Στις 25 ψηφίζουμε ΑΝΤΑΡΣΥΑ, στις 26 πρωτοστατούμε σε κίνημα ανατροπής
Του Γιάννη Ελαφρού
Οι ειδήσεις για το νέο Μεσοπρόθεσµο που ετοιµάζονται να συνυπογράψουν η κυβέρνηση Ν∆ – ΠΑΣΟΚ και η τρόικα της Ευρωπαϊκής Ένωσης και του ∆ΝΤ, διαλύουν το προπέτασµα προπαγανδιστικού καπνού που έριξαν Σαµαράς – Βενιζέλος. Ευρύτερα στρώµατα αναζητούν δρόµο να απαλλαγούν από τις συνέπειες της καταστροφικής επίθεσης, ακόµα και να ανατρέψουν την ίδια την επίθεση. Βεβαίως, επικρατούν ακόµα τα στερεότυπα, να βλέπουν την αλλαγή αυτή να περνά κυρίως µέσα από τις εκλογές, µέσω της ψήφου, πολύ περισσότερο που το µαζικό κίνηµα δεν κατάφερε να ανακόψει την επιδροµή. Ο ΣΥΡΙΖΑ προσπαθεί να εκµεταλλευτεί αυτή την τάση, την ενισχύει µε κάθε τρόπο, ρίχνοντας το ανιστόρητο σύνθηµα «στις 25 ψηφίζουµε, στις 26 φεύγουνε». Ο Αλέξης Τσίπρας ενισχύει µια λογική ανάθεσης, που οδηγεί στη δικαίωση του καναπέ
Η αντικαπιταλιστική Αριστερά δεν είναι καθόλου αδιάφορη απέναντι στο αίτηµα πολιτικής αλλαγής ή και ανατροπής ευρύτερων λαϊκών στρωµάτων. Πρωτοστατεί στον αγώνα για να φύγει η µισητή κυβέρνηση Σαµαρά – Βενιζέλου ως αναγκαία πλευρά της συνολικής ανατροπής της «χούντας» κυβέρνησης, ΕΕ, ∆ΝΤ και κεφαλαίου. Από την άποψη αυτή η ενίσχυση της ΑΝΤΑΡΣΥΑ και του αριστερού αντικαπιταλιστικού ρεύµατος και στις τρεις κάλπες αποτελεί ιδιαίτερα θετική και ελπιδοφόρα επιλογή για κάθε εργαζόµενο, άνεργο και νέο που θέλει να πάρουµε πίσω τη ζωή µας. Και να γιατί:
Πρώτον, η ψήφος στην ΑΝΤΑΡΣΥΑ δίνει το πλήρες περιεχόµενο στο αίτηµα «να φύγουν»! «Να φύγουν όλοι!» Η κυβέρνηση Σαµαρά – Βενιζέλου, αλλά και όλοι όσοι κινούν τα νήµατα των πολιτικών µαριονετών κι έχουν επιβάλει την αντιλαϊκή λαίλαπα και το καθεστώς φυλακής για τα κοινωνικά και δηµοκρατικά δικαιώµατα. Η τρόικα, η Ευρωπαϊκή Ένωση και το ∆ΝΤ, οι τραπεζίτες και οι τοκογλύφοι, οι ύαινες που λυµαίνονται τον δηµόσιο πλούτο, οι πολυεθνικές της αρπαχτής και τα αφεντικά που πληρώνουν µισθούς πείνας ή δεν πληρώνουν καθόλου. Να φύγει και το σάπιο πολιτικό προσωπικό, που µας οδήγησε στην πτώχευση, οι πολιτικοί κολαούζοι του κεφαλαίου, τα γαλάζια, πράσινα και ροζ κουστούµια, χωρίς ανακύκλωση και αριστερό πλυντήριο. Γιατί εάν αλλάξει απλώς η κυβέρνηση και όλα τα άλλα µείνουν στη θέση τους τότε θα λέµε «άλλαξε ο Μανολιός κι έβαλε τα ρούχα του αλλιώς».
