Προξένου Κορομηλά 51
e.elme.thess@gmail.com
|
|
2019
Α΄
φάση
|
2019
Β΄ φάση
|
2019 Σύνολο
|
Σύνολο κενών που
ζήτησε το
ΠΥΣΔΕ
|
Κενά που δεν
καλύφθηκαν
|
|
Γενικ. Παιδείας
Τεχν. Ειδ/των
|
64
|
33
|
97
|
141
|
44*
|
|
ΕΑΕ- Τ.Ε. ΣΜΕΑΕ
|
76
|
30
|
106
|
152
|
46
|
|
ΕΑΕ- Παράλληλη
|
34
|
1
|
35
|
46
|
11*
|
|
Σύνολο
|
174
|
64
|
238
|
339
|
101
|

της Αιμιλίας Τσαγκαράτου
Οι σαρωτικές αναδιαρθρώσεις που βιώνουµε στο χώρο της παιδείας και της υγείας τα τελευταία χρόνια σχετίζονται όχι µόνο µε τους δηµοσιονοµικούς στόχους και την επιτήρησή τους αλλά και µε τη µακροπρόθεσµη ταξική στρατηγική της εξυπηρέτησης των αναγκών του κεφαλαίου σε βάρος της εργασίας, ιδιαίτερα την εποχή της κρίσης και των Μνηµονίων.
Μέχρι τα µέσα της δεκαετίας του 1980, υπήρχε σχετική µαζικοποίηση της εκπαίδευσης, µε δυνατότητα πρόσβασης σε αυτήν ακόµα και των πιο φτωχών λαϊκών στρωµάτων. Αυτό ήταν αποτέλεσµα και της µαζικής τυποποιηµένης παραγωγής και της εκµετάλλευσης, στηριζόµενης στην απόσπαση της σχετικής υπεραξίας, άρα της ανάγκης του κεφαλαίου για οµοιόµορφο εργατικό δυναµικό, µαζί και των ισχυρών εργατικών και εκπαιδευτικών κινηµάτων της εποχής που επέβαλλαν τις «ίσες ευκαιρίες στη µόρφωση» – όσο «ίσες» µπορούν να είναι σε οποιοδήποτε στάδιο του καπιταλισµού. Ταυτόχρονα η γνώση, το «να µάθει το παιδί γράµµατα», είχε σοβαρό ιδεολογικό, κοινωνικό και πολιτικό φορτίο ευρύτερα στην εργατική τάξη σαν µέσο βελτίωσης της θέσης της ή και συνολικής χειραφέτησής της.