή παροχή διευκολύνσεων σε στρατιωτικές επιχειρήσεις μέσω βάσεων κλπ.

Αντιμετωπίζουμε τους πρόσφυγες και τους μετανάστες με πνεύμα εργατικής αλληλεγγύης. Διεκδικούμε μαζί τους καλύτερες συνθήκες ζωής και ενσωμάτωσης τους στην Ελληνική κοινωνία μέσα στο πλαίσιο του αγώνα για βελτίωση των συνθηκών ζωής και εργασίας όλων των εργαζομένων της χώρας. Ντόπιοι, πρόσφυγες και μετανάστες δεν έχουμε να χωρίσουμε τίποτα. Όλοι μας θέλουμε ειρήνη, δουλειά, στέγη και ασφάλεια για εμάς και τα παιδιά μας.

21/1/2020

ΟΙ ΕΚΠΡΟΣΩΠΟΙ ΤΩΝ ΠΑΡΕΜΒΑΣΕΩΝ ΣΤΟ ΓΣ ΤΗΣ ΑΔΕΔΥ

ΑΡΓΥΡΗΣ ΧΡΗΣΤΟΣ

ΖΑΜΠΟΥΛΑΚΗΣ ΝΙΚΟΣ

ΚΟΥΡΟΥΚΛΗΣ ΑΝΤΩΝΗΣ

ΠΑΡΑΦΟΡΟΥ ΑΝΤΑ

ΡΕΠΑ ΝΤΙΝΑ

ΡΙΖΟΣ ΜΙΧΑΛΗΣ

ΧΑΛΑΣΤΑΝΗΣ ΘΕΟΔΩΡΟΣ

Απόφαση ΠΣΟ ΑΝΤΑΡΣΥΑ (29.9.2019)

ΑΠΟΦΑΣΗ Π.Σ.Ο. ΑΝΤΑΡΣΥΑ 29/9/2019

Α.      ΓΙΑ ΤΗΝ ΠΟΛΙΤΙΚΗ ΚΑΤΑΣΤΑΣΗ

1.           Η νέα πολιτική κατάσταση στην χώρα μας σφραγίζεται από την πολιτική της κυβέρνησης της ΝΔ η οποία συνεχίζει και κλιμακώνει την επίθεση στα εργατικά και λαικά δικαιώματα στον δρόμο της ευρωμνημονιακής επιτροπείας και της εξυπηρέτησης των πιο επιθετικών ιμπεριαλιστικών συμφερόντων στην περιοχή που ακολούθησε και ο ΣΥΡΙΖΑ.

Βασικά ζητήματα στα οποία ξεδιπλώνεται η πολιτική της ΝΔ είναι:

• νέος γύρος χοντρής επίθεσης στα εργασιακά (βλ πολυνομοσχέδιο)
• Χτύπημα δημοκρατικών κατακτήσεων  (άκρατος ρατσισμός με εκκενώσεις καταλήψεων προσφύγων / Εξάρχεια κλπ)
• Υποταγή των πάντων (περιβάλλον, δικαιώματα κλπ) στο κέρδος και τους επενδυτές.
• Πλήρης ευθυγράμμιση με την τυχοδιωκτική  ιμπεριαλιστική πολιτική των ΗΠΑ και του ΝΑΤΟ, σε μια περίοδο που η περιοχή μυρίζει μπαρούτι.
• Ένταση της πολιτικής και ιδεολογικής αντιδραστικής επίθεσης στην αριστερά.

Η ΝΔ βάζει τρεις αλληλένδετους  στόχους σαν κυβέρνηση. Ο πρώτος, να πετύχει ρυθμούς ανάπτυξης τέτοιους που να μπορούν να κάνουν πιο κερδοφόρες τράπεζες, κατασκευαστικές -τις λεγόμενες «ατμομηχανές» του ελληνικού καπιταλισμού μαζί με τον τουρισμό και τον εφοπλισμό- και άλλες επιχειρήσεις. Η «συνταγή» είναι η μείωση της φορολόγησης των κερδών και οι ιδιωτικοποιήσεις. Αναπόσπαστο κομμάτι αυτής της επίθεσης είναι η ιδιωτικοποίηση των πρώην ΔΕΚΟ με ναυαρχίδα το ξεπούλημα των «φιλέτων» της ΔΕΗ, αλλά και ολόκληρων κομματιών του Δημοσίου όπως η Υγεία και η Παιδεία.

Ο δεύτερος στόχος, είναι η περεταίρω μείωση του εργατικού κόστους. Οι διατάξεις του «αναπτυξιακού» νομοσχέδιου που χτυπάνε ότι έχει απομείνει από τη δυνατότητα συλλογικής διαπραγμάτευσης και σύμβασης και στοχεύουν στα ίδια τα συνδικάτα και το δικαίωμα στην απεργία, είναι κομμάτι αυτής της επιδίωξης.  Η εκστρατεία του «νόμου και της τάξης» με την ένταση της καταστολής και την επίθεση στο άσυλο έρχεται να συμπληρώσει αυτή την επίθεση και να την καλύψει ιδεολογικά.

Αυτός είναι κι ο τρίτος στόχος της κυβέρνησης: το ιδεολογικό χτύπημα στην Αριστερά και συνολικότερα στη ριζοσπαστικοποίηση που διαμορφώθηκε όλα τα προηγούμενα χρόνια και συνεχίστηκε και στη διάρκεια της κυβέρνησης του ΣΥΡΙΖΑ. Θέλουν την ήττα των ιδεών της Αριστεράς, που έφτασαν να αμφισβητούν βασικές πλευρές της κυρίαρχης πολιτικής.

Ταυτόχρονα η ΝΔ επιδιώκει να συγκροτήσει συμμαχίες και να οικοδομήσει το δικό της μπλοκ κοινωνικών δυνάμεων. Απευθύνεται στα μικρά και μεσαία  στρώματα με την υπόσχεση των φορολογικών ελαφρύνσεων και επιδιώκει να ηγηθεί αυτή στην πολιτική των καπιταλιστικών αναδιαρθρώσεων. 

Συνολικά, το πρόγραμμα της ΝΔ θέτει ως στόχο ανασυγκρότηση της ηγεμονίας της κυρίαρχης τάξης σε όλα τα επίπεδα, της επιστροφής στην «κανονικότητα» και την «ομαλότητα». Το πρόβλημα, ωστόσο, για τη ΝΔ και την άρχουσα τάξη είναι ότι οι επιθυμίες τους βρίσκονται αντιμέτωπες με την πραγματικότητα.

Εντούτοις η πολιτική της υπέρ του κεφαλαίου, η υλοποίηση των ματωμένων πλεονασμάτων και των άλλων ευρωμνημονιακών δεσμεύσεων και η ορατή προοπτική μιας νέας κρίσης καθιστούν όλο αυτό το σχέδιο έωλο.

2.           Ο ΣΥΡΙΖΑ κινείται στην κατεύθυνση της ολοκλήρωσης και εμβάθυνσης του αστικού του χαρακτήρα, βαδίζοντας προς το νέο κόμμα της λεγόμενης «κεντροαριστεράς». Από τα πρώτα του βήματα  διακήρυξε μια «μαχητική» και «θεσμική» αντιπολίτευση ξεκαθαρίζοντας ότι θα κινηθεί μέσα στα όρια των δεσμεύσεων που έχει αναλάβει και της πολιτικής που υλοποιούσε. Έχει αναδειχθεί στον δεύτερο πυλώνα του αστικού διπολισμού με στήριξη στην πολιτική της αστικής τάξης αλλά και με προσπάθεια να ηγεμονεύει στην αριστερά.

Παρεμβάσεις στο Δημόσιο: Κάλεσμα στη διαδήλωση της ΔΕΘ, Σάβ. 7/9, 6μμ στην Καμάρα

ΠΑΡΕΜΒΑΣΕΙΣ –ΚΙΝΗΣΕΙΣ –ΣΥΣΠΕΙΡΩΣΕΙΣ στο ΔΗΜΟΣΙΟ

http://paremvaseisdimosiou.blogspot.gr/          dimosio.paremvasis@gmail.com

5/9/2019

ΑΝΑΚΟΙΝΩΣΗ-ΚΑΛΕΣΜΑ ΣΤΗ ΔΙΑΔΗΛΩΣΗ ΤΗΣ ΔΕΘ

Σάββατο 7/9, 6μμ στην Καμάρα

ΚΑΜΙΑ ΑΝΑΜΟΝΗ, ΚΑΜΙΑ ΠΕΡΙΟΔΟ ΧΑΡΙΤΟΣ ΣΤΗΝ ΑΝΤΙΛΑΪΚΗ ΚΥΒΕΡΝΗΣΗ ΤΗΣ ΝΔ

Από τις πρώτες ενέργειες και εξαγγελίες της κυβέρνησης της ΝΔ έχει φανεί ότι οι εργαζόμενοι, η κοινωνική πλειοψηφία, ο δημόσιος τομέας και οι κοινωνικές του υπηρεσίες, τα δημοκρατικά δικαιώματα και ελευθερίες, θα βρεθούν στο στόχαστρο μιας επιθετικής νεοφιλελεύθερης πολιτικής.

Έχουμε και λέμε: κατηγορηματική άρνηση κάθε συζήτησης για αυξήσεις, επιστροφή των αναδρομικών και των κλεμμένων από τα τρία μνημόνια. Χτυπιέται το εισόδημα με τη μείωση του αφορολόγητου και τις ανατιμήσεις στη ΔΕΗ που εντάσσονται στο σχέδιο για την επιτάχυνση των ιδιωτικοποιήσεων. Ετοιμάζονται νέες αντιδραστικές πρωτοβουλίες για το ασφαλιστικό με πρώτο βήμα την ιδιωτικοποίηση της επικουρικής ασφάλισης και την απαλλαγή των εργοδοτών από εισφορές. Αποθέωση και χρήση της καταστολής στα πλαίσια του δόγματος «νόμος και τάξη» απέναντι στο κίνημα και στον εχθρό λαό.

Προχωράει η παραπέρα ελαστικοποίηση των εργασιακών σχέσεων με την εφαρμογή του προσοντολογίου των απολύσεων στην εκπαίδευση και την εξαγγελία για απασχόληση πρακτικάριων στη δημόσια υγεία αντί μόνιμων διορισμών.

Συκοφαντείται η δημόσια εκπαίδευση και επιστρατεύεται η κατάργηση του ασύλου για να επιβληθεί με αυταρχισμό το «νέο λύκειο» των ταξικών φραγμών και απομόρφωσης σε συνδυασμό με το πανεπιστήμιο των διδάκτρων και της υποταγής στα επιχειρηματικά συμφέροντα.

Συνεχίζεται από τη ΝΔ η πολιτική της προηγούμενης κυβέρνησης ΣΥΡΙΖΑ και της εθνικής μνημονίων στη Βουλή των μηδενικών διορισμών και των μηδενικών αυξήσεων στο δημόσιο, η εργασιακή ζούγκλα και η εργοδοτική αυθαιρεσία στους χώρους δουλειάς, η ιδιωτικοποίηση-ξεπούλημα της ΔΕΗ, του Ελληνικού και της δημόσιας περιουσίας, και η «ανάπτυξη» των ματωμένων πλεονασμάτων της μόνιμης φτώχειας και της ανεργίας.

Την ίδια στιγμή επιχειρείται κρατική παρέμβαση στα πρωτοβάθμια  σωματεία με το λεγόμενο μητρώο και την ηλεκτρονική ψηφοφορία εκφυλισμού της δημοκρατίας με στόχο να καταργηθεί στην πράξη το δικαίωμα στην απεργία.

Στην ίδια κατεύθυνση αυταρχισμού, για να φιμωθεί η κοινωνική αντίσταση και διαμαρτυρία έχει ξεκινήσει διαδικασία εξπρές για πρόσληψη 1.500 επιπλέον αστυνομικών,η ΕΥΠ με νομοθετική ρύθμιση θα μπορεί να αναπτύσσει συνδέσμους-δίκτυα χαφιέδων σε όλο το Δημόσιο,ενώ η χώρα έχει κραυγαλέα κενά σε παιδεία, υγεία, δήμους και κοινωνικές υπηρεσίες, αλλά και ρεκόρ στην ΕΕ στην αναλογία αστυνομικών ανά κάτοικο.

Το «ετσιθελικό κράτος» και η απειλή για την αξιολόγηση που θα χειραγωγεί και θα υποτάσσει στα επιχειρηματικά συμφέροντα το δημόσιο τομέα σφραγίζει την κυβερνητική στρατηγική.

Καμιά πλευρά της αντιλαϊκής πολιτικής της ΝΔ δεν βρίσκεται έξω από ένα πλαίσιο «συνέχειας του κράτους», καθώς πατάει σε μέτρα και ρυθμίσεις της κυβέρνησης ΣΥΡΙΖΑ-ΑΝΕΛ και πρώτα από όλα αυτών που είναι υλοποίηση των τριών μνημονίων.

Αυτό το βλέπουμε και στην επικίνδυνη επιλογή στήριξη της ασυδοσίας των επιχειρηματικών συμφερόντων σε βάρος του περιβάλλοντος, τη βασική αιτία της κλιματικής αλλαγής που ουσιαστικά είναι μια κλιματική κρίση εξαιτίας της κερδοσκοπίας του κεφαλαίου.

Το βλέπουμε και στη συνέχιση της πολιτικής πρόσδεσης στον ιμπεριαλισμό των ΗΠΑ και της συμμετοχής στον άξονα πολέμου με Κύπρο, Ισραήλ, Αίγυπτο, σε μια αναζήτηση για «πλάτες» στον ανταγωνισμό ελληνικής και τουρκικής άρχουσας τάξης για τις ΑΟΖ που είναι κίνδυνος για την Ειρήνη στο Αιγαίο και την ευρύτερη περιοχή.

Η μυστική διπλωματία για τη νέα συμφωνία παραμονής των αμερικάνικων βάσεων και το αίτημα των ΗΠΑ για συμμετοχή της Ελλάδας στην πειρατική εκστρατεία του Τραμπ στον Περσικό Κόλπο, εντείνουν τους πολέμους και τις πολεμικές απειλές οδηγώντας χιλιάδες εργάτες στην προσφυγιά και απαιτούν αντιπολεμική δράση από το μαζικό κίνημα.

Σε αυτό το τοπίο η ΑΔΕΔΥ βρίσκεται στον ίδιο κόσμο με την ΓΣΕΕ. Απόλυτη σιωπή μετά τη χρεοκοπία της λύσης των δικαστικών προσφυγών με την υιοθέτηση από ΣτΕ της άποψης της κυβέρνησης ΣΥΡΙΖΑ ότι οι αποδοχές των δημόσιων υπάλληλων δίκαια μειώθηκαν για χάρη του «δημόσιου συμφέροντος».

Δίνουν πίστωση χρόνου σε μια κυβέρνηση που έχει εξαπολύσει μέτρα, νομοθετικές ρυθμίσεις και εξαγγελίες με τους εργαζόμενους στο στόχαστρο. Το ΠΑΜΕ δεν δίνει διέξοδο με τις κινητοποιήσεις που μένουν στο επίπεδο διαμαρτυρίας και εγκλωβίζονται στον προγραμματισμό των ΓΣΕΕ-ΑΔΕΔΥ που οδηγεί στην εκτόνωση, στην απογοήτευση και στην ήττα .

Τώρα είναι η ώρα για να βγουν οι εργαζόμενοι, τα δικαιώματα και οι ανάγκες τους στο προσκήνιο. Γιατί αν δεν συγκρουστούν αγωνιστικά με την πολιτική κυβέρνησης-ΕΕ δεν πρόκειται να ξημερώσεις γι' αυτούς «μεταμνημονιακή εποχή».

Γιατί αν δεν αναδείξουν τα αιτήματα και τις διεκδικήσεις τους και δε συσπειρωθούν γύρω από συνδικάτα μαχόμενα και δημοκρατικά, σύντομα θα κληθούν να πληρώσουν το μάρμαρο της νέας κρισιακής φάσης που έρχεται.

Δεν φτάνει μια εθιμοτυπική παρουσία χωρίς αγωνιστική πρόταση και πρόγραμμα δράσης όπως αυτή της ΑΔΕΔΥ η οποία εκφράζει την «κοινωνική συμμαχία» που συγκαλύπτει την επίθεση που δέχονται οι εργαζόμενοι. Απαιτείται ένα κοινό συντονισμένο μπλοκ συνδικάτων και συνδικαλιστών που θα περιλαμβάνει την αγωνιστική πτέρυγα του κινήματος για να αντισταθεί και να  συγκρουστεί με τη νεοφιλελεύθερη πολιτική της ΝΔ, κόντρα στα ρηχά αντιδεξιά μέτωπα σούπα που μοναδικό στόχο έχουν να δικαιώσουν τις αντιλαϊκές πολιτικές της κυβέρνησης ΣΥΡΙΖΑ και να αναγνωρίσουν τη μεταμνημονιακή «κανονικότητα».

Είναι ώρα για συνελεύσεις των πρωτοβάθμιων σωματείων και διαδικασίες των ομοσπονδιών, συσκέψεις ενημέρωσης, αλλά και συντονισμού με τον ιδιωτικό τομέα, συνάντησης με τις μαχόμενες δυνάμεις της κοινωνίας. Για ανάδειξη και επικαιροποίηση των πλαισίων αιτημάτων και διεκδικήσεων.

Για μια αγωνιστική απάντηση με κινητοποιήσεις, ενημερωτικές εκστρατείες και απεργίες. Για αντίσταση, αλληλεγγύη και πάλη για την ανατροπή της μαύρης κληρονομιάς των μνημονίων και της πολιτικής κυβέρνησης-ΕΕ,για νέες νίκες και κατακτήσεις.

Όλοι και όλες στην ταξική συγκέντρωση στη ΔΕΘ το Σάββατο 7/9, 6μμ στην Καμάρα

Στάθης Γκότσης (6972009614)

Μιχάλης Μιλτσακάκης (6974513866)

566 εργαζόμενοι, νέοι και συνταξιούχοι καλούν στη διαδήλωση της ΔΕΘ στην ΚΑΜΑΡΑ, Σαβ. 7/9, 6μμ

Ανυποχώρητος αγώνας για ψωμί-δουλειά-ειρήνη-ελευθερία!

Μετά την κυβερνητική εναλλαγή, οι δηλώσεις και τα πρώτα βήματα της κυβέρνησης της Ν.Δ. δείχνουν ότι ήρθε για να γκρεμίσει όσα λίγα μείναν όρθια από την καταστροφική για τα εργατικά συμφέροντα 4ετία του ΣΥΡΙΖΑ. Η νομιμοποίηση  του «Δεν υπάρχει εναλλακτική» στις συνειδήσεις της κοινωνικής πλειοψηφίας οδήγησε στην επιλογή του μικρότερου κακού που τελικά πάντα φέρνει το μεγαλύτερο. Η προσπάθεια σταθεροποίησης μετά τις εκλογές έχει ως προϋπόθεση να συνεχίσει ο λαός να ζει  με χαμηλούς μισθούς, ελαστική εργασία, μειωμένες συντάξεις και χτύπημα των δημοκρατικών δικαιωμάτων και λαϊκών ελευθεριών.

Η κυβέρνηση Μητσοτάκη έχοντας εξασφαλίσει την «υπεύθυνη» αντιπολίτευση του ΣΥΡΙΖΑ, συνεχίζει το νεοφιλελεύθερο μνημονιακό δρόμο, εντείνοντας την επίθεση στα λαϊκά συμφέροντα, περιορίζοντας ακόμη περισσότερο τα κοινωνικά δικαιώματα στην παιδεία, την υγεία και την πρόνοια, προωθώντας την περιβαλλοντική καταστροφή και τη λεηλασία του φυσικού πλούτου (Σκουριές, Ελληνικό κ.ά.) καθώς και το ξεπούλημα της δημόσιας και την αρπαγή της λαϊκής περιουσίας. Βασικό στοιχείο φυσικά αυτής της πολιτικής (και πάντα στο όνομα της επερχόμενης “ανάπτυξης” και των δεσμεύσεων στην Ε.Ε. για τα δημοσιονομικά πλεονάσματα), η νέα επίθεση στα εργασιακά και μισθολογικά δικαιώματα, με καθήλωση μισθών και συντάξεων στα σημερινά επίπεδα εξαθλίωσης, φοροεπιδρομή και περαιτέρω επέκταση της ελαστικής υποαμειβόμενης εργασίας. Την ίδια στιγμή ενισχύεται ο κρατικός αυταρχισμός (κατάργηση ασύλου, ενίσχυση αστυνομίας κ.ά.) ταυτόχρονα με τον εθνικισμό, το φασισμό και την αναβίωση του «πατρίς-θρησκεία-οικογένεια» αλλά και η πρόσδεση στην  ιμπεριαλιστική μηχανή του πολέμου, με το ελληνικό κεφάλαιο να παίρνει θέση στους ιμπεριαλιστικούς ανταγωνισμούς για τις πηγές και τους “δρόμους” της ενέργειας και το ΝΑΤΟ να μετατρέπει σε μια απέραντη βάση τα Βαλκάνια.

 «Κι ήθελε ακόμη πολύ φως να ξημερώσει.

Όμως εγώ δεν παραδέχτηκα την ήττα.  Έβλεπα τώρα πόσα κρυμμένα τιμαλφή

έπρεπε να σώσω, πόσες φωλιές νερού να συντηρήσω μέσα στις φλόγες…»

Αυτή η πολιτική θα σπάσει μόνο στο δρόμο.  Σήμερα παρά ποτέ αποτελεί κυρίαρχο καθήκον για το εργατικό και λαϊκό κίνημα φρένο να βάλουμε στην καθημερινή υποτίμηση της εργασίας και της ζωής μας. Η ζωή της εργαζόμενης πλειοψηφίας και του λαού δεν θα αλλάξει αν δεν σπάσει η ασφυκτική πολιτική που ορίζουν τα μνημόνια, η πληρωμή του ληστρικού χρέους, η στρατηγική της Ε.Ε. και του κεφαλαίου.

Αυτή τη μάχη ούτε θέλει ούτε μπορεί να τη δώσει ο κυβερνητικός-εργοδοτικός συνδικαλισμός των ΓΣΕΕ-ΑΔΕΔΥ. Η μάχη αυτή θα δοθεί από τις αγωνιστικές δυνάμεις του κινήματος, χωρίς καμία αναμονή και προσδοκία από τον εργοδοτικό–κυβερνητικό συνδικαλισμό, με το  συντονισμό των πρωτοβάθμιων σωματείων και των αγωνιζόμενων συλλογικοτήτων του εργατικού-λαϊκού κινήματος και τη συγκρότηση ανεξάρτητων κέντρων αγώνα, με προγράμματα πάλης και αιτήματα που θα καλύπτουν τις εργατικές ανάγκες κόντρα στις επιταγές της Ε.Ε. και του κεφαλαίου. Η ανασυγκρότηση του εργατικού και λαϊκού κινήματος, με την ανάπτυξη αγώνων που θα βάζουν ως πρόταγμά τους τις πραγματικές κοινωνικές ανάγκες και τα δικαιώματα, είναι αναγκαίο να επιταχύνει τα βήματά της στο νέο σκηνικό. Οι αγώνες θα είναι αποτελεσματικοί και νικηφόροι μόνο αν δεν είναι απλές συγκεντρώσεις “διαμαρτυρίας”, αν περάσουν στα χέρια των ίδιων των αγωνιζόμενων και των σωματείων τους. Μόνο έτσι θα πάρουμε πίσω όσα μας κλέψανε, φραγμό στη νέα κλοπή θα βάλουμε!

Όλοι εμείς οι εργαζόμενοι, νέοι και συνταξιούχοι που υπογράφουμε καλούμε τα πρωτοβάθμια σωματεία και τις συλλογικότητες του εργατικού και λαϊκού κινήματος να δώσουμε τη δική μας απάντηση στην “υπό νέα διεύθυνση” προσπάθεια μονιμοποίησης της κοινωνικής βαρβαρότητας που γεννάει τη φτώχεια, το φασισμό, την πολεμική απειλή. Να διαδηλώσουμε για την ανατροπή της  κυβέρνησης και συνολικά της πολιτικής Ε.Ε, και κεφαλαίου. Δίνουμε την πρώτη μαζική απάντηση στην κυβέρνηση Μητσοτάκη δηλώνοντας ότι σύντομα θα έχει να αντιμετωπίσει μια μαχητική, λαϊκή, εργατική αντιπολίτευση.

Το Σάββατο 7 του Σεπτέμβρη (6μ.μ., στην ΚΑΜΑΡΑ), στα εγκαίνια της ΔΕΘ, οργανώνουμε το ανεξάρτητο από τον εργοδοτικό συνδικαλισμό, πανελλαδικό, παλλαϊκό συλλαλητήριο, που θα ανοίξει το δρόμο για ένα

Ταξικά ανασυγκροτημένο εργατικό-λαϊκό κίνημα, με τις ανάγκες και τα δικαιώματά μας στις σημαίες του!

1.                   Αγαπητός Θανάσης, δάσκαλος, μέλος Δ.Σ. Β’ Σ.Ε.Π.Ε. Θεσ/νίκης και του Γ.Σ. της ΕΔΟΘ/Ν.Τ. ΑΔΕΔΥ, εκλεγμένος στο Περιφερειακό Συμβούλιο Κεντρ. Μακεδονίας

2.                   Αγγέλλης Γιάννης, μέλος του Δ.Σ. της ΕΣΗΕΑ

3.                   Αγναντόπουλος Σωτήρης, ιδιωτικός υπάλληλος

4.                   Αδαμόπουλος Δημήτρης, φοιτητής, μέλος Φοιτητικού Συλλόγου Φυσικού ΕΚΠΑ

5.                   Αδαμόπουλος Νίκος, συνταξιούχος ΟΤΑ, περιφερειακός σύμβουλος Αττικής

6.                   Αθανασίου Μανώλης, Χημικός Μηχανικός, μέλος Δ.Σ. του Συνδέσμου Εργαζομένων της ΑΣΠΡΟΦΟΣ 

7.                   Αθανασίου Ρίζος, καθηγητής γερμανικών, μέλος ΕΛΜΕ Ημαθίας

8.                   Αθανασοπούλου Αντωνία, αρχιτεκτόνισσα, Δημοτ. Σύμβουλος Περιστερίου

9.                   Αλβανούδη Αγγελική, γλωσσολόγος, συμβασιούχος διδάσκουσα στο ΑΠΘ

10.                Αλβανούδη Ζωή, δασκάλα, μέλος Δ.Σ. Συλλόγου Εκπαιδευτικών Π.Ε. Θεσσαλονίκης

11.                Αλεμίδου Θώμη, φιλόλογος, μέλος της ΕΛΜΕ Χαλκιδικής

12.                Αλεξάκος Φώτιος, καθηγητής, μέλος ΕΛΜΕ Καρδίτσας

13.                Αλεξιάδου Μαρία-Ζωή, φοιτήτρια, μέλος Συλλόγου Φοιτητών Νομικής ΔΠΘ

14.                Αλεξίου Δημήτρης, ηλεκτρολόγος μηχανικός , εργαζόμενος στον επισιτισμό, μέλος του Δικτύου Ανέργων και Επισφαλώς Εργαζομένων

15.                Αλεξίου Έλλη, περιφερειακή σύμβουλος Αττικής

16.                Αλεξόπουλος Παναγιώτης, μέλος του Δ.Σ. Σωματείου Εργαζομένων Μετρό (ΣΕΛΜΑ)

17.                Άλλιου Μάγδα, μέλος του Φοιτητικού Συλλόγου Μαθηματικού ΑΠΘ

18.                Αμαργιανιτάκης Μανόλης, Φοιτητής, μέλος του Φοιτητικού Συλλόγου του Μαθηματικού Πανεπ. Κρήτης

19.                Αμοιράνης Δημήτρης, αγρότης, Αραβησσός Πέλλας

20.                Αμπάτης Διονύσης, χημικός

21.                Αναγνωστοπούλου Κούλα, συνταξιούχα Νοσηλεύτρια, Έδεσσα

22.                Ανδριανοπούλου Χριστίνα, Χημικός-Ιδιωτική υπάλληλος, μέλος τηςAttack στην ανεργία και την επισφάλεια

23.                Ανδρουλιδάκη Φραντζέσκα, Πληροφορικός, εργαζόμενη στο ηλεκτρονικό εμπόριο

24.                Αντάρας Λάμπρος, αρχιτέκτονας μηχανικός, γραμματέας Συλλόγου αρχιτεκτόνων Θεσσαλονίκης

25.                Αντύπας Βαγγέλης, απόφοιτος Ηλ/Μηχ Μηχανικών ΑΠΘ, μέλος του Δικτύου Ανέργων και Επισφαλώς Εργαζομένων Θεσ/νίκης

26.                Αντωνόπουλος Παύλος, συνταξιούχος εκπαιδευτικός, μέλος του ΠΕΣΕΚ

27.                Αξούριστου Χαρά, εκπαιδευτικός, μέλος του Δ.Σ. της ΕΛΜΕ Ημαθίας

28.                Αποστολίδης Ζαννής, εργάτης, μέλος Λαϊκής Συνέλευσης Δυτικών Συνοικιών

29.                Αρβανίτης Κώστας, δημοσιογράφος

30.                Αρχοντή Βάνα, φοιτήτρια, μέλος Συλλόγου Φοιτητών Φιλολογίας ΑΠΘ

31.                Αρώνης Γιάννης, φοιτητής, μέλος Φοιτητικού Συλλόγου Μαθηματικού ΕΚΠΑ

32.                Ασκητής Γιώργος, αγρότης, Αραβησσός Πέλλας

33.                Ασπράγκαθος Αβραάμ, μαθηματικός, Κοζάνη

34.                Αυγουστίνου Μαρία, καθηγήτρια, μέλος ΕΛΜΕ Πειραιά.

35.                Αφένδρα Εύα, φοιτήτρια, μέλος Συλλόγου Φοιτητών Νομικής ΔΠΘ

36.                Αχείμαστος Ζώης, φοιτητής, μέλος Φοιτητικού Συλλόγου Φιλοσοφικής ΕΚΠΑ

37.                Αχμάτι Άντζελα, άνεργη

38.                Βάιος Νικηφόρος, φοιτητής, μέλος Φοιτητικού Συλλόγου ΕΜΜΕ ΕΚΠΑ

39.                Βαλανίκας Ευριπίδης, ειδικευόμενος γιατρός ΑΧΕΠΑ

40.                Βαρβάκη Αρχοντούλα, Ιδιωτική Υπάλληλος, μέλος «Ανυπόταχτης Καισαριανής»

41.                Βασιλακάκης Νάσος, κομίστας, μέλος Δικτύου ανέργων και επισφαλώς εργαζομένων

42.                Βασιλάτου Βίκη, εκπαιδευτικός, μέλος Δ΄ΕΛΜΕ Ανατολικής Αττικής.

43.                Βασιλειάδης Δημήτρης, ελεύθερος επαγγελματίας, μέλος της Λαϊκής Συνέλευσης Δυτικών Συνοικιών

44.                Βασιλειάδης Θωμάς, δάσκαλος, μέλος Σ.Ε.Π.Ε. Ξάνθης

45.                Βασιλειάδου Δέσποινα, δασκάλα, μέλος του Σ.Ε.Π.Ε. Υπαίθρου Θεσσαλονίκης

46.                Βασιλείου Λάμπρος, φοιτητής, μέλος του Συλλόγου Φοιτητών Πολιτικών Μηχανικών ΑΠΘ

47.                Βασιλείου Νίκος, ηλεκτρολόγος μηχανικός, Τρίκαλα

48.                Βασιλόπουλος Χρήστος, χημικός μηχανικός, Γρεβενά

49.                Βάσσης Διονύσης, εκπαιδευτικός, μέλος  του Γεν. Συμβουλίου της ΑΔΕΔΥ και του Δ.Σ. της Γ’ ΕΛΜΕ Δυτικής Αθήνας

50.                Βάσσου Αθηνά, φοιτήτρια, μέλος Φοιτητικού Συλλόγου Πολιτικών Μηχανικών ΕΜΠ

51.                Βαφειάδης Μιχάλης, αρχιτέκτων, μέλος Σωματείου Μισθωτών Τεχνικών

52.                Βαφειάδης Χρήστος, ηλεκτρολόγος, συνταξιούχος ΤΕΙ Χαλκίδας

53.                Βαφειάδου Ελένη, Αρχιτεκτόνισσα, γραμματέας Συλλόγου Αρχιτεκτόνων Αθήνας (ΣΑΔΑΣ)

54.                Βερβερίδου Ηρώ, μέλος Συλλόγου Φοιτητών Νομικής ΑΠΘ

55.                Βέργος Λεωνίδας, φοιτητής, μέλος φοιτητικού συλλόγου Φιλολογίας ΑΠΘ

56.                Βλαχομήτρος Δημήτρης, συνταξιούχος, δημοτικός σύμβουλος Θέρμης

57.                Βλάχος Γιώργος, κτηνοτρόφος, μέλος της επιτροπής αγώνα Μεγ. Παναγιάς ενάντια στις εξορύξεις στη Χαλκιδική 

58.                Βλάχος Στέφανος, υποψήφιος διδάκτορας ΕΚΠΑ, μέλος Attack στην ανεργία και την επισφάλεια

59.                Βουλαλάς Παναγιώτης, αδ, θερμοϋδραυλικός, γραματέας Σωματείου Θερμοϋδραυλικών Καβάλας

60.                Βουρεκάς Κώστας, αρχιτέκτονας, μέλος ΔΣ τμ. Αττικής ΣΑΔΑΣ-ΠΕΑ, μέλος Σωματείου Μισθωτών Τεχνικών

61.                Βουρτσάκη Βάνα, δασκάλα, μέλος Δ.Σ. Γ΄ Συλλόγου Εκπ/κών Π.Ε. Θεσ/νίκης

62.                Βουτσαράς Στέλιος, συνταξιούχος μεταλλεργάτης

63.                Βραζιώτης Δημήτρης, γεωπόνος

64.                Βρατσίστας Γώργιος, γεωπόνος, μέλος Γεν. Συνέλευσης του ΓΕΩΤΕΕ Ηπείρου-Νήσων

65.                Βρύζας Νικόλαος, Ηλεκτρολόγος Μηχανικός, Υπ. Διδ., μέλος Σωματείου Μισθωτών Τεχνικών

66.                Βυθούλκα Χριστίνα, φοιτήτρια, μέλος Φοιτητικού Συλλόγου Φιλοσοφικής ΕΚΠΑ

67.                Γαζάκης Αντώνης, φιλόλογος, πρόεδρος του Σχολείου Αλληλεγγύης "Οδυσσέας"

68.                Γαλατάς Ζώης, δημοτ. υπάλληλος, μέλος Δ.Σ. του Συλλόγου Εργαζομένων ΟΤΑ Ιωαννίνων

69.                Γανιάρη Έφη, πρόεδρος της Β΄ΕΛΜΕ Αθήνας, μέλος Δ.Σ. του ΚΕΜΕΤΕ της ΟΛΜΕ 

70.                Γεωργάκη-Κόλλια Ειρήνη, αναπλ. δασκάλα, μέλος του Συντονιστικού Αναπληρωτών Αδιορίστων Εκπαιδευτικών, περιφερειακή σύμβουλος Κεντρ. Μακεδονίας

71.                Γεωργάκης Δημήτρης, μέλος Δ.Σ. του Σωματείου εργαζομένων στο ΟΑΚΑ 

72.                Γεωργακόπουλος Χρήστος, ιδιωτικός υπάλληλος, μέλος του Σωματείου Μισθωτών Τεχνικών

73.                Γεωργιάδης Γιώργος, μηχανικός, μέλος Δ.Σ. του ΤΕΕ παραρτημ. Δυτικής Μακεδονίας

74.                Γεωργιτσοπούλου Έφη, φοιτήτρια, μέλος Φοιτητικού Συλλόγου Νοσηλευτικής ΕΚΠΑ

75.                Γεωργόπουλος Αχιλλέας, γιατρός Νοσοκομείου Παπανικολάου Θεσσαλονίκης

76.                Γεωργούλας Βασίλης, πολιτικός μηχανικός, μέλος Σωματείου Μισθωτών Τεχνικών παραρτ. Θεσσαλίας

77.                Γιαγάς Γιάννης, συνταξιούχος

78.                Γιακουντή Ελεάννα, φοιτήτρια, μέλος του Συλλόγου Φοιτητών Νομικής ΑΠΘ

79.                Γιαννάτου Κική, αναπληρώτρια εκπαιδευτικός, πρόεδρος της Β΄ΕΛΜΕ Έβρου

80.                Γιαννούτσος Δημήτρης, φοιτητής, μέλος Συλλόγου Φοιτητών Ιατρικής ΔΠΘ

81.                Γκάλπας Γιώργος, ηθοποιός

82.                Γκαραγκάνη Αγγελική, δασκάλα μέλος του Συλλόγου Εκπαιδευτικών Π.Ε Καρδίτσας

83.                Γκιουλουμίδης Γιώργος, δάσκαλος, μέλος Συλλόγου Εκπαιδευτικών Π.Ε. Υπαίθρου Θεσσαλονίκης

84.                Γκλαρνέτατζης Γιάννης, βιβλιοϋπάλληλος, πρόεδρος του Σωματείου Υπαλλήλων Βιβλίου-Χάρτου Θεσ/νίκης

85.                Γκόβας Δημήτρης, βιβλιοϋπάλληλος, μέλος Δ.Σ. του Συλλόγου Υπαλλήλων Βιβλίου-Χάρτου Αθήνας

86.                Γκολέμης Βασίλης, Ηλεκτρολόγος μηχανικός, μέλος Σωματείου Μισθωτών Τεχνικών

87.                Γκολόη Γερακίνα, εκπαιδευτικός Π.Ε., μέλος Ν.Τ. ΑΔΕΔΥ Χαλκιδικής

88.                Γκόντρα  Κωνσταντίνα, αρχιτέκτονας, μέλος της Αριστερής Κίνησης Εργαζομένων Αρχιτεκτόνων

89.                Γκότσης Στάθης, ιστορικός-υπαλλ. Υπ. Πολιτισμού, μέλος Ε.Ε. της ΑΔΕΔΥ,

90.                Γούλας Χρήστος, δάσκαλος, μέλος Συλλόγου Εκπαιδευτικών Π.Ε. Τρικάλων

91.                Γραβάνη Κατερίνα, αδιόριστη εκπαιδευτικός, μεταπτυχιακή φοιτήτρια

92.                Γραβάνης Δημήτρης, μέλος Δ.Σ. του Συλλόγου Κινητικά Αναπήρων Σερρών

93.                Γραμμένου Μαρία, δασκάλα σε ΚΔΑΠ

94.                Γρηγοριάδης Δημήτρης, φοιτητής, μέλος Δ.Σ. του Συλλόγου Φοιτητών Επιστήμης Υλικών Ιωαννίνων

95.                Γρηγοριάδου Σοφία, εκπαιδευτικός-Συντονίστρια Εκπ/σης Προσφύγων ν. Δράμας, μέλος Σ.Ε.Π.Ε. Δράμας

96.                Γριμανελης Βασίλης, ιδιωτικός υπάλληλος

97.                Γρόλλιος Γιώργος, καθηγητής Παιδαγωγικής στο Π.Τ.Δ.Ε. του ΑΠΘ

98.                Δάρας Δημήτρης, επαγγελματίας, Φθιώτιδα, μέλος Αριστερής Παρέμβασης στη Στερεά Ελλάδα

99.                Δαύρος Γιώργος, πολιτικός μηχανικός, μέλος Σωματείου Μισθωτών Τεχνικών

100.            Δεδικούσης Κώστας φοιτητής, μέλος Φοιτητικού Συλλόγου Μ.Η/Υ.Π. Πανεπιστημίου Ιωαννίνων ,μέλος Ε.Α.Α.Κ. Ιωαννίνων