Κοινό μέτωπο ανατροπής εργαζομένων-αγροτιάς-νεολαίας: ΘΕΣΣΑΛΟΝΙΚΗ | Κυρ. 11/1, 12μ.. άγαλμα Βενιζέλου

 

Αλληλεγγύη, Κοινός Αγώνας με τους Αγρότες! Συνδικαλιστές προτείνουν 24ωρη Απεργία

 

 

Η ΝΙΚΗ ΤΩΝ ΑΓΡΟΤΩΝ ΘΑ ΕΙΝΑΙ ΝΙΚΗ ΟΛΟΥ ΤΟΥ ΛΑΟΥ

Εργατιά, αγροτιά, νεολαία, μια φωνή και μια γροθιά ενάντια στην πολιτική και την κυβέρνηση της φτώχειας, του αυταρχισμού, των σκανδάλων και του πολέμου!

Πρόταση για 24ωρη απεργία. Κοινό μέτωπο ανατροπής εργαζομένων -αγροτιάς- νεολαίας

Οι αγροτικές κινητοποιήσεις συνεχίζονται μαχητικά σε όλη τη χώρα. Παράλληλα, οι παραγωγοί-πωλητές των λαϊκών αγορών μπαίνουν σε απεργία διαρκείας από 7 Γενάρη.

Ένα μήνα τώρα οι αγρότες με τα μπλόκα δίνουν τον αγώνα τους. Οι εργαζόμενοι, η νεολαία, τα φτωχά λαϊκά στρώματα είναι στο πλευρό τους. Τώρα μαζί, για τα κοινά συμφέροντα που έχουν πρέπει να αναπτυχθεί και ο αγώνας του εργατικού κινήματος.

ΑΛΛΗΛΕΓΓΥΗ ΚΑΙ ΚΟΙΝΟΣ ΑΓΩΝΑΣ ΓΙΑ ΤΗΝ ΑΝΑΤΡΟΠΗ

Οι εργάτες, οι εργαζόμενοι του χωριού και της πόλης έχουν κοινά συμφέροντα και κοινούς εχθρούς με την μικρή και μεσαία αγροτιά.

• Η ακρίβεια στα τρόφιμα που μας γονατίζει στις πόλεις δεν οφείλεται στον αγρότη! Οφείλεται στον μεσάζοντα, τον βιομήχανο των τροφίμων, τους μεγαλέμπορους των σούπερ μάρκετ. Αυτοί θησαυρίζουν όταν τα τρόφιμα από το χωράφι φτάνουν 5 και 10 φορές ακριβότερα στο ράφι!

• Με την νέα Κοινή Αγροτική Πολιτική (ΚΑΠ) που μειώνει τις επιδοτήσεις σε όφελος του πολέμου και της ενίσχυσης του Ζελένσκυ, και την συνθήκη MERCOSUR, που δρομολογεί η ΕΕ με χώρες της Ν. Αμερικής, προωθούν την εξόντωση της φτωχομεσαίας αγροτιάς, την αρπαγή της γης και των κοπαδιών από τους νεοτσιφλικάδες μεγαλοεπιχειρηματίες, τα υπερκέρδη για τις πολυεθνικές των τροφίμων και την διατροφή των λαών με πανάκριβα, μεταλλαγμένα, σκουπίδια, που καταστρέφουν την υγεία και το περιβάλλον.

Η κυβέρνηση αρνείται την ικανοποίηση των δίκαιων αιτημάτων της αγροτιάς, όπως και των εργαζόμενων με τα ίδια επιχειρήματα. Αρνείται:

• Την ελάχιστη εγγυημένη τιμή για τον παραγωγό όπως και τις διατιμήσεις σε βασικά είδη διατροφής λόγω «ελεύθερης αγοράς».

• Τον διπλασιασμό των αγροτικών συντάξεων όπως και των συντάξεων γενικά, ή την αύξηση των δαπανών σε παιδεία υγεία λόγω του αντιλαϊκού Συμφώνου Σταθερότητας της ΕΕ, των ματωμένων πλεονασμάτων και των πολεμικών δαπανών

• Το φτηνό κόστος ρεύματος και πετρελαίου για τους αγρότες και τους εργαζόμενους λόγω «απελευθέρωσης των αγορών της ΕΕ» και χρηματιστηρίων ενέργειας.

Απέναντι σε αυτή την ολέθρια πολιτική της κυβέρνησης και της ΕΕ, η νίκη των αγροτών ανοίγει το δρόμο για την επιβίωση, την δικιά τους και την δική μας.

Απαιτείται παλλαϊκός αγώνας ενάντια στην κυβέρνηση της φτώχειας, της ακρίβειας, της εκμετάλλευσης, της λεηλασίας δημόσιων πόρων, των αυξήσεων στο ρεύμα και το νερό, της συγκάλυψης του εγκλήματος των Τεμπών, της διαφθοράς και του ΟΠΕΚΕΠΕ, του αυταρχισμού, του 13ωρου, των διαγραφών των φοιτητών, της αξιολόγησης και του νέου πειθαρχικού στο Δημόσιο.

Για τους λόγους αυτούς καλούμε:

Κάθε σωματείο, εργατικό κέντρο και νομαρχιακό τμήμα της ΑΔΕΔΥ, ομοσπονδία, την ΑΔΕΔΥ και τη ΓΣΕΕ, να προχωρήσουν σε απεργία το πρώτο 15νθήμερο του Γενάρη για:

• να σπάσει η κυβερνητική αδιαλλαξία. Να νικήσουν τα μπλόκα της αγροτιάς με την ικανοποίηση όλων των αιτημάτων τους.

• ενάντια στην ακρίβεια στα τρόφιμα, στο ρεύμα, τα καύσιμα, τις ανατιμήσεις στο νερό.

• -Για φτηνή, ποιοτική διατροφή για τον λαό, Εγγυημένες κατώτερες τιμές στο χωράφι, έλεγχο των τιμών και διατίμηση στο ράφι.
• -Κατάργηση του ΦΠΑ και των Ειδικών Φόρων Κατανάλωσης, στα είδη πρώτης ανάγκης,
• -Κατάργηση του χρηματιστηρίου της ενέργειας, Όχι στις ιδιωτικοποιήσεις και την εμπορευματοποίηση των δημόσιων αγαθών. Να γυρίσουν στο δημόσιο οι εταιρείες που ιδιωτικοποιήθηκαν.
• -Συλλογικές Συμβάσεις Εργασίας και πλήρη δικαιώματα σε όλους τους εργάτες γης.
• -Αυξήσεις στους μισθούς και τις συντάξεις, διπλασιασμό των αγροτικών συντάξεων, των δαπανών για παιδεία, υγεία, κοινωνική πολιτική, ενάντια στους «κόφτες» και τα πλεονάσματα του αντιδραστικού Συμφώνου Σταθερότητας και τις πολεμικές δαπάνες.
• -Κανένας πλειστηριασμός για λαϊκή κατοικία, περιουσία, κατάργηση των νόμων για τα funds.

• Αγώνας για να ανατραπεί η αντιδραστική κυβερνητική πολιτική σε εργασία, αγροτική παραγωγή, παιδεία, υγεία.

ΥΠΟΓΡΑΦΟΥΝ :

1. Αγαπητός Θανάσης, πρόεδρος της Ένωσης Συνταξιούχων Εκπαιδευτικών Θεσσαλονίκης

2. Ανδρέου Τιάνα, μέλος ΔΣ ΟΣΥΟ

3. Αρβανίτης Δημήτριος, μέλος Δ.Σ. του Συλλόγου Υπαλλήλων Δήμου Ροδίων

4. Αργύρης Χρίστος, ΓΣ ΑΔΕΔΥ, μέλος ΔΣ συλλόγου εργαζόμενων νοσοκομείου Γεννηματά

5. Βάσιλα Αγγελική, γραμματέας ΔΣ Συλλόγου Εργαζομένων ΤΕΕ

6. Βασιλειάδου Δέσποινα, μέλος ΔΣ ΣΕΠΕ Υπαίθρου Θεσσαλονίκης

7. Βασιλοπούλου Νότα, πρόεδρος Δ.Σ. Πανελλήνιας Ομοσπονδίας Προσωπικού Οργανισμών Κοινωνικής Πολιτικής, Πρόεδρος Δ.Σ. Πανελληνίου Συλλόγου Εργαζομένων ΟΓΑ (ΟΠΕΚΑ – ΕΦΚΑ)

8. Βερβέρης Μιχάλης, ταμίας συλλόγου εργαζόμενων νοσοκομείου Αγία Όλγα

9. Γαλατάς Ζώης, μέλος ΓΣ της ΠΟΕ-ΟΤΑ

10. Γαρμπής Αποστόλης, πρόεδρος Σωματείου Εργαζομένων ΦΑΓΕ

11. Γεροντίδης Μάκης, μέλος ΔΣ συλλόγου εφοριακών Ημαθίας-Πέλλας-Πιερίας

12. Γεωργίου Σάββας, αντιπρόεδρος Σωματείου Εργαζομένων ΑΤΤΙΚΟΥ Νοσοκομείου

13. Γιαννούλια Κατερίνα, μέλος ΔΣ Πανελλήνιας Ένωσης Γεωπόνων Δημοσίων Υπαλλήλων (ΠΕΓΔΥ)

14. Γκίκα Λουΐζα, μέλος ΔΣ ΕΙΝΗ

15. Γκικουρία Αΐντα, ΔΣ ΣΕΠΕ «Περικλής»

16. Γκιουλουμίδης Γιώργος, δάσκαλος, μέλος ΔΣ ΣΕΠΕ Υπαίθρου Θεσσαλονίκης

17. Γκλαρνέτατζης Νίκος, μέλος ΔΣ Ε’ ΣΕΠΕ Θεσσαλονίκης και του ΓΣ της ΕΔΟΘ

18. Γκόβας Δημήτρης, μέλος ΔΣ Συλ. Εργ. Βιβλίου Χάρτου Ψηφιακών Μέσων (ΣΥΒΧΨΑ)

19. Γκότσης Ηρακλής, μέλος του Γενικού Συμβουλίου της ΑΔΕΔΥ

20. Γκρίλης Γιώργος, πρόεδρος της ΕΛΜΕ Καλλιθέας, Ν. Σμύρνης, Μοσχάτου

21. Δαλαΐνα Σπυριδούλα, ΔΣ ΣΕΠΕ Κ. Σωτηρίου

22. Δελασούδας Ιάκωβος, μέλος Διοικούσας Επιτροπής ΣΕΡΕΤΕ Αχαΐας

23. Δεμερδεσλής Γιώργος, Β’ ΕΛΜΕ Έβρου

24. Δέση-Λουκά Χριστίνη, γραμματέας του Σωματείου Μισθωτών Τεχνικών

25. Διαβολάκης Θανάσης, μέλος ΔΣ Ο.Ι.Ε.Λ.Ε.

26. Διονύσης Χρηστόπουλος, Πρόεδρος Συλλόγου Μουσικών Φιλαρμονικής Δήμου Αθηναίων

27. Δούκα Ευαγγελία, μέλος του ΣΕΠΕ «Ηρώ Κωνσταντοπούλου»

28. Δούρος Αποστόλης, μέλος ΔΣ Συλλόγου Εργαζομένων Δρομοκαΐτειου Νοσοκομείου

29. Ερωτοκρίτου Αργυρή, μέλος ΓΣ ΟΕΝΓΕ

30. Ζαγανίδης Χρήστος, μέλος ΔΣ της Ε’ ΕΛΜΕ Θεσσαλονίκης και του ΓΣ της ΕΔΟΘ

31. Ζαμπουλάκης Νίκος, μέλος ΔΣ ΣΕΠΕ Ηρακλείου «Δ Θεοτοκόπουλος»

32. Ζάμπρας Αλέξανδρος, πρόεδρος Ένωσης νοσοκομειακών γιατρών Λέσβο

33. Ζήκος Αποστόλης, μέλος Δ.Σ. Εργατικού Κέντρου Ιωαννίνων

34. Ζουρτσάνος Σπύρος, μέλος ΔΣ του Συλλόγου Εργαζομένων στην Alpha Bank (ΕΝ.Α.Σ)

35. Θεοδωρίδου Ευδοξία μέλος ΔΣ Γ ΕΛΜΕ Θεσσαλονίκης

36. Ιακωβάτος Γεράσιμος, γραμματέας Σωματείου Μισθωτών Τεχνικών – Παράρτημα Ηρακλείου

37. Ιωαννίδης Τάσος, ΔΣ Α ΕΛΜΕ Δυτικής Αττικής (Ελευσίνα)

38. Κάιλα Μυρσίνη, μέλος ΔΣ του ΣΕΠΕ «Αριστοτέλης»

39. Κακούρου Κωνσταντίνα, πρόεδρος της Ε’ ΕΛΜΕ Αθήνας

40. Καλημερίδης Γιώργος, μέλος Δ.Σ του Ζ’ ΣΕΠΕ Θεσ/νίκης

41. Καλιαμπάκος Σωτήρης, μέλος ΔΣ Πανελλήνιου Ιατρικού Συλλόγου, ΔΣ Ιατρικού Συλ. Αθήνας

42. Καλομοίρης Γρηγόρης, πρόεδρος Πανελλήνιας Ένωσης Συνταξιούχων Εκπ/κών (ΠΕΣΕΚ)

43. Καλούσης Ακρίτας, κοινωνιολόγος, μέλος ΔΣ ΕΛΜΕ Πειραιά

44. Καπέτης Δημήτρης, μέλος ΔΣ της Γ’ ΕΛΜΕ Θεσσαλονίκης

45. Καραγιώργου Δέσποινα, μέλος ΔΣ ΣΕΠΕ «Ρ. Ιμβριώτη»

46. Καραδάκης Γιώργος, μέλος ΔΣ Συλλόγου Μόνιμων Διοικητικών Υπαλλήλων Σιβιτανιδείου Ιδρύματος

47. Καραμπέλη Μαρία, ΓΝΑ «Γ. Γεννηματάς», εκλέκτορας στη Γενική Συνέλευση του Πανελλήνιου Ιατρικού Συλλόγου

48. Καρλαύτη Άννα, πρόεδρος ΣΕΠΕ «Αθηνά»

49. Κάσκαρης Γιάννης, δάσκαλος, μέλος ΔΣ, Α’ ΣΕΠΕ Θεσσαλονίκης “Ο Προμηθέας”

50. Καστρίτσης Ραφαήλ, αντιπρόεδρος σωματείου εργαζόμενων Τσαμούρης ΑΕ

51. Καταραχιάς Κώστας, μέλος ΔΣ ΕΙΝΑΠ, γραμματέας συλ εργαζ. νοσοκομ «Έλενα Βενιζέλου»

52. Κατσανεβάκη Ζαμπία, μέλος ΔΕ της ΠΟΣΕΕΔΙΠ ΑΕΙ

53. Κάτσαρης Τάκης, πρόεδρος Σωματείου Εργαζομένων στον ΕΛΓΟ ΔΗΜΗΤΡΑ

54. Κατσαρού Ιωάννα, δασκάλα, πρόεδρος ΣΕΠΕ Λαγκαδά, μέλος του ΓΣ της ΕΔΟΘ

55. Κατσιγιάννης Αλεξανδρος, φιλόλογος, πρόεδρος Α ΕΛΜΕ Δυτικής Αττικής (Περιστέρι)

56. Καυκιά Ζαχαρούλα, ταμίας Ε ΕΛΜΕ Αθήνας

57. Κεχαγίδης Ματθαίος, δάσκαλος, μέλος Δ.Σ. του ΣΤ’ Σ.Ε.Π.Ε. Θεσσαλονίκης

58. Κοζανιτάς Γιώργος, γραμματέας Δ.Σ. ΣΕΦΚ

59. Κονδύλη Νατάσα, ταμίας ΣΕΠΕ «Ηρώ Κωνσταντοπούλου»

60. Κοντελές Δημήτρης, μέλος ΔΣ ΕΛΜΕ Λάρισας

61. Κοσίνας Ανδρέας, μέλος του ΔΣ Παραρτήματος Σωματείου Μισθωτών Τεχνικών Πάτρας

62. Κοσίνας Χρήστος, μέλος Διοικούσας Επιτροπής ΣΕΡΕΤΕ Αχαΐας

63. Κοσμοπούλου Όλγα, μέλος ΔΣ ΕΙΝΑΠ και ΔΣ Συλλόγου Εργαζομένων ΓΝ Νίκαιας

64. Κουρνιώτης Χρήστος, μέλος ΔΣ της ΕΛΜΕ Άνω Λιοσίων, Ζεφυρίου, Φυλής

65. Κουτσουδάκη Πηνελόπη, ΔΣ συλλόγου εργαζόμενων Δρομοκαΐτειου

66. Κρεασίδης Γιωργος, μέλος ΔΣ της Α’ ΕΛΜΕ Θεσσαλονίκης και ΕΕ ΕΔΟΘ

67. Κριδεράς Δημήτρης, ταμίας Δ.Σ. ΣΕΦΚ

68. Κτιστάκης Μάνος, μέλος του ΚΣ της Ομοσπονδίας Διοικητικού Προσωπικού Τριτοβάθμιας Εκπαίδευσης

69. Λαδικός Ηλίας, μέλος ΔΣ Συλλόγου Εργαζομένων ΤΕΕ

70. Λαθήρα Γιάννα, μέλος ΔΣ της Γ’ ΕΛΜΕ Θεσσαλονίκης

71. Λαθήρας Γιάννης μέλος Δ.Σ. της Ένωσης Συνταξιούχων Εκπαιδευτικών Θεσσαλονίκης

72. Λεγάκης Μιχάλης, μέλος ΔΣ της Γ’ ΕΛΜΕ Θεσσαλονίκης

73. Λιόντος Βασίλης, γραμματέας ΝΤ ΑΔΕΔΥ Χανίων

74. Λιουλιάκη Δήμητρα, ταμίας ΣΕΠΕ Ροδόπης

75. Λυσικάτου Ζαννέτα, μέλος ΓΣ ΠΟΕΔΗΝ

76. Μακρυγιάννης Στέφανος, πρόεδρος ΣΕΠΕ Ροδόπης, μέλος ΝΤ ΑΔΕΔΥ Ροδόπης

77. Μανίκας Σταύρος, μέλος ΔΣ ΕΚΑ

78. Μαρούτας Γιάννης, γραμματέας ΣΕΠΕ Αριστοτέλης

79. Μαρτζούκος Αλέξανδρος, ΔΣ Σωματείου Ελλήνων Ηθοποιών

80. Μασούρας Ιάσονας, μέλος ΔΣ ΣΙΕΛ Αχαΐας

81. Μαυρίδης Θοδωρής, δάσκαλος, μέλος ΔΣ ΣΕΠΕ Έλλη Αλεξίου (Περιστέρι)

82. Μεντής Χρήστος μέλος Δ.Σ, συλλόγου συνταξιούχων ΟΤΑ Ν. Ιωαννίνων

83. Μονιάκη Χρυσούλα, μέλος ΔΣ Πανελληνίου Συλλόγου Υπαλλήλων στην ΕΛΣΤΑΤ

84. Μορέλας Βασίλης, μέλος ΔΣ της Ε’ ΕΛΜΕ Θεσσαλονίκης

85. Μπαχτή Άννα, πρόεδρος Ε’ ΕΛΜΕ Ανατολικής Αττικής

86. Μπελιάς Δημήτρης, μέλος ΔΣ συλλόγου εργαζόμενων νοσοκομείου Ρίου

87. Μπουγιούκας Γιάννης, μέλος Δ.Σ. Α ΕΛΜΕ Αθήνας

88. Μπουλής Αργύρης μέλος ΔΣ Πανελλήνιας Ομοσπονδίας Συλ. Εργ. Υπ. Γεωργίας (ΠΟΣΕΥΓ)

89. Νάνος Βαγγέλης, μέλος ΔΣ Εργατικού Κέντρου Πρέβεζας και πρόεδρος Σωματείου Μισθωτών Γεωτεχνικών Β/Δ Ελλάδος

90. Νικολάου Δέσποινα, φιλόλογος, μέλος Δ.Σ. ΕΛΜΕ Ρεθύμνου

91. Νομικός Πέτρος, συνταξιούχος εκπαιδευτικός

92. Ντινοπούλου Βέρα, μέλος ΔΣ ΣΕΠΕ «Αθηνά»

93. Ξιφαρά Μαρία, μέλος ΔΣ ΣΥΕΤΕ

94. Ξοπλίδης Γεώργιος, γραμματέας Α’ ΕΛΜΕ Έβρου

95. Ξοπλίδης Παναγιώτης, γραμματέας Σωματείου Υπαλλήλων Βιβλίου Χάρτου Θεσσαλονίκης

96. Παζάλος Γιώργος, μέλος ΔΣ ΣΕΠΕ «Αθηνά»

97. Πάλλιου Χριστίνα, μέλος ΔΣ Σωματείου Μισθωτών Τεχνικών

98. Παπανικολάου Πάνος, ΓΓ ΟΕΝΓΕ, μέλος ΔΣ ΕΙΝΑΠ, εκλέκτορας στη Γενική Συνέλευση του Πανελλήνιου Ιατρικού Συλλόγου

99. Παπατζίκος Δημήτρης μέλος ΔΣ Συνδικάτου Επισιτισμού -Τουρισμού Αττικής

100. Παππά Ιωάννα, αντιπρόεδρος ΣΕΠΕ Περιστερίου

101. Πασπάτη Ιωάννα, ΔΣ Συλλόγου Εργαζομένων ΓΝ Παίδων Πεντέλης

102. Πατέλη Βιολέττα, μέλος ΔΣ ΔΟΕ

103. Πατρικίου Κατερίνα, πρόεδρος συλλόγου εργαζόμενων Νοσοκομείου «Αγ Σάββας»

104. Πελεκούδας Νίκος πρόεδρος Δ.Σ. ΣΕΦΚ

105. Περιστεροπούλου Μαρία, μέλος ΔΣ Α’ ΕΛΜΕ Θεσσαλονίκης

106. Περσόπουλος Αλέκος, μέλος ΔΣ του Σωματείου Εργαζομένων Δ. Καλαμαριάς

107. Πολίτου Βίκυ, μέλος ΔΣ της Β’ ΕΛΜΕ Θεσσαλονίκης

108. Πολύδωρος Κώστας, γραμματέας σωματείου εργαζόμενων Τσαμούρης ΑΕ

109. Ρέππα Ντίνα, πρόεδρος ΣΕΠΕ «Αριστοτέλης»

110. Ρέππας Χρήστος πρόεδρος ΣΕΠΕ Αργοσαρωνικού

111. Ρίζος Μιχάλης, ΔΣ Συλλόγου εργαζομένων Αττικού Νοσοκομείου, εκλέκτορας στη Γενική Συνέλευση του Πανελλήνιου Ιατρικού Συλλόγου

112. Ρίζου Ιωάννα, μέλος ΔΣ του Σωματείου Μισθωτών Δικηγόρων

113. Σαμοΐλης Γιάννης, μέλος ΔΣ ΕΛΜΕ Άνω Λιοσίων Ζεφυρίου Φυλής

114. Σαραϊδάρη Πόπη, μέλος ΔΣ της Ε’ ΕΛΜΕ Θεσσαλονίκης

115. Σιτέλας Κώστας, μέλος ΔΣ του Σωματείου Εργαζομένων Δ. Καλαμαριάς

116. Σκούφογλου Μάνος, μέλος ΔΣ ΣΑΔΑΣ-ΠΕΑ

117. Σμήλιος Ηλίας, δάσκαλος, γραμματέας Ζ΄ ΣΕΠΕ Θεσσαλονίκης

118. Σουρτζής Φώτης, μέλος ΔΣ Γ’ ΕΛΜΕ Αθήνας

119. Σπουργίδου Φωτεινή μέλος ΔΣ ΣΕΠΕ Ροδόπης

120. Σταμούλης Δημήτρης, μέλος ΔΣ ΕΣΠΗΤ

121. Στασινόπουλος Δημήτρης, μέλος ΔΣ Συνδικάτου ΟΣΥ

122. Σταυροπούλου Μάγια, πρόεδρος ΣΕΠΕ «Ο Περικλής»

123. Στεφανίδου Σοφία, μέλος ΔΣ Ε’ ΕΛΜΕ Θεσσαλονίκης και ΓΣ ΑΔΕΔΥ

124. Σωτηρόπουλος Άκης, πρώην μέλος ΓΣ ΑΔΕΔΥ και ΔΣ ΟΛΜΕ

125. Τάσσου Δήμητρα, μέλος ΔΣ ΣΕΠΕ «Αριστοτέλης»

126. Τζαμάλ Νάχλε, Παλαιστίνιος εργάτης, Δρομοκαΐτειο Νοσοκομείο

127. Τζαμουράνης Δημήτρης, μέλος Σωματείου Μισθωτών Τεχνικών και αντιπρόσωπος συνεδρίου ΕΚΑ

128. Τόλη Πολίνα, πρόεδρος ΣΕΠΕ «Ηρώ Κωνσταντοπούλου»

129. Τουλγαρίδης Κώστας, πρόεδρος ΣΕΠΕ «Κ. Σωτηρίου», μέλος ΓΣ της ΑΔΕΔΥ

130. Τουρνάς Νίκος, μέλος ΔΣ συλλόγου εργαζόμενων ΓΓΔΕ, μέλος ΔΣ ΟΣΥΟ

131. Τριανταφυλλοπούλου Χριστίνα, αντιπρόεδρος Συλλόγου Εργαζομένων υπ. Γεωργίας Ν. Αττικής

132. Τρούλη Αντιγόνη, μέλος ΔΣ ΕΛΜΕ Ηρακλείου

133. Τρώντσιου Λίτσα, μέλος του ΓΣ της ΕΔΟΘ

134. Τσαγανού Ελένη, μέλος ΔΣ συλλόγου εργαζόμενων Δήμου Νίκαιας Ρέντη

135. Τσαγκαράτου Αιμιλία, ΔΣ ΣΕΠΕ «Ο Παρθενώνας»

136. Τσολάκης Νίκος, μέλος ΔΣ του Σωματείου Μισθωτών Τεχνικών Μακεδονίας

137. Τσούκας Αντώνης, μέλος ΔΣ της Δ’ ΕΛΜΕ Θεσσαλονίκης

138. Φάκαρος Ελισσαίος, μέλος ΔΣ ΣΕΠΕ «Αριστοτέλης»

139. Φαλάρα Αρετή, μέλος ΔΣ Ιατρικού Συλλόγου Πειραιά

140. Φραγκαλιώτη Μαρία, μέλος ΔΣ ΣΕΦΚ

141. Χαϊντάρ Νεκτάριος, ΔΣ συλλόγου εργαζόμενων νοσοκομείου ΔΑΦΝΙ

142. Χαλάς Γιάννης, μέλος ΔΣ Α ΕΛΜΕ Δυτικής Αττικής

143. Χαρχαρίδου Μαρία, μέλος ΔΣ συλλόγου εργαζόμενων νοσοκομείου Γεννηματά

144. Χατζάρας Νίκος, ΔΣ συλλόγου εργαζόμενων Δήμου Αμπελοκήπων – Μενεμένης

145. Χατζηθεοδωρίδου Μαίρη, δασκάλα, πρόεδρος Β’ ΣΕΠΕ Θεσσαλονίκης

146. Χρηστίδου Χριστίνα, ταμίας ΔΣ ΣΕΜΟΔ

Κάλεσμα στην αντικυβερνητική-ταξική συγκέντρωση στη ΔΕΘ, Σαβ. 6/9, 6μμ, Καμάρα – Κείμενο 187 υπογραφών

 

Ταξική Συγκέντρωση στη ΔΕΘ, Σάββατο 6/9, 6μ.μ., στην ΚΑΜΑΡΑ

Να πέσει η αντιδημοκρατική κυβέρνηση των κλεφτών, της φτώχειας, των ιδιωτικοποιήσεων, του ρατσισμού και του πολέμου

 

• Παιδεία, υγεία, συγκοινωνίες, ρεύμα και νερό, δεν είναι εμπορεύματα, ανήκουν στον λαό

• Καμία συγκάλυψη για Τέμπη και ΟΠΕΚΕΠΕ

• Λευτεριά στην Παλαιστίνη – Έξω από το ΝΑΤΟ – Καμιά συνεργασία με το κράτος δολοφόνο του Ισραήλ

• Χωρίς εσένα γρανάζι δεν γυρνά, εργάτη μπορείς χωρίς αφεντικά! Οι αγώνες εργαζομένων και νεολαίας δύναμη ανατροπής για μια καλύτερη και ελεύθερη ζωή!

Ο Μητσοτάκης έρχεται στη Θεσσαλονίκη για να κάνει προεκλογικό μπαλκόνι τη ΔΕΘ με κούφιες υποσχέσεις, όταν η ζωή του λαού βουλιάζει κάθε μέρα. Μακελειό το μεροκάματο με το 13ωρο και τα εργατικά «ατυχήματα»-δολοφονίες να σκοτώνουν μέρα παρά μέρα, με τη νεολαία να λιώνει στη σεζόν και όλα αυτά για μισθούς που με την πρωτοφανή ακρίβεια δεν φτάνουν για να βγει ο μήνας. Στο στόχαστρο των επιχειρηματικών συμφερόντων και της ιδιωτικοποίησης, το δημόσιο σχολείο, η υγεία, οι δημόσιες υπηρεσίες και αγαθά, ο φυσικός πλούτος. Στο στόχαστρο και η ελευθερία μας: κυνηγητό στη δουλειά από διευθυντές κι αφεντικά και έξω από αυτή από την αστυνομία, διώξεις ενάντια στους αγώνες, στο φρόνημα, την αλληλεγγύη: στην Ελλάδα του 2025 διώκεται η εκπαιδευτικός Έφη Λάζου γιατί στο θεατρικό της έργο μιλάει για τα παιδιά της Παλαιστίνης και τιμωρείται η υπάλληλος που έδωσε στοιχεία για τη ληστεία του ΟΠΕΚΕΠΕ.

Ποιος δεν διώκεται; Οι κλέφτες του ΟΠΕΚΕΠΕ που οργάνωσαν τη διάλυση της φτωχομεσαίας αγροτιάς-κτηνοτροφίας και την κυριαρχία των μεγαλοαγροτών που ρουφάνε το δημόσιο χρήμα. Αυτοί που μαζί με τις πολυεθνικές έχουν κάνει τη διατροφή πανάκριβη και χαμηλής ποιότητας για χάρη του κέρδους. Δεν διώκονται οι ένοχοι για το έγκλημα των Τεμπών, με πρώτο τον Καραμανλή, αυτοί που έκαναν πλάτες στην Hellenic Train και οργάνωσαν τη συγκάλυψη. Όσοι έστησαν το καθεστώς που ταΐζει τα μεγάλα συμφέροντα από τα «λεφτόδεντρα» του «πακέτου ανάκαμψης», του ΕΣΠΑ, του πράσινου ταμείου κ.ο.κ. και το χαφιέδικο σύστημα των παρακολουθήσεων ή τα «αξιολογημένα» στελέχη του γαλάζιου επιτελικού κράτους που βρίσκονται πίσω από τα εκβιασμούς και δωροδοκίες σε εφορίες, πολεοδομίες…

Η κυβέρνηση της ΝΔ σφιχταγκαλιάζεται με τα συμφέροντα που την έφεραν στην εξουσία  υιοθετώντας συνέχεια νέα μέτρα σε βάρος των εργαζομένων, νέες ιδιωτικοποιήσεις, νέα προνόμια για τράπεζες, εφοπλιστές και εργοδότες, νέα δεσμά για όποιον αγωνίζεται. Την ίδια ώρα τρέχει πίσω από τη γραμμή Τραμπ προς άγρα ψήφων της ακροδεξιάς και του φασισμού. Για αυτό και στηρίζουν το σύστημα οι ακροδεξιοί στοχοποιώντας τους μετανάστες και πρόσφυγες, τους καλλιτέχνες, τη ΛΟΑΤ κοινότητα και την Παλαιστίνη, αλλά για την εκμετάλλευση και τις ιδιωτικοποιήσεις σωπαίνουν κάνοντας πλάτες στην κυβέρνηση και τα αφεντικά. Ο ακροδεξιός Πλεύρης οργανώνει πρωτοφανή ρατσιστικά μέτρα ενάντια στους πρόσφυγες που έρχονται κυνηγημένοι από τους πολέμους και τις δικτα­τορίες που η ελληνική κυβέρνηση στηρίζει στα πλαίσια της ΕΕ και του ΝΑΤΟ. Ενώ η ανθρωπότητα συγκλονίζεται καθημερινά από τα εγκλήματα του Ισραήλ σε βάρος της Γάζας και του παλαιστινιακού λαού, η κυβέρνηση Μητσοτάκη στηρίζει με προκλητικό τρόπο το καθεστώς Νετανιάχου και πολεμάει το κίνημα αλληλεγγύης στην Παλαιστίνη. Αυτό επιτρέπει στην άρχουσα τάξη να συνεταιρίζεται με επιχειρήσεις του Ισραήλ και να κερδίζει βρόμικο χρήμα. Για τον ίδιο σκοπό η κυβέρνηση στοιχίζεται μαζί με ΝΑΤΟ, ΗΠΑ και ΕΕ σε κάθε βρόμικο ιμπεριαλιστικό πόλεμο. Για τα συμφέροντα των πολυεθνικών ενέργειας και του κεφαλαίου στις ΑΟΖ της Μεσογείου μπαίνει μαζί με το καθεστώς Ερντογάν στην κούρσα εξοπλισμών που σήμερα σημαίνει φτώχεια και περικοπές, αύριο πόλεμο και καταστροφή.

Ποιος θα βάλει τέρμα στον κατήφορο; Η «αντιπολίτευση» ΠΑΣΟΚ-ΣΥΡΙΖΑ-Πλεύση, παρά το κοινοβουλευτικό θέατρο και τις άσφαιρες προτάσεις δυσπιστίας, δίνει στη ΝΔ στρατηγική συναίνεση που συμβολίζεται από την πίστη σε ΕΕ, ΝΑΤΟ και ΣΕΒ. Οι ΓΣΕΕ-ΑΔΕΔΥ εκπροσωπούν ένα κυβερνητικό-κομματικό συνδικαλισμό που δεν δίνει καμία μάχη ενώ οι εργαζόμενοι δέχονται απανωτά χτυπήματα. Ποτέ μετά τη Μεταπολίτευση δε δούλευαν τόσο πολύ, για τόσο λίγα, με τόσο φόβο. Σε κάθε ρωγμή που ανοίγει στο τείχος που υψώνει ο εργοδοτικός-κυβερνητικός συνδικαλισμός, οι εργαζόμενοι και ο λαός δείχνουν μαζικά ότι θέλουν να αγωνιστούν, όπως στη μεγάλη απεργία στις 28/2 με κεντρικό αίτημα καμία συγκάλυψη στο έγκλημα των Τεμπών.

Ο κομματικός συνδικαλισμός του ΠΑΜΕ υποτάσσει τα πάντα στην ψήφο στο ΚΚΕ στις επόμενες εκλογές και προσπερνάει την ανάγκη για αγώνα ανατροπής και όχι καταγραφής. Είναι αδιέξοδος ο δρόμος με “κορύφωση” τα νομοσχέδια του ΚΚΕ για αυξήσεις, όταν η ζωή δείχνει ότι αυξήσεις κερδίζει ο ενωτικός αγώνας με τα σωματεία και η απεργία, όπως έγινε με τους ναυτεργάτες της ΠΕΝΕΝ τον Ιούνιο, απ’ όπου απουσίαζαν. Είναι αδιέξοδη και οδηγεί στην ήττα η γραμμή που περνάει κάτω από τον πήχη για να αποφύγει τη σύγκρουση, που θεωρεί ίδιο το δημόσιο και το ιδιωτικό, μη ρεαλιστικές τις αυξήσεις πάνω από 1.000€ ή ψάχνει μια «επιστημονική» αξιολόγηση στην εκπαίδευση… ΓΣΕΕ και ΠΑΜΕ μας οδηγούν σε δράσεις χωρίς συνέχεια, συντονισμό των αγωνιζόμενων κλάδων και το αναγκαίο πλαίσιο διεκδίκησης, χωρίς στόχο ανατροπής της κυβέρνησης, χωρίς απολογισμό και συνέχεια μέχρι τη νίκη. Ενδεικτική η στάση του ΠΑΜΕ για τις συγκεντρώσεις αλληλεγγύης στον Παλαιστινιακό λαό κατά τον ελλιμενισμό του κρουαζιερόπλοιου που μετέφερε ισραηλινούς στρατιώτες-“τουρίστες”, με επιχειρήματα κομμένα και ραμμένα από την ατζέντα της κυβέρνησης της ΝΔ.

Υπάρχει άλλος δρόμος! Αυτός που χαράζουν οι αγώνες μας: όπου δίνεται μάχη με αιτήματα που ακουμπάνε στις ανάγκες και τα δικαιώματά μας, όπου οι αγώνες είναι στα χέρια των εργαζομένων, όπου υπάρχει αποφασιστικότητα και αξιοπρέπεια αντί για παζάρια, εκεί υπάρχει ενότητα, μαζικότητα και αντίσταση. Αυτός είναι ο δρόμος της αγωνιστικής συμπόρευσης, του συντονισμού των πρωτοβάθμιων σωματείων. Μόνο έτσι έρχονται νίκες!

Άμεσα να προχωρήσουμε σε γενικές συνελεύσεις με κεντρικό στόχο την ήττα της αντιλαϊκής πολιτικής, την ανατροπή της κυβέρνησης κι όσων θέλουν να συνεχίσουν τον κατήφορό της, να βγουν τα δικαιώματά μας μπροστά. Δυναμικά, αποφασιστικά, με άμεσο απεργιακό αγώνα

Να αγωνιστούμε και να κερδίσουμε:

• Ριζικές αυξήσεις - κανένας μισθός κάτω από 1200 ευρώ. Συλλογικές Συμβάσεις Εργασίας για όλους, κατάργηση του του Ν. 2738/99 που δεν επιτρέπει ρύθμιση μισθού από ΣΣΕ στο δημόσιο. Επαναφορά 13ου-14ου μισθού δημόσιου και συντάξεων. Επιστροφή των κλεμμένων και ξεπάγωμα τριετιών από το 2012.

• Κατάργηση του ΦΠΑ στα είδη πρώτης ανάγκης. Πλαφόν στις τιμές, διατίμηση στα νοίκια. Μείωση των φόρων – να φορολογηθεί ο πλούτος, όχι ο λαός. Όχι στα χρηματιστήρια ενέργειας και τροφίμων. Δημόσιο πρόγραμμα λαϊκής κατοικίας. Κατάργηση πλειστηριασμών και κατασχέσεων σε βάρος λαϊκών στρωμάτων.

• 6ωρο-5μερο-30ωρο, λιγότερη δουλειά, δουλειά για όλους. Όχι στο νόμο Κεραμέως για 13ωρο! Μαζικοί μόνιμοι διορισμοί για να έχουμε παιδεία, υγεία, δημοτικές υπηρεσίες για τον λαό. Κατάργηση κάθε μορφής ελαστικής εργασίας σε ιδιωτικό και δημόσιο τομέα.

• Καμία αύξηση ορίου συνταξιοδότησης, δουλειά για τη νεολαία. Πλήρη σύνταξη στα 30 χρόνια εργασίας ή στα 58 για άνδρες και 55 για γυναίκες. Κατάργηση νόμου Κατρούγκαλου και ιδιωτικοποίησης περιουσίας των ταμείων.

• Επίδομα ανεργίας χωρίς προϋποθέσεις - Όχι στην προπληρωμένη κάρτα της ΔΥΠΑ

• Τώρα μέτρα ασφαλείας στους χώρους δουλειάς, που έγιναν κάτεργα εκμετάλλευσης και χάνονται ζωές.

• Να καταργηθούν οι αντεργατικοί νόμοι Αχτσιόγλου-Χατζηδάκη-Γεωργιάδη. Να απαλλαγούν οι διωκόμενοι για τους αγώνες τους εκπαιδευτικοί και δημόσιοι υπάλληλοι. Όχι στο νέο πειθαρχικό στο δημόσιο.

• Καμία ιδιωτικοποίηση! Να περάσουν στο δημόσιο χωρίς αποζημίωση νερό, ΔΕΗ, ΟΣΕ, ΜΜΜ, ΛΑΡΚΟ, ΕΛΒΟ, τηλεπικοινωνίες και οι υποδομές, με εργατικό και λαϊκό έλεγχο. Να καταργηθεί το «Υπερταμείο». Έξω ιδιώτες και εργολάβοι από παιδεία, υγεία, κοινωνικές υπηρεσίες. Να πληρώσουν οι ένοχοι για το έγκλημα στα Τέμπη.

• Αποκλειστικά δημόσια και δωρεάν εκπαίδευση και υγεία. Επιστροφή στο δημόσιο των Ωνάσειων σχολείων. Όχι ιδιωτικά πανεπιστήμια. Κατάργηση αντιεκπαιδευτικών νόμων για την αξιολόγηση (4692/20 και 4823/21), Εθνικό Απολυτήριο, Ελάχιστη Βάση Εισαγωγής. Όχι διαγραφές και διώξεις φοιτητών, αποκατάσταση του πανεπιστημιακού ασύλου. Kατάργηση νόμων Γεωργιάδη και δωρεάν ιατροφαρμακευτική περίθαλψη.

• Καμιά συγκάλυψη στον ΟΠΕΚΕΠΕ. Κατάργηση ΚΑΠ και «Μητρώου αγροτών». Δημοκρατικοί πρωτοβάθμιοι παραγωγικοί συνεταιρισμοί με εργατικό-κοινωνικό έλεγχο, δημόσιο φορέα συγκέντρωσης--εμπορίας προϊόντων.

• Ανυπακοή και ανατροπή της επιτροπείας της ΕΕ και του χρέους, των αντιλαϊκών προϋποθέσεων και προαπαιτούμενων του «Ταμείου Ανάκαμψης» και του ΕΣΠΑ. Παύση πληρωμών του χρέους – μη αναγνώριση και διαγραφή του. Ρήξη και αποδέσμευση από την ΕΕ του κεφαλαίου, του ρατσισμού-φασισμού και του πολέμου.

• Λευτεριά στην Παλαιστίνη! Να σταματήσει η γενοκτονία στη Γάζα. Καμιά συνεργασία με το κράτος-δολοφόνο του Ισραήλ, διακοπή διπλωματικών σχέσεων, μποϊκοτάζ ισραηλινών προϊόν­των.

• Έξω η Ελλάδα από το ΝΑΤΟ, έξω οι αμερικανατοϊκές βάσεις του θανάτου, καμία εμπλοκή στους ιμπεριαλιστικούς πολέμους. Όχι στους εξοπλισμούς, λεφτά για υγεία, παιδεία, κοινωνικά αγαθά

1. Αγαπητός Θανάσης, συνταξιούχος δάσκαλος, πρόεδρος της Ένωσης Συνταξιούχων Εκπαιδευτικών Θεσσαλονίκης (ΕΣΕΘ), πρ. περιφερ. σύμβουλος Κεντρικής Μακεδονίας

2. Αγγελοπούλου Δήμητρα, εργαζόμενη στην ΕΛΣΤΑΤ

3. Αγοραστού Λήδα, θεατρολόγος, δημοτική σύμβουλος Αμπελοκήπων-Μενεμένης -”ΑΝΥΠΑΚΟΗ”

4. Αθανασιάδου Αντωνία, εργαζόμενη φοιτήτρια, μέλος του Φοιτητικού Συλλόγου Πανεπιστημίου Μακεδονίας

5. Αλεμίδου Θώμη, εκπαιδευτικός, μέλος Δ’ ΕΛΜΕ Θεσσαλονίκη

6. Αλεξίου Δημήτρης, εργαζόμενος, μέλος Σωματείου Μισθωτών Τεχνικών Μακεδονίας

7. Αυτζίδου Σοφία, φοιτήτρια, μέλος ΔΣ του Φοιτητικού Συλλόγου Ηλεκτρολόγων-Μηχανολόγων ΑΠΘ 

8. Βάιας Μιχάλης, δάσκαλος, μέλος Δ.Σ. του Β’ Σ.Ε.Π.Ε. Θεσσαλονίκης

9. Βασιλάτου Βίκυ, εκπαιδευτικός, μέλος του ΔΣ της ΟΛΜΕ

10. Βασιλειάδης Δημήτρης, ιδιωτικός υπάλληλος, μέλος της δημοτ. κίνησης “ΑΝΥΠΑΚΟΗ Αμπελοκήπων-Μενεμένης”

11. Βασιλειάδου Δέσποινα, δασκάλα, μέλος του Συλλόγου Εκπαιδευτικών Π.Ε. Υπαίθρου Θεσσαλονίκης

12. Βασιλοπούλου Νικολέτα, εργαζόμενη φοιτήτρια, μέλος ΔΣ του Φοιτητικού Συλλόγου Χημικού ΑΠΘ και μέλος του Συνδικάτου Εργατοϋπαλλήλων Τουριστικών και Επισιτιστικών Επιχειρήσεων (ΣΕΤΕΠΕ)  

13. Βλαχάκη Ευστρατία, νηπιαγωγός, γραμματέας του Συλλόγου Εκπαιδευτικών Π.Ε. Λαγκαδά

14. Βλάχας Παντελής, ερευνητής, μέλος March to Gaza

15. Βλαχομήτρος Δημήτρης, μέλος Δ.Σ. του Σωματείου Συνταξιούχων «Η Συσπείρωση», πρ. δημοτ. σύμβουλος Θέρμης, μέλος της Επιτροπής Αγώνα ενάντια στα Φωτοβολταϊκά πάρκα στην Περιστέρα και Μονοπήγαδο Δ. Θέρμης

16. Βουρτσάκη Βάνα, εκπαιδευτικός, συγγραφέας, σκηνοθέτης

17. Γαζάκης Αντώνης, φιλόλογος, γραμματέας Α’ ΕΛΜΕ Θεσσαλονίκης 

18. Γαλανοπούλου Άννα, αναπληρώτρια δασκάλα, μέλος Σ.Ε.Π.Ε. Πειραιά “Πρόοδος”

19. Γαλατάς Ζώης, εργαζόμενος στο δήμο Ζίτσας, μέλος του Γεν. Συμβουλίου της ΠΟΕ-ΟΤΑ

20. Γιάμπαστος Βασίλης, δάσκαλος, ταμίας του Συλλόγου Εκπαιδευτικών Π.Ε. Λαγκαδά

21. Γιαννάκης Νίκος, δάσκαλος, μέλος του Σ.Ε.Π.Ε. Αθήνας «Αριστοτέλης»

22. Γιαννέλος Χρήστος, εργαζόμενος στην ΕΛΣΤΑΤ

23. Γκανούδη Ανδριάνα, εργαζόμενη φοιτήτρια, μέλος Φοιτητικού Συλλόγου Πανεπιστημίου Μακεδονίας και ΣΕΤΕΠΕ 

24. Γκικουρία Αΐντα, εκπαιδευτικός, πρόεδρος ΣΕΠΕ «Ο Περικλής»

25. Γκιουλουμίδης Γιώργος, δάσκαλος, μέλος Δ.Σ. του Σ.Ε.Π.Ε. Υπαίθρου Θεσσαλονίκης

26. Γκλαρνετατζης Νίκος, δάσκαλος, μέλος Δ.Σ. του Ε’ ΣΕΠΕ Θεσ/νίκης και του Γεν. Συμβουλίου της ΕΔΟΘ-Ν.Τ. ΑΔΕΔΥ Θεσ/νίκης  

27. Γκουντάρας Οδυσσέας, εργαζόμενος φοιτητής, μέλος του Φοιτητικού Συλλόγου Φυσικού ΕΚΠΑ και μέλος του Συλλόγου Εργαζομένων στα Φροντιστήρια Καθηγητών

28. Γρηγοριάδου Ελισάβετ, εργαζόμενη, μέλος Συνδικάτου Εργατοϋπαλλήλων Τουριστικών και Επισιτιστικών Επιχειρήσεων (ΣΕΤΕΠΕ)   

29. Διαμάντας Ανδρέας, εκπαιδευτικός, μέλος ΕΛΜΕ Χίου

30. Διαμάντης Γιώργος, φυσικός 

31. Εμμανουηλίδης Γιάννης, μέλος του Φοιτητ. Συλλόγου ΤΕΦΑΑ Δ.Π.Θ. και νέος εργαζόμενος

32. Ζαγανίδης Χρήστος, εκπαιδευτικός Φ.Α., πρόεδρος της Ε’ ΕΛΜΕ Θεσσαλονίκης και μέλος του Γεν. Συμβουλίου της ΕΔΟΘ-Ν.Τ. ΑΔΕΔΥ Θεσ/νίκης

33. Ζαμπετάκη Χριστίνα, φοιτήτρια, μέλος του Φοιτητ. Συλλόγου Νομικής του Δ.Π.Θ.

34. Ζαμπουλάκης Νίκος, δάσκαλος, μέλος Δ.Σ. του Σ.Ε.Π.Ε. Ηρακλείου

35. Ζήκος Αποστόλης, μέλος Δ.Σ. του Εργατικού Κέντρου Ιωαννίνων

36. Ζουλούμης Παναγιώτης, απόφοιτος τμήματος ιστορίας - εθνολογίας ΔΠΘ

37. Ηλίας Νίκος, γραμματέας Σωματείου Μετάλλου Ιωαννίνων

38. Θεοδωρίδου Ευδοξία, εκπαιδευτικός, μέλος του Δ.Σ. της Γ' ΕΛΜΕ Θεσσαλονίκης

39. Ιωαννίδης Τάσος, καθηγητής, πρόεδρος Α΄ ΕΛΜΕ Δυτικής Αττικής (Ελευσίνα)

40. Ιωαννίδου Γιώτα, εκπαιδευτικός, μέλος της Ε’ ΕΛΜΕ Ανατολικής Αττικής

41. Ιωαννίδου Κατερίνα, δασκάλα, μέλος του Σ.Ε.Π.Ε. Χαλκιδικής

42. Καβακλής Λουκάς, συνταξιούχος εκπαιδευτικός

43. Καββαδάς Αποστόλης, φοιτητής, μέλος του Φοιτητ. Συλλόγου ΤΕΦΑΑ του Δ.Π.Θ.

44. Καλημερίδης Γιώργος, δάσκαλος, μέλος του Δ.Σ του Ζ Συλλόγου Π.Ε. Θεσσαλονίκης

45. Καλιαμπάκος Σωτήρης, μέλος Δ.Σ. του Ιατρικού Συλλόγου Αθηνών και του Πανελλήνιου Ιατρικού Συλλόγου

46. Καλουδάς Χρήστος, εργαζόμενος, μέλος Σωματείου Μισθωτών Τεχνικών Μακεδονίας 

47. Καλούσης Ακρίτας, κοινωνιολόγος, μέλος Δ.Σ. της ΕΛΜΕ Πειραιά

48. Κανταρτζής Χρήστος, Κοινοτικός Σύμβουλος Δήμου Νεάπολης-Συκεών και μέλος του Φοιτητικού Συλλόγου Πανεπιστημίου Μακεδονίας

49. Καπακτσής Αλέξανδρος, συνταξιούχος δάσκαλος, πρ. μέλος Δ.Σ. του Συλλόγου Εκπαιδευτικών Π.Ε. Υπαίθρου Θεσσαλονίκης

50. Καπέτα Θεοπίστη, δημοσιογράφος, μέλος της δημοτ. κίνησης “ΑΝΥΠΑΚΟΗ Αμπελοκήπων-Μενεμένης”

51. Καραβασίλης Αντώνης, Αγρότης, Γραμματέας στο Δ.Σ. Αγροτικού Συνεταιρισμού Βασιλικών

52. Καραγιώργου Δέσποινα, αναπληρώτρια δασκάλα, μέλος Σ.Ε.Π.Ε. Βύρωνα-Καισαριανής “Ρόζα Ιμβριώτη”

53. Κάσκαρης Γιάννης, δάσκαλος, μέλος του Α’ Σ.Ε.Π.Ε. Θεσσαλονίκης

54. Κατσανεβάκη Ζαμπία, ΕΔΙΠ ΕΜΠ, μέλος της Διοικ. Επιτροπής της ΠΟΣΕΕΔΙΠ ΑΕΙ.

55. Κατσαρού Ιωάννα, δασκάλα, πρόεδρος Συλλόγου Εκπαιδευτικών Π.Ε. Θεσσαλονίκης, μέλος Γεν. Συμβουλίου ΕΔΟΘ-Ν.Τ. ΑΔΕΔΥ Θεσσαλονίκης 

56. Κατσένης Γιάννης, φοιτητής, μέλος ΔΣ του Συλλόγου Φοιτητών Νομικής ΑΠΘ 

57. Κατσιώτης Μάριος, μέλος του Δ.Σ. του Σωματείου Εμποροϋπαλλήλων και Λοιπών Ιδιωτικών Υπαλλήλων Πρέβεζας

58. Καυκιά Βασιλική, δασκάλα, αντιπρόεδρος του Β΄ Σ.Ε.Π.Ε. Θεσ/νίκης

59. Κοιλακού Σύλβια, πρ. μέλος Δ.Σ. Εργατικού Κέντρου Αθήνας

60. Κόλλας Άγγελος, εργαζόμενος, μεταπτυχιακός φοιτητής, μέλος ΔΣ του Συλλόγου Μεταπτυχιακών Φοιτητών και Υποψηφίων Διδακτόρων Πολιτικών Επιστημών ΑΠΘ 

61. Κοντελές Δημήτρης, καθηγητής, μέλος Δ.Σ  ΕΛΜΕ Λάρισας 

62. Κοντογιάννη Μαριλένα, εκπαιδευτικός, μέλος ΕΛΜΕ Θεσπρωτίας 

63. Κουμαντζιάς Δημήτρης, εκπαιδευτικός, μέλος της ΕΛΜΕ Πιερίας

64. Κουρτέσης Βασίλης, μέλος του Δ.Σ. του Σωματείου Εμποροϋπαλλήλων και Λοιπών Ιδιωτικών Υπαλλήλων Πρέβεζας

65. Κούρτη Ιουλία, συνταξιούχος εκπαιδευτικός

66. Κουτσούμπα Δέσποινα, αρχαιολόγος, αντιπρόεδρος του Συλλόγου Ελλήνων Αρχαιολόγων

67. Κρεασίδης Γιώργος, εκπαιδευτικός, μέλος ΔΣ της Α’ ΕΛΜΕ Θεσ/νίκης και του Γεν. Συμβουλίου της ΕΔΟΘ-Ν.Τ. ΑΔΕΔΥ Θεσσαλονίκης

68. Κυπριώτης Λάμπρος, μισθωτός λογιστής, μέλος Δ.Σ. της Πανελλήνιας Ομοσπονδίας Λογιστών, μέλος Δ.Σ. της Ένωσης Λογιστών Ελεγκτών Περιφέρειας Αττικής

69. Κυργιάκης Χρήστος, καθηγητής, γραμματέας Δ΄ ΕΛΜΕ Ανατ. Αττικής

70. Κυριακόπουλος Μάνθος, δάσκαλος, μέλος της Εκτελ. Επιτροπής της ΑΔΕΔΥ

71. Κυριακού Γεώργιος, εκπαιδευτικός ΠΕ86, Φλώρινα

72. Κώτσης Παναγιώτης, μέλος του Δ.Σ. του Σωματείου Μισθωτών Γεωτεχνικών Β/Δ Ελλάδος

73. Κωτσοπουλου Μαίρη, οικονομολόγος, ιδιωτική υπάλληλος

74. Λαζαρίδου Παρασκευή, δασκάλα, ταμίας του Β΄ Σ.Ε.Π.Ε. Θεσ/νίκης

75. Λαθήρα Γιάννα, καθηγήτρια, πρόεδρος της Γ’ ΕΛΜΕ Θεσσαλονίκης 

76. Λαθήρα Ζωή, οδοντίατρος, δημοτ. σύμβουλος Νεάπολης-Συκεών

77. Λαθήρας Γιάννης, μέλος ΔΣ της Ένωσης Συνταξιούχων Εκπαιδευτικών Θεσσαλονίκης (ΕΣΕΘ), πρ. δημοτ. σύμβουλος Νεάπολης-Συκεών – «Η Πόλη Αλλιώς» 

78. Λεγάκης Μιχάλης, εκπαιδευτικός, μέλος του ΔΣ της Γ’ ΕΛΜΕ Θεσσαλονίκης

79. Λιαμπότης Σωτήρης, οικοδόμος, αντιπρόσωπος ΕΚ Θεσπρωτίας

80. Λιαπόπουλος Παναγιώτης, Νοσηλευτής Κέντρου Υγείας Κασσάνδρας Χαλκιδικής

81. Λίλη Δήμητρα, φοιτήτρια, μέλος ΔΣ του Φοιτητικού Συλλόγου Πληροφορικής ΑΠΘ 

82. Λιναρδάτος Φοίβος, αναπληρωτής εκπαιδευτικός, μέλος της ΕΛΜΕ Πειραιά

83. Λιόντος  Βασίλης, καθηγητής, αντιπρόεδρος Δ.Σ. της ΕΛΜΕ Χανίων

84. Μακρόγλου Βίβιαν, ιδιωτική υπάλληλος, Τοπική σύμβουλος Αμπελοκήπων-«ΑΝΥΠΑΚΟΗ»

85. Μακρυγιάννης Στέφανος, δάσκαλος, πρόεδρος Συλλόγου Εκπαιδευτικών Π.Ε. Ροδόπης

86. Μάλτας Βασίλης, μέλος Πανελλήνιας Ένωσης Κριτικών Κινηματογράφου

87. Μάρθα Λιάνα, φοιτήτρια, μέλος ΔΣ του Φοιτητικού Συλλόγου Πανεπιστημίου Μακεδονίας

88. Μαρίνης Γιάννης, εκπαιδευτικός, μέλος της Εκτελ. Επιτροπής της ΑΔΕΔΥ

89. Μασούρας Χρήστος, συνταξιούχος εκπαιδευτικός

90. Ματίκας Λάμπρος, φυσικός, εργαζόμενος στη βιομηχανία

91. Ματσούκας Χρήστος, εκπαιδευτικός, Αντιπρόεδρος ΕΛΜΕ Ελευσίνας

92. Μαυρίδης Θοδωρής, εκπαιδευτικός, μέλος του Σ.Ε.Π.Ε. Περιστερίου "Έλλη Αλεξίου"

93. Μιλτσακάκης Μιχάλης, δάσκαλος, μέλος Σ.Ε.Π.Ε. Βύρωνα-Καισαριανής “Ρόζα Ιμβριώτη”, δημοτ. σύμβουλος Καισαριανής

94. Μιχαηλίδης Γιώργος, εκπαιδευτικός, μέλος Δ.Σ. της Α' ΕΛΜΕ Δυτικής Αττικής

95. Μιχαλόπουλος Δημήτρης, εργαζόμενος στο δήμο Καλαμαριάς

96. Μονιάκη Χρυσούλα, μέλος ΔΣ Πανελλήνιου Συλλόγου Υπαλλήλων στην ΕΛΣΤΑΤ

97. Μούτσα Μικέλ, εργαζόμενος φοιτητής, μέλος του Φοιτητικού Συλλόγου Πανεπιστημίου Μακεδονίας και μέλος του Συνδικάτου Εργατοϋπαλλήλων Τουριστικών και Επισιτιστικών Επιχειρήσεων (ΣΕΤΕΠΕ)  

98. Μπαζιργιάννης Βασίλης, αναπληρωτής δάσκαλος, μέλος του Ζ΄ Σ.Ε.Π.Ε. Θεσ/νίκης

99. Μπακαλάκης Χρήστος, παραγωγός παραδοσιακών προϊόντων

100. Μπακόλας Δημήτρης, γεωπόνος, μέλος της διοικούσας επιτροπής του Παραρτήματος Ιωαννίνων του Σωματείου Μισθωτών Γεωτεχνικών

Για την ανασυγκρότηση της Ανατρεπτικής Αντικαπιταλιστικής Αριστεράς - Η πολιτική πρόταση της ΑΝΤΑΡΣΥΑ

 Ψωμί, παιδεία, ειρήνη, ελευθερία

Ενάντια στον πόλεμο, το νέο ευρωσύμφωνο, τα κέρδη

Για την ανασυγκρότηση της ανατρεπτικής αντικαπιταλιστικής Αριστεράς

ΠΟΛΙΤΙΚΗ ΠΡΟΤΑΣΗ ΤΗΣ ΑΝΤΑΡΣΥΑ

Συντρόφισσες/ σύντροφοι

1. Οι λαοί της Ευρώπης και όλου του κόσμου βρίσκονται αντιμέτωποι με τα ιστορικά προβλήματα και τις άλυτες αντιθέσεις του καπιταλιστικού κόσμου. Δέχονται μεγάλη επίθεση στην προσπάθειά του να τα ξεπεράσει. Η παγκόσμια καπιταλιστική οικονομία βρίσκεται σε τελματώδη στασιμότητα στηριζόμενη περισσότερο από ποτέ σε ασταθείς ισορροπίες.

Η όξυνση των ιμπεριαλιστικών ανταγωνισμών έχουν ως τραγική κατάληξη την κλιμάκωση και την επέκταση πολεμικών συρράξεων, δείχνοντας ότι δεν έχουν παροδικό χαρακτήρα. Η γενική τάση διαγράφει την είσοδο σε μια νέα πολεμική εποχή του καπιταλισμού.  ΗΠΑ-ΝΑΤΟ σέρνουν τον χορό της στροφής στον πόλεμο, με στόχο να χρησιμοποιήσουν την στρατιωτική τους υπεροπλία για την ανάσχεση της μείωσης της οικονομικής τους δύναμης και της κρίσης της πολιτικής τους ηγεμονίας.

Τραγική επιβεβαίωση όλων αυτών είναι η συνεχιζόμενη ιμπεριαλιστική σύγκρουση στην Ουκρανία που κλιμακώνεται επικίνδυνα, ακόμη και με την πυρηνική εμπλοκή ως ενδεχόμενο, η γενοκτονία στην Γάζα που διεξάγει το Ισραήλ με την άμεση στήριξη των ΗΠΑ και δεκάδες εστίες πολέμου με εμπλοκή των αντιμαχόμενων για την ηγεμονία μπλοκ.

H EE προωθεί ένα νέο «Μεσοπρόθεσμο Δημοσιονομικό Διαρθρωτικό Σχέδιο», ένα νέο «πρόγραμμα σταθερότητας» σκληρής λιτότητας, ματωμένων πλεονασμάτων, βάρβαρης περικοπής των κοινωνικών δαπανών και ενίσχυσης της «πολεμικής οικονομίας».  

Η κλιματική αλλαγή και η περιβαλλοντική καταστροφή προκαλεί λειψυδρία,  παρατεταμένους καύσωνες, τεράστιες καταστροφές.

2. Η εκλογή Τραμπ στις ΗΠΑ, όπως και η  άνοδος της ακροδεξιάς στην Ευρώπη, είναι γέννημα-θρέμμα της κρίσης του καπιταλισμού της εποχής μας. Σηματοδοτεί περαιτέρω κλιμάκωση της επίθεσης απέναντι στην εργατική τάξη, στα φτωχά λαϊκά στρώματα, στους μετανάστες/πρόσφυγες, στα δικαιώματα των γυναικών και των ΛΟΑΤΚΙ και οτιδήποτε θεωρείται «διαφορετικό», τον ακραίο αυταρχισμό, στην επιτάχυνση της περιβαλλοντικής καταστροφής και στον ιδεολογικό νεο-σκοταδισμό.

Η ακροδεξιά ενισχύεται από μερίδες του κεφαλαίου, ιδιαίτερα ορισμένα τμήματά του, αναδεικνύεται σε φορέας υποδοχής της λαϊκής δυσαρέσκειας και δύναμη κρούσης της αντιδραστικής αναδιάρθρωσης του αστικού πολιτικού συστήματος στην εποχή της κρίσης και των πολέμων. 

Είναι αποτέλεσμα της αντιδραστικής, φιλοπόλεμης, αντεργατικής και βαθιά αντιδημοκρατικής πολιτικής των «φιλελεύθερων» (Μακρόν, Μπάιντεν κ.λπ.), που θυμούνται την ακροδεξιά όταν θέλουν να εκβιάσουν την στήριξή τους, ενώ μια χαρά συνεργάζονται μαζί της και υιοθετούν την ατζέντα της.

«Συντηρητικοί» και «δημοκρατικοί» ανταγωνίζονται για την ηγεμονία στον κόσμο του κεφαλαίου, και κατά τα άλλα συνεργάζονται στενότατα για το τσάκισμα της εργατικής τάξης, για την ενίσχυση του ΝΑΤΟ και της ΕΕ, την κλιμάκωση της αντιπαράθεσης με το μπλοκ Ρωσίας-Κίνας. Πρόκειται για δύο αντιδραστικά μπλοκ, για το δίδυμο τέρας της αστικής πολιτικής, στη σημερινή αντιδραστική εποχή της. Η Αριστερά αντιμάχεται και τα δύο μπλοκ. Οι εργαζόμενοι πρέπει να γυρίσουν την πλάτη και στα δύο.

3. Παράλληλα ξεπροβάλλει η δυναμική της ταξικής πόλωσης που φέρνει τις δικές της εκρήξεις, από την «περιφέρεια» μέχρι την καρδιά του παγκόσμιου καπιταλισμού. Από την εξέγερση στο Μπαγκλαντές και τις μεγάλες διεθνείς κινητοποιήσεις και δράσεις αλληλεγγύης στην Παλαιστίνη, έως τις αντιφασιστικές κινητοποιήσεις σε Γαλλία και Βρετανία και τις εργατικές απεργίες στις ΗΠΑ. Στη χώρα μας, από τους αγώνες των εκπαιδευτικών και των γιατρών, ως τη συναυλία για τα Τέμπη και τους αγώνες των ντελιβεράδων. Υπάρχει και αναπτύσσεται η υπόγεια κοινωνική ευρεία δυσαρέσκεια, κατά καιρούς κοινωνικά ξεσπάσματα και αγώνες ή και ενστικτώδεις πολιτικές άμυνας από μεριάς εργατικών και λαϊκών στρωμάτων.

Σε αυτές τις συνθήκες η ανατρεπτική και αντικαπιταλιστική Αριστερά χρειάζεται να συγκροτήσει μια άλλη στρατηγική απέναντι στον καπιταλισμό, στην πάλη για την ανατροπή του, έτσι ώστε η κοινωνική δυσαρέσκεια και οι αγώνες να μπορούν να συνολικοποιηθούν σε ανατρεπτικές πολιτικές μάχες. 

4. Στη χώρα μας, το πολιτικό σύστημα έχει μπει σε φάση κρίσης και ρευστοποίησης. Το «χαστούκι» της ΝΔ στις ευρωεκλογές, η μείωση της δύναμής της στον λαό είχε συνέχεια στην όξυνση των αντιθέσεων στο εσωτερικό της και στην διαγραφή του Α. Σαμαρά.

Αξιοποιεί τη συναίνεση της «αντιπολίτευσης» στα θεμελιακά ζητήματα της αντιλαϊκής πολιτικής, για να επιταχύνει την προώθηση των αντιλαϊκών αναδιαρθρώσεων.

Εκκωφαντική είναι η κρίση της λεγόμενης «δημοκρατικής», «αντιδεξιάς» αντιπολίτευσης, που επιταχύνθηκε με την νέα εκφυλιστική διάσπαση του ΣΥΡΙΖΑ και τη δημιουργία του «κόμματος Κασελάκη».  Είναι το  αποτέλεσμα της ιστορικής πορείας ενσωμάτωσης της σοσιαλδημοκρατίας και της «ευρωπαϊκής Αριστεράς» στην αστική πολιτική, της συναίνεσης, της αποδοχής και της υποταγής στα βασικά  δόγματα της κυρίαρχης πολιτικής. Οι δυνάμεις αυτές στέκονται απέναντι στην ανάπτυξη αγώνων, στη μαχητική κοινωνική αντιπολίτευση.

Συνολικά η αδυναμία του πολιτικού συστήματος να στρατεύσει τους λαούς σε ένα θετικό όραμα, αποτελεί έκφραση μιας βαθύτερης κρίσης πολιτικής εκπροσώπησης, οδηγεί σε ρευστοποίηση και αστάθεια. Είναι αποτέλεσμα  της «πολυκρίσης» του καπιταλιστικού συστήματος, των αδιεξόδων, της όξυνσης των αντιθέσεων αλλά και των λαϊκών αγώνων και αντιστάσεων των εργαζόμενων και της νεολαίας όλο το προηγούμενο διάστημα.

Οι δυνάμεις του συστήματος παρεμβαίνουν πολύμορφα στις διεργασίες που είναι σε εξέλιξη σε όλο αυτό το ρεύμα, για να οικοδομήσουν έναν απόλυτα ελεγχόμενο αντιπολιτευτικό πόλο εκτόνωσης της λαϊκής δυσαρέσκειας.

5. Η ΝΔ παρά το αποτέλεσμα των Ευρωεκλογών έχει εξαπολύσει επίθεση σε όλα τα μέτωπα.

Σκληρή λιτότητα, ελαστική και χωρίς δικαιώματα εργασία (6ήμερο, κατάργηση των ΣΣΕ κ.ά.) ιδιωτικοποιήσεις χωρίς τέλος, πρωτοφανής αυταρχισμός. Με το νέο Μεσοπρόθεσμο Δημοσιονομικό Διαρθρωτικό Σχέδιο» που υπέγραψε, συμφώνησε σε πλεονάσματα 2,5%, σε κόφτη δαπανών, σε επιτάχυνση της αποπληρωμής του χιλιοπληρωμένου χρέους.  

Η συμμετοχή της Ελλάδας και στους δύο πολέμους είναι σημαντική τόσο μέσα από τη συμμετοχή της στο ΝΑΤΟ, όσο και μέσα από τον αντιδραστικό στρατηγικό άξονα Ελλάδα-Κύπρος-Ισραήλ κάτω από την μπαγκέτα των ΗΠΑ, σε συνέχεια της πολιτικής του ΣΥΡΙΖΑ, με στόχο να εξασφαλίσει μια αναβαθμισμένη θέση για το ελληνικό κεφάλαιο στην ευρύτερη περιοχή.

6. Η ανατρεπτική και αντικαπιταλιστική Αριστερά πρέπει να παρέμβει στις ανακατατάξεις και τις αναζητήσεις ενός λαϊκού αριστερού κόσμου που αναζητά πραγματική αντιπολίτευση απέναντι στην κυβέρνηση της ΝΔ, με στόχο να τραβηχτεί σε μαχητικούς, ανατρεπτικούς αγώνες, να κερδηθεί με την πολιτική της ρήξης με το κεφάλαιο, την ΕΕ, το ΝΑΤΟ. ενισχύοντας την κατεύθυνση της ανασυγκρότησης του κοινωνικού και πολιτικού ρεύματος της ανατρεπτικής, αντικαπιταλιστικής, αντιιμπεριαλιστικής Αριστεράς.

Πάνω σε αυτή την βάση η ΑΝΤΑΡΣΥΑ καταθέτει ενωτικό, προωθητικό κάλεσμα για την παρέμβαση και ανασυγκρότηση της αντικαπιταλιστικής Αριστεράς.

Η ΑΝΤΑΡΣΥΑ απευθύνεται στον κόσμο και τις δυνάμεις που κατανοούν την ανάγκη ευρύτερων αλλαγών σε ρήξη με αυτό το σύστημα, τις κεντρικές πολιτικές επιλογές και τις ταξικές και πολιτικές δυνάμεις που το στηρίζουν και τους καλεί να συμβάλουν για να συγκροτηθεί η κοινωνική και πολιτική αντιπολίτευση και η Αριστερά της ανατροπής.

Οι μαχητικές τάσεις του κινήματος πρέπει να αξιοποιήσουν την κρίση νομιμοποίησης της κυβέρνησης και της συναινετικής αντιπολίτευσης και να φιλοδοξήσουν να μπουν μπροστά στην εργατική και λαϊκή αντεπίθεση, για να σταματήσουν και να ξηλωθούν οι αντιλαϊκές μεταρρυθμίσεις ΝΔ-ΕΕ-κεφαλαίου, στην υγεία, την εκπαίδευση, την εργασία, το περιβάλλον, παντού. Για να σταματήσει η μηχανή του πολέμου.

Η ανασυγκρότηση και παρέμβαση της αντικαπιταλιστικής-επαναστατικής Αριστεράς, λογοδοτεί και συμβάλλει στην πάλη των εργαζόμενων και του λαού στον αγώνα για «ψωμί-ειρήνη-ελευθερία», ενάντια στην πολιτική που προτάσσει την κερδοφορία του κεφαλαίου, την υποταγή στα νέα μνημονιακά σύμφωνα σταθερότητας της ΕΕ, στο ιμπεριαλιστικό πολεμικό σφαγείο. Για να ανατραπεί η δολοφονική κυβέρνηση της ΝΔ, κόντρα σε κάθε επίδοξο διαχειριστή της ίδιας πολιτικής.

Η ανατρεπτική-αντικαπιταλιστική Αριστερά:

Ø  Παλεύει στην βάση ενός πολιτικού προγράμματος που έχει την προμετωπίδα του την υπεράσπιση της ειρήνης με απεμπλοκή της Ελλάδας από τους πολέμους, το διώξιμο των βάσεων, τη μείωση των εξοπλισμών και την αποδέσμευση από το ΝΑΤΟ. Στοχεύει στην υπεράσπιση των κοινωνικών οικονομικών συμφερόντων των λαϊκών στρωμάτων και την επιβίωση του πλανήτη με χτύπημα της δύναμης και της εξουσίας του κεφαλαίου, μείωση της εκμετάλλευσης στην προοπτική της κατάργησή της. Προτάσσει την πάλη για απειθαρχία ρήξη και αποδέσμευση από την ΕΕ. «Βλέπει» έξω από τη σημερινή βαρβαρότητα, στην εξουσία των εργαζόμενων, σε μια άλλη κοινωνία χωρίς εκμετάλλευση και καταπίεση.

Ø  Φιλοδοξεί να συμβάλλει ώστε το εργατικό και λαϊκό κίνημα να αναμετρηθεί εδώ και τώρα με την «καρδιά» της κυβερνητικής-καπιταλιστικής επίθεσης, ενάντια στον υποταγμένο συνδικαλισμό των ΓΣΕΕ-ΑΔΕΔΥ. Να παρέμβει για να μετατραπεί η διάχυτη και έντονη δυσαρέσκεια σε μαχητικούς ανατρεπτικούς αγώνες. Με στήριξη των πρωτοβουλιών ταξικής ανασυγκρότησης του εργατικού κινήματος. Με έμφαση στην ενότητα και στην κοινή δράση μέσα στο κίνημα και τους αγώνες, με κάθε μαχόμενη δύναμη. Με κριτήριο το συνολικό συμφέρον του κινήματος, όχι τους μικροπολιτικούς υπολογισμούς.

Ø  Συμβάλλει στην αντεπίθεση των προοδευτικών, απελευθερωτικών και πανανθρώπινων αξιών και ιδεών απέναντι στον ζόφο του εθνικισμού, του ρατσισμού, του μισογυνισμού και του ανορθολογισμού. Αντιμάχεται τις ιδέες που στο όνομα της υπεράσπισης των «ατομικών δικαιωμάτων» καταστρέφουν τα συλλογικά δικαιώματα, τον κοινωνικό άνθρωπο, τις ίδιες τις προϋποθέσεις της ύπαρξής του.

7. Δεν αποτελούν απάντηση στην άνοδο της ακροδεξιάς τα «δημοκρατικά μέτωπα», η συνεργασία της μαχόμενης Αριστεράς, με συντηρητικές ή σοσιαλδημοκρατικές δυνάμεις. Ούτε ο Μακρόν στη Γαλλία, ούτε ο Σολτς στη Γερμανία μπορούν να εμφανίζονται σαν «μικρότερο κακό». Αντίθετα με τις πολιτικές τους ανοίγουν τον δρόμο στην ακροδεξιά. Η συμμαχία με δυνάμεις της αστικής πολιτικής επιτρέπει στην ακροδεξιά να φοράει το προσωπείο της «αντισυστημικής δύναμης».

Αυτό που χρειάζεται είναι η ανεξάρτητη, μαχόμενη και αντικαπιταλιστική Αριστερά να πρωταγωνιστήσει στην ανάπτυξη ενός μαζικού, αντιφασιστικού κινήματος που θα έχει στην καρδιά του την εργατική τάξη, και θα συγκρούεται χωρίς περιστροφές με τον κρατικό ρατσισμό, τα δολοφονικά κλειστά σύνορα, την ισλαμοφοβία, με το δόγμα «πατρίς-θρησκεία-οικογένεια», τις κοινωνικές αιτίες που ενισχύουν την ακροδεξιά και θα υπερασπίζεται τα δικαιώματα όλων των καταπιεσμένων.

Αυτό που χρειάζεται είναι να χαραχτεί μια ριζικά διαφορετική προοπτική που να απαντάει στη βαθιά οικονομική, πολιτική, ηθική κρίση του συστήματος, στην εφιαλτική προοπτική της συνέχισης και κλιμάκωσης των πολέμων, της φτώχιας και της οικολογικής καταστροφής, σε ρήξη με τις αιτίες που την γεννάνε, με μάχιμη πολιτική αμφισβήτησης και αντίθεσης με την πολιτική των κυρίαρχων τάξεων, με πλήρη ανεξαρτησία από όλα τα κόμματα και τα ρεύματα  του συστήματος, που να βλέπει έξω από αυτό, στην προοπτική μιας άλλης κοινωνίας.

Αυτό που χρειάζεται είναι η πλήρης ανεξαρτησία από τα ιδεολογικά και πολιτικά ρεύματα της αστικής πολιτικής, τους αντιμαχόμενους ιμπεριαλιστικούς πόλους, τις αντιμαχόμενες αστικές τάξεις. Η μάχη μας είναι για να μην «σκοτώνονται οι λαοί για του αφέντη το φαΐ». Δεν θα μπούμε πίσω από καμιά «ξένη» σημαία.

Αυτό που χρειάζεται πριν από όλα είναι μια πορεία ανασυγκρότησης και ενίσχυσης της ανατρεπτικής-αντικαπιταλιστικής Αριστεράς.

8. Σήμερα η πάλη για τα «άμεσα» ζητήματα επιβίωσης του λαού είναι πολύ πιο στενά δεμένη με τα «μεγάλα» πολιτικά προβλήματα της κοινωνίας. Η υπεράσπιση της ειρήνης με τη σύγκρουση με το ΝΑΤΟ, τις ΗΠΑ, τους ιμπεριαλιστικούς και αστικούς ανταγωνισμούς. Η πάλη για αυξήσεις στους μισθούς και τις συντάξεις με τη μείωση των κερδών των επιχειρήσεων και την ευρωλιτότητα του «Συμφώνου Σταθερότητας». Τα μέτρα κατά της ακρίβειας με την κατάργηση της κερδοσκοπίας των απελευθερωμένων αγορών. Η υπεράσπιση των δημόσιων αγαθών με την ανατροπή των ιδιωτικοποιήσεων. Η μάχη ενάντια στον ρατσισμό και την ισλαμοφοβία με τη σύγκρουση με την «ΕΕ-φρούριο» των κλειστών συνόρων. Η πάλη ενάντια στον σεξισμό και την καταπίεση με τη σύγκρουση με την πολιτική του «πατρίς – θρησκεία – οικογένεια» και της διάλυσης του κοινωνικού κράτους. Η υπεράσπιση της ζωής από την κλιματική αλλαγή με τη σύγκρουση και με τον «καπιταλισμό των ορυκτών καυσίμων», την απάτη της «πράσινης ανάπτυξης» και της λογικής του κέρδους. 

Για αυτό τον λόγο πολιτικές απαντήσεις που οδηγούν σε «δημοκρατικές κυβερνήσεις» με ΣΥΡΙΖΑ, ΠΑΣΟΚ, Νέα Αριστερά κ.λπ., ή σε ένα πιο «κοινωνικό», «πράσινο» καπιταλισμό ενάντια στις παρασιτικές πλευρές του (π.χ. «χρεοκρατία») ή που παραπέμπουν την ανάγκη της ρήξης με την κυρίαρχη πολιτική όταν «ωριμάσουν οι συνθήκες» δεν δίνουν διέξοδο. Αυτές οι λογικές επαναλαμβάνουν τα λάθη του 2010-15 που οδήγησαν στην υποταγή στα μνημόνια, στην «ενδιάμεση» πολιτική που προετοίμασε την υποταγή ή την αποχή από τη μάχη του λαϊκού ΟΧΙ, που την ολοκλήρωσε.

Ξαναζεσταμένες αυταπάτες μιας «κυβερνητικής λύσης», απλά και μόνο για να αλλάξει η κυβέρνηση της ΝΔ μέσα στο πλαίσιο της ίδιας πολιτικής, της λογικής ότι η ΕΕ μεταρρυθμίζεται, ότι μπορεί να επιβληθεί ειρήνη χωρίς σύγκρουση με την ΕΕ και το ΝΑΤΟ, οδηγούν σε νέα δεινά

9. Σήμερα υπάρχουν δεκάδες χιλιάδες μαχόμενοι αγωνιστές που αναζητούν μια τέτοια προοπτική, που δεν καλύπτονται από τις κυρίαρχες πολιτικές προτάσεις στην Αριστερά. Σήμερα είναι η στιγμή να γίνει ένα βήμα, ενότητας, διαλόγου, προγραμματικής σύγκλισης και συστηματικής κοινής δράσης, ανάμεσα σε όλους όσους κατανοούν ότι ο «λαός σώζει τον λαό», ότι «δεν θα σταματήσει» η πορεία προς τον όλεθρο, αν δεν την σταματήσουμε.

Για αυτό η ΑΝΤΑΡΣΥΑ

• Καλεί σε ένα ανοιχτό  διάλογο όλο το αγωνιστικό δυναμικό, τις δυνάμεις που κινούνται σε μια λογική αντικαπιταλιστικού μετώπου, τις δυνάμεις που υποστηρίζουν την ανεξάρτητη συσπείρωση της ανατρεπτικής και αντικαπιταλιστικής Αριστεράς, με στόχο την οργάνωση της παρέμβασης και ανασυγκρότησης της αντικαπιταλιστικής Αριστεράς.
• Καλεί σε κοινές πρωτοβουλίες στα μεγάλα μέτωπα της περιόδου, και πριν από όλα στο μέτωπο της πάλης κατά του πολέμου, της αλληλεγγύης στην Παλαιστίνη και των κοινωνικών δικαιωμάτων.

Μέσα στους αγώνες συμβάλουμε να οικοδομείται η «αντικαπιταλιστική εναλλακτική λύση» και η Αριστερά που θα παλέψει για αυτή. 

ΑΝΤΑΡΣΥΑ

Δεκέμβριος  2024

Απόφαση του ΠΣΟ της ΑΝΤΑΡΣΥΑ, 20/10/2024

ΑΠΟΦΑΣΗ ΤΟΥ ΠΣΟ ΤΗΣ ΑΝΤΑΡΣΥΑ

Α. Πολιτικές εξελίξεις

Βρισκόμαστε σε μία περίοδο πυκνών πολιτικών εξελίξεων τόσο στο εσωτερικό της χώρας όσο και διεθνώς. Μέσα στην καρδιά του καπιταλισμού εξελίσσεται μια όλο και περισσότερο κλιμακούμενη όξυνση της καπιταλιστικής επίθεσης σε όλα τα πεδία της ζωής και της επιβίωσης της εργατικής τάξης που αναδεικνύει σε πρώτο πλάνο και συχνά με έκδηλο τρόπο την αστική στρατηγική και την κυριαρχία της στην άμεση κοινωνική και πολιτική αντιπαράθεση. Ξεπροβάλλει όμως ταυτόχρονα και η δυναμική της ταξικής πόλωσης που φέρνει τις δικές της εκρήξεις, από την «περιφέρεια» μέχρι την καρδιά του παγκόσμιου καπιταλισμού (εξέγερση στο Μπαγκλαντές, μεγάλες διεθνείς κινητοποιήσεις και δράσεις αλληλεγγύης στην Παλαιστίνη, αντιφασιστικές κινητοποιήσεις σε Γαλλία και Βρετανία, εργατικές απεργίες στις ΗΠΑ κ.α.). Υπάρχει υπόγεια κοινωνική ευρεία δυσαρέσκεια, κατά καιρούς κοινωνικά ξεσπάσματα και αγώνες ή και ενστικτώδεις πολιτικές άμυνας από μεριάς εργατικών και λαϊκών στρωμάτων. Σε αυτές τις συνθήκες η αντικαπιταλιστική αριστερά χρειάζεται να συγκροτήσει μια άλλη στρατηγική απέναντι στον καπιταλισμό, στην πάλη για την ανατροπή του έτσι ώστε η κοινωνική δυσαρέσκεια και οι αγώνες να μπορούν να συνολικοποιηθούν σε ανατρεπτικές πολιτικές μάχες.  

Η όξυνση των ιμπεριαλιστικών ανταγωνισμών έχουν ως τραγική κατάληξη την κλιμάκωση και την επέκταση πολεμικών συρράξεων δείχνοντας ότι δεν έχουν παροδικό χαρακτήρα και εγκυμονούνται διαρκώς νέοι και πιο απειλητικοί κίνδυνοι. Η γενική τάση διαγράφει την είσοδο σε μια νέα πολεμική εποχή του καπιταλισμού ενώ και η σύνοδος του ΝΑΤΟ τον Ιούλιο με τις αποφάσεις της, επικύρωσε και ενέτεινε το κλίμα πολέμου. Η όξυνση αυτή, σε ένα «πολύ-πολικό» γεωπολιτικό περιβάλλον, επιβάλλει την αύξηση των πολεμικών εξοπλισμών και διαμορφώνει μια «οικονομία του πολέμου». Ο κύκλος εργασιών των πολεμικών βιομηχανιών όλου του κόσμου (με τις πέντε πρώτες να έχουν βάση τις ΗΠΑ) το 2026 θα είναι σχεδόν διπλάσιος από αυτόν του 2021, ενώ σημειώνεται τεράστια αύξηση των πολεμικών δαπανών, πολιτική που προκαλεί νέα δεινά στους λαούς. Φαίνεται καθαρά ότι ΗΠΑ-ΝΑΤΟ σέρνουν τον χορό των πολεμικών δαπανών και της στροφής στον πόλεμο, με στόχο να χρησιμοποιήσουν την στρατιωτική τους υπεροπλία για την ανάσχεση της μείωσης της οικονομικής τους δύναμης και της κρίσης της πολιτικής τους ηγεμονίας.

1.            Το Ισραήλ με την άμεση στήριξη των ΗΠΑ και ΕΕ κλιμακώνει την επίθεση στην Παλαιστίνη παρά τις λαϊκές αντιδράσεις προσπαθώντας να κάμψει την ηρωική αντίσταση του παλαιστινιακού λαού και επιχειρεί με κάθε τρόπο να ανάψει την φωτιά του πολέμου στη Μέση Ανατολή και να πλήξει στρατηγικά όλες τις δυνάμεις που δεν εντάσσονται στα σχέδια τους. Γι’ αυτό επιτίθεται δολοφονικά στον Λίβανο, στο Ιράν, στη Συρία, στην Υεμένη κι αλλού. Με τις επιθετικές ενέργειές του επιδιώκει ο πόλεμος να πάρει χαρακτηριστικά Δύσης  - Ανατολής, βάζοντας τη Δύση πιο άμεσα στις επιχειρήσεις και δημιουργώντας σοβαρούς κινδύνους στην περιοχή. Η εισβολή της Ουκρανίας στο Κουρσκ της Ρωσίας και η προέλαση του ρωσικού στρατού στις περιοχές της ανατολικής Ουκρανίας δεν θα λήξει εύκολα, παρά τις σοβαρές οικονομικές επιπτώσεις που έχει στις χώρες της Ευρώπης, καθώς αποτελεί έκφραση του ιμπεριαλιστικού ανταγωνισμού για την παγκόσμια ηγεμονία ανάμεσα στην Δύση και τον υπό διαμόρφωση κινεζο-ρωσικό άξονα.

Η συμμετοχή της Ελλάδας και στους δύο πολέμους είναι σημαντική τόσο μέσα από τη συμμετοχή της στο ΝΑΤΟ, όσο και με πιο ειδικό τρόπο μέσα από τις ιδιαίτερες σχέσεις που αναπτύσσει με το Ισραήλ στη Μεσόγειο, όχι μόνο στο πεδίο του πολέμου, αλλά ευρύτερα μεταξύ των δύο κρατών και των κεφαλαίων τους. Η κυβέρνηση της ΝΔ, σε συνέχεια της πολιτικής της κυβέρνησης ΣΥΡΙΖΑ, «υπηρετεί» τον στρατηγικό άξονα Ελλάδα-Ισραήλ- Κύπρος, για να εξασφαλίσει μια αναβαθμισμένη θέση για το ελληνικό κεφάλαιο στην ευρύτερη περιοχή. Άλλωστε   είναι χαρακτηριστικό ότι πέρα από την κυβέρνηση της ΝΔ συνολικά η άρχουσα τάξη δίνει βοήθεια στο Ισραήλ όπως αναδείχθηκε για το ρόλο των Ελλήνων εφοπλιστών και της MOTOR OIL, ενώ και τα ελληνικά πανεπιστήμια συνάπτουν συμφωνίες με εταιρίες πολεμικού εξοπλισμού εν μέσω του πολέμου.