Απλή αναλογική. Άλλο ένα φιάσκο της κυβέρνησης

Ψηφίστηκε την Πέμπτη 21.7. στη Βουλή ο νόμος που ψευδεπίγραφα (όπως συνηθίζει, βαφτίζοντας το κρέας ψάρι) η κυβέρνηση ΣΥΡΙΖΑ-ΑΝΕΛ αποκάλεσε απλή αναλογική, συνεχίζοντας την παράδοση των καλπονοθευτικών εκλογικών νόμων παραχάραξης της λαϊκής βούλησης και στήριξης της εξουσίας της άρχουσας τάξης.

Υποκριτικές αποδείχτηκαν οι δεσμεύσεις του ΣΥΡΙΖΑ και του ΣΥΝ  που παλιότερα μιλούσε  για απλή και ανόθευτη αναλογική, ως το μόνο δίκαιο εκλογικό σύστημα. Στην πράξη η κυβέρνηση ΣΥΡΙΖΑ-ΑΝΕΛ επιδίωκε την κατάργηση του μπόνους, μπροστά στο φόβο της φθοράς από τη διαχείρισης του μνημονίου και παζάρευε με τα κόμματα της μνημονιακής αντιπολίτευσης τη μοιρασιά την κυβερνητικής εξουσίας. Ένα παζάρι στο οποίο πρόθυμα μπήκαν ΠΑΣΟΚ, Ποτάμι και Λεβέντης, ενώ η ΝΔ επιβεβαίωσε για άλλη μια φορά πόσο υποτιμά τη δημοκρατική βούληση του λαού, καθώς είναι απαρέγκλιτα αφοσιωμένη στη  διαχείριση των συμφερόντων της οικονομικής ολιγαρχίας και στην επιδίωξή της να επανέλθει στην κυβέρνηση.

Μαύρη σελίδα το παζάρι της κυβέρνησης με τη φασιστική Χρυσή Αυγή με άγνωστα ανταλλάγματα, αλλά κυρίως το πλασάρισμα της εγκληματικής οργάνωσης σαν υπεύθυνη πολιτική δύναμη. Μόνο το γεγονός ότι δε χρειάστηκαν τελικά οι ψήφοι των φασιστών φρέναρε την υπερψήφιση του εκλογικού νόμου από τη Χρ. Αυγή, αφού πρώτα ο πρόεδρος της Βουλής Ν. Βούτσης φρόντισε να αποδεχτεί μια τέτοια πιθανή προσφορά συμβάλλοντας στο πολιτικό «ξέπλυμα» του φασισμού.

Πολιτικά απαράδεκτη για την Αριστερά είναι η στάση του ΚΚΕ που εγκατάλειψε τη στάση αρχών υπέρ της απλής και άδολης  αναλογικής και διευκόλυνε το σχέδιο της κυβέρνησης υπερψηφίζοντας τον εκλογικό νόμο. Δε σώζει τα προσχήματα η καταψήφιση του άρθρου για το όριο εισόδου στη βουλή, γιατί αυτό θα ισχύει μαζί με τον υπόλοιπο νόμο που υπερψήφισε το ΚΚΕ. Απλή αναλογική είναι μία και μόνη, χωρίς όρια και άλλα εμπόδια στη έκφραση της λαϊκής ψήφου. Όπως ακριβώς την περιγράφουν τα νομοσχέδια που παλιότερα κατέθεταν και στήριζαν από κοινού ΣΥΡΙΖΑ και ΚΚΕ. Είναι καιροσκοπική η στάση του ΚΚΕ που βάζει πλάτη στην κυβερνητική μεθόδευση να αποκλείει ριζοσπαστικές φωνές και δυνάμεις της Αριστεράς και την ΑΝΤΑΡΣΥΑ ανάμεσά τους.

Το αίτημα για απλή αναλογική παραμένει επίκαιρο, μαζί την απαίτηση για δημοκρατικά δικαιώματα και ελευθερίες που χτυπιούνται βάναυσα στην εποχή των μνημονίων που δρομολογούν οι κυβερνήσεις και η ΕΕ. Τα καλπονοθευτικά συστήματα που αναπαράγουν το χρεοκοπημένο πολιτικό σκηνικό και τα στηρίγματά του, είναι ένα από τα εργαλεία της καθυπόταξης του λαού και φυσικά το έλλειμμα δημοκρατίας δεν ξεπερνιέται απλά με τον εκλογικό νόμο. Το καθεστώς της επιτροπείας από την Τρόικα που επιβάλλουν τα μνημόνια και η συμμετοχή στην ΕΕ, ο γενικευμένος κρατικός αυταρχισμός και η αστυνομοκρατία στα κέντρα των πόλεων, η εργοδοτική αυθαιρεσία και ποικιλόμορφη βία, η δράση των φασιστικών, ρατσιστικών και παρακρατικών ομάδων δείχνει πόσο αναγκαίος είναι σήμερα ο αγώνας για περισσότερη και αληθινή δημοκρατία και ελευθερία. Αυτός ο αγώνας συνδέεται άρρηκτα στην εποχή μας με την πάλη ενάντια στην  κυριαρχία του κεφαλαίου, για την κοινωνική απελευθέρωση και το σοσιαλισμό.

"Απλή αναλογική" και δημοκρατία α λα καρτ

ανακοίνωση ΑΝΤΑΡΣΥΑ

Η πρόταση της κυβέρνησης ΣΥΡΙΖΑ-ΑΝΕΛ για τον εκλογικό νόμο είναι ενδεικτική του τρόπου με τον οποίο αντιλαμβάνεται τις δημοκρατικές ελευθερίες γενικότερα. Πλασάρει ένα αναλογικότερο εκλογικό σύστημα σε σχέση με το ισχύον, το οποίο θα εξυπηρετήσει ακόμα καλύτερα  τα σχέδια ανασυγκρότησης του πολιτικού συστήματος στα πλαίσια της συνέχειας του κράτους και της εξελισσόμενης αντεργατικής επιδρομής,  τους εκλογικούς εκβιασμούς, τις «φαστ τρακ» προεκλογικές περιόδους, στο έτσι και αλλιώς εχθρικό έδαφος των εκλογών, προσπαθώντας να το μεταμφιέσει σε «απλή αναλογική».
Καταρχάς, απλή αναλογική με πλαφόν, δεν υπάρχει. Η κυβέρνηση ΣΥΡΙΖΑ-ΑΝΕΛ, αλλά και οι συνοδοιπόροι που βρέθηκαν ή θα βρεθούν στο δρόμο μέχρι την ψήφιση του εκλογικού νόμου, ψεύδονται και εξαπατούν.
Η κατάργηση ή ο περιορισμός ενός αντιδημοκρατικού πλεονεκτήματος δεν είναι «απλή αναλογική». Η μακρά παράδοση εκλογικών «νόμιμων νοθειών» στην Ελλάδα έχει να επιδείξει πολλά «παράξενα» εκλογικά συστήματα, φτιαγμένα πάντα για να εξυπηρετούν την άρχουσα τάξη και να την προστατεύουν.

Τώρα, η δήθεν «κυβέρνηση αριστεράς» έρχεται να συντηρήσει μερικά από τα πιο αντιδραστικά χαρακτηριστικά, όπως είναι και το πλαφόν του 3% για την είσοδο στη Βουλή και να διαιωνίσει την αγαπημένη επιχειρηματολογία του συστήματος περί «χαμένης ψήφου». Ενδιαφέρον είναι ότι τα κυβερνητικά στελέχη, με το ίδιο θράσος που προβάλλουν το «μνημόνιο ως ευκαιρία», επιχειρηματολογούν και υπέρ της «δυνατότητας συνεργασιών χάρη στο πλαφόν του 3%».
Έτσι και αλλιώς, οι λαϊκοί αγώνες δεν γίνονται σε εκλογικά κέντρα, αλλά στις γενικές συνελεύσεις και στους αγώνες, στο συντονισμό κόντρα στις γραφειοκρατικές ηγεσίες, στις απεργίες. Ωστόσο, το μόνο σύστημα που μπορεί να «σφυγμομετρήσει» την κοινωνία, να κατοχυρώσει την αστική αντίληψη περί δημοκρατίας με όλους τους περιορισμούς των κοινοβουλευτικών εκλογικών συστημάτων, είναι η απλή αναλογική, αυτή δηλαδή που δεν φέρνει προς ψήφιση η κυβέρνηση ΣΥΡΙΖΑ-ΑΝΕΛ. Αυτή που κάθε ψήφος μετρά και μετρά το ίδιο.