Η ΑΝΤΑΡΣΥΑ αποχαιρετά την Ελένη Ζιουτοπούλου

 

 

Η ΑΝΤΑΡΣΥΑ αποχαιρετά την Ελένη Ζιουτοπούλου

Έφυγε για το τελευταίο της ταξίδι η γλυκιά συντρόφισσα Ελένη Ζιουτοπούλου... Θα μείνει πάντα στις καρδιές μας.

Η Ελένη μας ενέπνεε με την επιμονή της και τη δέσμευση της στις αξίες του αγώνα και της συλλογικότητας. Με το χαμόγελο πάντα, μαχήτρια και αγωνίστρια ως το τέλος, με σηκωμένο το χέρι στις διαδηλώσεις και τις πορείες.

Ήταν αγωνίστρια της επαναστατικής αριστεράς της μεταπολίτευσης. Παρακολουθούσε πάντα με ενδιαφέρον, την συζήτηση και την δράση των οργανώσεων της «εκτός των τειχών» Αριστεράς. Υπήρξε μέλος της Κ.Ο. Μαχητής, ιδρυτικό μέλος της ΑΝΤΑΡΣΥΑ. Μέλος του «Φυσάει Κόντρα» στην Αγία Παρασκευή παρούσα σε κάθε τοπικό κίνημα και σε πρωτοβουλίες αλληλεγγύης στις γειτονιές.

Η ΑΝΤΑΡΣΥΑ εκφράζει τα συλλυπητήριά της στους συγγενείς, στους συντρόφους και στα αγαπημένα της πρόσωπα. Την αποχαιρετάμε με την υπόσχεση ότι θα συνεχίσουμε μέχρι τη νίκη

Στις 23.12 στη Ριτσώνα θα είναι ο τελευταίος αποχαιρετισμός.

Με μεγάλη θλίψη, αλλά με μεγάλη συγκίνηση και περηφάνια αποχαιρετούμε τον Μανόλη Γλέζο

Εμβληματική φιγούρα του κομμουνιστικού κινήματος και της Αριστεράς, μέλος της ΟΚΝΕ και της ΕΠΟΝ,  στέλεχος και δημοσιογράφος του Ριζοσπάστη στα δύσκολα χρόνια της τρομοκρατίας ενάντια στον λαό, ο Μ. Γλέζος δεν έμεινε στην ιστορία μόνο για την ηρωική πράξη του κατεβάσματος της σβάστικας από την Ακρόπολη, αλλά και για τη συνολική αντιστασιακή του δράση, για την οποία "τιμήθηκε" από το ελληνικό μετεμφυλιακό κράτος σε 28 καταδίκες (από τις οποίες 3 σε θάνατο) και 16 χρόνια φυλακές και  εξορίες.

Παρ’ όλα τα βάσανα δεν εγκατέλειψε ούτε στιγμή το μετερίζι των κοινωνικών αγώνων. Μαχητής στην περίοδο της πάλης κατά  των μνημονίων, αρνήθηκε να συμβιβαστεί με την υποταγή του ΣΥΡΙΖΑ και να βάλει το λιθαράκι του στον ενταφιασμό του λαϊκού ΟΧΙ στο οποίο πίστεψε και για το οποίο πάλεψε.

Ο Μ. Γλέζος έζησε όλη την μεγαλειώδη και τραγική πορεία και όλες τις αντιφάσεις της Αριστεράς. Δεν συμφωνούσαμε πάντα με τις επιλογές του, αλλά υπήρχε πάντα κάτι βαθύτερο στην στάση του, για το οποίο αγαπήθηκε από τον λαό. Το αγωνιστικό του φρόνημα, η τιμιότητα, η λαϊκότητα, το αδάμαστο πνεύμα του.

Με αυτές τις σκέψεις αποχαιρετάμε τον "πρώτο αντάρτη" στην Ευρώπη, δίνοντας υπόσχεση ότι οι σημαίες θα σηκώνονται ψηλά, ώσπου ο κόσμος αυτός να απαλλαγεί από κάθε εκμετάλλευση, φτώχεια και καταπίεση!