Απλή αναλογική. Άλλο ένα φιάσκο της κυβέρνησης

Ψηφίστηκε την Πέμπτη 21.7. στη Βουλή ο νόμος που ψευδεπίγραφα (όπως συνηθίζει, βαφτίζοντας το κρέας ψάρι) η κυβέρνηση ΣΥΡΙΖΑ-ΑΝΕΛ αποκάλεσε απλή αναλογική, συνεχίζοντας την παράδοση των καλπονοθευτικών εκλογικών νόμων παραχάραξης της λαϊκής βούλησης και στήριξης της εξουσίας της άρχουσας τάξης.

Υποκριτικές αποδείχτηκαν οι δεσμεύσεις του ΣΥΡΙΖΑ και του ΣΥΝ  που παλιότερα μιλούσε  για απλή και ανόθευτη αναλογική, ως το μόνο δίκαιο εκλογικό σύστημα. Στην πράξη η κυβέρνηση ΣΥΡΙΖΑ-ΑΝΕΛ επιδίωκε την κατάργηση του μπόνους, μπροστά στο φόβο της φθοράς από τη διαχείρισης του μνημονίου και παζάρευε με τα κόμματα της μνημονιακής αντιπολίτευσης τη μοιρασιά την κυβερνητικής εξουσίας. Ένα παζάρι στο οποίο πρόθυμα μπήκαν ΠΑΣΟΚ, Ποτάμι και Λεβέντης, ενώ η ΝΔ επιβεβαίωσε για άλλη μια φορά πόσο υποτιμά τη δημοκρατική βούληση του λαού, καθώς είναι απαρέγκλιτα αφοσιωμένη στη  διαχείριση των συμφερόντων της οικονομικής ολιγαρχίας και στην επιδίωξή της να επανέλθει στην κυβέρνηση.

Μαύρη σελίδα το παζάρι της κυβέρνησης με τη φασιστική Χρυσή Αυγή με άγνωστα ανταλλάγματα, αλλά κυρίως το πλασάρισμα της εγκληματικής οργάνωσης σαν υπεύθυνη πολιτική δύναμη. Μόνο το γεγονός ότι δε χρειάστηκαν τελικά οι ψήφοι των φασιστών φρέναρε την υπερψήφιση του εκλογικού νόμου από τη Χρ. Αυγή, αφού πρώτα ο πρόεδρος της Βουλής Ν. Βούτσης φρόντισε να αποδεχτεί μια τέτοια πιθανή προσφορά συμβάλλοντας στο πολιτικό «ξέπλυμα» του φασισμού.

Πολιτικά απαράδεκτη για την Αριστερά είναι η στάση του ΚΚΕ που εγκατάλειψε τη στάση αρχών υπέρ της απλής και άδολης  αναλογικής και διευκόλυνε το σχέδιο της κυβέρνησης υπερψηφίζοντας τον εκλογικό νόμο. Δε σώζει τα προσχήματα η καταψήφιση του άρθρου για το όριο εισόδου στη βουλή, γιατί αυτό θα ισχύει μαζί με τον υπόλοιπο νόμο που υπερψήφισε το ΚΚΕ. Απλή αναλογική είναι μία και μόνη, χωρίς όρια και άλλα εμπόδια στη έκφραση της λαϊκής ψήφου. Όπως ακριβώς την περιγράφουν τα νομοσχέδια που παλιότερα κατέθεταν και στήριζαν από κοινού ΣΥΡΙΖΑ και ΚΚΕ. Είναι καιροσκοπική η στάση του ΚΚΕ που βάζει πλάτη στην κυβερνητική μεθόδευση να αποκλείει ριζοσπαστικές φωνές και δυνάμεις της Αριστεράς και την ΑΝΤΑΡΣΥΑ ανάμεσά τους.

Το αίτημα για απλή αναλογική παραμένει επίκαιρο, μαζί την απαίτηση για δημοκρατικά δικαιώματα και ελευθερίες που χτυπιούνται βάναυσα στην εποχή των μνημονίων που δρομολογούν οι κυβερνήσεις και η ΕΕ. Τα καλπονοθευτικά συστήματα που αναπαράγουν το χρεοκοπημένο πολιτικό σκηνικό και τα στηρίγματά του, είναι ένα από τα εργαλεία της καθυπόταξης του λαού και φυσικά το έλλειμμα δημοκρατίας δεν ξεπερνιέται απλά με τον εκλογικό νόμο. Το καθεστώς της επιτροπείας από την Τρόικα που επιβάλλουν τα μνημόνια και η συμμετοχή στην ΕΕ, ο γενικευμένος κρατικός αυταρχισμός και η αστυνομοκρατία στα κέντρα των πόλεων, η εργοδοτική αυθαιρεσία και ποικιλόμορφη βία, η δράση των φασιστικών, ρατσιστικών και παρακρατικών ομάδων δείχνει πόσο αναγκαίος είναι σήμερα ο αγώνας για περισσότερη και αληθινή δημοκρατία και ελευθερία. Αυτός ο αγώνας συνδέεται άρρηκτα στην εποχή μας με την πάλη ενάντια στην  κυριαρχία του κεφαλαίου, για την κοινωνική απελευθέρωση και το σοσιαλισμό.

Το ζήτημα της εξόδου από την ΕΕ, Λυδία Λίθος για την αριστερά

Χαιρετισμός του Π. Μαυροειδή εκ μέρους της ΑΝΤΑΡΣΥΑ σε εκδήλωση της ΛΑΕ για το BREXIT

 

Ας αφήσουμε για άλλους τις επιφανειακές υμνολογίες και πολύ περισσότερο τις  πρόστυχες ελεεινολογίες, τις τόσο εύκολες στις οποίες οι  σφουγκοκωλάριοι της εξουσίας καταφεύγουν όταν μιλούν για τη λαϊκή θέληση στην περίπτωση που αυτή  είναι άλλη από αυτή που  παρήγγειλαν.

Το Brexit δηλαδή η απόφαση του βρετανικού λαού για έξοδο από την ΕΕ, απαιτεί να σκεφτούμε και να συζητήσουμε σοβαρά. Με αισιοδοξία και απαιτητικότητα μαζί.

Πρώτο, το Brexit διέλυσε το μύθο (δυστυχώς κυρίαρχο και στη λεγόμενη ευρωπαϊκή αριστερά) ότι το  φονικό υπερ-όπλο του κεφαλαίου που λέγεται ΕΕ,  έχει,  δήθεν,  εξασφαλισμένη, δεδομένη και ακλόνητη μακροημέρευση. Ανέτρεψε  την αντιδραστική θεωρία ότι το να τα βάζει κανείς μαζί της είναι σαν να κυνηγάει ανεμόμυλους.

Δεύτερο, το Brexit παρέδωσε στην κοινή χλεύη την άποψη που παρουσίαζε την άμεση έξοδο από την Ευρωπαϊκή Ένωση ως ανέφικτη, αλλά και  συνώνυμη λιμών, σεισμών και καταποντισμών. Καμία καταστροφή δεν έγινε, εκτός από αυτή στα κεφάλια των ιθυνόντων της ΕΕ.

 

Τρίτο, το Brexit, διαμορφωμένο καθοριστικά από την ταξική εργατική ψήφο των πληβείων των εργατικών περιοχών,   μας φωνάζει δυνατά ότι στον  πυρήνα της σημερινής κοινωνικής και πολιτικής διαπάλης βρίσκεται το κοινωνικό ζήτημα, δηλαδή το ερώτημα «είτε συντριβή του κόσμου της εργασίας με μια ιστορικών διαστάσεων καταβύθιση της θέσης του ως προϋπόθεση για την ανάταξη του καπιταλισμού από την κρίση του, είτε εργατική απάντηση με στρατηγικούς όρους».  Το Brexit δε μας έδωσε την απάντηση αυτή, αλλά μας δείχνει σε πιο πεδίο και ποιες κοινωνικές δυνάμεις μπορούν να τη σηκώσουν στους ώμους τους.

Χαιρετισμός της ΑΝΤΑΡΣΥΑ στη Συνδιάσκεψη της ΛΑΕ, 24/6

Ύστερα από προσκληση τη ΛΑΕ αντιπροσωπεία της ΑΝΤΑΡΣΥΑ αποτελούμενη απο τους σ Α.Δραγανίγο και Γ. Σηφακάκη παρακολούθησε τις εργασίες της εναρκτήριας μέρας της Συνδιάσκεψης.

Εκ μέρους της ΚΣΕ της ΑΝΤΑΡΣΥΑ έγινε ο παρακάτω χαιρετισμος:

Αγαπητοί συντρόφισσες/οι,

Ευχαριστούμε πού για την πρόσκληση στην ιδρυτική σας Συνδιάσκεψη, η οποία συμπίπτει με μια ιστορική μέρα.

Με την ιστορική απόφαση του λαού του Ηνωμένου Βασιλείου στο δημοψήφισμα για την έξοδο της από την ΕΕ, η οποία  ανοίγει μια νέα πολιτική περίοδο σε όλη την Ευρώπη. Μια περίοδο όπου πλέον το ζήτημα της αποδέσμευσης χωρών από τον τερατώδη αυτό μηχανισμό των τραπεζιτών κα των πολυεθνικών μπαίνει στην ημερήσια διάταξη, όπου το ξήλωμα του πολιτικού και θεσμικού του πλαισίου τίθεται επί τάπητος.  Η κατάργηση των μνημονίων, η διαγραφή του χρέους, η απειθαρχία στην εφαρμογή των αντιδραστικών καπιταλιστικών αναδιαρθρώσεων που προωθούνται και επιβάλλονται μέσα από τον μηχανισμό της ΕΕ, χάνουν ένα από τα πιο βασικά επιχειρήματά τους. Η παραμονή στην ΕΕ δεν είναι πανάκεια. Η ρήξη / αποδέσμευση είναι μια άμεση δυνατότητα.

Αποδεικνύεται ότι ο αντίπαλος δεν είναι παντοδύναμος. Ξέρουμε φυσικά ότι για το τι θα γίνει από δω και πέρα, θα γίνει σκληρή μάχη.  Έχουμε την εμπειρία από το δικό μας δημοψήφισμα, από το οποίο  σε λίγες ημέρες κλείνουμε ένα χρόνο. Από την μετατροπή του μεγαλειώδους λαϊκού ΟΧΙ σε ντροπιαστικό ΝΑΙ και τις καταιγιστικές εξελίξεις που ακολούθησαν –την ψήφιση του μνημονίου,  και την διάσπαση του ΣΥΡΙΖΑ με την αποχώρηση συντρόφων, που ίδρυσαν την ΛΑΕ. Όλοι αυτοί οι σύντροφοι,  που επέλεξαν να μείνουν σταθεροί στις απόψεις τους, να μην υποχωρήσουν, να εγκαταλείψουν τις κρατικές θέσεις  και να μην ακολουθήσουν τον κατήφορο της ηγετικής ομάδας του ΣΥΡΙΖΑ αποτελούν σε κάθε περίπτωση ένα πολύτιμο δυναμικό για το κίνημα και την αριστερά.

Σύντροφοι,

Η κυβέρνηση κλιμακώνει την επίθεση ενάντια στα εργατικά λαϊκά δικαιώματα και τις ελευθερίες του λαού μας. Προωθεί όλο το πακέτο των αντιδραστικών μεταρρυθμίσεων που δεν κατόρθωσε να προωθήσει η κυβέρνηση Σαμαρά Βενιζέλου. Το ζήτημα της ανατροπής αυτής της πολιτικής και του ανοίγματος ενός άλλου δρόμου στην ελληνική κοινωνία, της συσπείρωσης των δυνάμεων που θα τον περπατήσουν αποτελεί αναμφίβολα το ζήτημα των ζητημάτων.

Κοινή ανακοίνωση οργανώσεων και συλλογικοτήτων της αριστεράς, για τη μάχη του ασφαλιστικού

Κοινή ανακοίνωση οργανώσεων και συλλογικοτήτων της αριστεράς, για τη μάχη του ασφαλιστικού  που συνυπογράφουν οι: Ανασύνθεση ΟΝΡΑ, ΑΝΤΑΡΣΥΑ, Ένωση των Δικαίων, Εργατικός Αγώνας, Ξεκίνημα

Για μια ακόμα φορά οι εργαζόμενοι και ο λαός βρίσκονται μπροστά σε μια μεγάλη επίθεση. Η «ασφαλιστική μεταρρύθμιση» που προωθείται από την κυβέρνηση ΣΥΡΙΖΑ-ΑΝΕΛ και το «κουαρτέτο» των «θεσμών» των ΕΕ-ΔΝΤ, στο πλαίσιο των τριών μνημονίων και των αντίστοιχων δανειακών συμβάσεων, επιχειρεί να επιφέρει μια βαθύτερη και ποιοτική αντιδραστική τομή υπέρ του κεφαλαίου για την υπέρβαση της κρίσης του, με μακροπρόθεσμες καταστροφικές επιπτώσεις για τα ασφαλιστικά δικαιώματα, την εργασία, το εισόδημα, τις εργασιακές σχέσεις, την υγεία και γενικότερα τη ζωή της εργατικής τάξης και των λαϊκών στρωμάτων.
Στην κατεύθυνση αυτή, το κεφάλαιο, η κυβέρνηση, η ΕΕ, το ΔΝΤ, τα κόμματά τους, οι εργοδοτικές ενώσεις, τα καθεστωτικά ΜΜΕ, οι παρατάξεις τους στους εργασιακούς χώρους κ.ά., παρά τις επιμέρους διαφορές τους, συνασπίζονται στην κατεύθυνση της επιβολής της ουσίας αυτής της αντιδραστικής μεταρρύθμισης. Η νεοφασιστική Χρυσή Αυγή, παρά τις αντιπολιτευτικές κορώνες της, ουσιαστικά ευθυγραμμίζεται με το κεφάλαιο και την ΕΕ.
Η συνδικαλιστική γραφειοκρατία με τον συνδικαλισμό τύπου ΓΣΕΕ αλλά και οι ηγεσίες των επιμελητηρίων, και των αγροτικών ομοσπονδιών, όλες οι δυνάμεις που στήριξαν έως τώρα την κυρίαρχη πολιτική και το ΝΑΙ στο δημοψήφισμα, δεν μπορούν ή και δεν θέλουν να οργανώσουν και να κλιμακώσουν ένα νικηφόρο αγώνα.
Είμαστε πεισμένοι ότι το εργατικό και λαϊκό κίνημα έχει τη δύναμη να μπλοκάρει και να ανατρέψει την αντιασφαλιστική επίθεση, όπως το έχει καταφέρει και στο παρελθόν, και συνολικά την επίθεση της κυβέρνησης ΣΥΡΙΖΑ-ΑΝΕΛ: Με στήριξη των αγώνων που ξεσπούν και ξεπερνούν τον «εθιμοτυπικό» χαρακτήρα και τη γραφειοκρατία. Με άμεση πολύμορφη κλιμάκωση των κινητοποιήσεων, ξεκινώντας από απεργίες με στόχο να μην τολμήσει η κυβέρνηση καν να καταθέσει το νομοσχέδιο. Με μια μεγάλη απεργία στις 4 Φλεβάρη που θα είναι η αρχή και όχι το τέλος των αγώνων. Με συνέχιση και κλιμάκωση με 48ωρη απεργία και απεργίες διαρκείας, ώστε ακόμα κι αν η κυβέρνηση φέρει το νομοσχέδιο ή το περάσει στη Βουλή, να αναγκαστεί να το αποσύρει υποχωρώντας στον πανεργατικό-παλλαϊκό ξεσηκωμό.

Επιστολή της ΚΣΕ της ΑΝΤΑΡΣΥΑ προς τις δυνάμεις της αριστεράς για κοινή δράση στο μέτωπο του ασφαλιστικού

Η ΚΣΕ της ΑΝΤΑΡΣΥΑ απέστειλε την επιστολή που ακολουθεί στα κόμματα και τις οργανώσεις της μαχόμενης αριστεράς. Η επιστολή ζητά κοινή δράση στο μέτωπο του ασφαλιστικού, με συγκεκριμένο περιεχόμενο και σκοπό την ανατροπή της αντιασφαλιστικής επίθεσης της κυβέρνησης ΣΥΡΙΖΑ-ΑΝΕΛ. 

Για το σκοπό αυτό η ΚΣΕ της ΑΝΤΑΡΣΥΑ ζητά συνάντηση με την ΚΕ του ΚΚΕ, το Πολιτικό Συμβούλιο της ΛΑΕ, το ΕΕΚ, το ΚΚΕ μ-λ, το Μ-Λ ΚΚΕ, την ΟΚΔΕ, την Δικτύωση για τη Ριζοσπαστική Αριστερά, την Ένωση Δικαίων, τον Εργατικό Αγώνα, τον Σύλλογο Κορδάτο, το Ξεκίνημα και την νεολαιίστικη οργάνωση Kill Tina.

 

 

ΕΠΙΣΤΟΛΗ ΤΗΣ Κ.Σ.Ε. ΤΗΣ ΑΝΤΑΡΣΥΑ

Αγαπητοί-ές σύντροφοι-ισσες,
Η Κεντρική Συντονιστική Επιτροπή της ΑΝΤΑΡΣΥΑ εκτιμά ότι η «ασφαλιστική μεταρρύθμιση» που προωθείται από την κυβέρνηση ΣΥΡΙΖΑ-ΑΝΕΛ και το «κουαρτέτο» ΕΕ-ΕΚΤ-ΕΜΣ-ΔΝΤ, στο πλαίσιο των τριών μνημονίων και των αντίστοιχων δανειακών συμβάσεων, επιχειρεί να επιφέρει μια βαθύτερη και ποιοτική αντιδραστική τομή υπέρ του κεφαλαίου για την υπέρβαση της κρίσης του, με μακροπρόθεσμες καταστροφικές επιπτώσεις για τα ασφαλιστικά δικαιώματα, την εργασία, το εισόδημα, τις εργασιακές σχέσεις, την υγεία και γενικότερα τη ζωή της εργατικής τάξης και των λαϊκών στρωμάτων.
Στην κατεύθυνση αυτή, το κεφάλαιο, η κυβέρνηση, η ΕΕ, το ΔΝΤ, τα κόμματά τους, οι εργοδοτικές ενώσεις, τα καθεστωτικά ΜΜΕ, οι παρατάξεις τους στους εργασιακούς χώρους κ.α., παρά τις επιμέρους διαφορές τους, συνασπίζονται στην κατεύθυνση της επιβολής της ουσίας αυτής της αντιδραστικής μεταρρύθμισης. Η ναζιστική Χρυσή Αυγή, παρά τις αντιπολιτευτικές κορώνες της, ουσιαστικά ευθυγραμμίζεται με το κεφάλαιο και την ΕΕ.
Εκτιμούμε ότι η ΓΣΕΕ, η ΑΔΕΔΥ, οι γραφειοκρατικές ομοσπονδίες και τα Εργατικά Κέντρα δεν μπορούν ή και δεν θέλουν να οργανώσουν και να κλιμακώσουν ένα νικηφόρο αγώνα.
Εκτιμούμε, όμως ότι, κάτω από προϋποθέσεις, το εργατικό και λαϊκό κίνημα έχει τη δύναμη να μπλοκάρει αυτήν την επίθεση (όπως το έχει καταφέρει και στο παρελθόν) και να την ανατρέψει: Με στήριξη των αγώνων που ξεσπούν και ξεπερνούν τον «εθιμοτυπικό» χαρακτήρα και τη γραφειοκρατία. Με άμεση πολύμορφη κλιμάκωση των κινητοποιήσεων, ξεκινώντας από απεργίες με στόχο να μην τολμήσει η κυβέρνηση να το καταθέσει. Με αγώνα και απεργίες διαρκείας ακόμα κι αν το φέρει ή το περάσει στη Βουλή, για να αναγκαστεί να το αποσύρει υποχωρώντας στον πανεργατικό-παλλαϊκό ξεσηκωμό.

Πρωτοβουλία της ΑΝΤΑΡΣΥΑ για κοινή δράση των μαχόμενων δυνάμεων της Αριστεράς στο κίνημα

Η ΚΣΕ της ΑΝΤΑΡΣΥΑ καλεί όλες τις μαχόμενες δυνάμεις της Αριστεράς και του κινήματος σε σύσκεψη τη Δευτέρα την Δευτέρα 09.11 στις 6.30 το απόγευμα στην Λέσχη Αναιρέσεις (Ιπποκράτους και Λασκάρεως).

Μπροστά στην απεργία της 12ης Νοέμβρη, το ασφαλιστικό, την κλιμάκωση της επίθεσης στη λαϊκή οικογένεια με αιχμή τους πλειστηριασμούς σπιτιών, το προσφυγικό, η ΑΝΤΑΡΣΥΑ καλεί σε κοινή δράση και μονιμότερο συντονισμό των μαχόμενων δυνάμεων του κινήματος και της αριστεράς, η οποία μπορεί να αποτυπωθεί στην από κοινού στήριξη δράσεων (συντονισμού πρωτοβάθμιων σωματείων, λαϊκών συνελεύσεων ανά γειτονιά, κινητοποιήσεων ενάντια στη Frontex και το φράχτη του Έβρου κ.ά.).

Στη βάση αυτή προτείνεται κοινό κάλεσμα τόσο γα την απεργία όσο και για τις άλλες μάχες του κινήματος, και συντονισμός για μια κοινή παρέμβαση στα μεγάλα ανοιχτά ανοιχτά μέτωπα της επίθεσης. 

Το ανοιχτό κάλεσμα απευθύνεται στο ΚΚΕ, τη ΛΑΕ, την Αριστερή Ριζοσπαστική Κινηση, τη Δικτύωση για τη Ριζοσπαστική Αριστερά, τον Εργατικό Αγώνα,  το ΕΕΚ, τον Σύλλογο Κορδάτο, αγωνιστές που ανήκαν στη ΜΑΡΣ, την ΟΚΔΕ, την Πρωτοβουλία 17 Ιούλη και άλλες οργανώσεις της εκτός τειχών Αριστεράς

Το κείμενο που προτείνει η ΚΣΕ:

ΚΟΙΝΟ ΚΑΛΕΣΜΑ

ΓΙΑ ΤΗΝ ΑΠΕΡΓΙΑ ΣΤΙΣ 12.11 ΚΑΙ ΤOΝ ΑΓΩΝΑ ΓΙΑ ΤΗΝ ΑΝΑΤΡΟΠΗ ΤΗΣ ΜΝΗΜΟΝΙΑΚΗΣ ΚΑΤΑΙΓΙΔΑΣ ΠΟΥ ΠΡΟΩΘΟΥΝ Η ΚΥΒΕΡΝΗΣΗ, Η ΕΕ  ΚΑΙ ΤΟ ΔΝΤ.

Αγαπητοί σύντροφοι και συναγωνιστές,

Οι εργαζόμενοι και ο λαός βρίσκονται μπροστά σε μια πολύ κρίσιμη στιγμή. Η κυβέρνηση ΣΥΡΙΖΑ-ΑΝΕΛ και το κουαρτέτο των «θεσμών» (Ευρωπαϊκή Ένωση, ΔΝΤ, ΕΚΤ, ΕΜΣ) προωθούν μια αντιλαϊκή καταιγίδα βάρβαρων μέτρων λιτότητας και καπιταλιστικών αναδιαρθρώσεων, με επίκεντρο την εφαρμογή του 3^ου μνημονίου, που συνυπέγραψε η κυβέρνηση με όλο το φθαρμένο μνημονιακό αστικό πολιτικό σύστημα,  παρά και ενάντια στο συγκλονιστικό ΟΧΙ στο δημοψήφισμα της 5^ης του Ιούλη.

Μετά από έξι χρόνια μνημόνια τα μόνα αποτελέσματα που είχε αυτή η πολιτική ήταν η πρωτοφανής φτώχια, η εφιαλτική ανεργία και η μετανάστευση ιδιαίτερα των νέων, η διάλυση των δημόσιων αγαθών, η συντριβή των μικρομεσαίων στρωμάτων, η εκτόξευση του χρέους, η κατάργηση δημοκρατικών δικαιωμάτων, η διαρκής στυγνή  επιτροπεία.

Η πολιτική αυτή εξυπηρετεί μόνο τις δυνάμεις του κεφαλαίου, των μεγάλων επιχειρηματικών ομίλων, που φορτώνουν την πρωτοφανή  κρίση του καπιταλισμού στις πλάτες των εργαζόμενων και της νεολαίας.

Τον κεντρικό ρόλο στην επίθεση παίζει η κυβέρνηση ΣΥΡΙΖΑ-ΑΝΕΛ. Πρόκειται για μια κυβέρνηση αντιλαϊκή, εχθρική απέναντι στην εργατική τάξη και τα φτωχά λαϊκά στρώματα..

Ο αγώνας για να μην περάσει το τρίτο μνημόνιο και συνολικά η πάλη για την ανατροπή της επίθεσης των δυνάμεων του κεφαλαίου, της ΕΕ, του ΔΝΤ, αποτελούν το πιο επείγον και καθοριστικό ζήτημα για την εργατική τάξη και τον λαό. Η κυβέρνηση πρέπει να ηττηθεί από ένα ρωμαλέο εργατικό και λαϊκό κίνημα.

Το τελευταίο διάστημα, αναπτύσσονται ήδη σημαντικές κινητοποιήσεις κα αντιστάσεις απέναντι σε αυτή την πολιτική. Σταθμός σε αυτή την πορεία αποτελεί η απεργία στις 12 Νοέμβρη.

Οι δυνάμεις που υπογράφουν την κοινή αυτή δήλωση καλούν:

- τους εργαζόμενους, τους άνεργους, την νεολαία, τα φτωχά λαϊκά στρώματα  να πάρουν την υπόθεση της απεργίας στα χέρια τους. Να την κάνουν έναν μεγάλο σταθμό στην σύγκρουση με την κυβέρνηση και την τρόικα. Καλούν σε μαζική συμμετοχή στη συγκέντρωση στο Μουσείο.

- να ξεπεράσουν την στάση του εργοδοτικού κυβερνητικού συνδικαλισμού της ΓΣΕΕ που το καλοκαίρι με την ανοιχτή υπεράσπιση του ΝΑΙ μας έδειξε καθαρά πως έχει περάσει με το στρατόπεδο του αντίπαλου. Για να υπάρξει αποφασιστική κλιμάκωση μετά τις 12 Νοέμβρη. Ιδιαίτερα για να μην περάσει το νέο ασφαλιστικό που μετατρέπει την ασφάλιση από κοινωνική δικαίωμα σε ατομική υποχρέωση και οδηγεί σε συντάξει πείνας. Για να  έχει ο Τσίπρας την τύχη του Γιαννίτση. Κρίσιμο ζήτημα  ο συντονισμός πρωτοβάθμιων σωματείων για να περάσουν οι αγώνες στα χέρια των εργαζόμενων.

- σε οργάνωση του λαού σε επιτροπές αγώνα, σε λαϊκές συνελεύσεις κλπ ενάντια στην φοροληστεία για τα λαϊκά στρώματα, για την προστασία των δημόσιων αγαθών, για τα δημοκρατικά δικαιώματα της εποχής μας. Ιδιαίτερη αμεσότητα και κρισιμότητα αποκτά ο αγώνας για την προστασία των σπιτιών και της γης από τους πλειστηριασμούς και την κλοπή των τραπεζιτών.

- σε πάλη ενάντια στην εγκληματική πολιτική της «Ευρώπης-φρούριο» της ΕΕ και της κυβέρνησης  για  την αλληλεγγύη στους πρόσφυγες. Συμβάλλουν την οργάνωση της πάλης  με κατ’ αρχήν σταθμούς το συλλαλητήριο σωματείων και συλλογικοτήτων στον Πειραιά 21 Νοέμβρη ενάντια στην Frontex και την διαδήλωση στις 23 Γενάρη στον Έβρο για το γκρέμισμα του φράχτη και την ασφαλή διέλευση των προσφύγων.

- καλούν τον λαό και τη νεολαία να πάρουν μαζικά μέρος στις εκδηλώσεις και την πορεία του Πολυτεχνείου. Να την μετατρέψουν σε σταθμό στην αντιιμπεριαλιστική και αντικυβερνητική πάλη.  Θ πάρουν πρωτοβουλίες ενάντια στην κρατική καταστολή.

Δεσμεύονται να αναπτύξουν συστηματικά την κοινή δράση και τον διάλογο για την συμβολή τους σε ένα αγωνιστικό μέτωπο αντίστασης και ανατροπής της επίθεσης κυβέρνησης-κεφαλαίου-ΕΕ-ΔΝΤ. Για ένα πρόγραμμα αναγκών και δικαιωμάτων. Για την αντεπίθεση και την νίκη του κινήματος.

Για να συζητήσουμε πάνω σε αυτή την πρόταση σας καλούμε σε σύσκεψη την Δευτέρα 09.11 στις 6.30 στην Λέσχη Αναιρέσεις (Ιπποκράτους και Λασκάρεως)

Η Κ.Σ.Ε. της ΑΝΤ.ΑΡ.ΣΥ.Α.

Αναγκαίος και δυνατός ο άλλος δρόμος

Γράφουν:Δημήτρης Γρηγορόπουλος,
Βασίλης Μηνακάκης 

Πρώτη από τις προϋποθέσεις για τον άλλο δρόμο είναι η ρήξη με ό,τι και όσους αντιπροσωπεύουν την καθήλωση στα όρια του σάπιου καπιταλιστικού καθεστώτος: κυβερνήσεις, μνημόνια, αντεργατικές «μεταρρυθμίσεις», κεφαλαιοκράτες, τράπεζες, ΕΕ. Δεν υπάρχει άλλος δρόμος χωρίς αναμέτρηση και σύγκρουση με όλους αυτούς.
Η κατάληξη της κυβέρνησης ΣΥΡΙΖΑ-ΑΝΕΛ και άλλων ανάλογων παραδειγμάτων πείθουν και τους πιο δύσπιστους.

Το δόγμα της ΤΙΝΑ και η ανατροπή του

Η μνημονιακή μετάλλαξη του ΣΥΡΙΖΑ, πέραν όλων των άλλων, ενίσχυσε ένα πολύ γνωστό αστικό στερεότυπο: δεν μπορεί να υπάρξει εναλλακτικό σχέδιο στον καπιταλιστικό μονόδρομο. Ή αλλιώς: ο καπιταλισμός και η ΕΕ μπορεί να μην είναι ό,τι καλύτερο, είναι όμως το μοναδικό σύστημα που υπάρχει˙ άρα, είναι ουτοπία να αναζητά κανείς λύσεις έξω απ’ αυτό το πλαίσιο.

Το εν λόγω επιχείρημα απέκτησε ισχύ αυτονόητης αλήθειας μετά την εκφυλιστική πορεία του «υπαρκτού σοσιαλισμού» και ενισχύθηκε από την εξέλιξη σχηματισμών όπως το ΠΑΣΟΚ ή η ευρωπαϊκή σοσιαλδημοκρατία, η Κομμουνιστική Επανίδρυση ή οι Εργατικοί του Μπλερ. Πρόκειται για ένα στερεότυπο που έγινε προμετωπίδα των πνευματικών αρχιερέων του νεοφιλελευθερισμού και πολιτικών σαν τη Θάτσερ˙, υποστηρίχτηκε από «έγκυρους» οικονομολόγους, που παρουσιάζουν την αγορά και το κέρδος ως τον «φυσικό» τρόπο λειτουργίας της οικονομίας˙, προβλήθηκε από «διακεκριμένους» κοινωνιολόγους, που αντιμετωπίζουν τη μισθωτή εκμετάλλευση και τις σχέσεις ταξικής κυριαρχίας ως τη μόνη μορφή κοινωνικής συγκρότησης και ενισχύθηκε από προβεβλημένους επιστήμονες, που έφτασαν να υποστηρίξουν ότι ο ανταγωνισμός ή η φτώχεια είναι δήθεν εγχαραγμένα στο γονιδίωμα του ανθρώπου!

Γ. Ρούσης – Αλ. Χρύσης: Δήλωση Υποστήριξης στην ΑΝΤΑΡΣΥΑ – εκλογική συνεργασία

ΔΗΛΩΣΗ ΥΠΟΣΤΗΡΙΞΗΣ ΣΤΗΝ ΑΝΤΑΡΣΥΑ- ΕΚΛΟΓΙΚΗ ΣΥΝΕΡΓΑΣΙΑ ΜΕ ΕΕΚ & ΑΝΕΝΤΑΧΤΟΥΣ/-ΕΣ ΑΓΩΝΙΣΤΕΣ/ΑΓΩΝΙΣΤΡΙΕΣ ΜΕ ΤΗΝ ΑΡΙΣΤΕΡΑ ΤΗΣ ΑΝΑΤΡΟΠΗΣ 

στις εκλογές της 20ής Σεπτεμβρίου 2015

Σ’ αυτή την εποχή των ραγδαίων κοινωνικών και πολιτικών εξελίξεων, που η ελληνική Αριστερά της ενσωμάτωσης παραπαίει ανάμεσα στη Realpolitik του μνημονιακού σοσιαλφιλελευθερισμού και στη ‘δημιουργική ασάφεια’ της αποτυχημένης συνταγής ενός ‘αντιμνημονιακού προοδευτικού δημοκρατικού πατριωτικού μετώπου’, σ΄ αυτή την εποχή που η πολιτική περιχαράκωση και ο ιδεολογικός πουριτανισμός εξυπηρετούν, ανεξαρτήτως προθέσεων, τις επιδιώξεις του αστικού πολιτικού συστήματος εξουσίας,  η δυναμική ενός κοινωνικού και πολιτικού μετώπου, έκφραση και συντελεστή ταυτόχρονα ενός ανατρεπτικού αντικαπιταλιστικού εργατικού κινήματος, αποτελεί ζήτημα ζωής και θανάτου για τις ίδιες τις κυριαρχούμενες τάξεις και στρώματα της κοινωνίας μας.

Η ανάγκη να προσδιορίσουμε τη θέση μας ενόψει των επικείμενων βουλευτικών εκλογών δε μας εξωθεί στο βεβιασμένο ισχυρισμό ότι η ΑΝΤΑΡΣΥΑ ανταποκρίνεται στις άριστες θεωρητικές και πρακτικές προδιαγραφές ενός τέτοιου μετώπου. Ωστόσο, και χωρίς την παραμικρή διάθεση υποβάθμισης των ενστάσεων και της κριτικής που έχουμε ασκήσει κατά καιρούς στη στρατηγική και την τακτική της, επιμένουμε να υποστηρίζουμε ότι στις παρούσες συνθήκες μόνον η ΑΝΤΑΡΣΥΑ, με τις ζωντανές κινηματικές δυνάμεις της και την ταξική γείωσή της, προβάλλει, αν και σε σχετικά ανεπεξέργαστη ακόμη μορφή, τις θέσεις ενός συμπαγούς μεταβατικού προγράμματος με κρίσιμους κόμβους την κατάργηση των μνημονίων, τη στάση πληρωμών και τη μονομερή διαγραφή του χρέους, την εθνικοποίηση του τραπεζικού συστήματος και στρατηγικών τομέων της οικονομίας, την έξοδο από την ευρωζώνη  και, κατεξοχήν, τη ρήξη και αποδέσμευση από την Ευρωπαϊκή Ένωση, όρο απαράβατο για την υλοποίηση ενός τέτοιου προγράμματος και την περαιτέρω προώθηση του σοσιαλιστικού μετασχηματισμού της κοινωνίας.

Δεν έχουμε αυταπάτες. Συνειδητοποιούμε, όπως εκατομμύρια πολιτών, όπως και οι χιλιάδες των μελών και των συναγωνιστών της ΑΝΤΑΡΣΥΑ, ότι οι καιροί είναι δίσεκτοι. Κατανοούμε ότι η υπόθεση ενός αντικαπιταλιστικού μετώπου με σοσιαλιστική στρατηγική στόχευση δεν είναι υπόθεση ‘παραγόντων’ της Αριστεράς, αλλά του κάθε λιγότερο ή περισσότερο συνειδητού μέλους του κόσμου της εργασίας, είναι υπόθεση ενός ταξικού κινήματος, που αν δε διεθνοποιηθεί δεν πρόκειται να προσεγγίσει το στρατηγικό στόχο του. Γνωρίζουμε, τέλος, ότι η ψήφος αποτελεί απλά και μόνον ένα, προφανώς όχι το πιο σημαντικό ανάμεσα σε άλλα, μέσο για τον αγώνα εξόδου από την καπιταλιστική φυλακή. Δεν ονειροβατούμε, δεν εξιδανικεύουμε, αλλά και δεν υποχωρούμε:

Ψήφος τώρα στην ΑΝΤΑΡΣΥΑ- ΕΚΛΟΓΙΚΗ ΣΥΝΕΡΓΑΣΙΑ ΜΕ ΕΕΚ & ΑΝΕΝΤΑΧΤΟΥΣ/-ΕΣ ΑΓΩΝΙΣΤΕΣ/ΑΓΩΝΙΣΤΡΙΕΣ ΜΕ ΤΗΝ ΑΡΙΣΤΕΡΑ ΤΗΣ ΑΝΑΤΡΟΠΗΣ!

Γιώργος Ρούσης Αλέξανδρος Χρύσης

Μια μετεκλογική συζήτηση, μπροστά σε ένα πήχη που μπαίνει όλο και ψηλότερα

Παναγιώτης Μαυροειδής

Είναι εξαιρετικά αναγκαίο να γίνει μια βαθιά και τολμηρή συζήτηση με αφορμή τα αποτελέσματα των πρόσφατων ευρωεκλογών. Ποια ήταν τα βασικά μηνύματα που στάλθηκαν από αυτές;

Πρέπει να μείνουμε μακριά από μια λογική εξιδανίκευσης της συμπεριφοράς του κόσμου που ‘’πάντα ξέρει να κινείται σοφά και όλο και πιο αριστερά’’, όσο και από μια διαρκή ενοχοποίησή του ότι ‘’στέλνει λάθος μηνύματα’’ και ‘’δεν μας καταλαβαίνει’’. Υποχρεούμαστε σε περισσότερο νηφάλια, αντικειμενική και αυτοκριτική εξέταση της δικής μας παρουσίας, πάντα ωστόσο σε συνδυασμό με το συνολικό ‘’πιάτο’’ των πολιτικών ρευμάτων που αντιπαρατίθενται και των κοινωνικών διακυβευμάτων που τίθενται. Η χρησιμότητα των  πολιτικών  θέσεων και προτάσεων, καθώς και οι ‘’αξίες χρήσεις’’ των πολιτικών ρευμάτων, δεν κρίνονται ποτέ αφ’ εαυτές, αλλά μέσα στην όλη διάταξη που διαμορφώνεται.

Ερώτημα πρώτο: Ποιός είναι ο γενικός πολιτικός συσχετισμός, όπως αυτός αποτυπώνεται στο εκλογικό αποτέλεσμα;

Πήγαν προς τα δεξιά τα πράγματα ή προς τα αριστερά;

Για να μην στριμώχνεται η Αριστερά και το κίνημα «ανάμεσα στην ανατολή του χθες και τη δύση του σήμερα»

Γιάννης Σκινδίλιας

Μόνο τυχαία δεν αποδείχθηκε τελικά η επιλογή της κυβέρνησης Σαμαρά να τοποθετήσει χρονικά τις ευρωεκλογές στον απόηχο των περιφερειακών και δημοτικών εκλογών. Γιατί μπορεί το κομματικό σύστημα «όπως το γνωρίσαμε» στα μάτια πολλών να καταρρέει, το πολιτικό σύστημα καθεαυτό φαίνεται πως κρατάει τις εφεδρείες του. Μέσα σε αυτή την προσπάθεια αυτοδιάσωσης της κυβέρνησης του αντιδραστικού μαύρου μετώπου όμως, όπου οργίασαν οι μηχανισμοί εκδούλευσης και εξάρτησης, η αντικαπιταλιστική Αριστερά όχι μόνο κρατάει αλλά υψώνει το ανάστημά της. Οι 2.200 περίπου υποψήφιοι των αντικαπιταλιστικών ψηφοδελτίων, μεταξύ των οποίων εκατοντάδες άνεργοι και νέοι, το 2.3% πανελλαδικά των περιφερειακών κατεβασμάτων που υποστηρίχτηκαν από την ΑΝΤΑΡΣΥΑ, όσο και να θέλουν κάποιοι καλοθελητές δεν μπορεί να κρυφτεί.

Περιφέρειες, δήμοι, συνδικάτα: ανάδυση ενός ρεύματος αντικαπιταλιστικού 

Δεν μπορεί να κρυφτεί γιατί είναι –με τις 128.000 ψήφους που συγκεντρώνει- όχι μόνο διακριτό, αλλά πάνω από όλα αληθινό. Εκφράζει τις αγωνίες χιλιάδων αγωνιστών, εργαζομένων και ανέργων, νέων και μεγαλύτερων, για να υπάρξει σήμερα μια διαφορετική αφήγηση για την Αριστερά αλλά και την ίδια τη ζωή. Όσο κι αν το υπουργείο Εσωτερικών και ο αστικός τύπος αφήσουν άχρωμο το πλαίσιο των συνδυασμών της αντικαπιταλιστικής αριστεράς, οι δεκάδες χιλιάδες που τα στήριξαν ή έστω σκέφτηκαν να τα στηρίξουν, θα τα αναζητήσουν και θα τα βρουν. Ήσυχοι θα μείνουν μόνο αυτοί που σαν στρουθοκάμηλοι αρκούνται στο να μη βλέπουν την αλήθεια. Και η αλήθεια είναι πως αυτό το πρωτοφανές για την άλλη Αριστερά αποτέλεσμα δεν ήταν ουρανοκατέβατο. Σε εποχές λύσσας για τη διαχείριση του τοπικού κράτους, οι δεκάδες εκλεγμένοι δημοτικοί και περιφερειακοί σύμβουλοι είναι γέννημα σκληρής δουλειάς αλλά κι ενός υπαρκτού κοινωνικού ρεύματος. Δεν πάνε άλλωστε παρά λίγες εβδομάδες από τότε που η ΕΑΑΚ κατέγραφε στα πανεπιστήμια 14%, λίγοι μήνες από τότε που η αντικαπιταλιστική αριστερά κατακτούσε 2 έδρες στη διοίκηση της ΑΔΕΔΥ ή και τόσος πολύς καιρός από τότε που η Ταξική Ενότητα εξέλεγε 2 αντιπροσώπους στη διοίκηση του ΕΚΑ.

Ευρωεκλογές: Ψήφο στο ΚΚΕ κι άγιος ο Θεός

Γιώργος Κρεασίδης

Την περασµένη Κυριακή δόθηκε στη δηµοσιότητα η διακήρυξη του ΚΚΕ για τις ευρωεκλογές. Κατ’ αρχάς εντυπωσιάζει το γεγονός ότι είναι υποβαθµισµένη η αντιπαράθεση µε τα κυρίαρχα ιδεολογήµατα της άρχουσας τάξης που στηρίζουν την επιβολή της πολιτικής κυβέρνησης και ΕΕ-ΔΝΤ. Είναι χαρακτηριστικό ότι το µνηµόνιο αναφέρεται µόνο για να διαπιστωθεί ότι εξειδικεύει την πολιτική της ΕΕ σε συνθήκες κρίσης, για την οποία κρίση δεν υπάρχει κάτι συγκεκριµένο.

Η πιο σηµαντική έλλειψη όµως είναι ότι λείπουν συγκεκριµένοι πολιτικοί στόχοι, τα καθήκοντα που προτείνει το ΚΚΕ στο µαζικό λαϊκό και εργατικό κίνηµα, τα οποία θα προωθήσει η εκλογική ενίσχυσή του. Δεν υπάρχει κάποιου είδους απολογισµός για τους αγώνες της περιόδου από την προηγούµενη αναµέτρηση και τη συµβολή του ΚΚΕ. Όπως δεν υπάρχουν και αναφορές στις δυνατότητες, τους δρόµους, τις µορφές οργάνωσης και πάλης απ’ όπου θα περάσει η προσπάθεια ανατροπής σε όφελος των εργαζοµένων και της κοινωνικής πλειοψηφίας.