Τη Χούντα επιβάλλανε πριν 52 χρόνια η άρχουσα τάξη και οι ιμπεριαλιστές ΗΠΑ-ΝΑΤΟ για να φράξουν το δρόμο στους λαϊκούς αγώνες

Σαν σήμερα πριν 52 χρόνια οι χουντικοί αξιωματικοί έκαναν το πραξικόπημα που ετοιμάζανε ακροδεξιές κλίκες στο στρατό, ο βασιλιάς, οι ΗΠΑ και το ΝΑΤΟ, με τη στήριξη από δεξιούς παράγοντες του πολιτικού κατεστημένου και των κέντρων εξουσίας και της άρχουσας τάξης. Επιβάλλανε την εφτάχρονη φασιστική δικτατορία, φοβισμένοι από το λαϊκό κίνημα και μια νέα γενιά αγωνιστών που αρνήθηκε να ζήσει προσκυνημένη στο μετεμφυλιακό αντιδημοκρατικό καθεστώς της ανελευθερίας και της άγριας εκμετάλλευση των εργαζομένων. Οι Λαμπράκηδες και τα Ιουλιανά έφεραν στο προσκήνιο με νέα δύναμη τους εργατικούς και λαϊκούς αγώνες το νεολαιίστικο κίνημα και την Αριστερά, τον πόθο δημοκρατία, ελευθερία, για μια καλύτερη ζωή. Η χούντα εκπροσωπούσε το σάπιο κατεστημένο που πλάτες των ΗΠΑ και του ΝΑΤΟ είχε καθίσει στο σβέρκο του λαού και φοβόταν την αναγέννηση του μαζικού κινήματος και την άνοδο της Αριστεράς μετά τη ήττα στον Εμφύλιο.
Ιστορικές είναι ευθύνες της ηγεσίας της ρεφορμιστικής Αριστεράς την εποχή εκείνη που υποτίμησαν τις προειδοποιήσεις για τη Χούντα, αλλά και τη δύναμη της λαϊκή κινητοποίησης. Ολέθρια ήταν η πολιτική που επένδυσε τα πάντα στην εναλλαγή της «κεντροαριστεράς» και του Γ. Παπανδρέου στην κυβέρνηση.
Οι δημοκρατικές ελευθερίες γύρισαν στην εποχή του Εμφυλίου και της Κατοχής, με τα εγκληματικά βασανιστήρια, τις δολοφονίες, τις εξορίες, τις φυλακίσεις, αλλά και τη λογοκρισία και την απαγόρευση της κοινωνικής δράσης. Η εργοδοσία και το μεγάλο κεφάλαιο έκαναν κυριολεκτικά πλιάτσικο σε βάρος των εργαζομένων και του δημόσιου πλούτου, ο πολιτισμός μπήκε σε μια σκοτεινή εποχή. Οι ιμπεριαλιστές ΗΠΑ-ΝΑΤΟ είχαν τη Χούντα δίπλα σε ρόλο πιστού μαντρόσκυλου για όλα τα αντιδραστικά τους σχέδια για την Αν. Μεσόγειο και την Μ. Ανατολή, ειδικά στην Κύπρο, όπου η Χούντα εγκλημάτησε με το πραξικόπημα το 1974 σε βάρος του Μακάριου το οποίο άνοιξε το δρόμο για την τουρκική εισβολή.
Η Χούντα που ανέλαβε να αλυσοδέσει το λαό για να πάψει να αγωνίζεται δε θα μπορούσε παρά να αποτελείται από χυδαία πρόσωπα, θρασύδειλα φασιστοειδή, τσανακογλείφτες της οικονομικής ολιγαρχίας και των ιμπεριαλιστών. Η άνομη εξουσία ήταν γι’ αυτούς ευκαιρία προσωπικού πλουτισμού, εκμαυλισμού και εξαγοράς προκειμένου να φαίνεται ότι έχουν τη στήριξη της κοινωνίας.
Η ΑΝΤΑΡΣΥΑ τιμά τους αγώνες και τη μνήμη όσων διώχτηκαν, κυνηγήθηκαν, βασανίστηκαν και δολοφονήθηκαν στην πάλη για πέσει η δικτατορία των συνταγματαρχών. Κορυφαία στιγμή αυτής της πάλης η εξέγερση του Πολυτεχνείου το Νοέμβρη του 1973 που είχε αποφασιστική συμβολή στην πτώση της Χούντας και γι’ αυτό η μνήμη του είναι στο στόχαστρο των νοσταλγών της Χούντας, των φασιστών και κάθε είδους αντιδραστικών.
Σήμερα οι ακροδεξιοί και φασίστες, δοκιμάζουν να σηκώσουν κεφάλι για να γυρίσουν την κοινωνία στην αθλιότητα της 21ης Απριλίου. Κλείνουν το μάτι στον κόσμο του κεφαλαίου και των τραπεζών και του προτείνουν να τους υποστηρίξει για να εξασφαλίσουν ότι θα απαλλαγούν από τους λαϊκούς και εργατικούς αγώνες. Πιστεύουν έτσι στην υπόδικη εγκληματική συμμορία της Χρυσής Αυγής ότι θα γλιτώσουν από τις συνέπειες των αποκαλύψεων στη δίκη τους. Δεν πρόκειται να τους περάσει. Όπως και δε θα περάσει η προσπάθεια να ταυτιστεί ο αντιδικτατορικός αγώνας, το Πολυτεχνείο, οι αγωνιστικές παρακαταθήκες των εργαζομένων με τη χρεοκοπημένη πολιτική του ΣΥΡΙΖΑ, που υπηρετεί τα συμφέροντα του κεφαλαίου, των εφοπλιστών, της ΕΕ και των ΗΠΑ.
Ο λαός δεν ξεχνά. Ο αγώνας συνεχίζεται με την πάλη για δικαιώματα και δημοκρατικές ελευθερίες, τον αγώνα ενάντια στον ιμπεριαλισμό, το φασισμό, το ρατσισμό και τον πόλεμο. Για την ανατροπή της αντιλαϊκή πολιτικής ΣΥΡΙΖΑ –ΕΕ και την απελευθέρωση από χρέος, μνημόνια, ευρώ και ΕΕ.

Αφίσα ΑΝΤΑΡΣΥΑ για το Πολυτεχνείο 2018

Προκήρυξη ΑΝΤΑΡΣΥΑ για το Πολυτεχνείο 2018

Προκήρυξη ΑΝΤΑΡΣΥΑ για το Π... by on Scribd

Οι κατακτήσεις και τα δικαιώματα, η ελπίδα για μια καλύτερη ζωή στις μέρες της Μεταπολίτευσης ήρθαν από τους λαϊκούς και εργατικούς αγώνες

Ανακοίνωση ΑΝΤΑΡΣΥΑ

Οι κατακτήσεις και τα δικαιώματα, η ελπίδα για μια καλύτερη ζωή στις μέρες της Μεταπολίτευσης ήρθαν από τους λαϊκούς και εργατικούς αγώνες

Η επέτειος της Μεταπολίτευσης έρχεται για άλλη μια φορά να θυμίσει τα αδικαίωτα αιτήματα του αντιδικτατορικού αγώνα για Ψωμί-Παιδεία-Ελευθερία, για Δημοκρατία, ενάντια στον ιμπεριαλισμό, τις ΗΠΑ και το ΝΑΤΟ.

Οι λαϊκοί και νεολαιίστικοι αγώνες με αποκορύφωμα
την εξέγερση του Πολυτεχνείου το Νοέμβρη του 1973
άνοιξαν το δρόμο για την πτώση της Χούντας

Η Χούντα που στέρησε κάθε ελευθερία και δημοκρατικό δικαίωμα από το λαό για την περίοδο 1967-74, για να στηρίξει τα συμφέροντα και την εξουσία της άρχουσας τάξη, δεν μπόρεσε να κρατηθεί παρά τις φυλακίσεις, τα βασανιστήρια και τις εξορίες, τις δολοφονίες σε βάρος όσων αγωνίστηκαν εναντίον της. Οι λαϊκοί και νεολαιίστικοι αγώνες με αποκορύφωμα την εξέγερση του Πολυτεχνείου το Νοέμβρη του 1973 άνοιξαν το δρόμο για την πτώση της Χούντας. Καταλυτική ήταν η επίδραση του άθλιου χουντικού πραξικοπήματος στην Κύπρου που άνοιξε το δρόμο για την τουρκική εισβολή και την Κατοχή μέχρι σήμερα του βόρειου τμήματος του νησιού. Η τραγική αυτή εξέλιξη ήταν το αποτέλεσμα του εθνικισμού της Χούντας, αλλά και την πρόσδεσής της στους ιμπεριαλιστικούς σχεδιασμούς ΗΠΑ-ΝΑΤΟ-CIA.

Η πτώση της Χούντας έφερε στο προσκήνιο ένα ριζοσπαστικό λαϊκό και εργατικό κίνημα, με τη νέα γενιά της εργατικής τάξης στο επίκεντρο, που με σκληρούς αγώνες έφερε τις δημοκρατικές και κοινωνικές κατακτήσεις, τα δικαιώματα και τις ελευθερίες. Αυτά που έχει στο στόχαστρό του το καθεστώς των μνημονίων και της Επιτροπείας που έφεραν οι ελληνικές κυβερνήσεις από το 2010 μαζί με την ΕΕ και το ΔΝΤ.

Ποτέ δε συμβιβάστηκε ο κόσμος του κεφαλαίου με τις κατακτήσεις των εργαζομένων και του λαού γι’ αυτό και από την πρώτη στιγμή της Μεταπολίτευσης προσπαθούσε να γυρίσει το ρολόι της ιστορίας προς τα πίσω. Με μια δημοκρατία δέσμια των συμφερόντων και ένα κοινοβούλιο αποστειρωμένο από τη φωνή και τις αγωνίες της κοινωνικής πλειοψηφίας, με τις συμμαχίες με το ΝΑΤΟ και την ΕΕ να εγγυούνται την πρωτοκαθεδρία των συμφερόντων του μεγάλου κεφαλαίου.

Η κυβέρνηση ΣΥΡΙΖΑ-ΑΝΕΛ συνεχίζει αυτό το δρόμο, όπως δείχνουν η σκληρή αντιλαϊκή πολιτική, η ασυδοσία της εργοδοσίας και του κεφαλαίου, οι καταδίκες αγωνιστών και η άδικη φυλάκιση της Ηριάννας και του Περικλή, η ανοχή στην εγκληματική δράση του φασισμού. Το δείχνουν η συμμετοχή στους ιμπεριαλιστικούς σχεδιασμούς των ΗΠΑ-ΕΕ-ΝΑΤΟ, αλλά και το τσαλαπάτημα της λαϊκής βούλησης που στις 5.7.2015 είπε ΟΧΙ με 62% στο τρίτο μνημόνιο που οι ΣΥΡΙΖΑ-ΑΝΕΛ υπέγραψαν.

Ο αγώνας συνεχίζεται πιο αποφασιστικά. Οι κατακτήσεις και τα δικαιώματα, η ελπίδα για μια καλύτερη ζωή στις μέρες της Μεταπολίτευσης ήρθαν από τους μαχητικούς λαϊκούς και εργατικούς αγώνες και σε αυτό το δρόμο βρίσκεται η διέξοδος. Για την απελευθέρωση από χρέος, μνημόνιο, ευρώ και ΕΕ, για μια ζωή αξιοβίωτη, για μια κοινωνία που θα έχουν τον πλούτο και την εξουσία οι εργαζόμενοι. Για την αντικαπιταλιστική ανατροπή που θα εξασφαλίσει αυτήν την προοπτική και θα εμποδίσει το πισωγύρισμα από έναν τέτοιο δρόμο.

Η ΑΝΤΑΡΣΥΑ Θεσσαλονίκης καταγγέλλει το παράσημο στον Μέρτζο

Η ΑΝΤΑΡΣΥΑ Θεσσαλονίκης καταγγέλλει την απόφαση του Προέδρου της Δημοκρατίας Προκόπη Παυλόπουλου, που λήφθηκε μετά από πρόταση του υπουργού των Εξωτερικών Νίκου Κοτζιά, να απονείμει το παράσημο «Ανώτερος Ταξιάρχης του Τάγματος του Φοίνικος» στον Νικόλαο Μέρτζο.

Είναι πρόκληση! Ο Νικόλαος Μέρτζος είναι γέννημα-θρέμμα της ακραίας αντικομμουνιστικής φοιτητικής οργάνωσης ΕΚΟΦ, η οποία είχε πρωταγωνιστήσει πριν από τη δικτατορία σε επιθέσεις και τραμπουκισμούς σε βάρος αριστερών και δημοκρατών φοιτητών.

Για εκείνο το πρόσφατο, τότε, παρελθόν του, οι χουντικοί της 21ης Απριλίου 1967 τον τίμησαν με τη θέση του αντιπροέδρου της Συμβουλευτικής Επιτροπής, την οποία είχε στήσει η δικτατορία ως υποκατάστατο της Βουλής που είχε διαλύσει. Όταν κατέρρευσε η χούντα, η δικαστική εξουσία, με τις ευλογίες των μεταπολιτευτικών κυβερνήσεων του Κ. Καραμανλή, χαρακτήρισε το πραξικόπημα της 21ης Απριλίου ως «στιγμιαίο» αδίκημα, φροντίζοντας έτσι να καλύψει τους «εθνικόφρονες» που είχαν συνεργαστεί με το καθεστώς, όπως ο Μέρτζος. Έτσι μπόρεσε μετά ο Μέρτζος να εμφανιστεί ως εμπειρογνώμονας στα εθνικά θέματα και να πρωταγωνιστήσει στον εθνικιστικό παροξυσμό για «το όνομα της Μακεδονίας», ξεπλένοντας το χουντικό παρελθόν του με μια μεγάλη δόση πατριδοκαπηλείας. 

Είναι ντροπή ο Πρόεδρος της Δημοκρατίας και ο υπουργός Εξωτερικών να προσβάλουν με τόσο βάναυσο τρόπο τη μνήμη των νεκρών του Πολυτεχνείου και κάθε αγωνιστή και αγωνίστριας που έχυσε το αίμα του για να απαλλαγεί ο τόπος από τη δικτατορία, τη στιγμή που ο Μέρτζος και οι φίλοι του υμνούσαν τον Παπαδόπουλο. Tην ίδια στιγμή που σύσσωμος ο "επίσημος πολιτικός κόσμος" θρηνεί για το Μητσοτάκη, ανησυχεί στο προσκεφάλι του Παπαδήμου και χειροκροτεί την προαναγγελία διώξεων σε χρήστες των κοινωνικών δικτύων, δεν διστάζει να απονέμει παράσημα σε γνωστούς χουντικούς.

Η ΑΝΤΑΡΣΥΑ Θεσσαλονίκης απαιτεί να ανακληθεί το Προεδρικό Διάταγμα και να ματαιωθεί η βράβευση του φασίστα Μέρτζου. ΟΧΙ στην παραχάραξη της ιστορίας, ΟΧΙ στο ξέπλυμα των χουντικών, ΟΧΙ στη βάναυση προσβολή των θυμάτων της δικτατορίας!

Για τον θάνατο του αγωνιστή Αντώνη Κακαρά

ανακοίνωση ΑΝΤΑΡΣΥΑ

Ο θάνατος του αντιδικτατορικού αγωνιστή Αντώνη Κακαρά, είναι μια μεγάλη απώλεια για το λαικό κίνημα και τις δυνάμεις της αριστεράς. Ο Αντώνης Κακαράς με την πλούσια και συνεπή αντιδικτατορική του δράση (που την πλήρωσε με 15ημηνη φυλάκιση και αποταξία), με τα την σταθερή δημοκρατική και αντιιμπεριαλιστική του τοποθέτηση, με την επιστημονική και λογοτεχνική του δράση και την σεμνότητά του, ήταν απο τους αγωνιστές, που τιμάνε τα πιστεύω τους και αποτελούν παράδειγμα στάσης για όλους μας.

Διότι δεν θα συμμορφωθούμε!

Ανακοίνωση ΑΝΤΑΡΣΥΑ

Τα 49 χρόνια από το ξέσπασμα της χούντας των συνταγματαρχών, της CIA, του ελληνικού κεφαλαίου που τη στήριξε και πήρε αδρά ανταλλάγματα, αλλά και των «μετριοπαθών» και «υπεύθυνων» της πολιτικής σκηνής που την ανέχτηκαν ή και προσπάθησαν να βρουν  καλύτερο στασίδι στη μετέπειτα κατάσταση μεθοδεύοντας «ειρηνικές λύσεις», κλείνουν εν μέσω της εποχής των μνημονίων.

Η φτώχια και η εξαθλίωση βαθαίνουν και γίνονται δεύτερη ταυτότητα της κοινωνίας, αλλά όλο και πιο συστηματικά, οι λαϊκές ελευθερίες και τα δημοκρατικά δικαιώματα αντιμετωπίζονται ως πολυτέλεια. Σήμερα, 49 χρόνια μετά, μια «αριστερή» κυβέρνηση κυνηγάει τους αγωνιστές που συμπαραστέκονται στους πρόσφυγες με προσχήματα και κατηγορίες που παραπέμπουν κατευθείαν στην επταετία της χούντας.  

Σχεδόν πενήντα χρόνια μετά, είναι καθήκον μας να σπάσουμε το «γύψο». Όσο κρίσιμες είναι οι στιγμές, άλλο τόσο σημαντική είναι η ιστορική μνήμη των αγώνων. Δεν πρέπει να συνηθίσουμε την κανονικότητα των αγορών, την καθημερινότητα της εκμετάλλευσης, την επικαιρότητα των πολέμων, τη συνολική βία του καπιταλισμού. Δεν μπορεί αυτό να γίνει το μέλλον μας, πρέπει να το αλλάξουμε.

Οδηγός της ελπίδας είναι όσοι και όσες σήκωσαν ανάστημα, πάλεψαν, πληγώθηκαν, σκοτώθηκαν αλλά στο τέλος νίκησαν τη χούντα. Αυτοί οι αγώνες που στοιχειώνουν αυτούς που τους εξαργύρωσαν αργότερα, αυτοί είναι εκείνοι που δείχνουν το δρόμο σήμερα, απέναντι στους εκβιασμούς των δανειστών και τους εξαναγκασμούς των συνεργαζόμενων με αυτούς κυβερνήσεων.

Δεν θα συμμορφωθούμε! Θα νικήσουμε!

17 Νοέμβρη: Επιμένουμε στο δρόμο του Πολυτεχνείου

Συγκέντρωση και πορεία: Δευτέρα 17 Νοέμβρη, 5μμ, Πολυτεχνείο Θεσσαλονίκης

Η 17^η Νοέμβρη, επέτειος της εξέγερσης του Πολυτεχνείου  δεν είναι γιορτή αλλά μια ξεχωριστή μέρα μνήμης και αγώνα.

Η εξέγερση του Πολυτεχνείου το Νοέμβρη του 1973 άνοιξε το δρόμο για μαζικούς κοινωνικούς αγώνες και οδήγησε στην πτώση της χούντας των Συνταγματαρχών. Υπήρξε η κορύφωση μιας σειράς πράξεων ανυπακοής και ζωντανέματος των μαζικών διαδικασιών, παρά το ότι η χούντα για έξι χρόνια με την καταστολή, τις εξορίες και τα βασανιστήρια αριστερών αγωνιστών είχε προσπαθήσει να βάλει όλη την κοινωνία «στο γύψο» (επειδή σύμφωνα με τον δικτάτορα Παπαδόπουλο «νοσούσε»).

Το Πολυτεχνείο δεν αφορούσε μόνο τους φοιτητές. Έδωσε το έναυσμα στην εργατική τάξη που ανταποκρίθηκε άμεσα και στήριξε την κατάληψη με τα πιο μαχητικά κομμάτια που οργάνωσαν τις δικές τους συνελεύσεις μέσα στο χώρο του Πολυτεχνείου.

Μέσα στις μαζικές διαδικασίες δόθηκαν πολιτικές μάχες, τόσο για το πλαίσιο, όσο και για τις μορφές και την προοπτική του αγώνα. Η επαναστατική αριστερά, παρ’ότι νεαρή σε ηλικία και ανέτοιμη, χωρίς κεντρική συγκρότηση, αλλά με την έμπνευση των ιδεών του Μάη του ‘68 πρωτοστάτησε ώστε η αγωνιζόμενη νεολαία να μην μείνει αποκλειστικά στα φοιτητικά ζητήματα, να συγκρουστεί συνολικά με τη χούντα, εν τέλει να μην αρκεστεί στον «εκδημοκρατισμό» και στην «ομαλοποίηση» του συστήματος με τις χουντοεκλογές απέχοντας από αυτές, αλλά να κλιμακώσει τον αγώνα ενάντια στη χούντα, την αστική τάξη, τις ΗΠΑ και το ΝΑΤΟ, προχωρώντας στην κατάληψη του Πολυτεχνείου και δίνοντας στην εξέγερση παλλαϊκό χαρακτήρα.

ΑΝΤΑΡΣΥΑ Θεσ/νίκης - Εκδήλωση: Στο δρόμο του Νοέμβρη, εξέγερση παντού!

Στο δρόμο του Νοέμβρη, εξέγερση παντού να διώξουμε κυβέρνηση, ΕΕ και ΔΝΤ!

Η ΑΝΤΑΡΣΥΑ Θεσσαλονίκης καλεί στην εκδήλωση της για την εξέγερση του Πολυτεχνείου την Κυριακή 16 Νοέμβρη, στις 6μμ, στο χώρο της Πολυτεχνικής του ΑΠΘ.

Θα μιλήσουν:

• Θοδωρής Βουρεκάς, μαθηματικός, φοιτητής στην κατάληψη του Πολυτεχνείου Θεσσαλονίκης το Νοέμβρη του '73
• Μπάμπης Κουρουνδής, δικηγόρος, μέλος του ΠΣΟ της ΑΝΤΑΡΣΥΑ
• Γιώργος Τζαμαδάνης, μέλος του ΔΣ του Δικηγορικού Συλλόγου Θεσσαλονίκης, συμμετείχε στο αντιδικτατορικό φοιτητικό κίνημα