Την Κυριακή 6 Αυγούστου, 72
χρόνια μετά τη ρίψη της ατομικής βόμβας στη Χιροσίμα, πραγματοποιήθηκε η 55η
Διεθνής Αντιπολεμική Συνέλευση στην Ιαπωνία με κεντρικό θέμα το δυνάμωμα ενός διεθνούς
αντιπολεμικού κινήματος ενάντια στους εξοπλισμούς, τα πυρηνικά και τους ανταγωνισμούς
των ιμπεριαλιστών. Οι εργασίας της Συνέλευσης πραγματοποιήθηκαν στο Τόκιο και
σε έξι ακόμα πόλεις της Ιαπωνίας. Την Εκτελεστική
Επιτροπή της 55ης Διεθνούς Αντιπολεμικής Συνέλευσης που είχε την
ευθύνη της διοργάνωσης αποτελούσαν η Γιαπωνέζικη Ομοσπονδία Αυτοδιεθυνόμενων Φοιτητικών
Ενώσεων-Zengakuren,
η Αντιπολεμική Επιτροπή Νεολαίας της Ιαπωνίας και η Επαναστατική Κομμουνιστική
Ένωση Ιαπωνίας (Επαναστατική Μαρξιστική Τάση)-JRCL (RMF).
Η ΑΝΤΑΡΣΥΑ ανταποκρινόμενη στο κάλεσμα της Εκτελεστικής Επιτροπής της Συνέλευσης
έστειλε το ακόλουθο μήνυμα:
| Αντιπολεμική διαδήλωση στην Ιαπωνία (18.6.2017) |
Η ΑΝΤΑΡΣΥΑ χαιρετίζει την 55η Διεθνή Αντιπολεμική Συνέλευση και στέλνει ένα θερμό μήνυμα διεθνιστικής αλληλεγγύης στο λαό της Ιαπωνίας και τις μαχόμενες δυνάμεις του αντιπολεμικού κινήματος.
Αναμφίβολα ζούμε σε μια κρίσιμη καμπή των εξελίξεων που έχει πυροδοτήσει η παγκόσμια καπιταλιστική κρίση. Ο κόσμος του κεφαλαίου προσπαθεί να ξεπεράσει την κρίση φορτώνοντας τα βάρη στην παγκόσμια εργατική τάξη και τους λαούς, προκαλώντας μεγαλύτερη εκμετάλλευση, ανεργία, ακραία φτώχεια, πλήττοντας τις δημοκρατικές ελευθερίες, αλλά καταστρέφοντας το φυσικό περιβάλλον.
Οι σχεδιασμοί των ιμπεριαλιστών ΗΠΑ-ΕΕ-ΝΑΤΟ και οι ανταγωνισμοί τους με Ρωσία και Κίνα είναι μία από τις βασικές αιτίες για τις πολεμικές συγκρούσεις στον 21ο αιώνα.
Η εκλογή Τραμπ στην προεδρία των ΗΠΑ, σαν αποτέλεσμα της παρατεταμένης κρίσης του καπιταλισμού, σηματοδοτεί νέα όξυνση των ανταγωνισμών και αναδιαπραγμάτευση των όρων της λεγόμενης ιμπεριαλιστικής παγκοσμιοποίησης. Οι αστικές πολιτικές ηγεσίες είτε μιλάνε στο όνομα της «παγκοσμιοποίησης» και των ανοιχτών αγορών είτε στο όνομα του εθνικισμού και της προστασίας των οικονομιών, υιοθετούν την ίδια στρατηγική απέναντι στους εργαζόμενους και τους λαούς. Μεγαλύτερη εκμετάλλευση, λιγότερες ελευθερίες. Σε αυτό το τοπίο αναπτύσσονται οι εθνικιστικές, φασιστικές, νεοναζιστικές, ρατσιστικές ιδεολογίες και τα δόγματα του θρησκευτικού σεχταρισμού, όπως στην περίπτωση του υπεραντιδραστικού «Ισλαμικού Κράτους» που διαιρούν τους λαούς και τους υποτάσσουν στα καταστροφικά σχέδια του κεφαλαίου.