Παρεμβάσεις ΔΕ: Τιμή και δόξα στο Νίκο Τεμπονέρα!

 

 

 Μέρες του 1990-91: Νίκος Τεμπονέρας

“Τέκνο της ανάγκης κι ώριμο τέκνο της οργής”!

Τιμή και δόξα στο Νίκο Τεμπονέρα!

 

Μέρες του 1990: Εκτυλίσσεται οργανωμένο σχέδιο επιβολής αντιδραστικής-αντιλαϊκής λαίλαπας ενάντια στον ελληνικό λαό, από την κυβέρνηση Μητσοτάκη, του Κωνταντίνου βεβαίως βεβαίως…

Ποιος άνοιξε το δρόμο στον Κωνσταντίνο Μητσοτάκη; Όλη η πολιτική “αφρόκρεμα” της εποχής, Συνασπισμός της Αριστεράς και της Προόδου, το ΠΑΣΟΚ πρωτίστως, και όλο το πολιτικό σύστημα και οι κυβερνήσεις συνεργασίας που έκριναν ότι μπροστά στο ξέπλυμα της “κόπρου του Αυγεία”, τα “σκάνδαλα” δηλαδή ενός μέρους του πολιτικού προσωπικού του συστήματος, της προηγούμενης κυβέρνησης του ΠΑΣΟΚ, έπρεπε να επιτρέψουν στον Μητσοτάκη πατέρα να σαρώσει όλα τα δικαιώματα του λαού. Στην οικονομία ξεκινάει οργανωμένο σχέδιο κλεισίματος/ιδιωτικοποίησης των “προβληματικών” επιχειρήσεων, π.χ. Πειραϊκής Πατραϊκής, Olymping Catering, ορυχεία Σκαλιστήρη, ξεθεμελιώματος δηλαδή όλης της παραγωγικής βάσης και των παραδοσιακών τομέων της ελληνικής οικονομίας. Στο διάστημα ’90-’93, 111 επιχειρήσεις δημοσίου συμφέροντος ιδιωτικοποιήθηκαν ή έκλεισαν και επιχειρήθηκε επιπλέον και η ιδιωτικοποίηση των δημοσίων συγκοινωνιών. Οι επιχειρήσεις που έκλεισαν ή πωλήθηκαν απασχολούσαν 129.000 εργαζόμενους, που στις περισσότερες περιπτώσεις απολύθηκαν. Οι άνεργοι από 254.000 το 1990 αυξάνονται κατά 100.000 και το 1993 φθάνουν τους 351.000.

Μέσα σ’ αυτό το κλίμα ξεκινάει από τον Μάη οργανωμένο σχέδιο συντηρητικής επέλασης στη Δημόσια Εκπαίδευση, που σύμφωνα με τις τότε ανακοινώσεις της ΟΛΜΕ, εκτιμώνται ως  “εκφρασμένη διάθεση του κυβερνώντος κόμματος για επιβολή λιτότητας στη δημόσια εκπαίδευση και ιδεολογική χειραγώγηση εκπαιδευτικών και εκπαιδευομένων» (Ανακοίνωση OΛME 16/5/1990).

Και οι αγώνες του εκπαιδευτικού κινήματος αρχίζουν να κλιμακώνονται. Οι διεκδικήσεις επικεντρώνονται στην αύξηση των μισθών, στη μείωση του ορίου συνταξιοδότησης και στην αύξηση των διορισμών.

• Στις 22 και 23 Μαΐου 1990 πραγματοποιείται διήμερη απεργία και στις 6 Ιουνίου ακολουθεί νέα μονοήμερη απεργία.
• Από το δεύτερο 15νθήμερο του Μαΐου και για περίπου δύο μήνες πραγματοποιούνται 10 συλλαλητήρια στην Αττική και αντίστοιχα σε όλες τις πρωτεύουσες νομών.
• Αποφασίζεται από το υπουργείο Παιδείας η αναβολή των γενικών εξετάσεων και η παράταση του διδακτικού έτους μέχρι τις 31 Ιουλίου.
• Στις 16 Ιουλίου αρχίζουν οι γενικές εξετάσεις «σε βαριά ατμόσφαιρα και με συλλαλητήρια των εκπαιδευτικών έξω από τα εξεταστικά κέντρα» (από ανακοίνωση της ΟΛΜΕ).

Το φθινόπωρο του 1990 η νεοφιλελεύθερη κυβέρνηση “ανοίγει” πλέον πλήρως τα χαρτιά της και ανακοινώνει πολυνομοσχέδιο για την Παιδεία, το οποίο προβλέπει μεταξύ άλλων λειτουργία ιδιωτικών ΑΕΙ, κατάργηση των δωρεάν συγγραμμάτων, επιβολή χρονικού ορίου στις σπουδές, περιορισμό του πανεπιστημιακού ασύλου, επιβολή ομοιόμορφης ενδυμασίας, έπαρση της σημαίας, επαναφορά της καθημερινής προσευχής και του ομαδικού εκκλησιασμού, «αναμόρφωση» των μαθητικών κοινοτήτων,  ολοσχερή κατάργηση των αδικαιολόγητων απουσιών, επιβολή ενός point system ελέγχου και ποινικοποίησης της συμπεριφοράς των μαθητών. Το εκπαιδευτικό κίνημα συγκεντρώνει δυνάμεις

• Από τέλος Οκτώβρη ξεκινούν φοιτητικές και μαθητικές κινητοποιήσεις με καταλήψεις, διαδηλώσεις δεκάδων χιλιάδων κόσμου. Στα μέσα Δεκέμβρη, τα κατειλημμένα γυμνάσια και λύκεια ξεπερνούν το 70%.
• Οι αδιόριστοι εκπαιδευτικοί παρακολουθούν ζωηρά τις κινητοποιήσεις. Στο χρονικό διάστημα μέχρι τον Δεκέμβρη του 1990, επανιδρύεται από 33 αδιόριστους, σημερινά στελέχη των Αγωνιστικών Παρεμβάσεων-Συσπειρώσεων-Κινήσεων ΔΕ, η Πανελλήνια Ένωση Αδιόριστων Εκπαιδευτικών, η οποία θα διαδραματίσει σημαντικό ρόλο στις κατοπινές εξελίξεις.

Η κυβέρνηση της ΝΔ ελπίζει σε εκτόνωση στο δεκαπενθήμερο των Χριστουγέννων και δηλώνει μέσω του ΥΠΕΠΘ ότι τα προεδρικά διατάγματα δεν θα εφαρμοστούν για ένα τρίμηνο, μέχρι να γίνουν «πλήρως κατανοητά» από μαθητές και καθηγητές, αλλά οι μήνες γίνονται δώδεκα και το νομοσχέδιο τροποποιείται μερικώς, χωρίς αλλαγές, όμως, στα σημαντικότερα σημεία (πειθαρχικές διατάξεις, περικοπές κ.ά.).

Εντωμεταξύ, στην αρχή του χρόνου μαθητές και φοιτητές αποφασίζουν τη συνέχιση των κινητοποιήσεων με καταλήψεις στα ΑΕΙ, τα ΤΕΙ και σε 1.800 από τα 3.014 γυμνάσια και λύκεια της χώρας. Ως απάντηση, ο υπουργός Παιδείας Βασίλης Κοντογιαννόπουλος δηλώνει ότι όσοι συμπληρώσουν 50 αδικαιολόγητες απουσίες λόγω των καταλήψεων θα χάσουν τη χρονιά. Δίνεται εντολή να παίρνονται απουσίες έξω από τα σχολεία.

Ο Νίκος Τεμπονέρας, μέλος της ΕΛΜΕ Αχαϊας και των Παρεμβάσεων, από τον πολιτικό χώρο του Εργατικού Αντιιμεριαλιστικού Μετώπου, φωτεινό παράδειγμα αριστερού συνδικαλιστή, Δασκάλου και μαχόμενου συλλογικού Ανθρώπου, στηρίζει έμπρακτα ως “τέκνο της ανάγκης κι ώριμο τέκνο της οργής” τις μαθητικές καταλήψεις στα σχολεία της Αχαϊας. “Πάνω στο καθήκον”, το καθήκον όλων των αγωνιστών δασκάλων, δολοφονείται στις 8 προς 9 Γενάρη μέσα στο σχολικό συγκρότημα του 3ου-7ου Γυμνασίου και Λυκείου Πάτρας, που τελεί σε κατάληψη με τη συμπαράσταση γονιών και καθηγητών, χτυπημένος από λοστό στο κεφάλι από το χέρι του στελέχους της ΟΝΝΕΔ και δημοτικού συμβούλου της ΝΔ στην Πάτρα, Γιάννη Καλαμπόκα, μετά από εισβολή γνωστής ομάδας ροπαλοφόρων που συμπλήρωναν οι Σπίνος, Μαραγκός κ.ά. Η δολοφονία αυτή ήταν μέρος ενός ευρύτερου σχεδίου «ανακατάληψης», με κάθε μέσο, των σχολείων και είχε σαν στόχο την καταστολή του μαζικού κινήματος που είχε αναπτυχθεί σ΄ ολόκληρη τη χώρα με τον πολύμορφο αγώνα μαθητών, εκπαιδευτικών, φοιτητών ενάντια στο αντιδραστικό νομοσχέδιο. Το κράτος και το παρακράτος, δηλαδή, σε αγαστή σύμπνοια και συνεργασία!

Ακολούθησε μεγάλη πολυήμερη λαϊκή εξέγερση σε Πάτρα, Αθήνα και σε όλη την Ελλάδα, ενάντια στον αυταρχισμό και την κρατική καταστολή, η παραίτηση του υπουργού και η αντικατάστασή του από τον Γ. Σουφλιά που του ανατέθηκε το έργο της “πυρόσβεσης” και η απόσυρση όλου του νομοσχεδίου. Ίσως να υπήρχε και συνέχεια, αν ο Πόλεμος του Κόλπου στο Ιράκ δεν μετατόπιζε το κέντρο των κινητοποιήσεων, και δίκαια, σε ένα από τα μεγαλύτερα εγκλήματα των αμερικανών και άγγλων ιμπεριαλιστών.

Η θυσία του Τεμπονέρα, ουδέποτε “δικαιώθηκε” από τα αστικά δικαστήρια και οι ηθικοί αυτουργοί κυκλοφορούν ελεύθεροι! Δικαιώθηκε, όμως, ΑΠΟΛΥΤΑ στη συνείδηση του εκπαιδευτικού κινήματος, που όσο πληθαίνει η χορεία των ηρώων και μαρτύρων του τόσο πιο πολύ φουντώνει το “δέντρο του λαού” που λέει και ο Πάμπλο Νερούντα.

Στις δύσκολες μέρες του 2022, που βρισκόμαστε μπροστά σε μια ίδιας κοπής αντιδραστική-αντιλαϊκή λαίλαπα ενάντια στον ελληνικό λαό και την εκπαιδευτική κοινότητα, ορκιζόμαστε ότι θα κρατήσουμε ψηλά τη σημαία του αγώνα και θα ακολουθήσουμε το παράδειγμα του δικού μας Νίκου Τεμπονέρα!

Ο Τεμπονέρας ΖΕΙ!

Με Πέτρουλα – Λαμπράκη μας οδηγεί!

Συγκέντρωση-Διαδήλωση  Κυριακή 9 Ιανουαρίου 2022, ώρα 18:00

Σχολικό συγκρότημα «ΤΕΜΠΟΝΕΡΑ», στην Πάτρα

Ιανουάριος 2022

Αγωνιστικές Παρεμβάσεις

Συσπειρώσεις Κινήσεις ΔΕ

--

Οι Παρεμβάσεις ΔΕ στο διαδίκτυο: http://paremvaseisde.gr/

ΑΝΤΑΡΣΥΑ: Ο Ν. Τεμπονέρας είναι ανεξίτηλο σύμβολο κοινωνικών αγώνων

 

 Συμπληρώνονται 30 χρόνια από τη δολοφονία στην Πάτρα του αγωνιστή εκπαιδευτικού Νίκου Τεμπονέρα από τους τραμπούκους της ΟΝΝΕΔ, καθώς υπερασπιζόταν τους μαθητές του και τις καταλήψεις τους ενάντια στο αντιεκπαιδευτικό νομοσχέδιο Κοντογιαννόπουλου της τότε κυβέρνησης του Κων. Μητσοτάκη. Μιας κυβέρνησης που είχε εξαπολύσει εναντίον των μαθητών εκτός από την κρατική καταστολή και τις ομάδες «αντικατάληψης» των τραμπούκων της ΝΔ-ΟΝΝΕΔ.

Ο Ν. Τεμπονέρας, κομμουνιστής και μέλος του Εργατικού Αντιιμπεριαλιστικού Μετώπου-ΕΑΜ έγινε σύμβολο αγώνα, παράδειγμα ζωής και σύνθημα ελπίδας για τις μαχόμενες δυνάμεις της νεολαίας και του λαού. Συνδέθηκε ανεξίτηλα με τους δημοκρατικούς αγώνες, την πάλη για ένα δημόσιο σχολείο για τις ανάγκες της νεολαίας και της κοινωνίας και με τις νικηφόρες καταλήψεις του 1990-91 που οδήγησαν στα αζήτητα το αντιδραστικό νομοσχέδιο Κοντογιαννόπουλου.

Η τιμή, η υπεράσπιση της μνήμης και της αγωνιστικής στάσης ζωής του Ν. Τεμπονέρα δεν είναι υπόθεση ξεκομμένη από το σήμερα. Είναι πολιτική ανάγκη και καθήκον για όποιον χτυπά η αντιλαϊκή πολιτική και ο αυταρχισμός της ΝΔ. Ειδικά σήμερα που η λεγόμενη «τηλεκπαίδευση», τα απανωτά αντιεκπαιδευτικά νομοσχέδια και η παντελής έλλειψη μέτρων προστασίας από την πανδημία υπονομεύουν, όπως και τότε, τα μορφωτικά δικαιώματα και το μέλλον της νέας γενιάς, αλλά και τη δημόσια υγεία.

Η μορφή του Ν. Τεμπονέρα θα είναι πάντα πηγή δύναμης και έμπνευσης για όποιον αγωνίζεται. Για αυτό οι δολοφόνοι έκατσαν στο σκαμνί μόνο μετά από πολιτική μάχη του λαϊκου κινήματος, με την τότε κυβέρνηση και τη ΝΔ να στήνουν σκευωρία συγκάλυψης πρώτα και μετά απαλλαγής για τον δολοφόνο Γιάννη Καλαμπόκα που ήταν πρόεδρος ΟΝΝΕΔ Αχαΐας και δημοτικός σύμβουλος Πάτρας και τη συμμορία των οννεδιτών Μαραγκού, Σπίνου κ.α. Γι’ αυτό οι δικηγόροι υπεράσπισης των δολοφόνων ήταν βουλευτές και στελέχη της ΝΔ, αλλά και ο μετέπειτα βουλευτής της εγκληματικής Χρυσής Αυγής Μ. Αρβανίτης.

Τιμάμε αγωνιστικά τον Ν. Τεμπονέρα με τους αγώνες για την ανατροπή της αντιλαϊκής πολιτικής ΝΔ και ΕΕ που ρίχνουν στη πλάτες του λαού τα βάρη από τη διπλή υγειονομική και κοινωνική κρίση, αλλά και με την πάλη για ένα καλύτερο μέλλον ενάντια στο φασισμό, το ρατσισμό, τον πόλεμο και τον ιμπεραλιασμό.

Η ΑΝΤΑΡΣΥΑ στηρίζει τη συγκέντρωση τιμής στο Ν. Τεμπονέρα που καλούν οι μαζικοί φορείς στην Πάτρα ενάντια σε κυβέρνηση-ΕΕ- κεφάλαιο το Σάββατο  9 Γενάρη, 6.00 μ.μ, στο σχολικό συγκρότημα «Τεμπονέρα» (Βουδ) με όλα με μέσα ατομικής προστασίας.

Παρεμβάσεις ΔΕ: 30 χρόνια μετά: Το αίμα και η θυσία του Νίκου Τεμπονέρα οδηγούν τους αγώνες λαού νεολαίας για Μόρφωση – Εργασία – Υγεία – Δημοκρατία

Στις 9 Γενάρη του 1991, πριν από ακριβώς 30 χρόνια, στο σχολικό συγκρότημα “Βουδ” στη Πάτρα ο Αγωνιστής Δάσκαλος Νίκος Τεμπονέρας έπεσε νεκρός. Δολοφονημένος από τον αρχιτραμπούκο ΟΝΝΕΔίτη Καλαμπόκα και τη συμμορία των Σπίνου – Μαραγκού. Ο Νίκος Τεμπορέρας έπραξε το χρέος του, θυσιάζοντας τη ζωή του για να υπερασπίσει τους μαζικούς και δίκαιους αγώνες του μαθητικού κινήματος ενάντια στην πολιτική της τότε κυβέρνησης της ΝΔ και του Κοντογιαννόπολου.

Η αυγή του 1991 έβρισκε τα σχολεία και τους μαθητές σε όλη τη χώρα σε αγωνιστικό αναβρασμό. Απέναντι στο μαθητικό ξεσηκωμό η κυβέρνηση του Κ. Μητσοτάκη κήρυσσε την “ανακατάληψη των σχολείων”. Οι τραμπούκοι της ΟΝΝΕΔ επιχειρούσαν να τρομοκρατήσουν την μαχόμενη και ανυπότακτη νεολαία. Η ηγεσία του ΚΚΕ, επιδεικνύοντας και τότε “υπεύθυνη στάση” προς την κυβέρνηση έκανε εκκλήσεις για “σοβαρότητα” και τους μαθητές να γυρίσουν στα σχολεία. Την ίδια εποχή, το Γενάρη του 1991, οι Αμερικάνοι ιμπεριαλιστές εξαπέλυαν τον πόλεμο αιματοκυλώντας τη Μέση Ανατολή.

Συμπληρώθηκαν 30 χρόνια από τη δολοφονία του Νίκου Τεμπονέρα. Σήμερα ο λαός μας βρίσκεται στη δίνη της αντιδραστικής επίθεσης της κυβέρνησης της ΝΔ σε όλα τα δικαιώματά του. Στο όνομα της “εθνικής ομοψυχίας” όλα τα κοινοβουλευτικά κόμματα ΣΥΡΙΖΑ, ΚΙΝΑΛ/ΠΑΣΟΚ, ΚΚΕ και το ακροδεξιό μόρφωμα της Ελληνικής Λύσης, επιδεικνύουν για μια ακόμα φορά στάση “υπεύθυνης δύναμης”. Η κυβέρνηση εκμεταλλεύεται την πανδημία για να επιταχύνει το αντιλαϊκό της έργο, να τσακίσει όσα εργατικά και λαϊκά δικαιώματα απέμειναν. Εγκαταλείπει τη Δημόσια Υγεία, χτυπά τη Δημόσια Παιδεία και τα μορφωτικά δικαιώματα της νέας γενιάς. Επιβάλλει ένα πρωτοφανές αυταρχικό και ακραία αντιδημοκρατικό πλέγμα μέτρων, περιστολής και καταπάτησης των δημοκρατικών δικαιωμάτων. Με χουντικές απαγορεύσεις καταστέλλει τις διαδηλώσεις και τις απεργίες, συλλαμβάνει και επιβάλλει εξοντωτικά πρόστιμα σε όσους αγωνίζονται, στοχοποιεί τις δυνάμεις της Αριστεράς. Καλλιεργεί το κλίμα του μαζικού εκφοβισμού στο λαό και την ίδια στιγμή χτίζει ένα σιδηρόφρακτο κράτος της αστυνομοκρατίας και της καταστολής.

Ο αγώνας και η θυσία του Αριστερού Δάσκαλου Νίκου Τεμπονέρα μαζί με τους Σ. Πέτρουλα και Γρ. Λαμπράκη αλλά και τους Κούμη – Κανελλοπούλου – Καλτεζά – Γρηγορόπουλο – Φύσσα, που δολοφονήθηκαν από τα χέρια της δεξιάς, του παρακράτους και του φασισμού, μαζί με τον ιδρώτα και το αίμα των χιλιάδων αριστερών, κομμουνιστών, δημοκρατών και προοδευτικών ανθρώπων φωτίζουν το πραγματικό δρόμο για να δει ο λαός και η νεολαία μας να έρχονται καλύτερες μέρες. Εδώ και τρεις δεκαετίες το όνομα του Νίκου Τεμπονέρα αντηχεί στις πανεκπαιδευτικές και παλλαϊκές κινητοποιήσεις. Αποτελεί τιμή μας που συνεχίζουμε και φωνάζουμε το όνομα του Ν. Τεμπονέρα ως απόδειξη πως αποτελεί «λευτεριάς λίπασμα», οδηγητική πυξίδα και φάρο μέσα στο ζόφο που ζούμε.

Ο Νίκος Τεμπονέρας με τη θυσία του φωτίζει το δρόμο που πρέπει να διαβούμε για να ανατρέψουμε την βαρβαρότητα και να φέρουμε την πολιτική και την κοινωνία στο ύψος των ανθρώπινων αναγκών.

30 χρόνια μετά ο Νίκος Τεμπονέρας ΖΕΙ!

Με αγώνες τιμάμε τον Νίκο Τεμπονέρα! Συγκέντρωση Πέμ. 9/1/20, 6:30μμ, στο Άγ. Βενιζέλου

Παρεμβάσεις ΔΕ: Ο Τεμπονέρας ζει, εμπνέει, οδηγεί (αφίσα)

Ο Νίκος Τεμπονέρας ζει και αναπνέει στους νέους αγώνες

Ανακοίνωση ΑΝΤΑΡΣΥΑ

Περάσαν 28 χρόνια από τη δολοφονία του αγωνιστή καθηγητή και Νίκου Τεμπονέρα, στις 8 Γενάρη 1991, και το μάθημα αγώνα και ζωής που μας παρέδωσε είναι επίκαιρο όσο ποτέ. Σήμερα που κυβέρνηση-ΕΕ-ΔΝΤ-κεφάλαιο εντείνουν την επίθεση και χτυπούν τα εργατικά και λαϊκά συμφέροντα και ελευθερίες, η αγωνιστική στάση του Ν. Τεμπονέρα είναι οδηγός. Η μαχητική στάση αλληλεγγύης που έδειξε υπερασπιζόμενος τους μαθητές και τις καταλήψεις τους, τον αγώνα ενάντια στο αντιεκπαιδευτικό νομοσχέδιο Κοντογιαννόπουλου-Μητσοτάκη, ήταν αγώνας για  το μέλλον του κόσμου της δουλειάς και της κοινωνίας. 

Η ηθική και πολιτική ευθύνη της δολοφονίας θα βαραίνει πάντα τη ΝΔ και τη Δεξιά ,το σύστημα που υπηρετούσαν τότε και οργάνωσε με τον κρατικό και κομματικό μηχανισμό του την εκστρατεία βίαιης ανακατάληψης των σχολείων. Η οργάνωση της δολοφονίας ήταν έργο των στελεχών της ΟΝΝΕΔ και της ΝΔ, με άμεσο αυτουργό τον πρόεδρο της ΟΝΝΕΔ Πάτρας Γιάννη Καλαμπόκα. Ο τότε υπουργός Παιδείας Κοντογιαννόπουλος, από τους επιτελείς του Μητσοτάκη και τους υπεύθυνους για το όργιο βίας ενάντια στην ξεσηκωμένη νεολαία, έγινε βουλευτής και υφυπουργός του ΠΑΣΟΚ. Ο ακροδεξιός δικηγόρος υπεράσπισης του δολοφόνου Καλαμπόκα, Αρβανίτης, ήταν βουλευτής της φασιστικής "Χρυσής Αυγής". Σήμερα, 28 χρόνια μετά, ο Νίκος Τεμπονέρας ζει και μας οδηγεί στους αγώνες. Στους αγώνες για την ανατροπή κυβέρνησης-ΕΕ-ΔΝΤ-κεφαλαίου. Για την ανατροπή παλιών και νέων μνημονίων. Ενάντια στο σύγχρονο κοινοβουλευτικό ολοκληρωτισμό κυβέρνησης-Ε.Ε.

Η ΑΝΤΑΡΣΥΑ καλεί στη συγκέντρωση-διαδήλωση τιμής στο Ν. Τεμπονέρα και αγώνα ενάντια σε κυβέρνηση-ΕΕ-ΔΝΤ-κεφάλαιο που καλούν ΟΛΜΕ, ΔΟΕ, συνδικάτα και φοιτητικοί σύλλογοι τη Τετάρτη 9 Γενάρη, 6.00 μ.μ, στην Πάτρα, στο σχολικό συγκρότημα «Τεμπονέρα», στην πλατεια Βουδ (Ψηλά Αλώνια).

 

Παρεμβάσεις ΔΕ: Ο Νίκος Τεμπονέρας στέκει πάντα ορθός στους αγώνες μας για Μόρφωση – Δουλειά – Δημοκρατία

Το Δημόσιο σχολείο στο «σφυρί» τότε και τώρα

Ο Νίκος Τεμπονέρας στέκει πάντα ορθός στους αγώνες μας

για Μόρφωση – Δουλειά – Δημοκρατία

Τότε, στα τέλη του 1990 (κυβέρνηση Κωνσταντίνου Μητσοτάκη με υπουργό τον Βασίλη Κοντογιαννόπουλο, μετέπειτα υπουργό του ΠΑΣΟΚ) ο χώρος της Παιδείας βρισκόταν σε αναβρασμό, εξαιτίας των αντιδραστικών αλλαγών που προωθούσε η κυβέρνηση. Με ένα πολυνομοσχέδιο  ρυθμίζονταν θέματα της δευτεροβάθμιας εκπαίδευσης (κατάργηση αδικαιολόγητων απουσιών, «πειθαρχικού ελέγχου» της εξωσχολικής ζωής κλπ), και της τριτοβάθμιας εκπαίδευσης (λειτουργία ιδιωτικών ΑΕΙ, περικοπές κοινωνικών παροχών σε φοιτητές κ.ά.).

Σήμερα «η επέλαση των βαρβάρων», των κυβερνήσεων της χώρας (ΠΑΣΟΚ, ΝΔ, ΣΥΡΙΖΑ-ΑΝΕΛ) με τους θεσμικούς εκπροσώπους της διεθνούς οικονομικής ολιγαρχίας (ΕΕ, ΔΝΤ, ΟΟΣΑ) θέλουν να επιβάλουν την κατάργηση της δημόσιας εκπαίδευσης και παιδείας  ως κοινωνικού αγαθού και ως πανανθρώπινου δικαιώματος. Επιδιώκουν να καταστήσουν την εκπαίδευση αγοραίο εμπόρευμα που θα πουλιέται και θα αγοράζεται στο χρηματιστήριο των οικονομικών αναγκών και συμφερόντων του κεφαλαίου.

Η συρρίκνωση του δημόσιου σχολείου μέσω των συγχωνεύσεων καταργήσεων σχολικών μονάδων και τμημάτων, τάξεων (ΓΕΛ), τομέων και ειδικοτήτων (ΕΠΑΛ), καθώς και της αύξησης του αριθμού μαθητών στα τμήματα έχουν ήδη δημιουργήσει σοβαρό πλήγμα στο δημόσιο σχολείο. Η προσπάθεια υλοποίησης απ’ την σημερινή κυβέρνηση ΣΥΡΙΖΑ-ΑΝΕΛ των σχεδιασμών της για το «Νέο Σχολείο», με πρώτους σταθμούς την εφαρμογή της Μαθητείας ως βασική μορφή επαγγελματικής κατάρτισης και  του Νέου Λυκείου  που θα αποδομεί τα μορφωτικά δικαιώματα των μαθητών του, οδηγεί στη καταβαράθρωση του δημόσιου χαρακτήρα της εκπαίδευσης. Οι σχεδιασμοί της κυβέρνησης του ΟΟΣΑ και του ΣΕΒ για την «αυτόνομη» λειτουργία του δημόσιου σχολείου που θα λειτουργεί με όρους επιχείρησης  και θα αξιολογείται με βάση τις επιδόσεις των μαθητών του, θα ολοκληρώσει την ιδιωτικοποίηση της δημόσιας εκπαίδευσης.

Τότε, στα τέλη του 1990 αρχές 1991, το 70% των σχολείων βρισκόταν υπό κατάληψη, ενώ καθημερινό φαινόμενο ήταν οι διαδηλώσεις στις μεγάλες πόλεις της χώρας.

Για να καθυποτάξουν αυτό το μεγαλειώδες κίνημα αντίστασης ενεργοποίησαν τις πιο σκοτεινές πρακτικές της εξουσίας, γνωστές άλλωστε από παλιά. Ενεργοποίησαν την προσπάθεια ανακατάληψης των σχολείων μέσω «προθύμων» στην εκπαιδευτική διοικητική ιεραρχία με προφορικές εντολές, αλλά και την ενεργοποίηση ομάδων «αγανακτισμένων» που ούτως ή άλλως υπήρχαν έτοιμες στις πολιτικές οργανώσεις της νεολαίας του τότε κυβερνητικού κόμματος.

Οι εκπαιδευτικοί όχι μόνο δεν ενέδωσαν στις αντιδραστικές προφορικές εντολές, αλλά στάθηκαν στο πλευρό των μαθητών τους. Όταν στην Πάτρα οι «αγανακτισμένοι» τραμπούκοι της τότε ΟΝΝΕΔ των Καλαμπόκα – Σπίνου – Μαραγκού επέδραμαν για την ανακατάληψη του 3^ου Λυκείου Πάτρας βρήκαν απέναντί τους όχι μόνο τους μαθητές αλλά και εκπαιδευτικούς, γονείς και δημοκρατικούς πολίτες. Ο Νίκος Τεμπονέρας,  καθηγητής στο σχολείο, μπροστά απ’ όλους στην υπεράσπιση των μαθητών του και του δημόσιου σχολείου. Ήταν αυτός που δέχθηκε τα δολοφονικά χτυπήματα της συμμορίας των τραμπούκων.