Κλαδική Δημοσίου της ΑΝΤΑΡΣΥΑ: Συλλογική αντίσταση στις νέες μορφές εκμετάλλευσης. Η τεχνολογία μέσο για τη βελτίωση της ποιότητας ζωής και όχι για την πλήρη υποδούλωσή της από την εργασία

 

ΣΥΛΛΟΓΙΚΗ ΑΝΤΙΣΤΑΣΗ ΣΤΙΣ ΝΕΕΣ ΜΟΡΦΕΣ ΕΚΜΕΤΑΛΛΕΥΣΗΣ 

Η ΤΕΧΝΟΛΟΓΙΑ ΜΕΣΟ ΓΙΑ ΤΗ ΒΕΛΤΙΩΣΗ ΤΗΣ ΠΟΙΟΤΗΤΑΣ ΖΩΗΣ ΚΑΙ ΟΧΙ ΓΙΑ ΤΗΝ ΠΛΗΡΗ ΥΠΟΔΟΥΛΩΣΗ ΤΗΣ ΑΠΟ ΤΗΝ ΕΡΓΑΣΙΑ

 «Πρόκειται για ένα μέλλον στο οποίο τα σπίτια μας δεν θα είναι ποτέ ξανά αποκλειστικά προσωπικοί χώροι, αλλά θα λειτουργούν παράλληλα, μέσω της ψηφιακής διασύνδεσης υψηλής ταχύτητας, ως χώροι εργασίας, σχολεία, ιατρεία, γυμναστήρια, ενδεχομένως και φυλακές… Ένα μέλλον όπου κάθε μας κίνηση, κάθε μας λέξη και κάθε μας σχέση θα είναι ανιχνεύσιμη και εκμεταλλεύσιμη ως πληροφορία από ένα σύστημα που θα έχει προκύψει από μια άνευ προηγουμένου διαπλοκή ανάμεσα στο κράτος και στους γίγαντες της ψηφιακής τεχνολογίας» (Ναόμι Κλάιν)

Στο απόσπασμα αυτό συμπυκνώνεται γλαφυρά η στόχευση του αστικού κόσμου που προωθείται βαθμιαία και μεθοδικά ενάντια στον κόσμο των εργαζόμενων και των λαϊκών στρωμάτων όχι μόνο σε σχέση με τον εργασιακό βίο αλλά το σύνολο του βίου τους.

Η πανδημία έδωσε μια πρώτης τάξης ευκαιρία για να προωθηθεί αυτή η στόχευση. Αντί να παρθούν μέτρα ενίσχυσης των ιατρικών δομών ώστε να αντιμετωπιστεί προληπτικά και θεραπευτικά ο covid 19, επιλέχτηκε η μέθοδος του γενικού εγκλεισμού και της κατάργησης των κοινωνικών δραστηριοτήτων. Ως επόμενο αυτού, για να περισωθεί η οικονομική δραστηριότητα του συστήματος, επιλέχτηκαν νέες εργασιακές σχέσεις όπως η εκ περιτροπής εργασία και η κατ’ οίκον εργασία, η τηλεργασία. Αυτή είναι μια ύπουλη μορφή εργασίας καθώς φαίνεται ότι εξυπηρετεί τον-την εργαζόμενο-η ειδικά σε συνθήκες πανδημίας, δηλαδή ισχυρού κινδύνου, αλλά στην πραγματικότητα εξυπηρετεί τον εργοδότη (ιδιώτη ή κράτος).

Από τα βασικά επιχειρήματα υπέρ της τηλεργασίας είναι η ευελιξία στην διαχείριση του χρόνου εργασίας του/της εργαζομένου-ης. Χτίζεται ένα προφίλ εργαζομένου-ης που εργάζεται από το σπίτι όποτε θέλει, φορώντας τις άνετες φόρμες του, πίνει το καφεδάκι του και στην περίπτωση των γυναικών, προλαβαίνει να πεταχτεί να πάρει τα παιδιά από το σχολείο και να μαγειρέψει και κάνα φαγητό. Όσον αφορά στις γυναίκες γίνεται ιδιαίτερη αναφορά από τους υπέρμαχους της τηλεργασίας με βασική παραδοχή της δεύτερης δουλειάς στο σπίτι κι έτσι οι εργαζόμενες με τηλεργασία θα προλαβαίνουν και τα οικιακά όπως “επιβάλλει ο ρόλος τους”. Η εικόνα, όμως, που καταγράφεται κατά την περίοδο της έκτακτης εφαρμογής της τηλεργασίας λόγω της υγειονομικής κρίσης είναι ακριβώς η αντίστροφη. Μητέρες στα όρια του νευρικού κλονισμού που καλούνται να συνδυάσουν απαιτήσεις των παιδιών – ηλικιωμένων με την εργασία τους, την οποία προφανώς εκτελούν τα χαράματα ή μεταμεσονύχτιες ώρες.

Ανακοίνωση της ΑΝΤΑΡΣΥΑ την Εργατική Πρωτομαγιά 2020

Ανακοίνωση της ΑΝΤΑΡΣΥΑ την Εργατική Πρωτομαγιά

1^η ΜΑΗ 2020

Καμιά θυσία για τα κέρδη του κεφαλαίου – Την κρίση να πληρώσουν οι καπιταλιστές - Συνεχίζουμε τη πάλη για τα δικαιώματα στην δουλειά, την υγεία, την παιδεία και τα δημόσια αγαθά. Το μέλλον ανήκει στην εργατιά!

134  χρόνια μετά την αιματοβαμμένη εργατική Πρωτομαγιά του Σικάγο η εργατική τάξη παγκόσμια εν μέσω πανδημίας έρχεται αντιμέτωπη με μια νέα σκληρή, αντιδραστική  και ολομέτωπη επίθεση του κεφαλαίου και τον κυβερνήσεων. Στόχος της επίθεσης είναι  να φορτωθούν τα βάρη της υγειονομικής και της οικονομικής κρίσης στις πλάτες της εργατικής τάξης.

 Η πανδημία εξαιτίας του κορονοϊού που βρίσκεται διεθνώς σε πλήρη εξέλιξη με  βαρύ το φόρο των θανάτων που πληρώνουν  τα εκατομμύρια των φτωχών σε όλο τον κόσμο αναδεικνύει το βάρβαρο χαρακτήρα του καπιταλισμού. Στο βωμό του κέρδους και της καπιταλιστικής ανάπτυξης θυσιάζονται  εκατομμύρια  ανθρώπων  που στοιβάζονται σε μολυσμένες μεγαλουπόλεις, που και ζουν υπό το καθεστώς του άγχους και της ανασφάλειας. Οι ελεύθεροι χώροι περιορίζονται και εμπορευματοποιούνται, το περιβάλλον λεηλατείται,  τα δημόσια αγαθά η υγεία, η πρόνοια, η παιδεία  εγκαταλείπονται και ιδιωτικοποιούνται. Οι πρόσφυγες ζουν σε άθλια στρατόπεδα συγκέντρωσης χωρίς καμία προστασία και ασφάλεια.

Η κυβέρνηση της Ν.Δ σε συμφωνία με Ε.Ε και ΣΕΒ  προχωρά όλη αυτή την περίοδο σε μέτρα με ταξικό πρόσημο στήριξης της εργοδοσίας  σε βάρος των εργαζόμενων της νεολαίας και των φτωχών λαϊκών στρωμάτων. Πάγωμα  συμβάσεων εργασίας σε επιχειρήσεις που αναστέλλουν τη λειτουργία τους και μαζί των εργοδοτικών υποχρεώσεων προς τους εργαζόμενους και τα ασφαλιστικά ταμεία ενώ την ίδια στιγμή οι περίπου 700.000 εργαζόμενοι σε αυτές καλούνται να επιβιώσουν με 800 ευρώ για 45 μέρες. Οι απολύσεις εκτινάχθηκαν σε πάνω από 150.000 σε ένα μήνα, χωρίς να υπολογίζονται αυτές στον τουρισμό, εκ περιτροπής εργασία με έως 60% μείωση μισθών, τηλεργασία που ήρθε για να μείνει και καταργεί το διαχωρισμό ελεύθερου και εργάσιμου χρόνου. Απολύσεις και χτύπημα των εργασιακών δικαιωμάτων επιφυλάσσει η κυβέρνηση και στο δημόσιο τομέα, όπως δείχνουν οι 16 απολύσεις  συμβασιούχων στην Υπηρεσία Ασύλου, η λήξη συμβάσεων επικουρικών γιατρών, η περικοπή αμοιβών εφημεριών και  οι προαναγγελθείσες μειώσεις μισθών στο δημόσιο και των συντάξεων σε επόμενη φάση.

Επερώτηση της Ανταρσίας στην Κ. Μακεδονία σχετικά με τις συνθήκες εργασίας και τα μέτρα προστασίας εργαζομένων λόγω κορονοϊού

Επερώτηση κατέθεσε η Ανταρσία στην Κ. Μακεδονία-Αντικαπιταλιστική Αριστερά σχετικά με τις συνθήκες και τα μέτρα προστασίας εργαζομένων σε χώρους εργασίας λόγω κορονοϊού. Είναι χαρακτηριστικό ότι δεν έχει γνωστό αν πάρθηκαν μέτρα και ποια είναι αυτά στην επιχείρηση όπου δούλευε ο 52χρονος εργάτης που έχασε τη ζωή από κορονοϊό στις 2/4. Πολύ περισσότερο όταν η εργοδοσία είχε αδρανήσει πλήρως όταν εμφανίστηκε κρούσμα ανάμεσα στους εργαζόμενους.

Το πλήρες κείμενο της επερώτησης είναι το εξής: 

Η είδηση του θανάτου 52χρονου εργάτη που εργαζόταν σε χημική βιομηχανία στη Σίνδο στις 2/4 αποκάλυψε τους κινδύνους που διατρέχουν δεκάδες χιλιάδες εργαζόμενοι που συνεχίζουν να εργάζονται καθημερινά. Υπάρχουν δεκάδες καταγγελίες σε όλη την Ελλάδα για τα ελλιπή μέτρα προστασίας που παρέχονται στους εργαζόμενους σε βιομηχανικές μονάδες, εργοτάξια, αλλά και σε μεγάλους εργασιακούς χώρους που συνωστίζεται μεγάλος αριθμός εργαζομένων (π.χ τηλεπικοινωνίες, call centers, αποθήκες κ.α.). Παράλληλα οι εργαζόμενοι αυτοί καθημερινά αναγκάζονται να χρησιμοποιούν μέσα μεταφοράς, όπου επίσης παρατηρείται συνωστισμός.

Διεθνώς, είναι τραγικό το παράδειγμα της Λομβαρδίας στην Ιταλία, όπου οι μεγάλες βιομηχανίες και άλλες, ακόμα και μη αναγκαίες παραγωγικές μονάδες, συνέχισαν την λειτουργία τους, όπως και τα μέσα μεταφοράς, ακόμα και όταν ο αριθμός των νεκρών έφτασε σε χιλιάδες.

Η αυστηρότητα των μέτρων φαίνεται ότι υποχωρεί μπροστά στην θέληση των μεγάλων εργοδοτών, οι οποίοι σε πολλές περιπτώσεις δείχνουν εγκληματική αδιαφορία ακόμα και για στοιχειώδη μέτρα ατομικής προστασίας των εργαζομένων (απόσταση, μάσκες, γάντια, ασφαλής μεταφορά).

Όλα αυτά όταν οι επιχειρήσεις θα καρπωθούν σχεδόν κατ αποκλειστικότητα τις κρατικές δαπάνες για την αντιμετώπιση των συνεπειών του κορονοϊού, ενώ απαλλάσσονται σε πολλές περιπτώσεις από τις υποχρεώσεις τους, όπως με το 800άρι δηλαδή 533 ευρώ το μήνα που δίνει το κράτος αντί μισθού.

Η περίπτωση του θανάτου του 52χρονου εργάτη δημιουργεί ερωτήματα για τις συνθήκες λειτουργίας της συγκεκριμένης επιχείρησης και για τα μέτρα που είχε λάβει πριν από την εκδήλωση κρουσμάτων και κυρίως μετά από αυτά. Η Περιφέρεια Κεντρικής Μακεδονίας φέρει ευθύνη για την επίβλεψη αυτών των μέτρων.

Δεν μπορεί η Περιφέρεια να εμφανίζεται μόνο με επικοινωνιακούς όρους για το ζήτημα της Νέας Παραλίας ή του δάσους του Σέιχ Σου. Άραγε η σωματική άσκηση και περίπατος σε μεγάλους δημόσιους χώρους με ασφαλείς αποστάσεις και χωρίς συνωστισμό είναι πιο επικίνδυνη από τον συνωστισμό των εργαζομένων σε κλειστούς εργασιακούς χώρους; Είναι δυνατόν να απαγορεύεται ο περίπατος στην Παραλία σε μια πόλη χωρίς άλλους μεγάλους και ασφαλείς δημόσιους χώρους, άλλα να επιτρέπεται να λειτουργούν εργοστάσια και call centers χωρίς μάλιστα μέτρα προστασίας;

ΕΡΩΤΑΤΑΙ ο κ. Περιφερειάρχης:

Λάντζα Θεσ/νίκης: για την αθώωση των απολυμένων από το "Φούρνο του Λάμπρου"

ΔΕΛΤΙΟ ΤΥΠΟΥ ΤΗΣ ΛΑΝΤΖΑ ΘΕΣΣΑΛΟΝΙΚΗΣ ΓΙΑ ΤΗΝ ΑΘΩΩΣΗ ΤΩΝ ΚΑΤΗΓΟΡΟΥΜΕΝΩΝ ΑΠΟΛΥΜΕΝΩΝ ΤΟΥ ΦΟΥΡΝΟΥ ΤΟΥ ΛΑΜΠΡΟΥ

Μετά από 3 μέρες διεξαγωγής, ολοκληρώθηκε την Τετάρτη 08/05 το Ποινικό Δικαστήριο των 9 απολυμένων του Φούρνου του Λάμπρου, με  ομόφωνη απόφαση υπέρ της αθώωσής τους. Οι απολυμένοι εδώ και 3 χρόνια φέρουν τις βαριές κατηγορίες για σύσταση εγκληματικής οργάνωσης και εκβιασμό της εργοδοσίας, μετά από αγωγή που έκανε η ίδια εναντίον τους.  Συγκεκριμένα η κατηγορία υποστήριζε, πως οι τότε εργαζόμενοι απειλούσαν την εργοδοσία με «καταστροφή» της επιχείρησης, σε περίπτωση που δεν τους καταβληθεί το ποσό των 300.000 ευρώ! Προφανώς τα κατασκευασμένα στοιχεία και οι «μάρτυρες» κατηγορίας, που στήριζαν τη θεωρία αυτή, δεν μπόρεσαν να πείσουν ούτε το αστικό δικαστήριο, καθώς έπεφταν σε αντιφάσεις  (οι ίδιοι οι μάρτυρες κατηγορίας κρίθηκαν αναξιόπιστοι ) και οι κατηγορίες καταρρίφθηκαν.

Η υπόθεση στον Φούρνο του Λάμπρου είχε ξεκινήσει ήδη από το 2014, κι ο αγώνας των εργαζομένων για τα δεδουλευμένα, έχει αγκαλιαστεί από μεγάλο κομμάτι της κοινωνίας και του εργατικού κινήματος της Θεσσαλονίκης. Απέναντι στην κατάσταση αυτή η εργοδοσία αντέδρασε με εκδικητικό τρόπο, προχωρώντας στις κατηγορίες που αναφέρθηκαν.

Η αθώωση των απολυμένων είναι νίκη απέναντι στην εκδικητική στάση της εργοδοσίας σε όσους σηκώνουν το κεφάλι και δεν δέχονται να δουλεύουν στο καθεστώς που επιβάλει η ίδια. Είναι νίκη για το κίνημα αλληλεγγύης στους εργαζόμενους που μπορεί να διαστρεβλώνεται και να παρουσιάζεται ως συμμορίες, τρομοκράτες κ.α.

Εκφράζουμε την αλληλεγγύη και την στήριξη μας στους απολυμένους και στις επόμενες μάχες, και η στάση τους θέλουμε να αποτελέσει παράδειγμα για όλους τους εργαζόμενους που έρχονται καθημερινά αντιμέτωποι με την μαύρη, ανασφάλιστη εργασία, την εργοδοτική αυθαιρεσία, τις πολιτικές κυβέρνησης-ΕΕ-ΔΝΤ . Καλούμε όλους του συναδέλφους να σηκώσουν κεφάλι μέσα στους χώρους δουλειάς, να οργανωθούν στο σωματείο.

Στις 28/06 εκκρεμεί κι η τελευταία ποινική Δίκη, με αγωγή του εργοδότη ενάντια σε 3 πρώην εργαζόμενους, για ψευδή κατάθεση στο ΙΚΑ. Οι υποθέσεις για τις εργατικές διαφορές και τις απαιτήσεις των εργαζομένων έχουν ολοκληρωθεί, και περιμένουν τις αποφάσεις του Δικαστηρίου.