Με 2 έδρες οι Παρεμβάσεις στην νέα ΕΕ της ΑΔΕΔΥ.

Εκλογή νέας Εκτελεστικής Επιτροπής στην ΑΔΕΔΥ 

ψήφισαν	85
εκλογικό μέτρο	5
	ψήφοι	έδρες
ΔΑΚΕ	18	4	*
ΔΑΣ (ΠΑΜΕ)	15	3
ΔΗΣΥΠ (ΠΑΣΚ)	14	3
Ενωτική Αγων. Εκκίνηση (ΣΥΡΙΖΑ)	13	3	*
Παρεμβάσεις	10	2
ΜΕΤΑ	8	1	*
Δημοσιοϋπαλληλική Ανατροπή	5	1
Αγώνας-Αντίσταση-Ανατροπή	2
ΣΥΝΟΛΟ	85	17

Στην πρώτη συνεδρίαση του Γε­νικού Συμβουλίου της ΑΔΕΔΥ, που έγινε την Παρασκευή 9.12.2016, συγκροτήθηκαν οι επιτροπές και εκλέχτηκε η Εκτε­λεστική Επιτροπή (ΕΕ). Στη 17μελή ΕΕ, η ΔΑΚΕ με 18 ψήφους πήρε 4 μέλη (το 4° μετά από κλήρωση). Η ΔΑΣ/ΠΑΜΕ με 15 ψήφους 3 μέλη. Η ΔΗΣΥΠ (πρώην ΠΑΣΚ) με 14 ψή­φους πήρε 3 μέλη. Η ΕΑΚ (παρά­ταξη που στηρίζει ο ΣΥΡΙΖΑ) με 13 ψήφους πήρε 3 μέλη στην ΕΕ (την 3η μετά από κλήρωση). Οι Παρεμ­βάσεις με 10 ψήφους έβγαλαν 2 μέ­λη στην ΕΕ. Το ΜΕΤΑ με 8 ψήφους έβγαλε ένα μέλος στην ΕΕ, καθώς ήταν άτυχο στην κλήρωση όπου διεκδίκησε το 2ο μέλος. Η Δημοσιοϋ­παλληλική Ανατροπή με 5 ψήφους έβγαλε ένα μέλος ενώ η «Αγώνας- Αντίσταση-Ανατροπή» κατέβηκε με ξεχωριστό ψηφοδέλτιο και πήρε 2 ψήφους.

Στη σύντομη συζήτηση που ακο­λούθησε οι Παρεμβάσεις ανέδειξαν τη μεθόδευση για το πώς φτάσαμε στην απεργία στις 8/12 και τα προβλήματα στη συμμετοχή και τη δυναμική της και κυρίως την έλλει­ψη αγωνιστικού σχεδίου με προο­πτική για τη συνέχεια.

Παραδοχή λάθους από ΔΑΣ (ΠΑΜΕ) στην προσπάθεια υφαρπαγής έδρας στο ΓΣ από τις Παρεμβάσεις

Στη συζήτηση τέθηκε και η από­πειρα να κλαπεί η 10η έδρα των Παρεμβάσεων με τα κόλπα στον υπολογισμό του μέτρου ώστε να υιοθετείται η ενισχυμένη αναλογι­κή οδηγώντας τη 10η έδρα σε κλή­ρωση ανάμεσα στις Παρεμβάσεις (με μεγαλύτερο υπόλοιπο) και στη ΔΗΣΥΠ με τις ψήφους στην εφο­ρευτική επιτροπή των ΔΗΣΥΠ, ΔΑ­ΚΕ και ΔΑΣ/ΠΑΜΕ (βλ. αναλυτικά τη δήλωση των εκλογικών εκπροσώπων των Παρεμβάσεων στο 36ο συνέδριο της ΑΔΕΔΥ).

Η ΔΗΣΥΠ επέμεινε στην επιλογή της, ενώ ο εκπρόσωπος της ΔΑΣ παραδέχτηκε ότι από θέση αρχών έχουν δίκιο οι Παρεμβάσεις και αναφέρθηκε σε λάθος χειρισμό, από μεριάς τους, στην εφορευτι­κή επιτροπή. Καλοδεχούμενη αυ­τή η παραδοχή, παρότι δεν εξηγήθηκε πώς γίνεται να είναι προσω­πικό λάθος του εκπροσώπου της ΔΑΣ στην εφορευτική, όταν αυ­τός την πρώτη φορά υπερψήφισε τον σωστό υπολογισμό του μέ­τρου που απέδιδε την έδρα στις Πα­ρεμβάσεις και στη συνέχεια άλλαξε στάση (υπέρ της ένστασης της ΔΗΣΥΠ) μετά από συζήτηση που είχε με στελέχη της ΔΑΣ.

Η συνολική αντιπαράθεση με την επίθεση έφεραν άνοδο των Παρεμβάσεων στο συνέδριο της ΑΔΕΔΥ

---

Κείμενα των Μιχάλη Ρίζου, Κώστα Τουλγαρίδη, Στάθη Γκότση 

Σημαντική άνοδος των Παρεμβάσεων στο 36ο συνέδριο της ΑΔΕΔΥ
 

Σημαντική άνοδο είχαν οι Παρεμβάσεις-Κινήσεις-Συσπειρωσεις στο 36ο Συνέδριο της ΑΔΕΔΥ σε ψήφους, ποσοστά και έδρες στο νέο Γενικό Συμβούλιο. Παρά την πτώση της μαζικότητας (συμμετείχαν και ψήφισαν 633 σύνεδροι, 61 λιγότεροι από το 2013), που αποτυπώνει τη μεγάλη μείωση των δημοσίων υπαλλήλων τα τελευταία χρόνια, οι Παρεμβάσεις-Κινήσεις-Συσπειρώσεις κατέγραψαν άνοδο κατά 1,29% (11,09% από 9,8% το 2013), συγκεντρώνοντας 70 ψήφους και 10 έδρες (αντί των 8 το 2013) στο νέο Γενικό Συμβούλιο.

Οι Παρεμβάσεις πέτυχαν να εκφράσουν στο εκλογικό αποτέλεσμα ένα σημαντικά μεγαλύτερο κομμάτι αντιπροσώπων από αυτούς που είχαν εκλεγεί με τα ψηφοδέλτιά τους και να συσπειρώσουν ευρύτερες αγωνιστικές δυνάμεις. Στο ψηφοδέλτιο τους, μάλιστα, συμμετείχε για πρώτη φορά και ο πρόεδρος της ομοσπονδίας εργαζομένων στα ασφαλιστικά ταμεία (ΠΟΠΟΚΠ), γνωστός για τη συμβολή του στο αγώνα ενάντια στα αντιασφαλιστικά εκτρώματα της σημερινής και των προηγούμενων κυβερνήσεων.

Το αποτέλεσμα αυτό δεν ήταν τυχαίο. Αποτυπώνει τη σταθεροποίηση και συνεχή ανάπτυξη, μέσα σε πολύ δύσκολες πολιτικές και κινηματικές συνθήκες, ενός μετωπικού ρεύματος που επιμένει να τα βάζει με το σύνολο της αντιδραστικής επίθεσης κυβερνήσεων, ΕΕ, κεφαλαίου, να παλεύει σταθερά για την ταξική ανασυγκρότηση του δημοσιοϋπαλληλικού κινήματος, και γενικότερα του εργατικού κινήματος, να αγωνίζεται στην πράξη και όχι στα λόγια και «στα χαρτιά» για τα συμφέροντα και τις ελευθερίες των εργαζομένων.

Οι Παρεμβάσεις, απέναντι τόσο σε όλες τις κυβερνήσεις ΠΑΣΟΚ-ΝΔ, όσο και στη νέα κυβέρνηση ΣΥΡΙΖΑ-ΑΝΕΛ, δεν χαμήλωσαν ούτε μια στιγμή τον πήχη της αντιπαράθεσης με τα μνημόνια, το χρέος και όλες τις καπιταλιστικές αναδιαρθρώσεις στο Δημόσιο. Δεν «μάσησαν» τα λόγια τους για την ΕΕ και το δημοσιονομικό σφαγείο της, θέτοντας ξεκάθαρα το αίτημα της αποδέσμευσης από αυτήν με όρους εργατικών αναγκών. Δεν «τσίμπησαν» στα καλέσματα της νέας διαχείρισης του ΣΥΡΙΖΑ ούτε υπόστειλαν στιγμή τη σημαία του αγώνα για να βοηθήσουν τη νέα κυβέρνηση στη «διαπραγμάτευση» και τη σταθεροποίησή της. Πρωταγωνίστησαν σε όλους τους μεγάλους αγώνες, κλαδικούς και συνολικούς, της προηγούμενης περιόδου. Επέμεναν στην κοινή δράση, υπερβαίνοντας τα «σινικά τείχη» του ΠΑΜΕ που εξακολουθεί να προσπαθεί να πείσει ότι ο χειρότερος εχθρός βρίσκεται στ’ αριστερά του, αλλά και τα πολύπλευρα «εμπόρια ενότητας» άλλων δυνάμεων, πάντα πριν από εκλογές και σε διάσταση με τις ανάγκες του κινήματος και της κλιμάκωσής του. Και επέμεναν γιατί ήταν κοινή πεποίθηση ότι το αναγκαίο αγωνιστικό μέτωπο ρήξης και ανατροπής είναι ανάγκη των καιρών!

Το ρεύμα των Παρεμβάσεων, μέσα στην πολυμορφία του, έχει καταφέρει να δημιουργήσει τη δική του ιστορία, ακριβώς γιατί υπερασπίζει με συνέπεια τις παραπάνω αρχές, γιατί προτάσσει την αντιστροφή της κατάστασης στο συνδικαλιστικό κίνημα.

Από τα συνολικά αποτελέσματα προκύπτει αύξηση ΔΑΣ (ΠΑΜΕ) και Παρεμβάσεων σε ποσοστά, ψήφους και έδρες. Σχετικά καλή παρουσία του πρωτοεμφανιζόμενου ΜΕΤΑ (κυρίως από δυνάμεις της ΛΑΕ χωρίς τις δυνάμεις του ΣΥΡΙΖΑ), παρότι δεν μπορεί να συγκριθεί με κάτι προηγούμενο. Φυσικά, αρκετοί αντιπρόσωποί του εκλέχτηκαν πριν τη διάσπαση του ΣΥΡΙΖΑ (Σεπτέμβρης 2015) αλλά και της ενιαίας ως τον Αύγουστο του 2016 συνδικαλιστικής του παράταξης. Πτώση σημαντική της ΔΗΣΥΠ (πρώην ΠΑΣΚ) –συνεχίζεται αδιαλείπτως τα τρία τελευταία συνέδρια–και λιγότερη της ΔΑΚΕ, παρότι βγήκε πρώτη δύναμη. Πτώση ΣΥΡΙΖΑ-ΑΡΚΙ με τους διάφορους κυβερνητικούς δορυφόρους (ΑΕΕΚΕ- διάσπαση από ΠΑΣΚ από την πρωτοβάθμια εκπαίδευση, Ντριβαλάς πρώην ΠΑΣΚ και πρώην πρόεδρος ΑΔΕΔΥ) σε σύγκριση με το προηγούμενο ενιαίο σχήμα με νυν ΜΕΤΑ. Πτώση σημαντική της παράταξης «Δημοσιοϋπαλληλική Ανατροπή» (ΔΑ-Μπαλασόπουλος).

Στα σημαντικά ζητήματα του συνεδρίου πρέπει να αναφερθούν: Πρώτο, το σημαντικό ποσοστό (72%) του σώματος που ψήφισε υπέρ της εγγραφής όλων των ελαστικά απασχολούμενων στο δημόσιο, στα σωματεία και τις ομοσπονδίες του, ως καταστατική ρήτρα. Δεν πέρασε οριακά (απαιτούνταν το 75% των ψήφων)–το καταψήφισε η ΔΗΣΥΠ (πρώην ΠΑΣΚ)-ΔΑΚΕ, ενώ απείχε η παράταξη Μπαλασόπουλου. Αυτή η πολιτική απόφαση του συνεδρίου παρ’ ότι δεν έγινε καταστατική ανοίγει το δρόμο για την δράση σε κάθε ομοσπονδία και σωματείο για να επιβάλουμε την ένταξη όλων των ελαστικά εργαζόμενων στα συνδικάτα από τη βάση.

Δεύτερο, συντονισμένη απόπειρα ΔΑΚΕ-Μπαλασόπουλου να αποκλείσουν αντιπροσώπους στο Συνέδριο (ακόμα και από την ομοσπονδία των διοικητικών του Πανεπιστημίου που έδωσε το νικηφόρο αγώνα ορόσημο ενάντια στη διαθεσιμότητα), προσφεύγοντας στο κράτος και την αστική δικαιοσύνη. Η πραξικοπηματική αυτή ενέργεια αποτράπηκε από το σώμα με συντριπτική πλειοψηφία, με την αποφασιστική και δυναμική συμβολή των Παρεμβάσεων.

Τρίτο, η πενιχρή συζήτηση για πρόγραμμα δράσης. Μόνο οι Παρεμβάσεις κατέθεσαν ολοκληρωμένο σχέδιο, η ΔΑΣ και το ΜΕΤΑ περιορίστηκαν σε γενικολογίες.

Τέταρτο, η απόπειρα παραχάραξης ψήφου με πλαστογραφία, που οργανώθηκε από τον κεντρικό μηχανισμό της ΝΔ, που ευτυχώς αποκαλύφτηκε έγκαιρα και αποτράπηκε.

Παρεμβάσεις-κινήσεις-συσπειρώσεις, ρεύμα υπολογίσιμο

Αναγέννηση κινήματος

Το ρεύμα των Παρεμβάσεων έχει γίνει ήδη αρκετά υπολογίσιμο. Γι’ αυτό και όλο το καθεστωτικό μπλοκ από την πρώτη στιγμή έπεσε πάνω του να το κοντύνει. Όμως και η ΔΑΣ (εκφράζεται από το ΠΑΜΕ) ψευδώς και συκοφαντικά, επιχειρούσε να τις ταυτίσει με την ΑΝΤΑΡΣΥΑ, να τις κατηγορήσει ότι “έγιναν σκαλοπάτι για να ανέβει ο ΣΥΡΙΖΑ στην κυβέρνηση”, ότι “δεν ήθελαν τα συνδικάτα στις πλατείες”. Έφτασε στο σημείο, σε συνεργασία με την ΠΑΣΚ και τη ΔΑΚΕ, να επιχειρήσει να υποκλέψει την έδρα τους υπέρ της ΠΑΣΚ, ξεπέφτοντας να υπερασπίζει την υπερενισχυμένη αναλογική! Το ΜΕΤΑ τις κατηγόρησε ότι δεν προτάσσουν την ενότητα και αφήνουν την πλειοψηφία και το προεδρείο της ΑΔΕΔΥ “στα χέρια του μνημονιακού συνδικαλισμού”! Πέρα από το ατεκμηρίωτο του επιχειρήματος, οι συναγωνιστές του ΜΕΤΑ, που έχουν αρνηθεί πολλάκις την κοινή δράση, τη συμμετοχή στις πρωτοβουλίες πρωτοβάθμιων σωματείων και την προσπάθεια συγκρότησης κέντρου αγώνα, προτιμώντας να συμπορευτούν με τη ΓΣΕΕ (ΔΕΘ κλπ) και το άσφαιρο αγωνιστικό σχέδιο της μνημονιακής ηγεσίας της ΑΔΕΔΥ, επιμένουν να βλέπουν την ενότητα μόνο με “εκλογικά γυαλιά”, να τη μετράνε με τις έδρες στα ΓΣ και τις καρέκλες στα προεδρεία, και όχι με την πραγματική, ενωτική αγωνιστική ανάταση του λαού κόντρα στις προδοτικές ηγεσίες. Φτάσανε ακόμα και στο ατόπημα να απαξιώνουν τη συνεργασία των Παρεμβάσεων με τμήμα αγωνιστών που διαχωρίστηκε από τα αριστερά και από ταξικές θέσεις με την Δημοσιοϋπαλληλική Ανατροπή (Μπαλασόπουλο), χαρακτηρίζοντάς τους πρώην ΠΑΣΟΚους.

Μεγάλη ευθύνη

Η ευθύνη μας από εδώ και στο εξής είναι μεγαλύτερη: Η παρουσία στους χώρους, η λειτουργία, η δημοκρατική συζήτηση και το αγωνιστικό σχέδιο, κλαδικά και συνολικά, είναι κρίσιμη. Οι αγωνιστές και αγωνίστριες των Παρεμβάσεων, καθώς και όσοι συνεργάστηκαν μαζί τους, δεσμεύονται ότι θα συνεχίσουν ακόμα πιο αποφασιστικά να παλεύουν για την αναγέννηση του ταξικού δημοσιοϋπαλληλικού και εργατικού κινήματος σε αντιδιαστολή με τον κυβερνητικό – εργοδοτικό συνδικαλισμό της ήττας, της υποταγής και της προδοσίας των εργατικών συμφερόντων.

Όσα εμπόδια κι αν βάλουν ΔΗΣΥΠ(πρ. ΠΑΣΚ), ΔΑΚΕ και κυβέρνηση, το ρεύμα των Παρεμβάσεων δεν υποχωρεί, δυναμώνει, διευρύνεται, αγκαλιάζει κι άλλους χώρους του δημοσίου, ριζοσπαστικοποιείται. Φοβούνται και χτυπούν ακριβώς αυτό το ρεύμα που προσπαθεί με όλες του τις δυνάμεις να ανοίξει το δρόμο του, να διευρύνει τη δυνατότητα συστράτευσης και συσπείρωσης των εργαζομένων και να δημιουργήσει όρους πραγματικής κινηματικής σύγκρουσης με τα μνημόνια και τα βάρβαρα αντιλαϊκά μέτρα, την κυβέρνηση, την Ε.Ε., την πλουτοκρατία και το αντεργατικό κάτεργο που δεν έχει σταματημό.

Μιχάλης Ρίζος, Κώστας Τουλγαρίδης (μέλος ΕΕ ΑΔΕΔΥ εκλεγμένος με τις Παρεμβάσεις)

***

Ανάγκη η ταξική ανασύνταξη

Ελπιδοφόρα διεύρυνση ταξικού ρεύματος

Το 36ο Συνέδριο της ΑΔΕΔΥ πραγματοποιήθηκε στο φόντο μιας συνεχιζόμενης μνημονιακής λαίλαπας, αφού τα μέτρα του 3ου Μνημονίου ολοκληρώνουν την κοινωνική καταστροφή που έφεραν τα προηγούμενα μνημόνια: απολύσεις, φτωχοποίηση, ιδιωτικοποίηση κάθε δημόσιου αγαθού, χτύπημα στη δημόσια παιδεία, υγεία, ασφάλιση, κατάργηση εργασιακών και κοινωνικών δικαιωμάτων.

Χωρίς αυταπάτες για τα όρια του γραφειοκρατικού συνδικαλισμού που ηγεμονεύει στην ΑΔΕΔΥ, οι Παρεμβάσεις – Κινήσεις – Συσπειρώσεις, το πολύμορφο αυτό πολιτικοσυνδικαλιστικό ρεύμα που επιμένει στην ανάγκη ταξικής ανασύνταξης του συνδικαλιστικού κινήματος με συλλογικές διαδικασίες βάσης και σύγκρουσης με την αστική πολιτική, ήταν εκεί για να βάλουν μια άλλη λογική: Πώς τα συνδικάτα οφείλουν να θέσουν ξεκάθαρους πολιτικούς στόχους για διαγραφή του χρέους, κατάργηση των Μνημονίων και σπάσιμο των «συμφωνιών» της χώρας με ΔΝΤ και ΝΑΤΟ, για έξοδο από το ευρώ και την ΕΕ υπέρ των συμφερόντων της κοινωνικής πλειοψηφίας.

Παρά τα εκφυλιστικά φαινόμενα που κυριάρχησαν στο Συνέδριο, αξίζει να σημειωθεί, ως μια θετική παρακαταθήκη που πρέπει να δουλευτεί περαιτέρω στα πρωτοβάθμια σωματεία και τις ομοσπονδίες, η υπερψήφιση με 70% (ποσοστό μεγάλο αλλά όχι αρκετό για να νομιμοποιήσει καταστατική αλλαγή) της πρότασης να εγγράφονται και να εκπροσωπούνται από την ΑΔΕΔΥ και οι συμβασιούχοι εργαζόμενοι στο δημόσιο.

Ελπιδοφόρα, άλλωστε, είναι και η σύμπλευση στο Συνέδριο με τις Παρεμβάσεις – Κινήσεις – Συσπειρώσεις μερίδας συνέδρων που προέρχονται από διαφορετική διαδρομή, διευρύνοντας το ρεύμα του ανεξάρτητου ταξικού συνδικαλισμού που βγήκε ενισχυμένο σε ψήφους, ποσοστά και εκπροσώπους στο Γενικό Συμβούλιο της ΑΔΕΔΥ. Το δικό μας, ωστόσο, στοίχημα συνεχίζει να παίζεται αλλού: στη βάση των σωματείων και στη δημοκρατία των γενικών συνελεύσεων, εκεί που μπορεί να μετασχηματιστεί η οργή των εργαζομένων σε συλλογική δράση για ρήξη και ανατροπή.

Στάθης Γκότσης, μέλος ΕΕ ΑΔΕΔΥ εκλεγμένος με τις Παρεμβάσεις

Δημοσιεύτηκε στο ΠΡΙΝ στις 11/12

Άνοδος Παρεμβάσεων με 10 από 8 έδρες στο Γεν. Συμβούλιο της ΑΔΕΔΥ. ΔΗΣΥΠ (ΠΑΣΚ), ΔΑΚΕ και ΠΑΜΕ επιχείρησαν να κλέψουν έδρα από τις Παρεμβάσεις

ΔΗΛΩΣΗ ΤΩΝ ΕΚΛΟΓΙΚΩΝ ΕΚΠΡΟΣΩΠΩΝ ΤΩΝ ΠΑΡΕΜΒΑΣΕΩΝ

στο 36ο Συνέδριο της ΑΔΕΔΥ

Άνοδος των Παρεμβάσεων με 10 από 8 έδρες στο Γενικό Συμβούλιο της ΑΔΕΔΥ.

ΔΗΣΥΠ (ΠΑΣΚ), ΔΑΚΕ και ΔΑΣ/ΠΑΜΕ επιχείρησαν να κλέψουν τη 10η

έδρα από τις Παρεμβάσεις. 

Σημαντική άνοδο είχαν οι ΠΑΡΕΜΒΑΣΕΙΣ-ΚΙΝΗΣΕΙΣ-ΣΥΣΠΕΙΡΩΣΕΙΣ στο 36ο Συνέδριο της ΑΔΕΔΥ σε ψήφους, ποσοστά και έδρες στο νέο Γενικό Συμβούλιο. Παρά την πτώση της μαζικότητας στο συνέδριο της ΑΔΕΔΥ (συμμετείχαν και ψήφισαν 633 σύνεδροι, 61 λιγότεροι από τους 694 του 2013), γεγονός που αποτυπώνει τη μεγάλη μείωση των δημοσίων υπαλλήλων τα τελευταία χρόνια, οι Παρεμβάσεις-Κινήσεις-Συσπειρώσεις στο Δημόσιο κατέγραψαν άνοδο κατά 1,29% (11,09% από 9,8% το 2013), συγκεντρώνοντας  70 ψήφους αντί των 68 του 2013.

            Οι ΠΑΡΕΜΒΑΣΕΙΣ πέτυχαν να εκφράσουν στο εκλογικό αποτέλεσμα ένα σημαντικά μεγαλύτερο κομμάτι αντιπροσώπων από αυτούς που είχαν εκλεγεί με τα ψηφοδέλτιά τους και να συσπειρώσουν ευρύτερες αγωνιστικές δυνάμεις. Στο ψηφοδέλτιο τους, μάλιστα, συμμετείχε για πρώτη φορά και ο πρόεδρος της Πανελλήνιας Ομοσπονδίας Προσωπικού Οργανισμών Κοινωνικής Πολιτικής - ΠΟΠΟΚΠ (Ασφαλιστικά Ταμεία), γνωστός για τη συμβολή του στο αγώνα ενάντια στα αντιασφαλιστικά έκτρωματα της σημερινής και των προηγούμενων κυβερνήσεων.

            Οι αγωνιστές και αγωνίστριες που συμμετέχουμε στις ΠΑΡΕΜΒΑΣΕΙΣ, καθώς και όσοι συνεργάστηκαν μαζί μας, δεσμευόμαστε ότι θα συνεχίσουμε ακόμα πιο αποφασιστικά να παλεύουμε για την αναγέννηση του ταξικού δημοσιοϋπαλληλικού και εργατικού κινήματος σε αντιδιαστολή με τον κυβερνητικό – εργοδοτικό συνδικαλισμό της ήττας, της υποταγής και της προδοσίας των εργατικών συμφερόντων.

36ο Συνέδριο ΑΔΕΔΥ  (2016)

	Ψήφοι	Έδρες
Σύνολο	633	85
Έγκυρα	631
Άκυρα	2
ΔΑΚΕ	136 (21,55%)	18
ΔΑΣ (ΠΑΜΕ)	112 (17,7%)	15
ΔΗ.ΣΥ.Π. (πρώην ΠΑΣΚ)	107 (16,95%)	14
Ενωτική Αγωνιστική Εκκίνηση (ΣΥΡΙΖΑ)	93 (14,7%)	13
Παρεμβάσεις- Συσπειρώσεις – Κινήσεις	70 (11,1%)	10
ΜΕΤΑ	57 (9,03%)	8
Δημοσιοϋπαλληλική Ανατροπή (Μπαλασόπουλος)	40 (6,34%)	5
Αγώνας - Αντίσταση - Ανατροπή	13 (2,06%)	2
ΕΡΓ.Α.Σ. (Μ-Λ)	3 (0,47%)	0

35ο Συνέδριο ΑΔΕΔΥ (2013)

	Ψήφοι	Έδρες
Σύνολο	694	85
Έγκυρα	693
Άκυρα	1
ΠΑΣΚ – Α.Δ.Κ.	174 (25,1%)	22
ΔΑΚΕ	154 (22,2%)	19
Αυτόνομη Αγωνιστική Ριζοσπαστική Συνεργασία (ΣΥΡΙΖΑ)	114 (16,4%)	14
ΔΑΣ (ΠΑΜΕ)	91 (13,13%)	11
Παρεμβάσεις- Συσπειρώσεις – Κινήσεις	68 (9,81%)	8
Δημοσιοϋπαλληλική Ανατροπή (Μπαλασόπουλος)	63 (9,1%)	8
Δίκτυο Εργαζομένων	10 (1,44%)	1
Ανεξάρτητη Ενωτική Εκ-Κίνηση Δημοσίων Υπαλλήλων	8 (1,15%)	1
ΕΡΓ.Α.Σ.-Ταξική Πορεία	8 (1,15%)	1
Ανεξάρτητη Ριζοσπαστική Κίνηση	2 (0,28%)	0
Ενωτική Πρωτοβουλία	1 (0,14%)	0

ΔΑΣ (ΠΑΜΕ), χέρι-χέρι με ΔΗΣΥΠ (ΠΑΣΚ) και ΔΑΚΕ επιχείρησαν

να αλλοιώσουν τα αποτελέσματα του 36ου Συνεδρίου της ΑΔΕΔΥ,

υφαρπάζοντας τη 10η έδρα των ΠΑΡΕΜΒΑΣΕΩΝ, και, δίνοντάς την στην ΠΑΣΚ (!), να ελέγξουν όσο γίνεται περισσότερο το συσχετισμό στα νέα όργανα της ΑΔΕΔΥ.      

36ο συνέδριο της ΑΔΕΔΥ: Αποτελέσματα των εκλογών για το Γενικό Συμβούλιο

	36ο συνέδριο (2016)			35ο συνέδριο (2013)
	Ψήφοι	%	Έδρες	Ψήφοι	%	Έδρες
Σύνολο	633		85	694		85
Έγκυρα	631			693
Άκυρα	2			1
ΔΑΚΕ	136	21,55	18	154	22,2	19
ΔΑΣ (ΠΑΜΕ)	112	17,7	15
ΔΗ.ΣΥ.Π. (πρώην ΠΑΣΚ)	107	16,95	14	174	25,1	22
Ενωτική Αγωνιστική Εκκίνηση (ΣΥΡΙΖΑ)	93	14,7	13	114	16,4	14
Αγωνιστικές Παρεμβάσεις- Κινήσεις-Συσπειρώσεις	70	11,1	10	68	9,81	8
ΜΕΤΑ	57	9,03	8
Δημοσιοϋπαλληλική Ανατροπή (Μπαλασόπουλος)	40	6,34	5	63	9,1	8
Αγώνας - Αντίσταση - Ανατροπή	13	2,06	2
ΕΡΓ.Α.Σ. *	3	0,47	0	8	1,15	1
Δίκτυο Εργαζομένων*				10	1,44	1
Ανεξ. Ενωτική Εκ-Κίνηση Δημ. Υπαλλήλων*				8	1,15	1
Ανεξ. Ριζ. Κίνηση				2	0,28	0
Ενωτική Πρωτοβουλία				1	0,14	0

• Η ΕΡΓΑΣ το 2013 συμμετείχε από κοινού με την Ταξική Πορεία.

• Το Δίκτυο Εργαζομένων (ΔΗΜΑΡ) και η Ανεξ. Ενωτική Εκ-Κίνηση Δημ. Υπαλλήλων το 2016 συμμετείχαν στην Ενωτική Αγωνιστική Εκκίνηση (ΣΥΡΙΖΑ).

Διακήρυξη των Παρεμβάσεων στο Δημόσιο για το 36ο συνέδριο της ΑΔΕΔΥ

Διακήρυξη των Παρεμβάσεων στο Δημόσιο για το 36ο συνέδριο της ΑΔΕΔΥ by paremvaseisde on Scribd

Αφίσα και διακήρυξη των Παρεμβάσεων στο Δημόσιο για το 36ο συνέδριο της ΑΔΕΔΥ

Μαχητικό κίνημα αντίστασης και ανατροπής

·         Απελευθέρωση από τα δεσμά των μνημονίων, της Ε.Ε. και του χρέους

·         Σύγκρουση με κυβέρνηση και κεφάλαιο

·         Τα εργατικά δικαιώματα μπροστά – Δημόσιος Τομέας για τις ανάγκες του λαού και της κοινωνίας

Το 36^ο συνέδριο της ΑΔΕΔΥ γίνεται στην καρδιά μιας δομικής, ιστορικού χαρακτήρα, καπιταλιστικής κρίσης, που σχεδόν οκτώ χρόνια μετά την έκρηξή της παραμένει αξεπέραστη, προκαλώντας κοινωνική καταβύθιση και ανεργία, σημάδι των αξεπέραστων αντιφάσεων ενός συστήματος που βασίζεται στα κέρδη και την εκμετάλλευση. Μαζί της φέρνει τον διαρκή περιορισμό των δημοκρατικών δικαιωμάτων και ελευθεριών, το κράτος “έκτακτης ανάγκης” και την καταπάτηση της λαϊκής θέλησης. Ενώ, στα πλαίσιά της οξύνονται όλοι οι  ανταγωνισμοί των ιμπεριαλιστικών δυνάμεων, κλιμακώνεται η ιμπεριαλιστική επιθετικότητα που βρίσκει διέξοδο στις πολεμικές συγκρούσεις και την καταστροφή ολόκληρων περιοχών, προκαλώντας τεράστια μεταναστευτικά και προσφυγικά κύματα. Προετοιμάζονται νέες, γενικευμένες πολεμικές αναμετρήσεις για το ξαναμοίρασμα της γης και των αγορών. Η όποια «ανάπτυξη» εμφανίζεται είναι καχεκτική και επισφαλής και προϋποθέτει  τη δραστική υποτίμηση του κόστους της εργατικής δύναμης και τον ολοκληρωτικό κατακερματισμό των εργασιακών σχέσεων, τη φτωχοποίηση - περιθωριοποίηση της κοινωνικής πλειοψηφίας, την καταστροφή των μικρομεσαίων στρωμάτων.  Η ανάπτυξή τους, όταν και όπως έρθει, θα σκοτώσει ό,τι άφησε όρθιο η κρίση τους.

Δεν θα χαρίσουμε το παρόν μας σε ένα μέλλον χωρίς ελπίδα, δεν θα αποδεχτούμε τη βαρβαρότητα του καπιταλιστικού κόσμου, της εργασιακής ζούγκλας, του κοινωνικού κανιβαλισμού και ανταγωνισμού, της πολιτικής απολυταρχίας, των ιμπεριαλιστικών πολέμων, της προσφυγικής δυστυχίας. Δεν θα θυσιαστούμε για τα κέρδη τους. 

Η ΕΕ δεν είναι το «σπίτι των λαών»!

Είναι τα μνημόνια, το δημοσιονομικό σφαγείο, τα κλειστά σύνορα και η ευρωκαταστολή!

Το σφαγείο των ευρωμνημονίων και της ασφυκτικής δημοσιονομικής προσαρμογής που επιβάλλεται σε όλη την Ευρώπη από τις δυνάμεις του κεφαλαίου έχει στόχο να φορτωθούν τα βάρη της κρίσης στους εργαζόμενους και τη νεολαία. Οι ευρωπαϊκές τράπεζες κινδυνεύουν ανά πάσα στιγμή, τα κράτη μέλη είναι βουτηγμένα στα χρέη και στα ελλείμματα, οι ρυθμοί ανάπτυξης είναι πολύ χαμηλοί, και η Γερμανία συνεχώς πιέζει για νέα προγράμματα λιτότητας που χειροτερεύουν την κατάσταση. Τα εργαλεία που έχουν στα χέρια τους τα αστικά επιτελεία μοιάζουν να μην λειτουργούν. Η πολιτική αυτή δημιουργεί έντονη κοινωνική δυσαρέσκεια σε ολόκληρη την Ευρωπαϊκή Ένωση,  τίθεται υπό αμφισβήτηση από μεγάλη μερίδα των εργατικών και λαϊκών στρωμάτων, δυναμώνει η πολιτική αστάθεια και οι φυγόκεντρες τάσεις.  Από την Ελλάδα ως την Γαλλία, από την Ισπανία ως την Πορτογαλία, αλλά και στις υπόλοιπες χώρες, αποκαλύπτεται ο ιμπεριαλιστικός και αντεργατικός χαρακτήρας της. Δεν είναι μια “ένωση εταίρων” αλλά ένας συνασπισμός πολυεθνικών επιχειρήσεων και ισχυρών κρατών που απομυζά τους  λαούς, καταπνίγει τις ελευθερίες,  εγγυάται τα πανευρωπαϊκά συμφέροντα του κεφαλαίου. . Οι πιέσεις και οι ωμοί εκβιασμοί των ισχυρών του κεφαλαίου, των τοκογλύφων δανειστών και των διεθνών κέντρων του ιμπεριαλισμού σε ΕΕ, ΗΠΑ και ΔΝΤ, οδηγούν και την κυβέρνηση ΣΥΡΙΖΑ-ΑΝΕΛ στην πλήρη ευθυγράμμιση, συμμόρφωση και τελικά στην ταπεινωτική υποταγή στα κελεύσματα για συνέχιση της μνημονιακής πολιτικής. Μέσα στην Ε.Ε. δεν υπάρχει “διαπραγμάτευση”, δεν υπάρχει “ούτε ρήξη ούτε υποταγή”, υπάρχει μόνο υποταγή και μόνιμη επιτροπεία. Πολιτική υπέρ των εργαζομένων εντός ΕΕ δεν υπάρχει όπως δεν υπάρχει αριστερή διαχείριση των αντιλαϊκών μνημονιακών πολιτικών.

Η κυβέρνηση ΣΥΡΙΖΑ- ΑΝΕΛ πρωταγωνιστεί στην αντιλαϊκή επιδρομή

Στην Ελλάδα οι εργαζόμενοι, οι άνεργοι, οι νέοι βρίσκονται αντιμέτωποι με ένα καθεστώς μόνιμης λεηλασίας δικαιωμάτων και ελευθεριών, που στοχεύει στην ολοκλήρωση ενός κύκλου επειγόντων και βίαιων μετασχηματισμών υπέρ του κεφαλαίου, που συμπυκνώνονται σε μεγάλο βαθμό στα τρία μνημόνια που σχεδίασαν και επιβάλλουν από κοινού η ΕΕ, το ΔΝΤ και οι κυβερνήσεις. Αυτή την πολιτική προωθεί πλήρως, ενεργητικά και με στρατηγικό σχεδιασμό η κυβέρνηση ΣΥΡΙΖΑ – ΑΝΕΛ. Αυτή την πολιτική υπερψήφισαν και σύσσωμα υποστηρίζουν ΝΔ, ΠΑΣΟΚ, ΕΝΩΣΗ ΚΕΝΤΡΩΩΝ ΠΟΤΑΜΙ και Χ.Α. Εξάλλου οι προηγούμενες κυβερνήσεις ΝΔ-ΠΑΣΟΚ έβαλαν τις βάσεις για την υλοποίηση της μνημονιακής πολιτικής και οι νομοθετικές ρυθμίσεις που άφησαν ως «προίκα» στη νέα συγκυβέρνηση στέκονται αρωγοί στο έργο της.

Η κυβέρνηση αυτή ψήφισε και εφαρμόζει: Τη διάλυση της κοινωνικής ασφάλισης, τη φορολεηλασία του λαού και την αύξηση έμμεσων φόρων ύψους 1,8 δις ευρώ, την πώληση των στεγαστικών δανείων στα αρπακτικά των funds, με αποτέλεσμα τους πλειστηριασμούς ακόμα και της πρώτης κατοικίας. Το νέο Υπερταμείο που προωθεί το μεγαλύτερο ξεπούλημα δημόσιας περιουσίας στην σύγχρονη ιστορία. Παραχωρεί για 99 χρόνια όλη την  κρατική περιουσία και το δημόσιο πλούτο στους δανειστές, θυσία για το Μινώταυρο του χρέους. Τον δημοσιονομικό “κόφτη”, με την οριζόντια περικοπή μισθών και συντάξεων όταν δεν πιάνονται οι εξωπραγματικοί δημοσιονομικοί στόχοι για ετήσια πλεονάσματα 3,5%, με προεδρικό διάταγμα, χωρίς να χρειάζεται ψήφιση από το κοινοβούλιο. Την επαίσχυντη συμφωνία ΕΕ- Τουρκίας που περιλαμβάνει απελάσεις προσφύγων, hot spot, φυλακίσεις και απαγορεύσεις, κλειστά σύνορα

Τη Νατοϊκή ιμπεριαλιστική πολιτική, τη συνεπικουρία στις πολεμικές εκστρατείες στην περιοχή μας (βάσεις, πολεμικός εξοπλισμός, συμφωνία για τη FRONTEX), την οικοδόμηση στρατηγικού άξονα με το Ισραήλ

Η κυβέρνηση αυτή έχει συμφωνήσει ένα νέο πακέτο μέτρων,  ένα 4ο μνημόνιο, μπροστά στη δεύτερη αξιολόγηση:

-με την ουσιαστική κατάργηση του δικαιώματος στην απεργία και τη θεσμοθέτηση του λοκ άουτ,τις ομαδικές απολύσεις και στην επέκταση της ελαστικής εργασίας, τη διεύρυνση του υποκατώτατου μισθού,την απόλυση όσων δ.υ. αξιολογούνται αρνητικά για τρεις συνεχόμενες φορές, την κατάργηση  των ειδικών μισθολογίων στο δημόσιο, να μην υπάρξει η οποιαδήποτε παρέκκλιση από τον κανόνα 1:5 για τις προσλήψεις και τις αποχωρήσεις και να μπει άμεσα λουκέτο σε δημόσιους οργανισμούς