Η ΑΝΤΑΡΣΥΑ για τη μαύρη επέτειο της 21ης Απριλίου: Οι λαϊκοί αγώνες και το Πολυτεχνείο έριξαν τη Χούντα των συνταγματαρχών, της άρχουσας τάξης και των ΗΠΑ-ΝΑΤΟ

Οι λαϊκοί αγώνες και το Πολυτεχνείο έριξαν τη Χούντα των συνταγματαρχών, της άρχουσας τάξης και των ΗΠΑ-ΝΑΤΟ

Η στρατιωτική δικτατορία της 21ης Απριλίου 1967 επιβλήθηκε από τη σύμπλευσης της ελληνικής άρχουσας τάξης με τους ιμπεριαλιστές των ΗΠΑ και του ΝΑΤΟ. Το πραξικόπημα οργανώθηκε από το βαθιά αντιδημοκρατικό μετεμφυλιακό καθεστώς για να αναχαιτίσει το ανερχόμενο λαϊκό κίνημα που βγήκε στο προσκήνιο με τα Ιουλιανά το 1965. Η Χούντα στηρίχτηκε στις πλάτες του ντόπιου και ξένου κεφαλαίου, του στρατού, της Εκκλησίας, των μηχανισμών καταστολής και των διεθνών ιμπεριαλιστικών κέντρων.

Το χουντικό καθεστώς ταυτίστηκε πλήρως με τα συμφέροντα των ΗΠΑ και του ΝΑΤΟ, όπως φάνηκε και από την τελευταία της πράξη τον Ιούλη του 1974, το πραξικόπημα στην Κύπρο, που στόχο είχε να την κάνει νατοϊκή βάση και έτσι άνοιξε τον δρόμο στην τουρκική εισβολή. Η Χούντα χρησιμοποιήθηκε ως εργαλείο καταστολής του λαϊκού κινήματος και θωράκισης της καπιταλιστικής εξουσίας. Την έριξε μόνο ο ανυποχώρητος αγώνας του λαού, με αποκορύφωμα την εξέγερση του Πολυτεχνείου το Νοέμβρη του 1973 – μια πράξη λαϊκής ηρωικής αντίστασης, που συνεχίζει να εμπνέει.

Σήμερα, η κυβέρνηση, τα συμφέροντα που τη στηρίζουν και η Πρεσβεία επιχειρούν να ξαναγράψουν την ιστορία, αποσυνδέοντας τη Χούντα από τα συμφέροντα του κεφαλαίου και των εφοπλιστών, ξεπλένοντας τα πολιτικά της στηρίγματα, τις ΗΠΑ-ΝΑΤΟ-CIA και τους Ευρωπαίους ιμπεριαλιστές, «αποχρωματίζοντας» τη λαϊκή αντιδικτατορική πάλη σε μια υπεράσπιση του σημερινού κοινοβουλευτικού ολοκληρωτισμού. Από την άλλη οι δυνάμεις της «προοδευτικής» διαχείρισης (ΣΥΡΙΖΑ, ΠΑΣΟΚ, Νέα Αριστερά, Πλεύση Ελευθερίας, ΜΕΡΑ25) αποσιωπούν τον ρόλο των ΗΠΑ και του ΝΑΤΟ. Το ΚΚΕ επιμένει στην ανιστόρητη θέση του περί μη εμπλοκής των ΗΠΑ στο πραξικόπημα, που λειτουργεί αποπροσανατολιστικά και αφοπλιστικά για το λαϊκό κίνημα. Ειδικά στη σημερινή κρίσιμη εποχή που τα επιθετικά πολεμικά σχέδια του αμερικάνικου ιμπεριαλισμού είναι κορυφαία απειλή για την ειρήνη τόσο στην περιοχή μας, την ανατολική Ευρώπη, τη Μεσόγειο και τη Μ. Ανατολή, όσο και διεθνώς.

Η ΑΝΤΑΡΣΥΑ τιμά τους αντιδικτατορικούς αγώνες και καλεί σε συνέχιση του αγώνα:

• Ενάντια στον καπιταλισμό, τον ιμπεριαλισμό, τον πόλεμο και τον εθνικισμό.

• Ενάντια στην επίθεση στις κοινωνικές κατακτήσεις, τα δικαιώματα και τις δημοκρατικές ελευθερίες που έχει εξαπολυθεί στο όνομα της ανταγωνιστικότητας των επιχειρήσεων και των μονοπωλίων.

• Ενάντια στην παραχάραξη της Ιστορίας από τα ακροδεξιά δεκανίκια της ΝΔ και του κεφαλαίου, τις ποικιλώνυμες «ομάδες αλήθειες» και το φασιστικό παρακράτος που με την κραυγή «πατρίς-θρησκεία-οικογένεια» αθωώνουν τα εγκλήματα της Χούντας για να πολεμήσουν κάθε λαϊκό αγώνα στο σήμερα.

• Για την έξοδο από ΝΑΤΟ και ΕΕ, το ξήλωμα των βάσεων, και την απεμπλοκή από τους πολέμους σε Ουκρανία και Γάζα.

• Για μια κοινωνία χωρίς εκμετάλλευση, με την εξουσία και τον πλούτο στα χέρια των εργαζομένων.

Τιμή και υπόκλιση σε όσους και όσες αγωνίστηκαν. Ο αγώνας συνεχίζεται!

Αντικαπιταλιστική Αριστερά: Όλα τριγύρω αλλάζουνε, κι όλα τα ίδια μένουν;

 

Μιχάλης Ρίζος

Το πρώτο τρίμηνο του 2025 έχει μπει με καταιγισμό εξελίξεων που σοκάρουν.

Ότι ο παγκόσμιος καπιταλισμός οδεύει προς την απόλυτη βαρβαρότητα είναι πλέον ορατό από πολλούς.

Ότι η χώρα μας, που ιστορικά βρίσκεται πάντα στο σταυροδρόμι μεγάλων ιμπεριαλιστικών συγκρούσεων, προετοιμάζεται ταχέως για ισχυρή συμμετοχή σε μια γενικευμένη πολεμική αναμέτρηση είναι επίσης γεγονός.

Ότι ταυτόχρονα βρίσκεται σε πλήρη εξέλιξη ένας αδυσώπητος κοινωνικός πόλεμος χωρίς οδό διαφυγής εντός του υφιστάμενου πλαισίου είναι αδιαμφισβήτητο.

Δεν χρειάζεται ιδιαίτερη διορατικότητα ούτε αναλυτική ικανότητα για να συμπεράνει ο μέσος εργαζόμενος ότι το ζοφερό παρόν δίνει τη θέση του σε ένα ακόμα πιο ζοφερό μέλλον και ότι το σημερινό σύστημα δεν αφήνει ούτε ελάχιστες χαραμάδες αισιοδοξίας.

Και μπορεί βέβαια να μην «απλώνεται το φάντασμα του κομμουνισμού» πάνω σε έναν καπιταλισμό που απογειώνει την εκμετάλλευση, καταστρέφει τη φύση, εκμαυλίζει συνειδήσεις και ετοιμάζει νέα αλληλοσφαγή των λαών, σίγουρα όμως το φάντασμα της «δικαιοσύνης», του «αντισυστημισμού», ακόμα και της ριζοσπαστικής «αντι-πολιτικής» είναι παρόν. Πόσο πιο καθαρά να το θέσει η 28/2;

Φυσικά εκτός από τα φαντάσματα υπάρχουν κι οι βρυκόλακες. Ο πολύμορφος νεοφασισμός, εντός και εκτός κυβερνήσεων, εντός και εκτός αστικών κοινοβουλίων, δυτικού και ανατολικού τύπου, κάνει εξίσου ηχηρή την παρουσία του, διαμορφώνει τις πολιτικές εξελίξεις και συμπληρώνει την κρατική τρομοκρατία απέναντι στο εργατικό και γενικότερα το μαζικό κίνημα.

Το ερώτημα είναι η στάση της αντικαπιταλιστικής, ριζοσπαστικής και κομμουνιστικής αριστεράς μπροστά σε αυτές τις ιστορικές εξελίξεις.

Δεν θα πέφταμε πολύ έξω αν διαπιστώναμε ότι ένα μεγάλο μέρος της δυσκολεύεται να αντιληφθεί την αλλαγή κατάστασης, το ανώτερο επίπεδο αναμέτρησης και απαιτήσεων της ταξικής πάλης στο οποίο καλούμαστε να συμμετέχουμε. Διότι πώς αλλιώς να εξηγήσει κανείς την επιμονή σε ξεπερασμένες και ηττημένες τακτικές, σε παρελθοντολογικό προγραμματικό λόγο, σε αυτοαναφορικότητες και παράλληλες πρωτοβουλίες αυτοεπιβεβαίωσης, σε απεγνωσμένες προσκολλήσεις με διαχειριστικές δυνάμεις ή θραύσματα της κυβερνώσας «αριστεράς»;

Ας δούμε ορισμένα παραδείγματα:

1ο) Η Ευρώπη, θέατρο των δύο παγκοσμίων πολέμων στον 20ο αιώνα, ντύνεται ξανά στο χακί. Γιγάντια ποσά προϋπολογίζονται για εξοπλισμούς στην ΕΕ, οι πολεμικές ιαχές πληθαίνουν ενώ ο Έλληνας πρωθυπουργός μας καλεί να (ξανα)γίνουμε «κρέας για τα κανόνια τους» λέγοντας χωρίς περιστροφές:

«Το δίλημμα κανόνια ή βούτυρο που έβαζε για χρόνια η αριστερά σήμερα είναι λάθος».

Σε αυτή τη συνθήκη, υπάρχουν δυνάμεις της ριζοσπαστικής αριστεράς που εξακολουθούν να φαντασιώνονται μια Ευρώπη της ειρήνης και του κοινωνικού κράτους και δεν τολμούν να βάλουν ευθέως το στόχο για απειθαρχία στα προγράμματα σταθερότητας, ρήξη και έξοδο από την ΕΕ.

Απ' την άλλη μεριά το ΚΚΕ ενώ καταδικάζει την αύξηση των εξοπλισμών, στην πράξη διαχωρίζει τις πολεμικές δαπάνες σε δαπάνες «εσωτερικού» και «εξωτερικού», θεωρώντας τις πρώτες αποδεκτές αφού προστατεύουν τα εθνικά, κυριαρχικά δικαιώματα.

2ο) Ο πόλεμος των δασμών και η όξυνση των ανταγωνισμών ως προϊόν της αντίφασης ανάμεσα στην υπερσυσσώρευση αναξιοποίητων κερδών και την πτώση του μέσου ποσοστού κέρδους (κέρδος vs κέρδους !), αναδεικνύει το κρυμμένο μυστικό της εκμετάλλευσης και της υπεραξίας, την αδυσώπητη και θεμελιώδη αντίθεση ιδιοκτητών και παραγωγών, την ταξική πάλη ως κινητήριο μοχλό της Ιστορίας. Αντί όλες οι δυνάμεις της ριζοσπαστικής, αντικαπιταλιστικής αριστεράς (αλλά και το ΚΚΕ) να θέσουν εργατικούς στόχους, δηλαδή ζήτημα κερδών, ιδιοκτησίας, κλεμμένου πλούτου και να διεκδικήσουν ΣΣΕ με αυξήσεις κόντρα στο δημοσιονομικό σύμφωνο και τον κανόνα της «χρυσής κερδοφορίας», μείωση χρόνου εργασίας, εθνικοποιήσεις χωρίς αποζημίωση, συγκαλύπτουν τη βασική αντίθεση υπερτονίζοντας και αυτονομώντας γεωστρατηγικές διαφορές, εθνοτικούς και θρησκευτικούς διαχωρισμούς, ακόμα και συνωμοσίες για να εξηγήσουν τη βαρβαρότητα του σημερινού καπιταλισμού. Ούτε την καταγγελία της σύμβασης με τη δολοφονική Hellenic train δεν τολμούν να θέσουν ως άμεσο αίτημα.

3ο) Η ραγδαία ανάπτυξη της τεχνολογίας και της επιστήμης επιστρέφει εκδικητικά στις καπιταλιστικές σχέσεις παραγωγής αφού στα χέρια τους γίνεται όπλο καταστροφής και όχι μέσο ευημερίας, ισότητας, ειρήνης, απελευθέρωσης των εργαζομένων.

Η «τεχνητή» νοημοσύνη γιγαντώνει την οργανική σύνθεση του κεφαλαίου, ρίχνει το μέσο ποσοστό κέρδους και οξύνει έτσι τους ανταγωνισμούς και τον εργασιακό μεσαίωνα αντί να μειώνει το χρόνο εργασίας και να σπάει τα δεσμά της εκμετάλλευσης.

Η ενέργεια από παραγωγική δύναμη βελτίωσης της κοινωνικής ζωής εμπορευματοποιείται πλήρως και επιδεινώνει την κλιματική καταστροφή, την ενεργειακή φτώχεια, τους ανταγωνισμούς.

Η πρόοδος στην Ιατρική και τις υπόλοιπες θετικές επιστήμες αντί να μειώνει την παιδική θνησιμότητα, τους θανάτους από πείνα, τα λοιμώδη νοσήματα, τις ψυχικές νόσους, τα εργατικά εγκλήματα και τις νόσους φθοράς, τα απογειώνει, ενώ εμπορευματοποιεί ακόμα και τη μητρότητα, την τεκνοθεσία, τη θέση στη ΜΕΘ ή τη λίστα για ένα χειρουργείο.

Αντί το σύνολο της ριζοσπαστικής, αντικαπιταλιστικής αριστεράς (αλλά και το ΚΚΕ) να αντιμετωπίσει την τεχνολογική πρόοδο με όρους εμπιστοσύνης στη δύναμη των παραγωγών του πλούτου και των δημιουργών των επιστημονικών επιτευγμάτων, να συντονιστεί για τη μείωση του χρόνου εργασίας και ένα νέο ΣΙΚΑΓΟ της εποχής μας, να επιχειρήσει να αποτινάξει από αυτήν τα δεσμά της καπιταλιστικής ιδιοκτησίας και του κράτους της, στέκεται αμήχανα, την αποθεώνει ή τη δαιμονοποιεί, θεωρεί ότι μπορεί να τη διαχειριστεί κοινωνικά χωρίς την αλλαγή ιδιοκτήτη.

4ο) Το πολιτικό σύστημα βρίσκεται σε φάση προχωρημένης παρακμής με εντεινόμενες τάσεις αστάθειας. Η 28 Φλεβάρη έδειξε ότι εκτεταμένα λαϊκά τμήματα έχουν πάρει διαζύγιο από αυτό, ιδιαίτερα βέβαια από την κυβέρνηση της ΝΔ και τα κόμματα που κυβέρνησαν και συναινούν στην (διακομματική) πολιτική της.

Επιπλέον, παρότι αντιφατικά και με αρκετές αυταπάτες, βάζουν στο στόχαστρο το βαθύ κράτος και τις δομές εξουσίας. Από το κοινοβούλιο των αντιλαϊκών νόμων μέχρι τη δικαστική εξουσία και από τους διεφθαρμένους θεσμούς μέχρι τις δυνάμεις καταστολής. Στο πλαίσιο αυτό, αντί όλες οι δυνάμεις της ριζοσπαστικής, αντικαπιταλιστικής αριστεράς να θέσουν ζήτημα ανατροπής της κυβέρνησης στη χρονική στιγμή ανόδου της λαϊκής δράσης και παράλληλα να συγκροτήσουν ενιαία και ενωτικά, πλατιά όργανα ανυπακοής και ανατροπής της κυρίαρχης πολιτικής και των φορέων της (που θα μπορούσαν να εξελιχτούν σε όργανα επιβολής της θέλησης των εργαζομένων), ορισμένοι ξαναεπιχειρούν παναριστερά μέτωπα κορυφής, εκλογικές συμμαχίες για το κοινοβούλιο, ευκαιριακές συγκολλήσεις ή «δυνάμωμα του κόμματος» δηλ. business as usual. Στην ουσία τρομάζουν μπροστά στην εισβολή του λαϊκού παράγοντα και την ενδεχόμενη ανατροπή της πολιτικής κανονικότητας.

-Τα παραπάνω παραδείγματα είναι χαρακτηριστικά και δείχνουν ότι τμήματα της αντικαπιταλιστικής, κομμουνιστικής και ριζοσπαστικής αριστεράς αναπαράγουν για το «κίνημα των Τεμπών» την ίδια συζήτηση με τις «πλατείες». Αν δεν δει κανείς σε αυτές τις απότομες εισβολές των εργαζομένων και της νεολαίας στο πολιτικό προσκήνιο τις πραγματικές τάσεις και τις φλέβες ριζοσπαστικοποίησης θα φοβάται διαρκώς τον κόσμο, θα φοβάται την «αστάθεια», τους «τυχοδιωκτισμούς» και τους «λαϊκισμούς».

Δεν υπάρχει κίνημα χωρίς αυταπάτες (και απάτες). Δεν υπάρχει κίνημα χωρίς εσωτερική διαπάλη. Δεν υπάρχει όμως και κίνημα χωρίς δυνατότητα ανατροπών και ισχυρών ρηγμάτων στην αστική πολιτική και εξουσία.

Στο αίτημα πχ για «Δικαιοσύνη» εκφράζεται και η τάση για θεσμική αντιμετώπιση της διαφθοράς και η τάση μάχης κατά της δικαστικής εξουσίας.

Στο σύνθημα «Οι ζωές μας πάνω από τα κέρδη τους» εκφράζεται και η τάση γενικολογίας και απλής αξιακής διαμαρτυρίας και η τάση συγκεκριμένης μάχης ενάντια στη συγκεκριμένη κατάσταση, δηλαδή η μάχη να μειωθούν – εξαλειφτούν τα κέρδη των πλουσίων για να αυξηθούν οι μισθοί και τα εισοδήματα των φτωχών.

Στο σύνθημα «Όχι στις ιδιωτικοποιήσεις» εκφράζεται και η τάση αποφυγής της σύγκρουσης (με το ιδεολόγημα «τι δημόσιο τι ιδιωτικό το ίδιο είναι στον καπιταλισμό») και η τάση που απαιτεί εθνικοποιήσεις χωρίς αποζημίωση και με εργατικό έλεγχο των στρατηγικών τομέων της οικονομίας και των κοινωνικών αγαθών, με κατάργηση του ΤΑΙΠΕΔ και ακύρωση όλων των ιδιωτικοποιήσεων που έχουν πραγματοποιηθεί τα τελευταία χρόνια.

Στο σύνθημα «Καμιά συγκάλυψη» εκφράζεται και η τάση προσφυγής στα ευρωπαϊκά δικαστήρια, τις προανακριτικές επιτροπές, τους αδιάφθορους πολιτικούς και η τάση της συνολικής ρήξης με την κυβέρνηση και την αστική εξουσία από τη σκοπιά της εργατικής δημοκρατίας και της λαϊκής δικαιοσύνης-τιμωρίας.

Εξαρτάται και από μας το τι θα επικρατήσει. Η Αναγέννηση αναζήτησε καύσιμα από την ελληνική αρχαιότητα πριν φτάσει στο Διαφωτισμό και τη Γαλλική επανάσταση, ο ΜΑΡΞ αναζήτησε καύσιμα από την προσωκρατική υλιστική φιλοσοφία και την ιδεαλιστική διαλεκτική πριν φτάσει στο Μανιφέστο, το Κεφάλαιο και θεμελιώσει το κίνημα της Κομμούνας και του Οκτώβρη. Χρέος μας είναι τα γενικόλογα, πρωτόλεια, ιδεατά και διφορούμενα ίσως παραπάνω συνθήματα να τα κάνουμε συγκεκριμένο πρόγραμμα ανατροπής για τα εργατικά συμφέροντα.

-Όσο η αριστερά της ανατροπής δίνει τη θέση της στην αριστερά «της σύνεσης» δεν θα μπορέσει ποτέ να αντιληφθεί τα ιστορικά άλματα. Οι συσχετισμοί γι' αυτήν θα (νομίζει ότι) αλλάζουν ήρεμα, σιγά-σιγά κι ελεγχόμενα και γι αυτό δεν θα αλλάζουν ποτέ. Δεν θα φταίει πάλι ο λαός λοιπόν όταν αναζητήσει αλλού «αντισυστημικές λύσεις» από τους μεταμφιεσμένους τυχοδιώκτες της αστικής πολιτικής.

-Το πολιτικό κενό είναι σήμερα υπαρκτό και μεγάλο. Η κοινωνική δυσφορία, οι μάχες του κινήματος, ο αστικός ολοκληρωτισμός, η συναίνεση της ρεφορμιστικής αριστεράς και η πολιτική αυτοκατάργηση του ΚΚΕ (που δεν σταματάει να μιλάει για αγώνες όχι όμως για πολιτική ανατροπή) έχουν συμβάλει σε αυτό. Δεν θα κρατήσει για πολύ.

Η ευθύνη επομένως των μαχόμενων δυνάμεων είναι μεγάλη. Και το πραγματικό δίλημμα συνοψίζεται στο εξής: Αυτοτέλεια της αντικαπιταλιστικής, επαναστατικής αριστεράς στο υπάρχον πολιτικό κενό και τη ρεφορμιστική κρίση ή πάλι πρόσδεσή της σε ένα «μεγαλύτερο», κοινοβουλευτικό ή δυνάμει κοινοβουλευτικό πόλο της θεσμικής αριστεράς για να παρέμβουμε (τι αυταπάτη!) στα πλατιά ακροατήρια;

Ας μιλήσουμε ανοιχτά. Ο κατακερματισμός των δυνάμεων, οι αμβλυμένοι στόχοι, η συμπόρευση με ρεφορμιστικά κόμματα, η άρνηση κινηματικής και απεργιακής κλιμάκωσης βάζουν φρένο στην αυτοτελή αντικαπιταλιστική παρουσία και πρόταση διεξόδου για τη χειμαζόμενη εργατική τάξη. Λογικές που στο όνομα του αντισεχταρισμού αρνούνται το αντικαπιταλιστικό μέτωπο οδηγούν κατευθείαν στην εξ αριστερών ενσωμάτωση.

Μια νέα μετωπική συγκρότηση της αντικαπιταλιστικής, ριζοσπαστικής και κομμουνιστικής αριστεράς είναι ανάγκη των καιρών. Σε ποια βασικά σημεία;

Α) Ως τώρα ένα μεγάλο μέρος των δυνάμεων επέλεγε την τακτική της κινηματικής δράσης που πολιτικά συμπληρώνονταν με την προσκόλληση στη ρεφορμιστική αριστερά (πχ ΣΥΡΙΖΑ, ΜέΡΑ25) για ανάσες ανακούφισης και μετριασμού της αντιλαϊκής επίθεσης, ενώ παρέπεμπε την αντικαπιταλιστική στρατηγική για το μέλλον.

Στη σημερινή καπιταλιστική βαρβαρότητα απαιτείται άμεση αντικαπιταλιστική τακτική, πρόγραμμα, δράση και μέτωπο, με αυτοτέλεια και με πλατιά απεύθυνση στον μαχόμενο και πολιτικά «άστεγο» κόσμο της αριστεράς και των κινημάτων από τη σκοπιά της κομμουνιστικής στρατηγικής και απελευθέρωσης.

Β) Σήμερα, δεν υπάρχουν περιθώρια για μοναχικές διαδρομές. Είναι η ώρα να κάνουμε σοβαρά βήματα στην συγκρότηση ενός σύγχρονου αντικαπιταλιστικού πολιτικού μετώπου. Νέο διευρυμένο αντικαπιταλιστικό μέτωπο που θα συνδυάζει το κεκτημένο της ΑΝΤΑΡΣΥΑ με τη δημιουργική συμβολή όλων των δυνάμεων εκτός ΑΝΤΑΡΣΥΑ που κατανοούν τις ανάγκες της περιόδου, στοχεύουν στη βελτίωση των προγραμματικών θέσεων και του σχεδίου δράσης, τάσσονται υπέρ της ανεξαρτησίας της αντικαπιταλιστικής αριστεράς. Δεν μας ταιριάζουν οι διπλοί σχεδιασμοί για να τη βγει ο ένας στον άλλο. Δεν μας ταιριάζει η αδυναμία ενιαίας δράσης με ένα αυτοτελές σχέδιο στο εργατικό και μαζικό κίνημα.

Γ) Είναι καταστροφική και ουτοπική η πρόταση της πολιτικής συμπόρευσης ΑΝΤΑΡΣΥΑ, ΚΚΕ, ΜέΡΑ25 που διατυπώνουν κάποιες δυνάμεις (Μετάβαση κλπ). Άλλο η κοινή δράση στο κίνημα παρόλο που κι αυτή συναντά αρκετά εμπόδια. Η πρόταση αυτή αντικαθιστά την πολιτική με τον συνδικαλισμό και στην ουσία είναι πρόταση «μέσου όρου», πρόταση νέου ΣΥΡΙΖΑ. Οι ιδιωτικοποιήσεις, η στάση απέναντι στην ΕΕ, την κυβέρνηση, τις πολεμικές δαπάνες, το δημοσιονομικό σφαγείο είναι ή δεν είναι απαράβατα στοιχεία μιας τέτοιας συμπόρευσης;

Πώς μπορεί σε αυτά να ενταχθεί το ΚΚΕ που εξοβελίζει την αντικαπιταλιστική τακτική σε σχέδια νόμου για το κοινοβούλιο και το ΜέΡΑ 25 της τεχνοφεουδαρχίας και της ευρωπαϊκής κοινωνικής πολιτικής; Η πολιτική είναι μάχη πραγματικότητας ή ευσεβών πόθων;

Δ) Η εμπειρία από την υγεία, τα κινήματα και τα πρόσφατα εντυπωσιακά εκλογικά αποτελέσματα του Ενωτικού Κινήματος για την Ανατροπή σε ΕΙΝΑΠ, ΟΕΝΓΕ δείχνουν ότι η ανατρεπτική πολιτική γραμμή μπορεί να ενώνει αλλά και αντίστροφα ότι η ένωση δημιουργεί πιο προωθητικούς όρους ανατροπής.

Ο λαός το πήρε απόφαση. Κάποιοι ήδη έχουν κινήσει. Εμείς;

Δημοσιεύτηκε στην Παντιέρα

ΑΝΤΑΡΣΥΑ: Όλοι και όλες στην αντιφασιστική συγκέντρωση στο Μετρό Μανιάτικα

Όλοι και όλες στην αντιφασιστική συγκέντρωση στο Μετρό Μανιάτικα

την Δευτέρα 14/4, στις 18:30

ανακοίνωση πολιτικών οργανώσεων και αγωνιστών

Ως κάτοικοι και εργαζόμενοι του Πειραιά, το τελευταίο διάστημα έχουμε γίνει μάρτυρες μιας ολοένα αυξανόμενης προσπάθειας επανεμφάνισης των νεοναζί στις γειτονιές μας. Εκτός από κρεμασμένα πανό και μηνύματα σε τοίχους, τον τελευταίο μήνα έχουν εμφανιστεί στους δρόμους του Πειραιά, σε μικρές συγκεντρώσεις με τα διακριτικά και τα συνθήματα της, καταδικασμένης ως εγκληματική οργάνωση, Χρυσής Αυγής. Ταυτόχρονα, η πρόσφατη δολοφονική επίθεση με μαχαίρι σε 2 μετανάστες στην Αργυρούπολη όπως και ο ξυλοδαρμός 2 αγωνιζόμενων μαθητών σε διάστημα περίπου ενός χρόνου, μαρτυρούν την ύπαρξη ενεργών φασιστικών πυρήνων σε πολλές γειτονιές.

Η πύκνωση των εμφανίσεων φασιστικών μορφωμάτων και η επανεμφάνιση της ακροδεξιάς ρητορικής στον δημόσιο λόγο δεν αποτελεί φαινόμενο απομονωμένο στις περιοχές μας. Ενισχύεται πρώτα από όλα από την εκλογική νίκη του Τραμπ στις ΗΠΑ και τις ακραία ρατσιστικές και αντιλαϊκές επιθέσεις που εξαπολύει τους λίγους μήνες που βρίσκεται στην εξουσία (μαζικές απελάσεις μεταναστών κ.ά.). Και φυσικά έρχεται ως συνέχεια της συνολικής ακροδεξιάς στροφής σε όλη την Ευρώπη, μιας Ευρώπης της οποίας τα σύνορα, από τον Έβρο μέχρι τη Μεσόγειο, έχουν γίνει ένας απέραντος τάφος για τους πρόσφυγες και τους μετανάστες και που βάφει ολοένα και περισσότερο τα χέρια της με αίμα εξοπλίζοντας και διευκολύνοντας το κράτος – δολοφόνο του Ισραήλ.

Δεν είναι τυχαία άλλωστε η προκλητική αλλά ταυτόχρονα δηλωτική τοποθέτηση Βορίδη στο Υπουργείο Μετανάστευσης, που δίνει το πράσινο φως στην ελληνική κυβέρνηση να βαθύνει ακόμα περισσότερο την απάνθρωπη, δολοφονική λογική των push backs, πρακτική που εκτός των άλλων κόστισε τη ζωή σχεδόν 700 ανθρώπων στο ναυάγιο της Πύλου και πιο πρόσφατα έπνιξε 8 ανθρώπους στη Λέσβο.

Η απειλή του πολέμου σε συνδυασμό με την κοινωνική και οικονομική κατάσταση της χώρας, δημιουργούν πρόσφορο έδαφος διάδοσης του φασιστικού δηλητηρίου. Σε μία περίοδο που ο λαός βιώνει την επίθεση του κεφαλαίου με τρόπο δυσβάσταχτο, που έχει εκτοξευθεί η ακρίβεια, σε μία περίοδο που ζήσαμε τον τεράστιο ξεσηκωμό, μετά το έγκλημα των Τεμπών, ενάντια στις πολιτικές που συγκαλύπτουν, δολοφονούν, ξεπουλάνε τα δημόσια αγαθά, η κυβέρνηση και το κεφάλαιο αναζητούν τρόπους να καταστείλουν τη λαϊκή οργή. Χέρι με χέρι λοιπόν έρχεται και η προσπάθεια επανεμφάνισης φασιστικών ομάδων, ως το μακρύ χέρι του κράτους.

Πέρα από την εφαρμογή των μνημονιακών πολιτικών που θρέφουν τον φασισμό, η κυβέρνηση Μητσοτάκη παρέχει απλόχερα δεκάδες προνόμια στους φυλακισθέντες Χρυσαυγίτες, όπως άδειες και αποφυλακίσεις, επιτρέπουν στον Κασιδιάρη να πραγματοποιεί διαδικτυακές εκπομπές μέσα από τη φυλακή κ.ά. Καθώς η κρίση βαθαίνει, είναι στοίχημα για το αντιφασιστικό κίνημα να μην αφήσει ούτε σπιθαμή γης στους φασίστες και να δημιουργήσει κοινότητες αγώνα και αντίστασης ενάντια στην ολομέτωπη επίθεση που υφίσταται.

Οφείλουμε να μην εφησυχάσουμε. Η καταδίκη της Χρυσής Αυγής αποτέλεσε μια νίκη-σταθμό, επιστέγασμα ενός μεγάλου και πολυετούς αγώνα. Ξέρουμε καλά ότι τον φασισμό δεν τον πολεμάμε μέσα μόνο μέσα στις δικαστικές αίθουσες. Δίνουμε τη μάχη σε όλα τα πεδία, με κυρίαρχο αυτό του δρόμου.

Σε αυτή την κατεύθυνση, καλούμε τη Δευτέρα 14 Απριλίου σε αντιφασιστική συγκέντρωση, στις 18.30 στον σταθμό μετρό Μανιάτικα.

ΑΝΤΑΡΣΥΑ

Εργατική Λέσχη Κερατσινίου-Δραπετσώνας

Κομμουνιστική Απελευθέρωση

νΚΑ

ΟΚΔΕ Σπάρτακος

ΣΕΚ

Αντιφασίστες-τριες

Επιτυχημένη εκδήλωση της ΑΝΤΑΡΣΥΑ στη Θεσσαλονίκη

Επιτυχημένη εκδήλωση της ΑΝΤΑΡΣΥΑ

Μαζική ήταν η εκδήλωση που διοργάνωσε η ΑΝΤΑΡΣΥΑ Θεσσαλονίκης την 1η Απρίλη με τη συμμετοχή πολλών αγωνιστών και αγωνιστριών, μεταξύ αυτών και πολλών ανένταχτων. Ομιλητές ήταν ο Ηλίας Σμήλιος, δημοτικός σύμβουλος Αμπελοκήπων και μέλος του ΠΣΟ, ο Γιάννης Κούτρας, μέλος του ΔΣ της ΕΝΙΘ και η Δέσποινα Κουτσούμπα, αντιπρόεδρος του Συλλόγου Αρχαιολόγων, που στις εισηγητικές τοποθετήσεις τους στάθηκαν στις δυνατότητες της εποχής για μια αγωνιστική απάντηση στην κοινωνική και πολιτική κρίση, με πρωτοπόρο ρόλο της αντικαπιταλιστικής αριστεράς.

Η φθορά της κυβέρνησης και η αδυναμία της κοινοβουλευτικής αντιπολίτευσης να διαμορφώσει εναλλακτική διακυβέρνησης οδηγεί όλο το πολιτικό σύστημα σε περιδίνηση. Οι συγκλονιστικές κινητοποιήσεις για τα Τέμπη ανέδειξαν αναζητήσεις για μια άλλη πολιτική, από ευρεία τμήματα της κοινωνίας. Η συμμετοχή στην εκδήλωση ενός σημαντικού νέου δυναμικού, προερχόμενο από τη φοιτητική νεολαία, αλλά και το λαϊκό κίνημα, δείχνει την ανάγκη συζήτησης αλλά και ανάληψης πολιτικών πρωτοβουλιών. Παράλληλα, ένα παλιότερο δυναμικό με αναφορές στην  αντικαπιταλιστική αριστερά βλέπει τα αδιέξοδα προηγούμενων εγχειρημάτων που μιλούσαν για «ενότητα» χωρίς περιεχόμενο ή τελικά κατέληγαν σε  ακουλουθητισμό προς την ρεφορμιστική αριστερά. Η ΑΝΤΑΡΣΥΑ με την πολιτική της πρόταση θα προσπαθήσει να ανοίξει ξανά δρόμους ανατρεπτικής δράσης στο κίνημα, αλλά και ευρύτερης αντικαπιταλιστικής συσπείρωσης. Στην εκδήλωση της Θεσσαλονίκης, μετά από πρόσκληση παρευρέθηκαν και τοποθετήθηκαν η Μετάβαση και το ΚΚΕ(μ-λ).

Την Κυριακή 30 Μάρτη πραγματοποιήθηκε εκδήλωση της ΑΝΤΑΡΣΥΑ και στην Κοζάνη, με ομιλητές την Δέσποινα Κουτσούμπα και τον Χρήστο Βασιλόπουλο, μέλος του ΠΣΟ της ΑΝΤΑΡΣΥΑ.

Δημοσιεύτηκε στην εφημερίδα Πριν στο φύλλο 4-5 Απριλίου 2025

Ε’ ΕΛΜΕ Θεσ/νίκης: Αποχαιρετούμε τον Μ. Σταθόπουλο, σχολικό φύλακα, συναγωνιστή και συνοδοιπόρο στον αγώνα κατά των διαθεσιμοτήτων-απολύσεων

 

 

Ε΄ ΕΛΜΕ Θεσσαλονίκης                                    Θεσσαλονίκη, 4/4/2025      

Προξένου Κορομηλά 51                          

e.elme.thess@gmail.com                                      

ΑΠΟΧΑΙΡΕΤΟΥΜΕ ΤΟΝ ΜΑΝΩΛΗ ΣΤΑΘΟΠΟΥΛΟ, ΣΧΟΛΙΚΟ ΦΥΛΑΚΑ, ΣΥΝΑΓΩΝΙΣΤΗ ΚΑΙ ΣΥΝΟΔΟΙΠΟΡΟ ΣΤΟΝ ΑΓΩΝΑ ΚΑΤΑ ΤΩΝ ΔΙΑΘΕΣΙΜΟΤΗΤΩΝ – ΑΠΟΛΥΣΕΩΝ

Αποχαιρετούμε με οδύνη, σεβασμό και εκτίμηση τον Μανώλη Σταθόπουλο που έφυγε σήμερα από τη ζωή, μετά από μάχη χρόνων με σοβαρά προβλήματα υγείας.

Γνωρίσαμε τον Μανώλη το 2013, όταν συναντηθήκαμε στους δρόμους στον μεγάλο αγώνα κατά των διαθεσιμοτήτων –απολύσεων. Μαζί με 2.500 εκπαιδευτικούς ειδικοτήτων των ΕΠΑΛ, τέθηκαν σε διαθεσιμότητα και 2.200 σχολικοί φύλακες. Ανάμεσά τους και ο Μανώλης Σταθόπουλος που παρά τα σοβαρά προβλήματα υγείας που από τότε αντιμετώπιζε, στάθηκε η ψυχή και ο πρωτοπόρος στον αγώνα των σχολικών φυλάκων  για να ξαναγυρίσουν στην εργασία τους και να μην απολυθούν.

O Μανώλης ήταν αυτός που σε μια κρίσιμη στιγμή, για να δώσει ώθηση σε αυτόν τον αγώνα, οργάνωσε και μπήκε μπροστά στην πορεία των φυλάκων με τα πόδια από τη Θεσσαλονίκη στην Αθήνα με ενδιάμεσους σταθμούς πολλά σημεία της χώρας όπου τους υποδέχονταν άλλοι εργαζόμενοι και σωματεία και ενίσχυαν τον αγώνα τους. Είναι αυτός που με την διορατικότητα και την αγωνιστικότητα που τον διέκρινε, ενώθηκε και ένωσε τους σχολικούς φύλακες  με τους αγωνιζόμενους εκπαιδευτικούς, τους απολυμένους της ΕΡΤ και τις απολυμένες καθαρίστριες στον κοινό αγώνα. Συμμετείχε στο συντονιστικό των εκπαιδευτικών σε διαθεσιμότητα και ανέδειξε το ρόλο του σχολικού φύλακα στη ζωή του σχολείου και την ανάγκη της επανασύστασής του, όπως συνήθιζε να μας λέει!

Ο Μανώλης ήταν ένας άνθρωπος με ευγένεια, πάντα μάχιμος και παρών στους αγώνες. Τον Οκτώβριο του 2023  παραβρέθηκε στην εκδήλωση που διοργανώσαμε οι εκπαιδευτικοί για τα 10 χρόνια από τη διαθεσιμότητα στο 2^ο ΕΠΑΛ Ευόσμου, ήταν από τους πρώτους που απευθυνθήκαμε να πάρει μέρος! Στον χαιρετισμό που μας απηύθυνε, σημείωσε ότι όταν του ζητήσαμε να παρευρεθεί και κάθισε να ετοιμάσει μια σχετική ομιλία, διαπίστωσε ότι ήταν τόσες πολλές οι δράσεις και οι κοινές κινητοποιήσεις  που κατέγραψε που θα έπαιρνε πολύ χρόνο για να μας τις εξιστορεί! Δε μας τη διάβασε, αλλά σε μια από καρδιάς, χωρίς κείμενο, συγκινητική ομιλία μας θύμισε τους συγκλονιστικούς κοινούς αγώνες που δώσαμε εκπαιδευτικοί, φύλακες και άλλοι εργαζόμενοι μέχρι τη νίκη, την επιστροφή στα σχολεία μας. Αναφέρθηκε, με συγκίνηση στη νεότερη γενιά και στα εγγόνια του που παίρνουν τη σκυτάλη των αγώνων. Στην εκδήλωση που έκλεισε με τραγούδια και τραγουδήσαμε παρέα, ο Μανώλης έπαιξε με την κιθάρα του, ανάμεσα στα τραγούδια που είπε, ήταν και το συμβολικό τραγούδι, επίκαιρο και διαχρονικό με στίχους του Μάνου Λοΐζου:

Τι θέλεις και φωνάζεις…

Εδώ είναι πολιτεία

μεγάλη και τρανή

για κοίτα να σωπάσεις

μη χάσεις τη φωνή

Τον αποχαιρετούμε με σεβασμό και αγάπη. Τίμησε τη ζωή του, την έζησε όπως άξιζε, συμμετέχοντας ανελλιπώς στους κοινωνικούς αγώνες.

Εκφράζουμε τα θερμά μας συλλυπητήρια στην οικογένειά του, τη σύζυγό του που ήταν πάντα δίπλα του, τα παιδιά και τα εγγόνια του, καθώς και στους φίλους και συγγενείς του.

Η κηδεία του θα γίνει το Σάββατο 5/4 στις 11πμ στον χώρο Billy’s Palace, απέναντι από τα Κοιμητήρια Θέρμης.

                                                                                                Για το Δ.Σ.

                              Ο πρόεδρος                                                             Η γραμματέας

                             Χρήστος Ζαγανίδης                                                   Σοφία Στεφανίδου

Παρεμβάσεις: 9 Απρίλη απεργούμε! Ανατροπή της αντιλαϊκής πολιτικής | Καμάρα 10πμ

ΠΑΡΕΜΒΑΣΕΙΣ –ΚΙΝΗΣΕΙΣ –ΣΥΣΠΕΙΡΩΣΕΙΣ στο ΔΗΜΟΣΙΟ

http://paremvaseisdimosiou.blogspot.gr/ dimosio.paremvasis@gmail.com

ΠΑΝΕΡΓΑΤΙΚΗ ΑΠΕΡΓΙΑ 9 ΑΠΡΙΛΗ 2025!

Για να αναπνεύσουμε να τους Ανατρέψουμε!

Η μόνη αντιπολίτευση είναι οι αγώνες των εργαζομένων!

Όχι άλλα Τέμπη! Τιμωρία των ενόχων για τη δολοφονία και τη συγκάλυψη!

Απεργιακή συγκέντρωση στην Καμάρα, 10πμ

Συναδέλφισσες/οι,

Η ρωγμή της 28ης Φεβρουαρίου και η απεργιακή λαοθάλασσα που κατέκλεισε τους δρόμους είναι υπαρκτή και βαθαίνει καθημερινά, αναδεικνύοντας το τεράστιο πολιτικό κενό, την συναίνεση μέσα στο κοινοβούλιο, ρωγμή απέναντι στην δικαστική εξουσία, αστικό κράτος και σύστημα εκμετάλλευσης. Ο λαός και οι εργαζόμενοι επιμένουν να ανατραπεί αυτή η εγκληματική πολιτική που συνθλίβει τις ζωές μας και ο γνήσιος εκφραστής της, η κυβέρνηση της ΝΔ, της συγκάλυψης των δολοφονιών στα Τέμπη, στην Πύλο, στην πανδημία, στα εργατικά «ατυχήματα - δολοφονίες». Για όλη την εργαζόμενη κοινωνία που στενάζει από την ακρίβεια, από την ανεργία, τη λεηλασία του ελεύθερου χρόνου και την εργοδοτική αυθαιρεσία, από την κρατική καταστολή, από την εξυπηρέτηση του «δημοσίου χρέους» για την σωτηρία των τραπεζών και των δημοσιονομικών πλεονασμάτων, από την ανάπτυξη για τους λίγους, την «απελευθέρωση των αγορών», τις ιδιωτικοποιήσεις και τις δυσθεώρητες πολεμικές δαπάνες Ε.Ε. και ΝΑΤΟ.

Εμείς, οι εργαζόμενοι που διεκδικούν και αγωνίζονται, είμαστε η μόνη αντιπολίτευση, εμείς θα τους κλονίσουμε πολιτικά - θα τους ανατρέψουμε με συνολικό περιεχόμενο και αιτήματα, απέναντι στην στρατηγική τους επίθεση. Αυτή είναι και η νοητή γραμμή που συνδέει όλα τα παραπάνω. Αυτό λέει και το σύνθημα "ΔΕΝ ΕΧΩ ΟΞΥΓΟΝΟ" της νέας γενιάς για όλες τις πτυχές της ζωής μας!

Η ανάπτυξη τους θέλουν να μην διαταραχθεί - Ένταση της επίθεσης

Μηνύματα από παντού! Η απονομιμοποιημένη κυβέρνηση της ΝΔ σε προσπάθεια σταθεροποίησης για να αποφύγει περαιτέρω κλονισμό της, δηλώνει ότι θα συνεχίσει την ίδια πολιτική, οξύνοντας την επίθεση στο Δημόσιο, παζαρεύοντας στις πλάτες των νεκρών των Τεμπών την αξιολόγηση, την άρση μονιμότητας και τη σύνδεσή της με τους μισθούς.

Οι εξαγγελίες Μητσοτάκη για «αξιολόγηση του Δημοσίου από τους πολίτες», γίνονται για να νομιμοποιηθεί το παραμύθι του ανθρώπινου λάθους και να απαλειφθούν οι ευθύνες για τη συγκάλυψη στα Τέμπη. Σε όλες τις μεγάλες υποθέσεις «διαφθοράς στο δημόσιο» που έσκασαν τον τελευταίο χρόνο, τα βασικά στελέχη των κυκλωμάτων είναι διευθυντικά στελέχη και κάτοχοι θέσεων ευθύνης που σημαίνει θέση αξιολογητή με βάση το σύστημα αξιολόγησης. Τα ερωτηματολόγια, η ψηφιοποίηση της αξιολόγησης και η αξιοποίηση της τεχνητής νοημοσύνης είναι εργαλεία επιτήρησης, εκφοβισμού, δημιουργίας μιας δυστοπικής πραγματικότητας όπου οι εργαζόμενοι θα βρίσκονται μονίμως υπό αξιολόγηση και απειλή.

Σε σύμπλευση όλοι μαζί δηλώνουν: Ο Στουρνάρας Διοικητής Τρ. Ελλάδος: "Ξεχάστε 13ο - 14ο μισθό, προέχουν τα δημοσιονομικά". ΔΝΤ έκθεση 30/1/2025: Ξεχάστε αυξήσεις. "Να διασφαλίσουμε την τάση του κέρδους των τραπεζών για ισχυρή δυναμική ανάπτυξης". ΝΑΤΟ: Απαρέγκλιτη καταβολή 7,5 δις ευρώ το χρόνο με την συστημική κοινοβουλευτική ψήφο όλων. Ε.Ε.: Αποπληρωμή χρέους 2,5%, εφαρμογή Μεσοπρόθεσμου Συμφώνου με νέους κόφτες στις κοινωνικές δαπάνες, 800 δις πολεμική οικονομία και αμυντικό επενδυτικό ΣΟΚ είτε με πετσόκομμα κοινωνικών δαπανών είτε με νέο δάνειο στις πλάτες των επόμενων γενιών εργαζομένων. Μητσοτάκης: "o 13^ος μισθός έχει ήδη δοθεί".

Σε όλο τον χορό δισεκατομμυρίων, την τεράστια συγκεντροποίηση του πλούτου, τις ιδιωτικοποιήσεις και τα κέρδη τους μας λένε ότι δεν υπάρχουν λεφτά για αυξήσεις στους μισθούς, επιστροφή τους 13ου - 14ου μισθού και σύνταξης, εργασία για όλους, παρά μόνο λίγα ευρώ καθαρά ψίχουλα στους εργαζόμενους.

ΑΥΞΗΣΗ ΤΙΜΩΝ (για το 2024)	ΑΥΞΗΣΗ ΚΕΡΔΩΝ (για το 2023)
17,5% ξενοδοχεία 10% ενοίκια (45% του διαθέσιμου εισοδήματος) 7% ασφάλιστρα Υγείας 6,7% ρεύμα (237% το 2022) 6% ένδυση - τρόφιμα (34% συνολικά από το 2010)	Τράπεζα Ελλάδος 1,479 δις ΔΕΗ 622 εκατ. Motor Oil 1 δις Market In Ακινήτων 1,492 εκατ. ΜΕΒΓΑΛ 10,359 εκατ.

Να σπάσει ΤΩΡΑ η αντιλαϊκή οικονομική πολιτική της φτώχειας και του πολέμου! Απελευθέρωση της αγοράς της ΕΕ - Η ακρίβεια είναι τα καθαρά κέρδη των εταιριών!

Η λαϊκή οικογένεια φοβάται να πάει super market, τρέμει αν θα βρει σπίτι, στοιχειώνει αν αρρωστήσει! Η πραγματικότητα αμείλικτη, όπου σύμφωνα με επίσημα στοιχεία, ο Μ.Ο. ρυθμός αύξησης των τιμών καλπάζει στην υπάρχουσα ακρίβεια κατά 3,2% μηνιαίως το Μάρτιο, δηλαδή πάνω από τις πενιχρές αυξήσεις.

Να τι σημαίνει ενδεικτικά η απελευθέρωση της αγοράς και η καπιταλιστική λογική που λέει ότι δεν μπορεί ο λαός να έχει ρεύμα, Υγεία, Παιδεία, Τρόφιμα, αγροτική παραγωγή, συγκοινωνίες, καθαριότητα αν δεν μπει ιδιώτης, εταιρία ή εργολάβος! Να τι σημαίνει η είσοδος funds με δρομολόγηση χιλιάδων πλειστηριασμών κατοικιών και συγκέντρωση κεφαλαίου, να τι σημαίνει είσοδος στο χρηματιστήριο για τις τιμές αλλά και τα δις κερδών των εισηγμένων εταιριών στις πλάτες των εργαζομένων!

Αύξηση 60 λεπτά την μέρα στο Δημόσιο, ενώ η αγοραστική αξία του εισοδήματος έχει πέσει κατά 50% τα τελευταία χρόνια.

Ο κυνισμός της κυβερνητικής πολιτικής συνεχίζεται. Μετά το νομοσχέδιο για τον κατώτατο μισθό που εισάγει αλγόριθμο καθορισμού του μισθού με παράγοντες την παραγωγικότητα της οικονομίας και τους ρυθμούς ανάπτυξης του ΑΕΠ, ανακοινώνει αυξήσεις μισθών όσο ένα κουλούρι τη μέρα! Αυτά είναι τα σταθερά βήματα "ενίσχυσης" του εισοδήματος ως απάντηση στις μνημονιακές περικοπές των ΝΔ-ΠΑΣΟΚ-ΣΥΡΙΖΑ και όλη την συστημική συναινετική αντιπολίτευση, εμπαίζοντας τους εργαζόμενους που αναμετριούνται ταυτόχρονα με την επισφάλεια, τις συμβάσεις, τα μηδαμινά δικαιώματα και μέτρα ασφαλείας στους χώρους εργασίας, χωρίς ελεύθερο χρόνο κάνοντας δυο και τρεις δουλειές!

Ανατροπή των Ιδιωτικοποιήσεων ΤΩΡΑ - Εξω οι Ιδιώτες Hellenic Train, Ωνάσηδες, Βαρδινογιάννηδες - Όχι νέα Τέμπη στα αποκαΐδια των πεδίων κερδοφορίας

Η πολιτική της επιχειρηματικής στροφής, λειτουργίας και ιδιωτικοποίησης των δημοσίων αγαθών με ενορχηστρωτές κυβέρνηση, άθλια κοινοβουλευτική αντιπολίτευση, Ε.Ε., Κομισιόν είναι η αιτία για τους νεκρούς και την ζωή αβίωτη συνολικά. Οι σιδηροδρομικοί είχαν προειδοποιήσει έγκαιρα, οι γιατροί καταγγέλλουν τις ελλείψεις και την διάλυση του ΕΣΥ καθημερινά και αδιάλειπτα από την εποχή Covid, ενώ οι εκπαιδευτικοί διώκονται με πειθαρχικά και καθαιρέσεις γιατί απεργούν, τρώνε δακρυγόνα και κλομπ, βγαίνουν ακόμη και σε δυνητική αργία γιατί διεκδικούν ένα δημόσιο & δωρεάν σχολείο. Όλοι και όλες από την σκοπιά υπεράσπισης των δημόσιων αγαθών, για ΠΑΙΔΕΙΑ - ΥΓΕΙΑ - ΡΕΥΜΑ - ΣΥΓΚΟΙΝΩΝΙΕΣ αποκλειστικά Δημόσια με έλεγχο των εργαζομένων.

Η ΕΕ στα χακί - οι ανάγκες μας επικίνδυνες για τα δημοσιονομικά

Ο πόλεμος έχει μπει στην ημερήσια ατζέντα όλης της Ε.Ε. και των χωρών μελών της. Μια πολεμική στροφή για το Κεφάλαιο όπου προσβλέπει, πέρα από την ανακατανομή των σφαιρών επιρροής παγκόσμια (ΗΠΑ-ΝΑΤΟ-Κίνα-Ρωσία) με κίνδυνο γενίκευσης των συγκρούσεων, επενδύσεις και δημιουργία αγοράς για αμυντικούς εξοπλισμούς, στρατιωτικές καινοτομίες (τεχνητή νοημοσύνη, κβαντική τεχνολογία κ.α.). Το κόστος για την πολεμική στροφή και το αιματοκύλισμα των λαών είναι 800δις για 4 χρόνια, με την Ελλάδα να ανεβάζει τον πήχη της διάθεσης του ΑΕΠ από το 3% στα 4,5-5%. Η ανάγκη διεθνιστικού αντιπολεμικού εργατικού μετώπου και φραγμού είναι επιτακτικό απέναντι και στον ντόπιο ανταγωνισμό Ελλάδας –Τουρκίας.

Η 9 Απρίλη να είναι Μαζική Πολιτική ΑΠΕΡΓΙΑ

Το δικό μας μήνυμα είναι σαφές! Ανατροπή της πολιτικής τους με το σύνολο της αντιπαράθεσης και πολιτικούς στόχους. Η κυβέρνηση, η εξουσία των μονοπωλίων και το κράτος πρέπει να κλονιστούν ώστε να ανοίξει ο δρόμος για τη ζωή που μας αξίζει! Η ξευτίλα των ΓΣΕΕ - ΑΔΕΔΥ και ο πήχης του προγράμματος, των αιτημάτων και του σχεδίου που προβάλλουν αυτή την κρίσιμη περίοδο είναι κάτω από το όποιο αναμενόμενο. Χωρίς συνολικό διεκδικητικό πλαίσιο και συνεκτικό πρόγραμμα πάλης καλούν στην απεργία 9/4, μόνο με οικονομικά υποβαθμισμένα αιτήματα, σιωπώντας για το έγκλημα στα Τέμπη και την συγκάλυψή του, εξαφανίζοντας τον αγώνα ενάντια στην αξιολόγηση, αλλά και την ανάγκη απεργίας-αποχής σε όλο το δημόσιο και παρουσιάζουν το κύμα των πρωτοφανών διώξεων ως σκέτο αυταρχισμό, δεν βγάζουν άχνα για την εμπορευματοποίηση-ιδιωτικοποίηση που προωθεί η κυβέρνηση στην εκπαίδευση, στην υγεία, στα κοινωνικά αγαθά, αλλά και την επιστροφή τους στο δημόσιο.

Το ΠΑΜΕ προσανατολισμένο στη μέση συνείδηση των χαμηλών προσδοκιών, κι ενώ έχει χρεοκοπήσει η λογική ότι δεν μπορεί ο κόσμος, αναδεικνύεται σε συμπλήρωμα των προηγούμενων, όσο δεν καταθέτει στην βάση των εργαζόμενων πρόγραμμα και πλαίσιο αιτημάτων-πάλης αντίστοιχο με την άνοδο της ταξικής σύγκρουσης αυτή την περίοδο, όσο μεταφέρει στο απώτερο μέλλον την νικηφόρα έκβαση των αγώνων, με την γνωστή εκλογική κοινοβουλευτική τακτική του. Η ΔΑΣ-ΠΑΜΕ παρόλο που υποχρεώνεται να μιλήσει για δημόσιες μεταφορές και κοινωνικά αγαθά, αρνείται να θέσει πλαίσιο και αιτήματα διεκδίκησης στο σήμερα που να οδηγούν σε ανατροπή των ιδιωτικοποιήσεων και σύγκρουση με τις βασικές κατευθύνσεις της πολιτικής κυβέρνησης- Ε.Ε.-κεφαλαίου.

Συγκρουόμαστε με την καρδιά της οικονομικής πολιτικής και παλεύουμε για αιτήματα που υπερβαίνουν το σφαγείο που ετοιμάζουν ως μέλλον για τους εργαζόμενους και τη νέα γενιά!

Διαμορφώνουμε Ενωτικό Εργατικό Μέτωπο Αγώνα για Ρήξη και Ανατροπή.

Για Υγεία-Παιδεία-μισθούς-εργασία-ελευθερίες!

• Κάτω η κυβέρνηση του εγκλήματος, της συγκάλυψης, του αυταρχισμού και της καταστολής- συνολικά η αντιλαϊκή πολιτική και κάθε επίδοξου διαχειριστή της ίδιας πολιτικής, από το εργατικό κίνημα. Καμία συγκάλυψη του εγκλήματος στα Τέμπη. Να τιμωρηθούν οι ένοχοι (φυσικοί και ηθικοί αυτουργοί) και όσοι συνέργησαν στη συγκάλυψη.

• Να φύγει τώρα η ιταλική HELLENIC TRAIN χωρίς αποζημίωση. Ενιαίος, αποκλειστικά δημόσιος σιδηρόδρομος με τον έλεγχο των εργαζόμενων για να είναι ασφαλής και φτηνός για το λαό. Διπλασιασμός των δαπανών για τα κοινωνικά αγαθά. Κατάργηση των ιδιωτικοποιήσεων, της ανταποδοτικότητας και της επιχειρηματικής λειτουργίας των «κοινωφελών επιχειρήσεων». Αποκλειστικά στο Δημόσιο συγκοινωνίες, ρεύμα, νερό, Παιδεία, Υγεία, ασφάλιση και όλα τα κοινωνικά αγαθά.

• Λεφτά για τις κοινωνικές ανάγκες, όχι για το «χρέος», το σύμφωνο σταθερότητας της Ε.Ε. και τους πολεμικούς εξοπλισμούς.

• Πραγματικές αυξήσεις σε μισθούς και συντάξεις. Κατώτατος μισθός και σύνταξη 1.200 ευρώ καθαρά, αντίστοιχες αυξήσεις σε όλα τα κλιμάκια και αυτόματη τιμαριθμική αναπροσαρμογή. Επιστροφή 13ου και 14ου μισθού και σύνταξης. Γνήσιες ελεύθερες ΣΣΕ. Μέτρα ενάντια στην ακρίβεια, την ενεργειακή και διατροφική φτώχεια, την έλλειψη στέγης. Μόνιμη και σταθερή δουλειά για όλους/ες. Δραστική μείωση του εργάσιμου χρόνου – άμεσα 7ωρο 5νθήμερο 35ωρο.

• Κάτω οι αντεργατικοί νόμοι και η καταστολή. Κάτω τα χέρια από την απεργία.

• Κατάργηση των νόμων της αξιολόγησης. Τέρμα στις διώξεις και τις απολύσεις. Ελεύθερη συνδικαλιστική δράση. Κατάργηση του ν. Χατζηδάκη, Γεωργιάδη.

• Μέτρα ασφαλείας στους χώρους δουλειάς, που έχουν γίνει κάτεργα εκμετάλλευσης. Να μπει τέλος στα εργοδοτικά εγκλήματα-εργατικά "ατυχήματα", στα μικρά και μεγάλα «Τέμπη».

Όλοι/ες στην απεργιακή συγκέντρωση στην Καμάρα, 10πμ