Εργοδοτικό έγκλημα η αυτοκτονία της εργάτριας των Σούπερ Μάρκετ Καρυπίδη στα Γιαννιτσά

Ανακοίνωση ΑΝΤΑΡΣΥΑ Θεσσαλονίκης

Εργοδοτικό έγκλημα η αυτοκτονία της εργάτριας των Σούπερ Μάρκετ Καρυπίδη στα Γιαννιτσά

Δεν θα συνηθίσουμε το θάνατο! ανυποχώρητος αγώνας ενάντια σε ανεργία και απλήρωτη εργασία

Δεν έχει τέλος το μέτρημα των θυμάτων της βαρβαρότητας που βιώνει η εργατική τάξη στην Ελλάδα των μνημονίων. Μια 42χρονη γυναίκα από τα Γιαννιτσά, εργαζόμενη σε σούπερμαρκετ του Καρυπίδη (πρώην Αρβανιτίδη), έδωσε τέλος στη ζωή της. Μια γυναίκα απλήρωτη εδώ και 15 μήνες, όπως και 1.400 ακόμα συνάδελφοι της. Χωρίς δικαίωμα σε επίδομα ανεργίας, αλλά και με κομμένο πλέον ακόμα και το επίδομα επίσχεσης.

Πρόκειται για μια ακόμα δολοφονία. Η 42χρονη πρόλαβε τις τελευταίες μέρες της ζωής της να δει και την απόφαση του Αρείου Πάγου που έκρινε ότι η απλήρωτη εργασία δεν συνιστά βλαπτική μεταβολή των όρων σύμβασης εργασίας. Η απελπισία που βιώνουν εκατοντάδες χιλιάδες εργαζόμενοι που μένουν απλήρωτοι για μήνες, η ομηρία στα χέρια επιχειρηματιών που την ίδια στιγμή κάνουν μπίζνες, το άγχος για την επιβίωση είναι η καθημερινότητα που θέλουν να συνηθίσουμε πλέον ως «νόμιμη».

Ο άδικος χαμός της εργαζόμενης του Καρυπίδη είναι αποτέλεσμα της πολιτικής της κυβέρνησης ΣΥΡΙΖΑ/ΑΝΕΛ και όλων των προηγούμενων που νομοθέτησαν τους νόμους της εργασιακής ζούγκλας, των ελαστικών εργασιακών σχέσεων, των «απελευθερωμένων» ωραρίων στο εμπόριο, των μισθών πείνας. Τα τρία μνήμονια έχουν νομιμοποιήσει την εργοδοτική ασυδοσία και ασυλία. Εκεί πατάει ο Καρυπίδης και οδηγεί σε απόγνωση τους εργαζόμενους χωρίς το παραμικρό κόστος! Αυτές είναι οι προϋποθέσεις της «ανάπτυξης», της κυριαρχίας των αγορών και της ιδιωτικής επιχειρηματικότητας. Το στημένο παιχνίδι κυβέρνησης και δικαστών προκαλεί μόνο οργή, καθώς την ίδια εβδομάδα που η Δικαιοσύνη έδωσε ρεσιτάλ αντεργατικών αποφάσεων, η κυβέρνηση ψήφισε στην Βουλή και τα τελευταία προαπαιτούμενα (πριν τα επόμενα!) της συμφωνίας με ΕΕ-ΔΝΤ. Ακόμα και την κατάργηση της κυριακάτικης αργίας για τους εμποροϋπάλληλους, όπως η άτυχη υπάλληλος του Καρυπίδη.

Δεν θα συνηθίσουμε όμως το θάνατο!

Η ΑΝΤΑΡΣΥΑ καλεί σε ταξική αλληλεγγύη και ανυποχώρητο αγώνα για να ξαναπάρουμε πίσω τις ζωές μας. Η ανεργία, η απλήρωτη εργασία, η επισφάλεια δεν θα γίνουν καθεστώς. Κανένας εργαζόμενος μόνος του στην ανεργία και τη φτώχεια. Να απαιτήσουμε:

·         Να αποζημιωθεί η οικογένεια της άτυχης εργάτριας.

·         Να δοθούν άμεσα τα δεδουλευμένα στους εργαζόμενους του Καρυπίδη. Να μπει τέρμα στην εργοδοτική ασυλία!

·         Προστασία των ανέργων. Επίδομα ανεργίας για κάθε άνεργο εδώ και τώρα για όσο διαρκεί η ανεργία. Αύξηση του επιδόματος για μια αξιοβίωτη ζωή.

·         Μόνιμη και σταθερή δουλειά, κατάργηση κάθε μορφής ελαστικής εργασίας. Όχι στη απλήρωτη, «μαύρη» και ανασφάλιστη εργασία.

Με ένα ταξικό εργατικό κίνημα να παλέψουμε για να ξηλωθούν όλοι οι μνημονιακοί νόμοι και ρυθμίσεις που τσαλακώνουν τα εργασιακά και συνδικαλιστικά δικαιώματα, να καταργηθούν τα μνημόνια, να ανατραπεί η πολιτική κυβέρνησης-ΕΕ-ΔΝΤ-κεφαλαίου. Αγώνας για απελευθέρωση από χρέος, μνημόνια, ευρώ και ΕΕ, να ανατραπεί το σύστημα που δημιουργεί την εξαθλίωση και την ανεργία, το σύστημα που δολοφονεί καθημερινά εργάτες.

ΔΕΝ είναι ατυχήματα, ΔΕΝ είναι δυστυχήματα. ΕΙΝΑΙ ταξικά εγκλήματα! Για τα σκουπίδια είσαστε εσείς και η δολοφονική πολιτική του κεφαλαίου

Ανακοίνωση ΑΝΤΑΡΣΥΑΔΕΝ είναι ατυχήματα, ΔΕΝ είναι δυστυχήματα. ΕΙΝΑΙ ταξικά εγκλήματα! Για τα σκουπίδια είσαστε εσείς και η δολοφονική πολιτική του κεφαλαίου

Λίγες μόνο ώρες μετά τον τραγικό χαμό της εξηνταδυάχρονης εργάτριας καθαριότητας του Δήμου Ζωγράφου, άλλος ένας συμβασιούχος εργαζόμενος του Δήμου Θεσσαλονίκης δίνει  μάχη για τη ζωή, στη Μονάδα Εντατικής Θεραπείας του Νοσοκομείου «Παπαγεωργίου» όπου νοσηλεύεται. Τραυματίστηκε στο χώρο έξω από τον ΧΥΤΑ Μαυροράχης όταν μετακινήθηκε σταθμευμένο όχημα. Σύμφωνα με ανακοίνωση του Νοσοκομείου, «η κατάσταση του ασθενή, ο οποίος είναι πολυτραυματίας, χαρακτηρίζεται από τους θεράποντες γιατρούς ως εξαιρετικά κρίσιμη».

Οι εργαζόμενοι των ΟΤΑ, που μπήκαν για άλλη μια φορά στο στόχαστρο της συντονισμένης προπαγάνδας στη διάρκεια της πρόσφατης αγωνιστικής απεργίας τους, δεν είναι αναλώσιμοι!

Οι αρμόδιοι της κυβέρνησης ΣΥΡΙΖΑ ΑΝΕΛ και οι επικοινωνιακές «ντουντούκες» τους, μαζί με τους υπεύθυνους δημαρχαίους και τους κολαούζους τους, επιχειρούν να συσκοτίσουν και να μεταθέσουν τις εγκληματικές ευθύνες της πολιτικής που εφαρμόζουν. Της πολιτικής του κεφάλαιου, της Ευρωπαϊκής Ένωσης και των κυβερνήσεών τους.

Όμως, «τον ξέρουμε τον ένοχο, κι είναι γνωστή η αιτία». Η πολιτική των μνημονίων σκοτώνει!

Η πολιτική της «ανακύκλωσης» των ανέργων, της ομηρίας των συμβασιούχων –που οι τόνοι των σκουπιδιών στους δρόμους των πόλεων τις προηγούμενες ημέρες δείχνουν περίτρανα αν καλύπτουν ή όχι «πάγιες και διαρκείς ανάγκες»- η πολιτική του ξεζουμίσματος των εργαζομένων και της υπερ-εντατικοποίησης της δουλειάς ακόμα και σε συνθήκες καύσωνα, έχει καταγγελθεί προ πολλού από συνδικαλιστικούς φορείς.

Η ΑΝΤΑΡΣΥΑ για το εργατικό «ατύχημα»-δολοφονία στο Μετρό Θεσσαλονίκης

Η ΑΝΤΑΡΣΥΑ καταγγέλλει την εργοδοσία στο Μετρό Θεσσαλονίκης, η οποία με τους εργολάβους και τη διοίκησή της, έβαψε τα χέρια της με αίμα.

Ο νεκρός εργάτης προστίθεται στους δεκάδες που κάθε χρόνο χάνουν τη ζωή τους για ένα μεροκάματο. Το γεγονός ότι δεν υπάρχει μεγάλο έργο που να μην κόστισε πολύ ακριβά στην εργατική τάξη σε ζωές, αποδεικνύει από μόνο του ότι δεν είναι πρόκειται για ατύχημα, αλλά για έγκλημα.

Για αυτό το έγκλημα, πέρα από τους άμεσους αυτουργούς, την ουσιαστική ευθύνη έχει η πολιτική κυβέρνησης ΣΥΡΙΖΑ-ΑΝΕΛ, ΕΕ και εργοδοτών, η οποία θεωρεί την ασφάλεια των εργαζόμενων παραπανίσιο κόστος. Αυτή η πολιτική και η ανάπτυξή της αποθεώνει την ανταγωνιστικότητα και την κερδοφορία, αλλά για τους εργαζόμενους σημαίνει φτηνή και επικίνδυνη εργασία. Σημαίνει αίμα και χαμένες ζωές.

Ο  εργατικός και λαϊκός κόσμος πλημμυρίζει με οργή για δεύτερη φορά, μια μέρα μετά το θάνατο του εργαζόμενου στα «Μικέλ». Χάθηκαν δύο εργαζόμενοι και μόνο τυχαίο δεν είναι, καθώς στη ζούγκλα του ιδιωτικού τομέα και των μνημονίων, η υπονόμευση των ελεγκτικών μηχανισμών επιταχύνεται και  γίνεται εμφανές πως όλοι αυτοί που έχουν βασικό τους στόχο να στηρίξουν «την επιχειρηματικότητα», ουσιαστικά στηρίζουν το κέρδος των αφεντικών με κάθε κόστος. Έτσι βαφτίζουν τα μέτρα ασφαλείας ως εμπόδιο και «γραφειοκρατικές αγκυλώσεις», χωρίς να νοιάζονται για την ανθρώπινη ζωή.

Απέναντι σε αυτή την πραγματικότητα η πολιτική της ΓΣΕΕ αφήνει τους εργαζόμενους αφοπλισμένους τόσο με την αγωνιστική αφλογιστία, όσο και με τη διαίρεση τους ανάλογα με την εργασιακή σχέση. Έτσι χιλιάδες εργάτες, η πλειοψηφία των εργαζομένων του ιδιωτικού τομέα, μένει εκτός των συνδικάτων και οι εργολάβοι αλωνίζουν.

Η ΑΝΤΑΡΣΥΑ καλεί τους εργαζόμενους σε αγώνα για την ανατροπή αυτή της πολιτικής, με πρώτο βήμα τη συμμετοχή και τον αγώνα μέσα από συνδικάτα μαχητικά, δημοκρατικά, ασυμβίβαστα. Για να διώξουμε τους εργοδοτικούς συνενόχους και να επιβάλουμε το δίκιο του εργάτη. Για να μην θρηνήσουμε άλλους νεκρούς της τάξης μας. Δεν μπορούμε να αφήνουμε στην τύχη το αν θα πέφτουν νεκροί στα εργοτάξια ούτε στην εργοδοτική «ευαισθησία». Δεν μπορούμε να περιμένουμε τον επόμενο. Η ώρα του αγώνα για ανθρώπινες συνθήκες δουλειάς είναι τώρα.

Νεκρός εργάτης στο εργοστάσιο της Ελληνικής Βιομηχανίας Ζάχαρης

Ανακοίνωση ΑΝΤΑΡΣΥΑ Πέλλας-Ημαθίας : 

Καταγγέλλουμε τη συνήθη τακτική απενοχοποίησης των διοικήσεων και των εκάστοτε εργοδοτών, την απόδοση της ευθύνης στην κακιά στιγμή, την μοιρολατρία και τον "αυτονόητο", γι αυτούς, κίνδυνο που οι εργάτες έχουν de facto δέσει την ζωή τους μ’ αυτόν.

Ο 27χρονος νεκρός εργάτης στην ΕΒΖ στο Πλατύ Ημαθίας (κατά την διάρκεια καθαρισμού σε μονάδα επεξεργασίας), δούλευε σε καθεστώς μη σταθερής και μόνιμης εργασίας (σε υπεργολαβία του σωματείου φορτοεκφορτωτών), δηλαδή υπό το νέο καθεστώς ελαστικής μερικώς ασφαλισμένης εργασίας που προβάλλεται από ΜΜΕ και αστικά κόμματα σαν τον μονόδρομο των μεταρρυθμίσεων στις σχέσεις εργασίας. Ανήκε στους εργαζόμενους στην ΕΒΖ που έχουν απομείνει μετά από τα κλεισίματα των 4 από τα 5 εργοστάσια που αφού υποστελεχώθηκαν, υποχρηματοδοτήθηκαν, αφέθηκαν να λειτουργούν στα όρια των δυνατοτήτων των εργαζόμενων.

Το αντίκρισμα της επιταγής συμμόρφωσης στα κριτήρια και τις κατευθύνσεις των δεικτών παραγωγής της ΚΑΠ, που από 150.000 στρέμματα στον νομό Ημαθίας προ 5ετίας περιορίστηκε στα 50.000 στρέμματα καλλιέργειας απ’ τους τευτλοπαραγωγούς, ήταν η υποστελέχωση και υπολειτουργία του μοναδικού εργοστασίου ζάχαρης που έχει απομείνει στο  Πλατύ Ημαθίας . Οι εξαγγελίες της εταιρείας ανέφεραν χαρακτηριστικά : «Το λουκέτο στην παραγωγή των δύο εργοστασίων και οι τροποποιήσεις που θα γίνουν σε αυτά, θα έχουν ως αποτέλεσμα την εξοικονόμηση σημαντικών κονδυλίων για την εταιρεία, τόσο από τη χρήση φθηνότερης καύσιμης ύλης όσο και από τη μείωση του μισθολογικού κόστους».

Διπλή θυσία για την κερδοφορία

Οι δύο βαριά τραυματισμένοι εργάτες έχασαν τελικά τη ζωή τους στα ΕΛΠΕ, σε ένα ακόμα εργατικό «ατύχημα»-εργοδοτικό έγκλημα. Ο Μπάμπης Δευτεραίος και ο Ντελιλάι Ραμαντάν υπέκυψαν στα τραύματά τους από την πυρκαγιά που ξέσπασε στα ΕΛΠΕ. Σε ένα εργασιακό χώρο που είναι από τα μεγαλύτερα κολαστήρια για τους εργαζόμενους και τις εργαζόμενες, σε μια εταιρία που από τη μια παρουσιάζει συνεχώς κερδοφορία, από την άλλη χειροτερεύει σε καθημερινή βάση τις συνθήκες εργασίας, θυσιάζοντας μέτρα ασφαλείας, εξασφαλίζοντας τη σιωπή των καθεστωτικών ΜΜΕ, μην και θιγεί η «αναπτυξιακή αυτοκρατορία» του Λάτση. Ακολουθεί δηλαδή πιστά την απάνθρωπη συνταγή της κερδοφορίας με τους εργαζόμενους να είναι αναλώσιμοι.

Στέλνουμε θα θερμότερα συλλυπητήρια στις οικογένειες των δύο νεκρών εργατών και ευχόμαστε να αναρρώσουν γρήγορα και είναι γεροί οι υπόλοιποι τραυματίες. Ζητάμε άμεσα την απόδοση ευθυνών στην εργοδοσία για τους δύο θανάτους στα ΕΛΠΕ, καταγγέλλουμε κάθε προσπάθεια να κρυφτούν οι ευθύνες πίσω από τις γενικόλογες επικλήσεις στις «κακές στιγμές». Τα πράγματα είναι απλά: Η επιχείρηση βγάζει χρήμα στις πλάτες των εργαζόμενων, οι εργαζόμενοι πεθαίνουν πάνω στη δουλειά.

Κυβέρνηση και Κεφάλαιο στην Τουρκία υπεύθυνοι της μαζικής δολοφονίας των εργατών των ορυχείων στη Manisa Soma

Έσκασε με τον πιο εκκωφαντικό και δραματικό ταυτόχρονα τρόπο το οικονομικό θαύμα της Τουρκίας. Μαζί του όμως πήρε και εκατοντάδες από τα θύματα πάνω στα οποία οικοδομήθηκε. Πάνω από 200 οι νεκροί και περισσότεροι από οι 100 τραυματισμένοι και εγκλωβισμένοι ανθρακωρύχοι στο κάτεργο-ορυχείο της δυτικής επαρχίας Μανίσα. Στη σύγχρονη Τουρκία οι δείκτες, τα ισοζύγια και οι αριθμοί έδειχναν προς τα πάνω. Ενθουσιασμένοι οι οικονομικοί αναλυτές, οι τραπεζίτες και οι επιχειρηματίες. Οι ιδιωτικοποιήσεις στον τομέα των ορυχείων βρίσκονται στην πρώτη γραμμή αυτής της πολιτικής, με τις ευλογίες της κυβέρνησης, για να αυξάνει το κεφάλαιο τα κέρδη του, ανεπηρέαστο από τυπικούς ελέγχους ασφαλείας. Ο επικεφαλής του ομίλου, Soma Holding, που απασχολεί 6.500 εργαζόμενους το είχε δηλώσει ανερυθρίαστα, πριν δυο χρόνια σε συνέντευξη του στην εφημερίδα Hurriyet. Επεκτάσεις, εξαγορές, ανάπτυξη και πλούτος για ένα μικρό κομμάτι της κοινωνίας που παρασέρνει στην ευημερία του ένα εξίσου ελάχιστο κομμάτι της πολυπληθούς τουρκικής κοινωνίας. 

Η τεράστια όμως πλειοψηφία βυθίζεται στη φτώχεια, την ανέχεια και την εξαθλίωση. Φτηνή ανειδίκευτη εργασία σε εργολάβους, κανένα μέτρο ασφάλειας καμία εκπαίδευση καμία μέριμνα για τους εκατοντάδες ανθρακωρύχους που δούλευαν το λιγνίτη στα έγκατα της γης. Μέχρι και 15χρονοι ανήλικοι ανασύρθηκαν νεκροί από τις υγρές στοές του.

Το τραγικό αυτό περιστατικό είναι μία μαζική δολοφονία για την οποία υπεύθυνη είναι η Τουρκική κυβέρνηση και τα αφεντικά της.