Εμφάνιση αναρτήσεων με ετικέτα σοσιαλισμός. Εμφάνιση όλων των αναρτήσεων
Εμφάνιση αναρτήσεων με ετικέτα σοσιαλισμός. Εμφάνιση όλων των αναρτήσεων

Δευτέρα 12 Φεβρουαρίου 2018

Οι Θέσεις του ΠΣΟ για την 4η Συνδιάσκεψη της ΑΝΤΑΡΣΥΑ

Κείμενα θέσεων για την 4η Συνδιάσκεψη
  • Οι Θέσεις του ΠΣΟ για την 4η Συνδιάσκεψη της ΑΝΤΑΡΣΥΑ 
  • Κείμενο συμβολής του ΣΕΚ
  • Προτεινόμενα κείμενα της ΕΠΠΔ


Το ΠΣΟ της ΑΝΤΑΡΣΥΑ, που συνεδρίασε στις 21.01.2018, διαμόρφωσε τις Θέσεις (κεφάλαια Α-Δ) για την 4η Συνδιάσκεψη της ΑΝΤΑΡΣΥΑ, η οποία  θα πραγματοποιηθεί το διήμερο 31.03-01.04 2018 στην Αθήνα. Το ΠΣΟ, σε επόμενη συνεδρίασή του την Κυριακή 11.03.2018, θα διαμορφώσει τις προτάσεις για το οργανωτικό.
Μαζί με τις Θέσεις δημοσιεύονται επίσης κείμενα συμβολής ή/και τροπολογίες που κατατέθηκαν και μειοψήφησαν, με στόχο να βοηθήσουν στην συζήτηση στις τοπικές και κλαδικές επιτροπές. 
Φιλοδοξία μας είναι η 4η Συνδιάσκεψη της ΑΝΤΑΡΣΥΑ να αποτελέσει ένα σημαντικό βήμα ανάπτυξης του μετώπου ώστε  να συμβάλλει στους αγώνες για την υπεράσπιση των εργατικών λαϊκών συμφερόντων ενάντια στην καπιταλιστική μνημονιακή επίθεση, την αντιπολεμική αντιιμπεριαλιστική πάλη ενάντια στους αστικούς ανταγωνισμούς, τον εθνικισμό και τον πόλεμο, ενάντια στο ρατσισμό και τη φασιστική απειλή. Να  γίνει ένας μεγάλος σταθμός διαλόγου για όλο τον μαχόμενο κόσμο της αριστεράς που αναζητά την συγκρότηση μιας άλλης ανατρεπτικής αντικαπιταλιστικής αριστεράς με σύγχρονη σοσιαλιστική και κομμουνιστική προοπτική..
Το ΠΣΟ καλεί τις τοπικές και κλαδικές επιτροπές της ΑΝΤΑΡΣΥΑ να οργανώσουν την πολιτική συζήτηση πάνω στις Θέσεις της 4ης Συνδιάσκεψης με τρόπο συντροφικό, δημοκρατικό, ενωτικό  και προωθητικό για το εγχείρημά μας.
 

ΑΝΤΑΡΣΥΑ-4η Συνδιάσκεψη

ΘΕΣΕΙΣ του ΠΣΟ (21/1/2018)

ΕΙΣΑΓΩΓΗ


1. Η ΑΝΤΑΡΣΥΑ οδεύει προς την 4η Συνδιάσκεψή της σε μια περίοδο που οι εξελίξεις διαψεύδουν τις εκτιμήσεις για την σταθεροποίηση του συστήματος διεθνώς και στην Ελλάδα. Ο καπιταλισμός δεν έχει ξεπεράσει την κρίση του, αντίθετα αυτή μετατρέπεται και σε πολιτική κρίση στα μέχρι τώρα κάστρα της σταθερότητας, στις ΗΠΑ και την ΕΕ. Οι ιμπεριαλιστικοί ανταγωνισμοί οξύνονται, απειλώντας να αποσταθεροποιήσουν, πέρα από την Μέση Ανατολή, περιοχές ζωτικές για τον παγκόσμιο καπιταλισμό, όπως η Άπω Ανατολή.
Ο ελληνικός καπιταλισμός είναι κομμάτι αυτής της πραγματικότητας, παρά τις υποκριτικές διακηρύξεις της κυβέρνησης ΣΥΡΙΖΑ-ΑΝΕΛ ότι «φαίνεται φως στην άκρη του τούνελ», ότι το 2018 θα είναι η χρονιά της «εξόδου από τα μνημόνια» κι ότι η «κανονικότητα» επιστρέφει. Αντίθετα, το 2018 θα είναι χρονιά έντασης των μνημονιακών επιθέσεων, ταυτόχρονα όμως και χρονιά βαθέματος της κρίσης του ΣΥΡΙΖΑ, η οποία τροφοδοτείται με την αμφισβήτηση και τις αντιστάσεις από τα αριστερά και από τα κάτω. Παρά την υποχώρηση των μεγάλων αγώνων και την προσπάθεια εμπέδωσης μιας νέας μνημονιακής «κανονικότητας» ως «αναπόδραστης» και «αιώνιας», το εργατικό και λαϊκό κίνημα συνεχίζει να δίνει σημαντικές μάχες και να κρατάει ανοιχτή την δυνατότητα ανατροπής της κυρίαρχης πολιτικής.

Τετάρτη 19 Απριλίου 2017

Εργατική – Λαϊκή έξοδος από ευρώ – ΕΕ

Του Δημήτρη Δεσύλλα*

Για την ΑΝΤΑΡΣΥΑ, η πολιτική πάλη των εργαζομένων και της νεολαίας για έξοδο από ευρώ και ΕΕ, αποτελεί όρο για την επιβίωση και τη βελτίωση της ζωής τους.
Προϋπόθεση για την απελευθέρωσή τους από τη διαρκή και αιώνια σκλαβιά των μνημονίων, της ανεργίας, της φτώχειας, της αντιασφαλιστικής λεηλασίας, της φορομπηξίας, της αντιαγροτικής ΚΑΠ, της Ευρωκαταστολής, του Ευρωρατσισμού, της υπερχρέωσης στους τοκογλύφους δανειστές και του ξεπουλήματος όλης της δημόσιας περιουσίας.
Η ψήφος του Αγγλικού λαού έσπασε την ευρωτρομοκρατία, ότι δήθεν δεν υπάρχει ζωή έξω από τη φυλακή της ΕΕ.
Την ώρα που οι αντι-ΕΕ λαϊκές διαθέσεις παίρνουν πανευρωπαϊκές διαστάσεις και βαθαίνουν, είναι ανεπίτρεπτο η εγχώρια Αριστερά να στέκεται απέναντι, να τις βαπτίζει αντιδραστικό «Ευρωσκεπτικισμό», να τις χαρίζει στη Λεπέν και στον Τραμπ, να κινδυνολογεί – καταστροφολογεί για ενδεχόμενη αποπομπή της Ελλάδας από την ΕΕ (άρθρο Δ. Κουτσούμπα στην Εφημερίδα των Συντακτών, 24/3/17).
Στις συνθήκες αυτές η πολιτική πάλη για εργατική – λαϊκή έξοδο από ευρώ και ΕΕ γίνεται «λυδία λίθος» για κάθε πολιτική δύναμη της μαχόμενης Αριστεράς.
Αποτελεί συγκεκριμένη μορφή και εθνική συμβολή στο διεθνιστικό καθήκον για τη διάλυση της καπιταλιστικής – ιμπεριαλιστικής ΕΕ και την οικοδόμηση μιας άλλης, εργατικής σοσιαλιστικής διεθνοποίησης στην περιοχή μας, στην Ευρώπη, στον κόσμο.
Η πάλη για έξοδο από ευρώ και ΕΕ δεν μπορεί να ακυρώνεται, δηλαδή να παραπέμπεται στις καλένδες της «λαϊκής εξουσίας» χωρίς επανάσταση, όπως κάνει το ΚΚΕ.
Ούτε, φυσικά, να μένει στη μέση και να ευνουχίζεται (έξοδος μόνο από το ευρώ) με τη λογική των σταδίων ή για λόγους «πλατύτερων» πολιτικών συμμαχιών, όπως κάνει η ΛΑΕ.
Αντίθετα, αποτελεί προωθητικό στοιχείο για την κοινή δράση της μαχόμενης Αριστεράς στο λαϊκό κίνημα.
5/4/2017
*Ο Δημήτρης Δεσύλλας είναι μέλος του Π.Σ.Ο. της ΑΝΤΑΡΣΥΑ (πρώην Ευρωβουλευτής)

Πηγή: efsyn.gr

Δευτέρα 11 Ιουλίου 2016

Το ζήτημα της εξόδου από την ΕΕ, Λυδία Λίθος για την αριστερά


 Το ζήτημα της εξόδου από την ΕΕ, Λυδία Λίθος για την αριστερά
Χαιρετισμός του Π. Μαυροειδή εκ μέρους της ΑΝΤΑΡΣΥΑ σε εκδήλωση της ΛΑΕ για το BREXIT
 
Ας αφήσουμε για άλλους τις επιφανειακές υμνολογίες και πολύ περισσότερο τις  πρόστυχες ελεεινολογίες, τις τόσο εύκολες στις οποίες οι  σφουγκοκωλάριοι της εξουσίας καταφεύγουν όταν μιλούν για τη λαϊκή θέληση στην περίπτωση που αυτή  είναι άλλη από αυτή που  παρήγγειλαν.
Το Brexit δηλαδή η απόφαση του βρετανικού λαού για έξοδο από την ΕΕ, απαιτεί να σκεφτούμε και να συζητήσουμε σοβαρά. Με αισιοδοξία και απαιτητικότητα μαζί.
Πρώτο, το Brexit διέλυσε το μύθο (δυστυχώς κυρίαρχο και στη λεγόμενη ευρωπαϊκή αριστερά) ότι το  φονικό υπερ-όπλο του κεφαλαίου που λέγεται ΕΕ,  έχει,  δήθεν,  εξασφαλισμένη, δεδομένη και ακλόνητη μακροημέρευση. Ανέτρεψε  την αντιδραστική θεωρία ότι το να τα βάζει κανείς μαζί της είναι σαν να κυνηγάει ανεμόμυλους.
Δεύτερο, το Brexit παρέδωσε στην κοινή χλεύη την άποψη που παρουσίαζε την άμεση έξοδο από την Ευρωπαϊκή Ένωση ως ανέφικτη, αλλά και  συνώνυμη λιμών, σεισμών και καταποντισμών. Καμία καταστροφή δεν έγινε, εκτός από αυτή στα κεφάλια των ιθυνόντων της ΕΕ.
 
Τρίτο, το Brexit, διαμορφωμένο καθοριστικά από την ταξική εργατική ψήφο των πληβείων των εργατικών περιοχών,   μας φωνάζει δυνατά ότι στον  πυρήνα της σημερινής κοινωνικής και πολιτικής διαπάλης βρίσκεται το κοινωνικό ζήτημα, δηλαδή το ερώτημα «είτε συντριβή του κόσμου της εργασίας με μια ιστορικών διαστάσεων καταβύθιση της θέσης του ως προϋπόθεση για την ανάταξη του καπιταλισμού από την κρίση του, είτε εργατική απάντηση με στρατηγικούς όρους».  Το Brexit δε μας έδωσε την απάντηση αυτή, αλλά μας δείχνει σε πιο πεδίο και ποιες κοινωνικές δυνάμεις μπορούν να τη σηκώσουν στους ώμους τους.

Κυριακή 14 Φεβρουαρίου 2016

3η Συνδιάσκεψη ΑΝΤΑΡΣΥΑ, 5-6 Μάρτη 2016 Αθήνα - Κείμενα Θέσεων


Το ΠΣΟ της ΑΝΤΑΡΣΥΑ στην από 20.12.2015 συνεδρίασή του ενέκρινε και δημοσιεύει τις θέσεις (κεφάλαια Α, Β και Γ) για την 3η Συνδιάσκεψη της ΑΝΤΑΡΣΥΑ. Οριστικοποίησε την ημερομηνία διεξαγωγής της συνδιάσκεψης για το Σαββατοκύριακο 5-6/3/2016 στην Αθήνα. Το ΠΣΟ συζήτησε και ενέκρινε τις θέσεις για την αποτίμηση της δράσης της ΑΝΤΑΡΣΥΑ και το οργανωτικό ζήτημα (κεφάλαιο Δ) σε νέα συνεδρίασή του, που  πραγματοποιήθηκε στις 17 Ιανουαρίου 2016. Τροποποιήσεις που προτάθηκαν πάνω σε συγκεκριμένα σημεία των Θέσεων και μειοψήφησαν, δημοσιεύονται σε παράρτημα για να βοηθήσουν στην συζήτηση στις τοπικές και κλαδικές επιτροπές. 
Φιλοδοξία μας είναι η 3η Συνδιάσκεψη της ΑΝΤΑΡΣΥΑ να γίνει ένας μεγάλος σταθμός για το κίνημα και την Αριστερά, συμβολή στη συζήτηση για την αντικαπιταλιστική ανατροπή της επίθεσης, για τη συγκρότηση μιας άλλης αριστεράς σε ρήξη με το σύστημα, με σύγχρονη σοσιαλιστική και κομμουνιστική προοπτική, δίνοντας ταυτόχρονα τη δυνατότητα στα μέλη της ΑΝΤΑΡΣΥΑ να προχωρήσουν σε έναν ουσιαστικό, γόνιμο και συντροφικό διάλογο κατά τη δίμηνη προσυνδιασκεψιακή περίοδο.
Το ΠΣΟ καλεί τις τοπικές και κλαδικές επιτροπές της ΑΝΤΑΡΣΥΑ να οργανώσουν την πολιτική συζήτηση πάνω στις Θέσεις της 3ης Συνδιάσκεψης και τον ανοιχτό διάλογο με όλες τις δυνάμεις της αριστεράς και τους αγωνιστές του εργατικού και λαϊκού κινήματος.

ΑΝΤΑΡΣΥΑ- 3η Συνδιάσκεψη, Θέσεις, ΚΕΦΑΛΑΙΟ -Α (αρχείο .pdf, 583KB)

ΑΝΤΑΡΣΥΑ- 3η Συνδιάσκεψη, Θέσεις, ΚΕΦΑΛΑΙΟ -B (αρχείο .pdf, 612KB)

ΑΝΤΑΡΣΥΑ- 3η Συνδιάσκεψη, Θέσεις, ΚΕΦΑΛΑΙΟ -Γ(αρχείο .pdf, 1020 KB)
ΑΝΤΑΡΣΥΑ- 3η Συνδιάσκεψη, Θέσεις - ΚΕΦΑΛΑΙΟ Δ (Αποτίμηση δράσης και οργανωτικό) (αρχείο .pdf, 287 KB)
ΑΝΤΑΡΣΥΑ- 3η Συνδιάσκεψη, ΠΑΡΆΡΤΗΜΑ με τροπολογίες για τις Θέσεις που κατέθεσαν οι συντρόφισσες και οι σύντροφοι του ΣΕΚ(αρχείο .pdf, 288 KB)
ΑΝΤΑΡΣΥΑ- 3η Συνδιάσκεψη, Θέσεις, ΠΑΡΑΡΤΗΜΑ Γ4 που κατέθεσε η Πρωτοβουλία για μια ΑΝΤΑΡΣΥΑ Αντικαπιταλιστική και Επαναστατική(αρχείο .pdf, 255 KB)

Κυριακή 16 Νοεμβρίου 2014

17 Νοέμβρη: Επιμένουμε στο δρόμο του Πολυτεχνείου

Συγκέντρωση και πορεία: Δευτέρα 17 Νοέμβρη, 5μμ, Πολυτεχνείο Θεσσαλονίκης
Η 17η Νοέμβρη, επέτειος της εξέγερσης του Πολυτεχνείου  δεν είναι γιορτή αλλά μια ξεχωριστή μέρα μνήμης και αγώνα.
Η εξέγερση του Πολυτεχνείου το Νοέμβρη του 1973 άνοιξε το δρόμο για μαζικούς κοινωνικούς αγώνες και οδήγησε στην πτώση της χούντας των Συνταγματαρχών. Υπήρξε η κορύφωση μιας σειράς πράξεων ανυπακοής και ζωντανέματος των μαζικών διαδικασιών, παρά το ότι η χούντα για έξι χρόνια με την καταστολή, τις εξορίες και τα βασανιστήρια αριστερών αγωνιστών είχε προσπαθήσει να βάλει όλη την κοινωνία «στο γύψο» (επειδή σύμφωνα με τον δικτάτορα Παπαδόπουλο «νοσούσε»).
Το Πολυτεχνείο δεν αφορούσε μόνο τους φοιτητές. Έδωσε το έναυσμα στην εργατική τάξη που ανταποκρίθηκε άμεσα και στήριξε την κατάληψη με τα πιο μαχητικά κομμάτια που οργάνωσαν τις δικές τους συνελεύσεις μέσα στο χώρο του Πολυτεχνείου.
Μέσα στις μαζικές διαδικασίες δόθηκαν πολιτικές μάχες, τόσο για το πλαίσιο, όσο και για τις μορφές και την προοπτική του αγώνα. Η επαναστατική αριστερά, παρ’ότι νεαρή σε ηλικία και ανέτοιμη, χωρίς κεντρική συγκρότηση, αλλά με την έμπνευση των ιδεών του Μάη του ‘68 πρωτοστάτησε ώστε η αγωνιζόμενη νεολαία να μην μείνει αποκλειστικά στα φοιτητικά ζητήματα, να συγκρουστεί συνολικά με τη χούντα, εν τέλει να μην αρκεστεί στον «εκδημοκρατισμό» και στην «ομαλοποίηση» του συστήματος με τις χουντοεκλογές απέχοντας από αυτές, αλλά να κλιμακώσει τον αγώνα ενάντια στη χούντα, την αστική τάξη, τις ΗΠΑ και το ΝΑΤΟ, προχωρώντας στην κατάληψη του Πολυτεχνείου και δίνοντας στην εξέγερση παλλαϊκό χαρακτήρα.