Η "υπόθεση Λιγνάδη» έρχεται να κλιμακώσει το κύμα καταγγελιών που
συγκλονίζει τον τελευταίο καιρό προσθέτοντας και την κατ’ εξακολούθηση
βιασμό παιδιών.
Η υπόθεση αυτή, πλάι στις υπόλοιπες, αναδείχνει όλη την απίστευτη
μπόχα αυτού του συστήματος που εκπροσωπεί ο κάθε Λιγνάδης. Γιατί ο
Λιγνάδης δεν ήταν μόνος του. Το πρόβλημα που βγαίνει στην επιφάνεια
ξεπερνά μια υπόθεση "ατομικής εγκληματικής διαστροφής". Αναδεικνύει όλη
την σαπίλα όλων των στρωμάτων της εξουσίας και τα χαρακτηριστικά της.
Τον κυνισμό, την διαπλοκή, την επιλεκτική αδράνεια των διωκτικών αρχών,
την πολιτική συγκάλυψη, την υποκρισία. Από τα «σχολεία της ελίτ», έως
την μιντιακή ασυλία, από την ταξική ασυδοσία του κυρίαρχου έως την
πολιτική ανάδειξη παρά τα όργια φημών, η αστική τάξη και το πολιτικό της
σύστημα προστατεύει τα παιδιά της.
Στόχος της καταπίεσης και της
εκμετάλλευσης είναι πρώτα απ όλα οι γυναίκες καθώς είναι πιο φανερός
από ποτέ η ανισότιμη θέση των γυναικών στην εργασία και στην κοινωνία
γενικά. Η εκμετάλλευση της γυναίκας σαν εργαζόμενη γίνεται ακόμα πιο
αφόρητη λόγω της ιδιαίτερης καταπίεσης που δέχεται στον καπιταλισμό που
αποτελεί την βάση για την αποκρουστική εικόνα αχαλίνωτου σεξισμού στους
χώρους δουλειάς και σπουδών
Όλα αυτά φαίνονται ανάγλυφα τόσο από την συγκάλυψη 30
χρόνων, όσο και από την προσπάθεια που ενορχηστρώθηκε από όλο το
πολιτικό και μιντιακό προσωπικό, με προεξάρχουσα την ίδια την κυβέρνηση
και την Υπουργό Πολιτισμού Λ. Μενδώνη, που στρατεύτηκε στο «ξέπλυμα» του
«γνωστού ηθοποιού-σκηνοθέτη» και την πολιτική στήριξη στην Μενδώνη του Μητσοτάκη και της κυβέρνησής του.
