Προ των πυλών η πλήρης ιδιωτικοποίηση κοινωνικής ασφάλισης και περίθαλψης

KEN – DRGs: Ο ΣΥΡΙΖΑ σέντραρε, η ΝΔ σκοράρει

Προ των πυλών η πλήρης ιδιωτικοποίηση κοινωνικής ασφάλισης και περίθαλψης

 

 

Πάνος Παπανικολάου*

 

Οι νεόκοποι διοικητές νοσοκομείων της κυβέρνησης Μητσοτάκη που μόλις πρόσφατα ανέλαβαν καθήκοντα, ήδη αναγκάζονται να επιδοθούν σε αγώνα δρόμου εν όψει των επικείμενων «εσωτερικών αξιολογήσεων» του «επιτελικού κράτους»: ο υπουργός Υγείας θα αξιολογεί τους διοικητές και ο πρωθυπουργός τον υπουργό.

Ποιο θα είναι το βασικό κριτήριο αυτής της «αξιολόγησης»; Μήπως η καλή λειτουργία των νοσοκομείων όσον αφορά την ποιότητα της παρεχόμενης περίθαλψης; Το πόσες ζωές έσωσε το κάθε νοσοκομείο;

Χάσατε: τουλάχιστον όσον αφορά την επερχόμενη «πρώτη αξιολόγηση» το κριτήριο θα είναι η πλήρης εφαρμογή της διαδικασίας των ΚΕΝ – DRGs. Τι είναι αυτά τα νέα «Κλειστά Ενοποιημένα Νοσήλια» (DRGs); Είναι ένα λογιστικό σύστημα κωδικοποίησης της κοστολόγησης σε χρήμα των ιατρικών πράξεων. Η σχετική υποχρέωση συμμόρφωσης των δημόσιων νοσοκομείων προκύπτει από νομοθεσία της προηγούμενης κυβέρνησης ΣΥΡΙΖΑ (ΕΚΠΥ του ΕΟΠΥΥ, ΦΕΚ 4898 τ. Β΄, 1-11-2018). Και γιατί χρειάζεται η ακριβής κοστολόγηση κάθε ιατρικής πράξης, δηλαδή της ίδιας της ιατρικής εργασίας (τα ιατρικά υλικά και τα φάρμακα ανέκαθεν χρεώνονταν εδώ και πολλές δεκαετίες) σε ένα δημόσιο σύστημα περίθαλψης στο οποίο οι γιατροί είναι δημόσιοι λειτουργοί μισθοδοτούμενοι από τον κρατικό προϋπολογισμό με ειδικό μισθολόγιο;

Η σχετική ρητορική των κυβερνήσεων, τόσο της σημερινής όσο και της προηγούμενης, είναι ακριβώς η ίδια: η κοστολόγηση της ιατρικής εργασίας (την οποία μάλιστα πρέπει σύμφωνα με την νομοθεσία που προαναφέρθηκε να την κάνουν οι ίδιοι οι γιατροί, δηλαδή οι ίδιοι οι γιατροί να …«πιστώνουν» στον ασθενή τον κατάλληλο κωδικό χρέωσης) χρειάζεται δήθεν ώστε τα νοσοκομεία να μπορούν να χρηματοδοτούνται «γενναία» από τον ΕΟΠΥΥ. Άλλωστε η λογική του τρέχοντος ΕΚΠΥ του ΕΟΠΥΥ και των προηγούμενων αντίστοιχων νομοθετημάτων είναι ακριβώς αυτή: ο ΕΟΠΥΥ τελείως «ουδέτερα» αντιμετωπίζει ως «ισότιμους παρόχους» τόσο τα δημόσια νοσοκομεία όσο και τις συμβεβλημένες ιδιωτικές κλινικές.

Περί του αμαρτωλού ΚΕΕΛΠΝΟ και των σχετικών δαιμονίων

 

Πάνος Παπανικολάου *

Καμιά αντίρρηση δεν υπάρχει φυσικά για τα περισσότερα από όσα κατήγγειλε πρόσφατα από το βήμα της βουλής ο πρώην αναπληρωτής υπουργός Υγείας κ. Πολάκης. Άλλωστε το εντυπωσιακό «θάψιμο» της είδησης για τις καταγγελίες αυτές από τα περισσότερα ΜΜΕ δεν αποτελεί παρά απτή επιβεβαίωσή τους. Επίσης υπενθυμίζουμε πως για τις αθλιότητες του αμαρτωλού ΚΕΕΛΠΝΟ, οι υγειονομικοί της αντισυστημικής – αντικαπιταλιστικής αριστεράς φωνάζουμε δημόσια από το 2008 όπως ο καθένας μπορεί να διαπιστώσει ρίχνοντας μια ματιά στην ιστοσελίδα της ΑΡΣΙ (arsigr.blogspot.com).
Έχουμε όμως αντίρρηση για όσα ΔΕΝ ΕΙΠΕ ο κ. Πολάκης ούτε τώρα που δεν είναι πια υπουργός. Συγκεκριμένα :
Πέρα από την ανεξέλεγκτη διασπάθιση δημοσίου χρήματος, το άλλο μεγάλο αμάρτημα του αμαρτωλού ΚΕΕΛΠΝΟ είναι το διαχρονικό δουλεμπόριο μαύρης εργασίας των υγειονομικών. Το οποίο – όπως όλες οι παρόμοιες άνομες καταστάσεις σε αυτήν την χώρα – έχει δύο όψεις. Η μία αφορά τους σκλάβους – τους πολλούς – η άλλη αφορά τους ευνοούμενους – τους λίγους. Για τους πολλούς – τους σκλάβους –  μαύρη εργασία με μπλοκάκι σε ΜΕΘ, σε ΚΥ και σε άλλες δημόσιες υγειονομικές δομές. Χωρίς μόνιμη δουλειά, χωρίς δικαιώματα. Για τους λίγους – τους ευνοούμενους – εφευρέθηκαν απίστευτα παραθυράκια «ευκαιριών απασχόλησης και καριέρας» σε συγκεκριμένες πανεπιστημιακές κλινικές μεγάλων νοσοκομείων. Ο κ. Ξανθός και ο κ. Πολάκης (σωστά) μιλούν για την μια πλευρά – αυτή της διασπάθισης δημοσίου χρήματος. Όμως κραυγαλέα αποσιωπούν την άλλη που παραμένει έτσι μονίμως σκοτεινή. Γιατί ; μα απλούστατα γιατί κι αυτοί συνέχισαν ακριβώς τα ίδια που έκαναν οι προκάτοχοί τους όσον αφορά το δουλεμπόριο της μαύρης υγειονομικής εργασίας. Δείτε χαρακτηριστικά :
ΣΚΛΑΒΟΙ. Σε ορισμένα ΚΥ αστικού τύπου (από τα ελάχιστα που υπήρχαν ως το 2018) κάποιοι γιατροί αγόγγυστα επί σειρά ετών πρόσφεραν υπηρεσίες με μπλοκάκι μέσω σύμβασης ΚΕΕΛΠΝΟ. Έ λοιπόν κάποια στιγμή η πολιτεία (επί κ.κ. Ξανθού και Πολάκη) τους πέταξε στα σκουπίδια σαν μεταχειρισμένα χαρτομάντηλα. Παρά το γεγονός πως έγιναν σχετικές παρεμβάσεις από την ΟΕΝΓΕ και προς τον διοικητή του ΚΕΕΛΠΝΟ κ. Ρόζενμπεργκ αλλά και προς τους υπουργούς. Μάλιστα από τους υπουργούς είχε ζητηθεί το αυτονόητο : για αυτούς (τους λίγους αριθμητικά) γιατρούς να ισχύσει ό,τι ακριβώς είχε νομοθετηθεί για τους (πολύ περισσότερους) γιατρούς του πρώην ΙΚΑ – όποιοι το επιθυμούν να ενταχθούν στο ΕΣΥ σε προσωποπαγείς θέσεις πλήρους και αποκλειστικής απασχόλησης ώστε να συνεχίσουν να προσφέρουν στην δημόσια πρωτοβάθμια περίθαλψη. Οι υπουργοί το αρνήθηκαν.

ΑΝΤΑΡΣΥΑ στη νέα συναίνεση του ευρωμονόδρομου

Γιώργος Κρεασίδης

Εκλογές χαμηλών τόνων και χαμηλών προσδοκιών στήνουν ΝΔ και ΣΥΡΙΖΑ, παραφωνία η ανατρεπτική Αριστερά

Εκλογές συναινετικού διπολισμού στήνουν ΣΥΡΙΖΑ και ΝΔ, ρίχνοντας τους τόνους μετά τις ευρωεκλογές, χωρίς ύφος Άδωνη και Πολάκη στην προεκλογική αντιπαράθεση. Προφανώς είναι καθοριστικό ότι η κυβερνητική εναλλαγή μοιάζει σίγουρη με μια διαφορά 9% στις ευρωεκλογές υπέρ της ΝΔ και όλες τις περιφέρειες «γαλάζιες», πλην της Κρήτης όπου επικράτησε η συνεργασία ΚΙΝΑΛ-ΣΥΡΙΖΑ.

Το κρίσιμο στοιχείο είναι όμως ότι μαζί με τους χαμηλούς τόνους, καλλιεργούνται οι χαμηλές προσδοκίες. Τα κόμματα της μνημονιακής λαίλαπας, ο ΣΥΡΙΖΑ και η ΝΔ, μαζί με το πασοκικό απομεινάρι του ΚΙΝΑΛ, επιχειρούν να παγιώσουν στις συνειδήσεις των εργαζομένων ότι η κοινωνική καθίζηση των προηγούμενων χρόνων θα είναι η «κανονικότητα» για μια ζωή. Τα προγράμματα που καταθέτουν, στο βαθμό που λένε κάτι συγκεκριμένο, θεωρούν δεδομένη την αποπληρωμή του χρέους μέχρι το 2060 και βλέπουμε, το πέρασμα στο ιδιωτικό κεφάλαιο της δημόσιας περιουσία για 99 χρόνια, τα αιματηρά πρωτογενή πλεονάσματα και το καθεστώς επιτροπείας για το προσδόκιμο ζωής όλων μας. Αυτά θωρακίζονται θεσμικά από τα τρία μνημόνια και τους πάνω από 700 εφαρμοστικούς νόμους, το πλαίσιο της ευρωζώνης, το σύμφωνο δημοσιονομικής σταθερότητας της ΕΕ.

Με δυο λόγια, τα κόμματα του αναδυόμενου διπολισμού επιχειρούν να διασφαλίσουν τη σταθερότητα μιας αντιλαϊκής πολιτικής καθορισμένης από τα μνημόνια που συνδιαμόρφωσαν οι ελληνικές κυβερνήσεις και η ΕΕ. ΣΥΡΙΖΑ και ΝΔ ανταποκρίνονται στην απαίτηση του κεφαλαίου και των τραπεζών να παραμείνει ανέγγιχτο το ολέθριο έργο των ΕΕ, ΔΝΤ και ΕΚΤ. Οι διαφοροποιήσεις αφορούν τα ψίχουλα, που ο ΣΥΡΙΖΑ τα υπόσχεται από επιδόματα και εκ περιτροπής εργασία που δε βγάζουν κανέναν από τη φτώχεια, ενώ η ΝΔ από την ελεημοσύνη του κεφαλαίου αν εξασφαλίσει νέα υπερκέρδη.

Σταθερός πυλώνας αυτής της δικομματικής συναίνεσης είναι η βαθύτερη πρόσδεση με τον ιμπεριαλισμό των ΗΠΑ και του ΝΑΤΟ, πέρα από τη στρατηγική, αν και ετεροβαρή, συμμαχία με την ΕΕ.

Σχετικά με την πρωτοβουλία του ΠΑΜΕ για τους συμβασιούχους στο δημόσιο

Το «δίκιο του εργάτη» επιβάλλεται με απεργιακούς αγώνες ανατροπής και όχι με προτάσεις τροπολογιών στο κοινοβούλιο

Του Μιχάλη Μιλτσακάκη*

Τις μέρες αυτές εξελίσσεται πανελλαδική πρωτοβουλία των συνδικαλιστικών δυνάμεων του ΠΑΜΕ για το μέτωπο των συμβασιούχων στο δημόσιο, όπου καλούνται σωματεία και ομοσπονδίες να συσπειρωθούν γύρω από ένα πλαίσιο αιτημάτων και ένα απογευματινό συλλαλητήριο στην Αθήνα, την Τρίτη 12 Φεβρουαρίου.

Σε πρώτη ανάγνωση δείχνει μια πολύ θετική πρωτοβουλία που αφορά ένα από τα πιο εκμεταλλευόμενα τμήματα της σύγχρονης εργατικής τάξης, που διαρκώς πληθαίνει και “θεσμοποιείται” στον ευρύτερο δημόσιο τομέα. Ας δούμε όμως ορισμένα ζητήματα:

1) Το κεντρικό αίτημα της κινητοποίησης είναι εξαιρετικά περιορισμένο και αφορά μόνο τη μετατροπή των συμβάσεων Ιδιωτικού Δικαίου Ορισμένου Χρόνου (ΙΔΟΧ), που καλύπτουν πάγιες και διαρκείς ανάγκες, σε Ιδιωτικού Δικαίου Αορίστου Χρόνου (ΙΔΑΧ). Δεν ξεχωρίζει, δεν τίθεται καν, ο στόχος για εδώ και τώρα κατάργηση όλων των μορφών ελαστικής εργασίας στο δημόσιο (επικουρικοί, αναπληρωτές, εργαζόμενοι με κοινωφελή προγράμματα – τι κάνουν γι αυτά αλήθεια οι δήμαρχοι του ΚΚΕ; -, εργαζόμενοι με ΕΣΠΑ, εργολαβικοί), μονιμοποίηση όλων των συμβασιούχων, ανατροπή των σφαγιαστικών νέων μεθόδων επιλογής του μόνιμου προσωπικού με το εμπόριο των μεταπτυχιακών και των “προσόντων”, όπως ανέδειξε ο πρόσφατος αγώνας στην εκπαίδευση.

2) Η κινητοποίηση γίνεται για να στηρίξει τροπολογία που κατατίθεται από βουλευτές του ΚΚΕ για κατάργηση συγκεκριμένου σημείου από το άρθρο 103 του υπό αναθεώρηση Συντάγματος. Πιο συγκεκριμένα, στα σωματεία έρχεται πλαίσιο ψηφίσματος που λέει να «Απαλειφθεί από το άρθρο 103 και το σύνολο του Συντάγματος κάθε διάταξη που εμποδίζει ή ακυρώνει τη μετατροπή των συμβάσεων σε αορίστου χρόνου». Είναι φανερό ότι ο κεντρικός άξονας της κινητοποίησης εντάσσεται στην κοινοβουλευτική λογική (και όχι στο «νόμος είναι το δίκιο του εργάτη»). Συναρτά τη μονιμοποίηση των συμβασιούχων με το άρθρο 103 του Συντάγματος και τους περιορισμούς που αυτό θέτει. Σπέρνει αυταπάτες για τη δυνατότητα φιλεργατικής αλλαγής του αστικού συντάγματος – στην εποχή μάλιστα του ολοκληρωτικού καπιταλισμού! – και δεν θέτει ζήτημα ανατροπής του αντεργατικού νομικού οπλοστασίου που γκρεμίζει εργατικές κατακτήσεις αιώνων. Σπέρνει επιπλέον αυταπάτες για τη δυνατότητα προοδευτικής αλλαγής του Συντάγματος από τη σημερινή κοινοβουλευτική πλειοψηφία και τον αστικό διπολισμό που παίρνει όλο και πιο αντιδραστικά χαρακτηριστικά. Στην πραγματικότητα δεν είναι το Σύνταγμα που δεν επιτρέπει την μονιμοποίηση των ελαστικά εργαζόμενων και των συμβασιούχων, αλλά η ίδια η πολιτική επιλογή της κυβέρνησης ΣΥΡΙΖΑ (όπως και των προηγούμενων κυβερνήσεων ΝΔ-ΠΑΣΟΚ) λόγω αποδοχής της στρατηγικής του ολοκληρωτικού καπιταλισμού και της ΕΕ για υπερεκμετάλλευση της εργατικής τάξης μέσα και από την εργασιακή της αποσταθεροποίηση.

Ατύχημα στο Άδενδρο: Δολοφόνησαν τρεις αλλά είναι αθώοι

Του Αλέξανδρου Καπακτσή

 

Στο Άδενδρο η γη είναι επίπεδη. Αν βρεις σημείο με ύψος πάνω από ένα μέτρο είναι σίγουρο ότι είναι ανθρώπινη κατασκευή. Τέσσερα ποτάμια στην ευρύτερη περιοχή έκαναν καλά τη δουλειά τους. Τη μετέτρεψαν σε ένα τεράστιο αεροδρόμιο όπου υπάρχουν οι συνθήκες για να αναπτυχθούν εξίσου τεράστιες ταχύτητες.

Στο Άδενδρο ξέρουν από σιδηροδρομικά και άλλα δυστυχήματα. Επί δεκαετίες οι ανισόπεδες διαβάσεις του τρένου θέριζαν κόσμο. Και αν σώθηκαν ακόμη περισσότεροι «από θαύμα» ήταν γιατί τα θαύματα ήταν πολλά και πολλοί είχαν τον δικό τους Άγιο να τους φυλάει ή είχαν τύχη βουνό. Μπορεί να μην υπήρχε τζόκερ για να το κερδίσουν, κέρδιζαν όμως το υπόλοιπο της ζωής τους. Αμέτρητες οι ιστορίες τραγωδίας που ενίοτε μετατρέπονταν, της τύχης συμβοηθούσης, σε κωμωδία.

Στο Άδενδρο, μετά από τον εκσυγχρονισμό της οθωμανικής αυτοκρατορίας «που έφερε το τρένο» ήρθε κάποτε και ο εκσυγχρονισμός του Πασόκ και του Σημίτη. Έτσι, η μοναδική σιδηροδρομική γραμμή 35-40 χιλιομέτρων διπλής κατεύθυνσης της χώρας, που περνάει από το χωριό, δέχθηκε την περιποίηση του εκσυγχρονισμού του ΟΣΕ. Από τα αμέτρητα δις που διατέθηκαν για τον εκσυγχρονισμό του σιδηροδρομικού δικτύου ένα μέρος διατέθηκε και εδώ. Πανηγύρι οι εθνικοί προμηθευτές και οι πάσης φύσεως εργολάβοι. Ηλεκτροκίνηση για υψηλές και οικολογικές μεταφορές, αποκλεισμός της γραμμής για να μην τη διαβαίνουν ζώα και άνθρωποι, κλείσιμο των διαβάσεων και ανισόπεδοι κόμβοι (σε λάθος σημείο ώστε να αποκλειστεί το χωριό αλλά δεν παίζει εδώ ρόλο, απλώς το αναφέρουμε), κατασκευαστικά λάθη ώστε τα υπεδάφια ύδατα να ανέβουν στο ένα μέτρο και με τις βροχές να κινδυνεύουν να βγουν τα σκατά από τους βόθρους στους δρόμους. Φουτουριστικές προσθήκες στον σιδηροδρομικό σταθμό για να μην περνάνε τις γραμμές οι επιβάτες αλλά να περνάνε από πάνω με γέφυρες, με πολλές σκάλες, το ασανσέρ άλλοτε να δουλεύει και άλλοτε όχι, τα πόδια πιο σίγουρα και ας σέρνονται από την κούραση της δουλειάς.

Ελεύθερη πρόσβαση στην Παιδεία για όλα τα παιδιά!

της Ντίνας Ρέππα*

Οι ενέργειες της κυβέρνησης δικαιώνουν τον Σύλλογο Γονέων στο Ωραιόκαστρο, παρότι τον μέμφεται επικοινωνιακά

Σάλος δημιουργήθηκε με την απόφαση του Συλλόγου Γονέων του 5^ου Δημοτικού Σχολείου Ωραιοκάστρου. Η κυβέρνηση μάλιστα, προχώρησε σε καταδίκη των ρατσιστικών και ξενοφοβικών αντιδράσεων. Στην πραγματικότητα ο κυβερνητικός σχεδιασμός διευκολύνεται εξαιρετικά από αυτές! Είναι το άλλοθί του! Οι νομοθετικές πρωτοβουλίες της κυβέρνησης σχετικά με την εκπαίδευση των προσφυγόπουλων δεν διαφέρουν στην ουσία τους από τις αντιδράσεις αυτές, με τη διαφορά ότι οι δικές της είναι επικοινωνιακά συγκεκαλυμμένες και αδρά χρηματοδοτούμενες από ΕΣΠΑ. Τα περισσότερα προσφυγόπουλα μένουν στα στρατόπεδα, αυτά που η κυβέρνηση παραπλανητικά ονομάζει «κέντρα φιλοξενίας»! Με απόφαση της στις 29/8, αποφάσισε ότι τα παιδιά αυτά δεν θα ενταχθούν στο δημόσιο σύστημα εκπαίδευσης που γνωρίζουμε, μαζί με τα υπόλοιπα παιδιά, αλλά σε ένα παραπρόγραμμα που προσχηματικά εντάσσεται διοικητικά στις σχολικές μονάδες. Έτσι, ιδρύονται για χιλιάδες προσφυγόπουλα νηπιακής ηλικίας (4-6 ετών) τμήματα νηπιαγωγείου που θα λειτουργούν μόνο μέσα στα στρατόπεδα, ενώ για τα υπόλοιπα παιδιά (6-18 ετών) δημιουργούνται τμήματα αποτελούμενα μόνο από προσφυγόπουλα των στρατοπέδων που θα λειτουργούν μετά και έξω από τις ώρες λειτουργίας του σχολείου (2-6 μ.μ.), σε αίθουσες σχολείων που βρίσκονται κοντά στα στρατόπεδα και όπου αυτό δεν είναι δυνατόν, τότε μέσα στα στρατόπεδα.

Η βασική υπογράμμιση αυτού του νομοθετήματος, παρ’ όλες τις επικοινωνιακές του φιοριτούρες, είναι η γκετοποίηση! Γιατί γκετοποίηση είναι η δημιουργία τμημάτων αμειγώς με προσφυγόπουλα, τις ώρες που δεν λειτουργούν τα σχολεία, «εκτός υφιστάμενου ωρολογίου προγράμματος», όπως ξεκαθαρίζει η απόφαση! Μάλιστα, το ζήτημα παίρνει πολύ μεγαλύτερες διαστάσεις γιατί τα περισσότερα στρατόπεδα είναι στη μέση του πουθενά και άρα, με βάση τη νομοθεσία, τα τμήματα αυτά θα ιδρυθούν μέσα στα στρατόπεδα, λόγω «ανυπέρβλητων δυσκολιών». Ήδη στο Σχιστό τα τμήματα θα δημιουργηθούν μέσα σε αυτό, μιας και όπως ανακοινώνουν οι αρμόδιοι, δεν υπάρχουν τα απαιτούμενα κονδύλια για τη μεταφορά των μαθητών!

Αντικαπιταλιστική ανατροπή: Αγώνας για το ψωμί και το όνειρο για δίκαιο κόσμο

[Διάλογος για την 3η συνδιάσκεψη της ΑΝΤΑΡΣΥΑ]

 Γιώργος Κρεασίδης*

Η 3^η συνδιάσκεψη της ΑΝΤΑΡΣΥΑ γίνεται ενώ αναδεικνύεται το ερώτημα πώς μπορούν να νικήσουν οι αγώνες. Η συζήτηση σφραγίζεται επίσης από την αγωνία για το πώς δε θα γίνει ήττα του εργατικού κινήματος και της μαχόμενης Αριστεράς η ήττα της διαχειριστικής γραμμής του ΣΥΡΙΖΑ, με τον κυβερνητισμό και το «ούτε ρήξη ούτε υποταγή» με ΕΕ και κεφάλαιο.

Στις Θέσεις για τη συνδιάσκεψη, εντοπίζεται καταρχήν σαν βάση και αφετηρία για την ακραία αντιλαϊκή πολιτική κυβέρνησης – ΕΕ - ΔΝΤ η κρίση του καπιταλισμού της εποχής μας. Είναι ο στόχος της ενίσχυσης της κερδοφορίας του κεφαλαίου που οδηγεί στην αντεργατική σταυροφορία. Τα μνημόνια αποκαλύπτουν την ΕΕ, το οικοδόμημα που έστησε το κεφάλαιο της Ευρώπης για να διασφαλίσει την κυριαρχία του σαν μια φυλακή των λαών γεμάτη φτώχεια, αυταρχισμό και ρατσισμό, κομμάτι της ιμπεριαλιστικής μηχανής του πολέμου.

Σε αυτές τις συνθήκες η κυβέρνηση ΣΥΡΙΖΑ-ΑΝΕΛ προχωρώντας στο τρίτο, πιο σκληρό μνημόνιο, οδηγεί την εργαζόμενη κοινωνική πλειοψηφία σε εξαθλίωση και είναι ορατός ο κίνδυνος να ζήσουμε μια στρατηγική νίκη του κεφαλαίου που θα αποτυπωθεί όχι μόνο στο επίπεδο ζωής και την ελευθερία, αλλά και στη συνείδηση των εργαζομένων.

Μπροστά σε σημαντικές αποφάσεις: Σύγκρουση με κεφάλαιο – ΕΕ, ρήξη με κυβερνητισμό

[Διάλογος για την 3η συνδιάσκεψη της ΑΝΤΑΡΣΥΑ]

Δημήτρης Μπλάνας*

Η 3η Συνδιάσκεψη έρχεται εν μέσω του καταστροφικού μνημονίου του ΣΥΡΙΖΑ, αλλά και εκτεταμένων κινητοποιήσεων από ένα ευρύ κοινωνικό φάσμα, εργατική τάξη και μισθωτή εργασία, νέα στρώματα εργαζομένων με «μπλοκάκια», μικρομεσαία στρώματα, αγρότες. Η καπιταλιστική απάντηση στην κρίση επιταχύνει τη διάρρηξη κοινωνικών συμμαχιών και τη συγκέντρωση του κεφαλαίου, διαλύοντας τα μικρομεσαία στρώματα, ενώ ασφαλιστικό και φορολογικό πολλαπλασιάζουν τις επιπτώσεις. Την ώρα που ο ΣΥΡΙΖΑ παρουσιάζει τις συντάξεις πείνας με 20 χρόνια δουλειάς ως ταξική επιβολή στους πλούσιους, κλείνει το μάτι σε ΤΕΕ και ΔΣΑ, διαπραγματευόμενος ανώτερο πλαφόν για τους πλούσιους. Η κυβέρνηση προωθεί την συγκέντρωση της αγροτικής γης μέσω της διαχείρισης χρεών και επιδοτήσεων, ετοιμάζει νέες περικοπές σε μισθούς και συντάξεις και ξεπουλάει τη δημόσια περιουσία. Ενισχύει τον κοινωνικό αυτοματισμό, μαζί με τα «κανάλια της διαπλοκής», μιλώντας για «εξέγερση της γραβάτας» σαν αντίστροφο πειστήριο "αριστερής" πολιτικής.

Για τα λαϊκά στρώματα η έκβαση των κινητοποιήσεων είναι πολλαπλά σημαντική. Παρά την πολιτική κρίση, όπως και σε όλη την περίοδο των μνημονίων, η μετατόπιση δεν είναι αυτόματη. Η δυναμική των αγώνων θα κριθεί στο έδαφος της ηγεμονίας στο κίνημα. Εάν επικρατήσει η κατεύθυνση ΣΥΡΙΖΑ – κεφαλαίου, δηλαδή ο καπιταλιστικός μονόδρομος διαχείρισης της φτώχειας, χέρι -χέρι με τον κατακερματισμό και τον αυτοματισμό, θα οδηγήσει τα λαϊκά στρώματα σε μεγαλύτερη υποχώρηση. Για να νικήσουν οι εργαζόμενοι πρέπει να πάρουν την κατάσταση στα χέρια τους. Μακριά από τις επιδιώξεις της γραφειοκρατίας, του σάπιου πολιτικού προσωπικού και τους «λύκους με προβιά» ναζιστές. Επιβάλλεται η ενότητα στον αγώνα της εργατικής τάξης με λαϊκά στρώματα σε ένα ενιαίο μέτωπο με εργατική ηγεμονία. Και περισσότερο από ποτέ, οι μισθωτοί, τμήματα της αυτοαπασχολούμενης αγροτιάς, η άνεργη νεολαία, οι μισθωτοί με μπλοκάκι μπροστά στα διαχειριστικά αδιέξοδα και την υποταγή στις επιλογές του κεφαλαίου, να ‘ρθουν σε ρήξη με τις πολιτικές «φιλολαϊκής» συν-διαχείρισης της κρίσης και του καπιταλισμού.

Με αφορμή τη συζήτηση για την απαλλαγή από το μάθημα των θρησκευτικών

Της Γιώτας Ιωαννίδου* 

Μεγάλη συζήτηση γίνεται τις τελευταίες ημέρες για το ζήτημα της δυνατότητας απαλλαγής των μαθητών από το μάθημα των θρησκευτικών στο σχολείο.

Πολλοί γονείς που τα παιδιά τους έπαιρναν απαλλαγή όλα τα προηγούμενα μαθητικά τους χρόνια, μέσω υπεύθυνης δήλωσης, όπου επικαλούνταν λόγους πεποίθησης ή συνείδησης, βρέθηκαν μπροστά σε ένα «αυστηροποιημένο» καθεστώς, αφαίρεσης ουσιαστικά και τυπικά αυτού του δικαιώματος, καθώς οφείλουν να υπογράψουν δήλωση με ρητή αναφορά ότι το παιδί τους δεν είναι «χριστιανή / ος ορθόδοξη / ος». Τους επισημαίνεται δε ότι πιθανή ψευδής δήλωση θα επιφέρει νομικές συνέπειες (αν π.χ. το παιδί τους είναι βαφτισμένο). Με βάση την εγκύκλιο Λοβέρδου (23/01/2015) εφιστάται η προσοχή στους Διευθυντές των σχολικών μονάδων να ελέγχουν την τεκμηρίωση των προβαλλόμενων λόγων. Οι σύλλογοι διδασκόντων δε, σε πολλές περιπτώσεις κλήθηκαν να απορρίψουν αιτήσεις γονέων που ανέφεραν μόνο λόγους συνείδησης, ως παράνομες. Καταγγελίες γονέων δημοσιεύτηκαν στον τύπο και απασχόλησαν την Αρχή Προστασίας Προσωπικών Δεδομένων. Προσχηματική δικαιολογία για όλα αυτά ήταν η συμμόρφωση του κράτους προς την απόφαση του Διοικητικού εφετείου Χανίων, περί υποχρεωτικότητας του μαθήματος των θρησκευτικών. Ήταν πολιτική επιλογή της «πρώτης φορά κυβέρνησης αριστεράς» να μην αγγίξει αυτή την απόφαση, γνωστή από τον Ιανουάριο του 2015, αποδεχόμενη ουσιαστικά τον περιορισμό δημοκρατικών δικαιωμάτων.

Μπροστά σε αυτή την κατάσταση το ΔΣ της ΟΛΜΕ, προχώρησε – καθυστερημένα είναι αλήθεια- σε απόφαση, όπου ζητά από το Υπουργείο Παιδείας να επαρκεί ως αιτιολογία αίτησης απαλλαγής από το μάθημα των θρησκευτικών, η επίκληση λόγων πεποίθησης ή θρησκευτικής συνείδησης και να δοθεί χρονική παράταση προς υποβολή εκ νέου αιτήσεων των γονέων ή μαθητών που επιθυμούν.

Ά. Χάγιος: Επείγει σήμερα η συγκρότηση εργατικής λαϊκής αντιπολίτευσης

Άρθρο του Άγγελου Χάγιου στην Εφημερίδα των Συντακτών (15.9.2015)

Είναι γεγονός ότι σε αυτές τις εκλογές δεν υπάρχει ουσιαστικό ερώτημα για το πρόγραμμα της επόμενης κυβέρνησης, αφού αυτό θα είναι το Μνημόνιο που ψήφισαν ο ΣΥΡΙΖΑ με ΑΝ.ΕΛΛ., Ν.Δ., ΠΑΣΟΚ, Ποτάμι. Δεν υπάρχει, επίσης, πρόβλημα συγκρότησης κυβέρνησης αφού όλα αυτά τα κόμματα, με διάφορους συνδυασμούς συνεργασιών, είναι πρόθυμα να αναλάβουν το έργο της υλοποίησης της «λίστας των φρικαλεοτήτων», όπως χαρακτήρισε ο Spiegel το τρίτο Μνημόνιο.

Ο ΣΥΡΙΖΑ έχει ιστορική ευθύνη διότι με τη μνημονιακή αστική μετάλλαξή του τροφοδοτεί τη δημαγωγία των μνημονιακών βρικολάκων Ν.Δ.-ΠΑΣΟΚ αλλά και της συστημικής ναζιστικής Χ.Α. Και είναι τουλάχιστον προκλητική η προπαγάνδα του, την ώρα που η «διαπραγμάτευση» στον λάκκο των λεόντων αποδείχτηκε θανατηφόρα αυταπάτη ότι θα διαπραγματευτεί να εφαρμόσει με «κοινωνικά δίκαιο» τρόπο τα σφαγιαστικά μέτρα.

Το πραγματικό ερώτημα, και στις εκλογές, είναι τι να κάνουμε για να αντιμετωπίσουμε τη νέα καταστροφή που μας απειλεί. Η δική μας απάντηση είναι συγκεκριμένη: Για να ζήσουν με αξιοπρέπεια, με κοινωνικά δικαιώματα και ελευθερίες οι εργαζόμενοι και η νεολαία, είναι ανάγκη να επιλέξουν τον δρόμο της ρήξης με το κεφάλαιο και της εξόδου από ευρωζώνη και Ε.Ε.

Σε σύγκρουση με το τέρας του μνημονιακού τόξου, τον κοινοβουλευτικό ολοκληρωτισμό, τη δικτατορία των ΜΜΕ, την εργοδοτική ασυδοσία, την κρατική επιδρομή σε βάρος των λαϊκών ελευθεριών, τη φασιστική απειλή. Σε έναν δρόμο κλονισμού της οικονομικής δύναμης και της εξουσίας της αστικής τάξης, στο πλαίσιο μιας αντικαπιταλιστικής ανατροπής. Οχι με κάποια ουδέτερη παραγωγική ανασυγκρότηση, ούτε «βλέποντας και κάνοντας», αλλά με επιλογή, σχέδιο και αποφασιστικό αγώνα.

Αναγκαίος και δυνατός ο άλλος δρόμος

Γράφουν:Δημήτρης Γρηγορόπουλος,
Βασίλης Μηνακάκης 

Πρώτη από τις προϋποθέσεις για τον άλλο δρόμο είναι η ρήξη με ό,τι και όσους αντιπροσωπεύουν την καθήλωση στα όρια του σάπιου καπιταλιστικού καθεστώτος: κυβερνήσεις, μνημόνια, αντεργατικές «μεταρρυθμίσεις», κεφαλαιοκράτες, τράπεζες, ΕΕ. Δεν υπάρχει άλλος δρόμος χωρίς αναμέτρηση και σύγκρουση με όλους αυτούς.
Η κατάληξη της κυβέρνησης ΣΥΡΙΖΑ-ΑΝΕΛ και άλλων ανάλογων παραδειγμάτων πείθουν και τους πιο δύσπιστους.

Το δόγμα της ΤΙΝΑ και η ανατροπή του

Η μνημονιακή μετάλλαξη του ΣΥΡΙΖΑ, πέραν όλων των άλλων, ενίσχυσε ένα πολύ γνωστό αστικό στερεότυπο: δεν μπορεί να υπάρξει εναλλακτικό σχέδιο στον καπιταλιστικό μονόδρομο. Ή αλλιώς: ο καπιταλισμός και η ΕΕ μπορεί να μην είναι ό,τι καλύτερο, είναι όμως το μοναδικό σύστημα που υπάρχει˙ άρα, είναι ουτοπία να αναζητά κανείς λύσεις έξω απ’ αυτό το πλαίσιο.

Το εν λόγω επιχείρημα απέκτησε ισχύ αυτονόητης αλήθειας μετά την εκφυλιστική πορεία του «υπαρκτού σοσιαλισμού» και ενισχύθηκε από την εξέλιξη σχηματισμών όπως το ΠΑΣΟΚ ή η ευρωπαϊκή σοσιαλδημοκρατία, η Κομμουνιστική Επανίδρυση ή οι Εργατικοί του Μπλερ. Πρόκειται για ένα στερεότυπο που έγινε προμετωπίδα των πνευματικών αρχιερέων του νεοφιλελευθερισμού και πολιτικών σαν τη Θάτσερ˙, υποστηρίχτηκε από «έγκυρους» οικονομολόγους, που παρουσιάζουν την αγορά και το κέρδος ως τον «φυσικό» τρόπο λειτουργίας της οικονομίας˙, προβλήθηκε από «διακεκριμένους» κοινωνιολόγους, που αντιμετωπίζουν τη μισθωτή εκμετάλλευση και τις σχέσεις ταξικής κυριαρχίας ως τη μόνη μορφή κοινωνικής συγκρότησης και ενισχύθηκε από προβεβλημένους επιστήμονες, που έφτασαν να υποστηρίξουν ότι ο ανταγωνισμός ή η φτώχεια είναι δήθεν εγχαραγμένα στο γονιδίωμα του ανθρώπου!

ΚΚΕ – Δικαίωση χωρίς ανατροπή

Του Γιώργου Κρεασίδη

Στόχος ο σοσιαλισμός, αλλά δεν κρίνεται τώρα

Μιλώντας για τη θέση του ΚΚΕ σε σχέση με την έξοδο από ΕΕ και ευρώ, ο Δ. Κουτσούμπας δήλωσε την Πέμπτη στο κεντρικό δελτίο του Μέγκα πως «εμείς μιλάμε σε άλλες συνθήκες, με τον λαό στην εξουσία, όταν θα υπάρχει κοινωνική ιδιοκτησία, για να μπορείς εσύ να σχεδιάσεις την οικονομία σου, την κοινωνία γενικότερα, με βάση συγκεκριμένους στόχους, να μπορείς να αποδεσμευτείς απ’ την ΕΕ, το νόμισμα, να βρεις άλλους συμμάχους κ.λπ. Είναι ένα ολόκληρο πρόγραμμα, ένα ολόκληρο σχέδιο. Αυτό είναι – να το πω αλλιώς, γιατί είναι γνωστό – η σοσιαλιστική κοινωνία, αυτός είναι ο στόχος μας, δεν το κρύβουμε. Άλλο αν δεν είναι αυτή τη στιγμή ζήτημα των εκλογών, δεν κρίνεται αυτό».

Ενώ για πλατιά στρώματα εργαζομένων ευρώ και ΕΕ έχουν ταυτιστεί με τα μνημόνια, το ΚΚΕ (περιφρονώντας ακόμα και το 61,3% του όχι) επιμένει να μεταθέτει αυτό το στόχο στη λαϊκή εξουσία ή και το σοσιαλισμό, για να διαπιστώσει ότι δεν κρίνεται κάτι τέτοιο στις εκλογές. Άρα η εκλογική του ενίσχυση που γίνεται αυτοσκοπός…

Ψήφο στη μετωπική ανατρεπτική Αριστερά

Του Δημήτρη Δεσύλλα, υποψήφιου βουλευτή επικρατείας

O απερχόμενος πρωθυπουργός Αλ. Τσίπρας, σε συνεννόηση με την Μέρκελ και τις Βρυξέλλες, προχώρησε στις εκλογές – εξπρές της επόμενης Κυριακής 20/9/15, επιδιώκοντας πολλαπλούς στόχους.

Πρώτο: Να ολοκληρώσει και νομιμοποιήσει το άθλιο πολιτικό πραξικόπημα της μετατροπής του 62% «Όχι» στο δημοψήφισμα της 5/7/15 σε «Ναι» στο 3ο βάρβαρο Μνημόνιο, που έφερε και ψήφισε μαζί με ΝΔ – ΠΟΤΑΜΙ – ΠΑΣΟΚ – ΑΝΕΛ. Δηλαδή μετά την Κυβέρνηση, την κοινοβουλευτική ομάδα και το κόμμα του ΣΥΡΙΖΑ, να εξαναγκάσει τώρα και το λαό να γονατίσει και να υποταχθεί στη νέα μνημονιακή βαρβαρότητα.

Δεύτερο: Να κλείσει τη σοβαρή κομματική πληγή της αριστερής διάσπασης που ο ίδιος προκάλεσε, με τη ΛΑΕ και τις άλλες αποχωρήσεις και κυρίως να ολοκληρώσει την αστική – σοσιαλφιλελεύθερη, μνημονιακή μετάλλαξη του ΣΥΡΙΖΑ. Να ‘χει τα χέρια του «λυτά» για την απρόσκοπτη εφαρμογή του 3ου Μνημονίου.

Τρίτο: Να «πιάσει στον ύπνο» τους ψηφοφόρους και να αρπάξει τη λαϊκή ψήφο πριν από τον Οκτώβριο, δηλαδή πριν έλθουν η «λυπητερή» του ΕΝΦΙΑ, ο νέος ασφαλιστικός Καιάδας και η γενοκτονία των συνταξιούχων, πριν να γίνει χειροπιαστή η νέα καταιγίδα των αντιλαϊκών μέτρων.

Τέταρτο: Να περιορίσει τη μαζική πολιτική καταδίκη του, εκβιάζοντας τους ψηφοφόρους με άθλια τρομοκρατικά διλήμματα «τύπου» Σαμαρά – Βενιζέλου, όπως: «3ο Μνημόνιο ή καταστροφή της χώρας – χάος – εμφύλιος – ελικόπτερα στου Μαξίμου κ.ά.».

Διαδήλωση ΔΕΘ: η πρώτη μεγάλη λαϊκή απάντηση στο 3ο μνημόνιο

Γράφει ο Παναγιώτης Ξοπλίδης
 

Μαζική και μαχητική ήταν η ταξική συγκέντρωση στα εγκαίνια της ΔΕΘ στη Θεσσαλονίκη στις 5/9/15. Ήταν μια πρώτη μεγάλη λαϊκή απάντηση μετά την ψήφιση του 3ου μνημονίου και μήνυμα ήταν ότι ο λαός θα παραμείνει πρωταγωνιστής στο προσκήνιο και την επόμενη μέρα των εκλογών, όποιο κι αν είναι το αποτέλεσμά τους.

Την συγκέντρωση διοργάνωσαν ταξικά πρωτοβάθμια σωματεία, λαϊκές συνελεύσεις του «ΟΧΙ μέχρι το τέλος», επιτροπές αγώνα ενάντια στον χρυσό από την Χαλκιδική, ενώ στην Καμάρα καλούσε και το Καραβάνι Αλληλεγγύης, με τη συμμετοχή της ΒΙΟΜΕ και εργαζομένων από μαχόμενους κλάδους. Από την εξέδρα της συγκέντρωσης χαιρέτησαν συνδικαλιστές και εκπρόσωποι σωματείων και εργατικών συλλογικότητων. Πρώτος ομιλητής ήταν ο Γιάννης Λαθήρας, πρόεδρος της Γ” ΕΛΜΕ Θεσσαλονίκης και ακολούθησε ο Παντελής Βαϊνάς, από τις Παρεμβάσεις και τα εργατικά σχήματα, μέλος της ΕΕ της ΑΔΕΔΥ και του Συλλόγου Εκπαιδευτικών ΠΕ Αιγάλεω. Μαζική η συμμετοχή της νεολαίας που έδινε το δικό της στίγμα στη συγκέντρωση της Καμάρας με κάλεσμα και από φοιτητικούς συλλόγους.

Η συγκέντρωση με 3.000 περίπου αγωνιστές συγκροτήθηκε σε μπλοκ για να ξεκινήσει η διαδήλωση στην είσοδο της ΔΕΘ στην Πλατεία ΧΑΝΘ. Μαζικό ήταν το μπλοκ των πρωτοβάθμιων σωματείων που διοργάνωσε τη συγκέντρωση. Ακολουθούσαν πανό τοπικών συνελεύσεων, οι εργαζόμενοι από τη ΔΕΗ του συνδικάτου ενέργειας Εργατική Αλληλεγγύη από Κοζάνη-Πτολεμαΐδα, σχήματα και αγωνιστές από την υπόλοιπη Ελλάδα, επιτροπές αγώνα εντάντια στην εξόρυξη χρυσού στη Χαλκιδική, ενώ μαζική συσπείρωση είχε το μπλοκ του Καραβανιού Αλληλεγγύης με εργαζόμενους της ΒΙΟΜΕ, της ΕΡΤ3, των σωματείων WIND και VODAFONE.

Ακολουθούσαν τα μπλοκ των οργανώσεων και κινήσεων της ανατρεπτικής Αριστεράς, με πρώτο το μαζικό και έντονα νεολαιίστικο μπλοκ της ΑΝΤΑΡΣΥΑ, το μπλοκ του ΕΕΚ, της Λαϊκής Αντίστασης -Αριστερής Αντιιμπεριαλιστικής Συνεργασία και άλλων συλλογικοτήτων.

Η πορεία είχε στίγμα κατά του νέου και των παλιών μνημονίων, με συνθήματα για τις εργατικές διεκδικήσεις αλλά και την πολιτική απάντηση του εργατικού και λαϊκού κινήματος στην κυρίαρχη πολιτική του μαύρου μετώπου ΕΕ-ΔΝΤ-κεφαλαίου και των κυβερνήσεών τους. Διασχίζοντας τους δρόμους της πόλης, έφτασε στην Πλατεία ΧΑΝΘ και την είσοδο της ΔΕΘ, όπου είχαν παραταχθεί ισχυρές αστυνομικές δυνάμεις με ΜΑΤ. Η πορεία από την Καμάρα παρατάχθηκε μπροστά στην είσοδο και παρέμεινε για ώρα, φωνάζοντας συνθήματα.

Μια κριτική στο πρόγραμμα της ΛΑΕ: μέσα στην ΕΕ και αναγνώριση δημόσιου χρέους [του Νίκου Στραβελάκη]

του Νίκου Στραβελάκη

Στη σκιαγράφηση ενός σεναρίου  μετάβασης σε εθνικό νόμισμα προχώρησε, για λογαριασμό της ΛΑ.Ε, ο Κώστας Λαπαβίτσας, ο οποίος είχε αναφερθεί ως υπεύθυνος προγράμματος του εν λόγω κόμματος. Αφού επανέλαβε την πάγια πλέον θέση της ΛΑ.Ε. ότι δεν «θέτει ζήτημα εξόδου» από την ΕΕ περιέγραψε  μια σειρά  ενεργειών για την διαδικασία μετάβασης.
Καταρχήν παραδέχθηκε, για πρώτη φορά επισήμως, ότι η ΛΑ.Ε θα προκρίνει διεθνείς διαπραγματεύσεις με τους πιστωτές για την απομείωση του χρέους, άρα το κόμμα του θεωρεί ότι οι όποιες κινήσεις για το χρέος θα είναι με την σύμφωνη γνώμη των πιστωτών. Δηλαδή μας είπε ούτε λίγο ούτε πολύ ότι αναγνωρίζουν το δημόσιο χρέος. Επίσης δήλωσε ότι η αρχική ισοτιμία του νέου νομίσματος με το ευρώ θα είναι ένα προς ένα και σε αυτή την ισοτιμία θα γίνει η μετατροπή καταθέσεων και δανείων στο νέο νόμισμα. Τέλος, ενώ αναφέρεται εκτενώς στην κρατικοποίηση τραπεζών και ΔΕΚΟ δεν αναφέρεται καθόλου στο θέμα της κεντρικής τράπεζας.
Ελπίζοντας ότι η ΛΑ.Ε έχει οριστικά αποφασίσει την προγραμματική θέση εξόδου από την ευρωζώνη, το πρώτο συμπέρασμα που προκύπτει αβίαστα είναι ότι το κόμμα αυτό προκρίνει την έξοδο από το ευρώ και την παραμονή στην ΕΕ.
Είναι απορίας άξιο πως άνθρωποι με ακαδημαϊκή και κοινοβουλευτική εμπειρία να αγνοούν  ότι αυτό είναι ανέφικτο για την Ελλάδα ειδικά αν πρόκειται να ασκηθεί  στοιχειώδης φιλολαϊκή πολιτική.

Δ. Δεσύλλας: Τρία όχι, ένα ναι

Στο κρίσιμο Δημοψήφισμα της Κυριακής 5/7/15, καλούμε τον λαό και την νεολαία, με τη μαζική συμμετοχή και τον αγώνα τους, να βροντοφωνάξουν:

ΟΧΙ στην πρόταση – βάρβαρο Μνημόνιο ΕΕ – ΔΝΤ – ΕΚΤ. ΟΧΙ στην άθλια τρομοκρατία, τις διαταγές και τους ωμούς εκβιασμούς της μαφίας – «Ντραγκέτα» (Ντράγκι – Σόϊμπλε – Ολάντ – Ρέντσι – Λαγκάρντ – Ομπάμα και Σία). ΟΧΙ στο μαύρο μέτωπο των ντόπιων εκτελεστών – μπράβων – υπαλλήλων τους (ΝΔ, ΠΑΣΟΚ, Ποτάμι, Χρυσή Αυγή, καθεστωτικά ΜΜΕ). όχι στους πολιτικούς βρυκόλακες – ντουντούκες τους (Μητσοτάκη, Σημίτη, Καμίνη, Μπουτάρη, Άνθιμο, Μ.Κ.Ο., τρωκτικά και τροφίμους των κονδυλίων της Ε.Ε., Καραμίχα της ΠΑΣΕΓΕΣ, Περιφερειάρχες τύπου Κατσιφάρα, Αγοραστού κ.ά.).

ΟΧΙ στην αντιλαϊκή κυβερνητική πρόταση – παραλλαγή 3ου βάρβαρου Μνημονίου. ΟΧΙ στην προσπάθεια της κυβέρνησης να παρερμηνεύσει το λαϊκό ΟΧΙ, να αποσπάσει τη λαϊκή συνενοχή στην υποταγή της στους τοκογλύφους δανειστές, να ενσωματώσει – ακυρώσει τις διευρυνόμενες αντιΕυρώ – αντιΕΕ λαϊκές διαθέσεις.

ΟΧΙ – έξω τώρα από Ευρώ – ΕΕ – Μνημόνια κάθε μορφής και παραλλαγής. Άμεση διαγραφή ολόκληρου του ληστρικού, τοκογλυφικού, ιμπεριαλιστικού και χιλιοπληρωμένου χρέους, προϋπόθεση για την άσκηση οποιασδήποτε φιλολαϊκής πολιτικής.

Το τριπλό αυτό ΟΧΙ δεν είναι «για να ξεχωρίσουμε, αδελφέ μου, από τον κόσμο», όπως δυστυχώς κάνει το ΚΚΕ (με το άκυρο ψηφοδέλτιο). Αντίθετα, επικοινωνεί και ενισχύει με βαθύ αντικαπιταλιστικό – αντιϊμπεριαλιστικό περιεχόμενο τη λαϊκή οργή και αγανάκτηση. Δίνει αποτελεσματικότητα και νικηφόρα ενωτική προοπτική στο μαζικό – πλειοψηφικό ΟΧΙ της Κυριακής.

Είναι ένα μεγάλο ΝΑΙ στην ενωτική, εργατική και λαϊκή αντεπίθεση από Δευτέρα 6/7/2015. Δυναμώνει τον αγώνα του λαού και της νεολαίας, για την κατάργηση παλιών και νέων Μνημονίων, δανειακών συμβάσεων και εφαρμοστικών νόμων, για την άμεση αναπλήρωση όλων των μνημονιακών απωλειών, για τη διεκδίκηση – κατάκτηση των σύγχρονων εργατικών και λαϊκών αναγκών και δικαιωμάτων. ΝΑΙ στο άνοιγμα του δρόμου της αντικαπιταλιστικής ανατροπής και της σύγχρονης επαναστατικής και κομμουνιστικής προοπτικής. ΝΑΙ στην ταξική ανασυγκρότηση του εργατικού και λαϊκού κινήματος και στην μετωπική Αριστερά της νίκης.

Νέα Ιωνία, 2/7/15

ΔΗΜΗΤΡΗΣ ΔΕΣΥΛΛΑΣ

Περιφερειακός Σύμβουλος Δυτικής Ελλάδας

Μέλος ΠΣΟ ΑΝΤΑΡΣΥΑ

Πηγή: http://prin.gr/?p=7720

Ψήφο στην Αριστερά της Ανατροπής

Στις εκλογές εξπρές της 25/1/2015, το μαύρο μέτωπο κεφαλαίου - ΕΕ - ΔΝΤ, οι ντόπιοι αστικοί κύκλοι, τα κόμματά τους και τα καθεστωτικά Μ.Μ.Ε. επιδιώκουν να προωθήσουν πολλαπλούς αντιλαϊκούς στόχους: Να περιορίσουν την αναμενόμενη βαριά και μαζική πολιτική καταδίκη τους για τα αντιλαϊκά πεπραγμένα τους. Να διασώσουν από την πλήρη κατάρρευση το κομματικό σύστημα που διαχειρίστηκε τη δομική καπιταλιστική κρίση και τα Μνημόνια (ΝΔ, ΠΑΣΟΚ, ΚΙΔΗΣΟ, ΔΗΜΑΡ, ΛΑΟΣ). Να παίξουν το χαρτί των πολιτικών συμμαχιών, των μεταμφιέσεων και μεταγραφών, για να διευρύνουν το πολιτικό μέτωπο προσαρμογής, συνδιαχείρισης και υποταγής, είτε με το «Ποτάμι» να παίζει τον βασικό αντιδραστικό ρόλο του «ισορροπιστή» και μεσάζοντα αμφίπλευρων συμμαχιών, είτε με ΑΝΕΛ, ΚΙΔΗΣΟ του Γ. Παπανδρέου και ΠΑΣΟΚ σε ρόλο συμμάχων - «εγγυητών» της πορείας του ΣΥΡΙΖΑ. Να ενσωματώσουν βαθύτερα και μονιμότερα τη διαχειριστική Αριστερά, με το ΣΥΡΙΖΑ να έχει επιλέξει τον κυβερνητικό ρόλο «συνέχειας του κράτους» και πλήρους αποδοχής του αντιλαϊκού πλαισίου ΕΕ - ευρώ - ΔΝΤ - ΝΑΤΟ - κεφαλαίου, διευρύνοντας έτσι, δυστυχώς, το πεδίο της Ευρωνατοϊκής υποταγής. Να περιθωριοποιήσουν τη μαχόμενη αντικαπιταλιστική Επαναστατική Αριστερά, την ΑΝΤΑΡΣΥΑ και την ελπιδοφόρα πολιτική συνεργασία αριστερών ανατρεπτικών δυνάμεων και αγωνιστών.

Επιχειρούν, κυρίως, να μετατοπίσουν και να αναμορφώσουν «επί το αντιδραστικότερον» ολόκληρο το πολιτικό σύστημα διαχείρισης με νέα κόμματα, νέες συμμαχίες, νέες συναινέσεις και συγκυβερνήσεις. Τα σχέδια αυτά εξυπηρετεί και η νέα αχαλίνωτη καταστροφολογία του Σαμαρά, το χονδρεμπόριο εμφυλιοπολεμικού φόβου, αντιαριστερής και αντικομμουνιστικής υστερίας, το λαθρεμπόριο τρόμου, τρομολαγνείας και κινδυνολογίας ΝΔ - ΠΑΣΟΚ - ΕΕ - αστικών κύκλων - ΜΜΕ. Όλα αυτά για να προετοιμάσουν το έδαφος για την επιβολή, αμέσως μετά τις εκλογές, του νέου βάρβαρου Μνημονιακού πακέτου αντιλαϊκών μέτρων, με όποια κυβέρνηση προκύψει από τις εκλογές. Νέο μνημονιακό πακέτο που περιέχει: Πλήρη απελευθέρωση ομαδικών απολύσεων στον ιδιωτικό τομέα, αντιαπεργιακό και αντισυνδικαλιστικό νόμο, εργοδοτικό «λοκ άουτ», χιλιάδες νέες απολύσεις και μισθολόγιο - φτωχολόγιο στο δημόσιο, παραπέρα μειώσεις μισθών, ασφαλιστικό Καιάδα με αύξηση ορίων ηλικίας και μείωση συντάξεων, νέα κοινωνική λεηλασία με επιτάχυνση ιδιωτικοποιήσεων, αυξήσεις στον Φ.Π.Α. και νέα φοροληστεία, πλειστηριασμούς και κατασχέσεις.

Ζητούν ψήφο εμπιστοσύνης, να πάρουν ρεύμα καταδίκης!

Του Γιώργου Κρεασίδη
Σαμαράς και Βενιζέλος προσπαθούν να αγοράσουν πολιτικό χρόνο
 
Πρωτοβουλία ΑΝΤΑΡΣΥΑ και σύσκεψη οργανώσεων για αγωνιστική απάντηση

Όταν ο Σαμαράς και η κλίκα που κυβερνά ζητά την εμπιστοσύνη της πιο ανυπόληπτης Βουλής μετά τη Μεταπολίτευση καταλαβαίνει και ο τελευταίος ότι τα πράματα έχουν ζορίσει για την αντιδραστική συγκυβέρνηση ΝΔ – ΠΑΣΟΚ. Καθώς στη ΝΔ βλέπουν ότι απειλούνται από τη μοίρα των κομμάτων που στήριξαν τις μνημονιακές κυβερνήσεις, τη συρρίκνωση και απαξίωση δηλαδή του ΠΑΣΟΚ, αλλά και της ΔΗΜΑΡ και του ΛΑΟΣ, επιχειρούν να πάρουν μέτρα προκειμένου να κρατηθούν. Η πρωτοβουλία για ψήφο εμπιστοσύνης δίνει τη δυνατότητα να μαντρωθεί η κοινοβουλευτική ομάδα της ΝΔ. Ο Βενιζέλος αναγκαστικά θα μαζέψει τις δειλές προσπάθειες διαφοροποίησης από τη ΝΔ, κερδίζοντας και αυτός με τη σειρά του τη στήριξη των βουλευτών που διατυμπανίζουν δεξιά αριστερά (κυρίως αριστερά) ότι δεν πάει άλλο με τη συγκυβέρνηση.
Παράλληλα αποφεύγουν οι Σαμαράς-Βενιζέλος έναν αιφνιδιασμό από το ΣΥΡΙΖΑ με πρόταση μομφής, που μετά την ψήφο εμπιστοσύνης δεν μπορεί να κατατεθεί πριν περάσει εξάμηνο και μοιάζει να έχουν μεταθέσει την κρίσιμη στιγμή για την κυβέρνηση το Φλεβάρη, όταν θα ξεκινήσει σύμφωνα με τις κυβερνητικές ανακοινώσεις η διαδικασία για την εκλογή Προέδρου της Δημοκρατίας.
Με αυτόν τον τρόπο οι Σαμαράς – Βενιζέλος επιχειρούν να διασφαλίσουν μια παράταση τεσσάρων μηνών για δώσουν τα ρέστα τους στο κυνήγι των 180 βουλευτών που απαιτούνται για την εκλογή Προέδρου. Μια διαδικασία που προβλέπεται εκφυλιστική, όπως δείχνουν οι καταγγελίες σαν και αυτή του καθηγητή και βουλευτή της ΔΗΜΑΡ Γ. Πανούση για οργανωμένη εξαγορά βουλευτών τύπου Αποστασίας του 1965…